← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες

Προς Γαλάτας 2 — με Ίντι

Γαλάτες 2John Eadie — Υπομνήματα επί των Εφεσίων, Φιλιππησίων, Κολοσσαείς, Γαλατών, Θεσσαλονικείς20 λεπ
Άνοιγμα
Στην ήσυχη δύναμη της Σκωτικής Μεταρρυθμισμένης παραδόσεως στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Ιωάννου Ίντι επί του Ελληνικού Κειμένου των Γαλατών. Με ευλαβική φροντίδα για την ίδια την υπεράσπιση του αποστόλου υπέρ της ανεξαρτήτου κλήσεώς του ο Ίντι ιχνηλατεί τα ιστορικά βήματα του δευτέρου κεφαλαίου αφήνων το εμπνευσμένο επιχείρημα να ξεδιπλωθεί κατά την ιδίαν μετρημένην τάξιν του. Η υπομονετική του ερμηνεία υπηρετεί την εκκλησία δεικνύουσα πώς η μοναξιά του Παύλου υπό τον Θεόν επιβεβαίωσε το ευαγγέλιον το οποίον εκήρυξεν μεταξύ των Εθνών. Είθε το αυτό Πνεύμα το οποίον καθωδήγησε τον απόστολον να καθοδηγήσει την ακρόασιν ημών ώστε να τιμήσωμεν την ελευθερίαν την αγορασθείσαν υπέρ ημών εν Χριστώ.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα ευλαβική προσοχή στο δεύτερο κεφάλαιο της Επιστολής προς Γαλάτας. Ακούστε πώς ο απόστολος αφηγείται το ταξίδι του στην Ιερουσαλήμ μετά από δεκατέσσερα χρόνια, τους συντρόφους που πήρε μαζί του, και την ιδιωτική συνάντηση που του παραχωρήθηκε από εκείνους που φάνηκαν να είναι στύλοι. Διαβάστε αργά, σημειώνοντας κάθε λεπτομέρεια που προσφέρει ο Παύλος για την υπεράσπιση του ευαγγελίου που του εμπιστεύτηκε, και ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει την καρδιά για να δεχτεί την αλήθεια που τόσο προσεκτικά διατηρεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Έιντι ξεκινά διευκρινίζοντας τη δύναμη της χρονολογικής προθέσεως. Βλέπε Άνγκερ, Βίζελερ, και την απάντηση του Φρίτσε, Fritzschiorum Opuscula , σελ. 160, κ.λπ. Η φράση διὰ δεκατεσσάρων ἐτῶν αποδίδεται ορθώς “μετά δεκατέσσερα έτη,” το διά δηλώνει διαμέσου όλης της περιόδου, και έτσι εμφατικώς πέραν αυτής ή στο τέλος αυτής· post στην Βουλγάτα, Πράξεις 24:17 , Μάρκος 2:1 , 4Μακ 13:21 , Δευτερονόμιο 9:11 · Ξεν. 1:4, 28· Βίνερ, § 47· Βερνχάρντυ, σελ. 235. Ούτω διὰ χρόνου , “μετά χρόνον,” Σοφοκλής, Φιλοκτήτης 285, εσφαλμένως αποδοθέν υπό του Έλλεντ “βραδέως,”-ούτε η μετάφραση του Βούντερ και Άστ είναι ικανοποιητικωτέρα· διὰ χρόνου , Ξεν. Απομν. 2.8, 1, και η σημείωση του Κύχνερ· δἰ ἔτους , σε αντίθεση με ἐμμήνους , Λουκιανός, Παράσ. 15, τόμ. vii. σελ. 118, εκδ. Μπιπόντ. Χέρμαν, ad Viger. 377, παρατηρεί, διὰ χρόνου est interjecto tempore. Σέφερ, Μπος, Ellips. σελ. 249, εκδ. Λονδίνο 1825. Εν Δευτερονόμιο 9:11 , η αναμφισβήτητη εβραϊκή φράση מִקֵַּ , “στο τέλος” τεσσαράκοντα ημερών, κ.λπ., αποδίδεται υπό των Ο΄ διὰ τεσσαράκοντα ἡμερῶν . Έπειτα παρουσιάζει τους λόγους για τη χρονολόγηση της περιόδου από τη μεταστροφή του αποστόλου. Εντούτοις η δεύτερη γνώμη είναι πιθανότερη. Η μέγιστη στιγμή της ζωής του υπήρξε η μεταστροφή του, και αυτή έγινε το σημείο από το οποίο οι χρονολογίες μετρούνταν ασυνειδήτως,-όλα πριν από αυτή ξεθώριαζαν ως παλαιά και νομικά, όλα μετά από αυτή προβάλλονταν με νέα και πνευματική έμφαση. Η μεταστροφή του διαιρούσε τη ζωή του, και παρείχε σημείο χρονολογικής αναφοράς. Καθώς έβλεπε προς τα πίσω, τον αντιμετώπιζε ως terminus από τον οποίο φυσικώς αριθμούσε. Όχι μόνον αυτό, αλλά στην αρχή αυτής της απολογίας επανέρχεται στη μεταστροφή του και στα αποτελέσματά της, διότι αυτή διεχώρισε τον πρώτερο από τον παρόντα εαυτό του, και δεν ανέβη στην Ιερουσαλήμ παρά τρία έτη μετά από αυτή. Ο Έιντι περαιτέρω εξηγεί γιατί το παρεμβαλλόμενο υλικό επαναφέρει τον αναγνώστη σε εκείνο το αρχικό όριο. Δίδει έμφαση στην παρέλευση τόσου μακρού χρόνου, επιθυμώντας να σημειωθεί ότι ομιλεί περί ετών, και γράφει ούτω μετὰ ἔτη τρία , η έμφαση επί του ἔτη · αλλά τώρα, η ιδέα των ετών έχοντας εκφρασθεί τόσον εμφατικώς, όταν αναφέρεται πάλι σε αυτά, ο αριθμός τους γίνεται προέχων, και γράφει, ως εάν ακόμη αριθμεί από τη μεταστροφή του, διὰ δεκατεσσάρων ἐτῶν . Εάν αυτός ο στίχος συνέβαινε αμέσως μετά Γαλάτας 1:18 , θα λέγαμε ότι τα δεκατέσσερα έτη χρονολογούνταν από την πρώτη επίσκεψη στην Ιερουσαλήμ· αλλά παρεμβάλλεται παράγραφος η οποία συσκοτίζει την αναφορά, και περιγράφει κάποιον χρόνο δαπανηθέντα και μερικά ταξίδια γενομένα σε διάφορους τόπους. Είναι φυσικόν, επομένως, να υποθέσουμε, ότι μετά παρεκβατική παρεμβολή, ο απόστολος επανέρχεται στο αρχικό σημείο υπολογισμού-τη μεταστροφή του. Το δεύτερο ἔπειτα αυτού του στίχου αναφέρεται ούτω στο ίδιο terminus a quo όπως το πρώτο εν Γαλάτας 1:18 , και χρησιμοποιεί τώρα διά , όχι δεύτερο μετά , ως εάν για να αποτρέψει παρεξήγηση.
Σκεφτείτε
Ο Eadie καταλήγει ζυγίζοντας τις ιστορικές πιθανότητες που ταυτίζουν την επίσκεψη με το τρίτο ταξίδι που καταγράφεται στις Πράξεις. Αλλά για να υποστηρίξει την άποψή του, διασπά τη φυσική συνοχή και αλληλουχία της αφήγησης. Οι πιθανότητες είναι επομένως υπέρ του να είναι η τρίτη επίσκεψη που καταγράφεται στις Πράξεις 15:0 , όταν ο Παῦλος και ο Βαρνάβας ανήλθαν ως αντιπρόσωποι από την εκκλησία στην Ἀντιόχεια για το αμήχανο ζήτημα σχετικά με την περιτομή των εθνικών προσήλυτων. Η μεγάλη πλειοψηφία των κριτικών προσκολλώνται σε αυτή την άποψη· και μεταξύ των συγγραφέων που δεν αναφέρονται συνήθως σε αυτόν τον τόμο μπορεί να ονομαστούν, Baronius, Pearson, Hemsen, Lekebusch, Ussher, Schneckenburger, Thiersch, Lechler, Baumgarten, Ritschl, Lange, Schaff, Anger, de Temporum in Actis ratione , iv.; και Trip, στο Paulus nach der Apostelgeschichte του, Leiden 1866.
Απαντήστε
1. Πώς το μεγάλο διάστημα ανεξάρτητης εργασίας ενισχύει την πεποίθησή σας ότι το ευαγγέλιο που κήρυξε ο Παύλος το έλαβε απευθείας από τον Χριστό; 2. Με ποιους τρόπους η εκκλησία σήμερα μπορεί να υποτιμά τις ήσυχες περιόδους που ο Θεός ορίζει πριν από τη δημόσια αναγνώριση; 3. Πού βλέπετε τον ίδιο Κύριο που διατήρησε την ελευθερία του Παύλου να φυλάει ακόμα την αγνότητα του ευαγγελίου που εμπιστεύτηκε στον λαό του;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, που χώρισες τον απόστολό σου από την κοιλιά της μητέρας του και αποκάλυψες τον Υιό σου σε αυτόν, σε ευχαριστούμε για την προσεκτική καταγραφή που διατηρείται σε αυτό το κεφάλαιο. Δώσε μας, όπως στον Παύλο, να εκτιμούμε την ελευθερία με την οποία ο Χριστός μας ελευθέρωσε, και να αντιστεκόμαστε σε κάθε προσπάθεια να μας ξαναφέρουν σε δουλεία. Είθε το ίδιο Πνεύμα που οδήγησε τον απόστολο στην αραβική έρημο να μας διδάξει να σε περιμένουμε σε κρυφά μέρη μέχρι να ευαρεστηθείς να μας στείλεις. Διαφύλαξε την εκκλησία σου από όλα τα ψευδή ευαγγέλια, και δώσε να περπατάμε στην αλήθεια που δόθηκε μια φορά στους αγίους, προς δόξα του αγίου σου ονόματος. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

John Eadie — Υπομνήματα επί των Εφεσίων, Φιλιππησίων, Κολοσσαείς, Γαλατών, Θεσσαλονικείς · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →