Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ
Δανιήλ 2 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σήμερα ανοίγουμε το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ. Η προσεκτική τους, στίχο προς στίχο, επεξεργασία δείχνει πώς ο Θεός του ουρανού δίνει στον Ναβουχοδονόσορα ένα όνειρο που αποκαλύπτει την άνοδο και την πτώση των εθνικών αυτοκρατοριών, ενώ παράλληλα δείχνει προς το αιώνιο βασίλειο του Μεσσία. Με ευλαβική σαφήνεια αυτοί οι τρεις ευαγγελικοί μελετητές ανιχνεύουν την πορεία του κεφαλαίου από τη βασιλική αγωνία στην θεία αποκάλυψη, υπενθυμίζοντάς μας ότι όλη η ανθρώπινη δύναμη τελικά υποχωρεί στην πέτρα που κόπηκε χωρίς χέρια. Το έργο τους μας προσκαλεί να διαβάσουμε την Αγία Γραφή με ιστορική ακρίβεια και ελπίδα του ευαγγελίου.
Διαβάστε
Στρέψτε τώρα στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Ακούστε για το ταραγμένο πνεύμα του βασιλιά, την αποτυχία των σοφών, το αίτημα του Δανιήλ για χρόνο, και το νυχτερινό όραμα που αποκαλύπτει τη μεγάλη εικόνα και την πέτρα που την χτυπά. Αφήστε τα λόγια να κατασταλάξουν πριν στραφούμε στην έκθεση του σχολιασμού.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν το κεφάλαιο επιλύοντας τη χρονολογική σημείωση στο στίχο 1.
Στίχος 1. 1. δεύτερο έτος του . . . Ναβουχοδονόσορα — Ο Δανιήλ 1:5 δείχνει ότι είχαν περάσει 'τρία χρόνια' από τότε που ο Ναβουχοδονόσορας είχε καταλάβει την Ιερουσαλήμ. Η λύση αυτής της δυσκολίας είναι: Ο Ναβουχοδονόσορας κυβέρνησε αρχικά ως υφιστάμενος του πατέρα του Ναβοπολασσάρ, στην εποχή του οποίου αναφέρεται το πρώτο κεφάλαιο (Δανιήλ 1:5-); ενώ το 'δεύτερο έτος' στο δεύτερο κεφάλαιο χρονολογείται από την αποκλειστική του κυριαρχία. Η ίδια η δυσκολία είναι απόδειξη γνησιότητας· όλα ήταν σαφή στον συγγραφέα και στους αρχικούς αναγνώστες από τη γνώση των περιστάσεων, και έτσι δεν προσθέτει καμία εξήγηση. Ένας πλαστογράφος δεν θα εισήγαγε δυσκολίες· ο συγγραφέας τότε δεν έβλεπε καμία δυσκολία στην περίπτωση. Ο Ναβουχοδονόσορας αποκαλείται 'βασιλιάς' (Δανιήλ 1:5-), εκ των προτέρων. Πριν φύγει από την Ιουδαία, έγινε πραγματικός βασιλιάς με τον θάνατο του πατέρα του, και οι Εβραίοι τον αποκαλούσαν πάντα 'βασιλιά', ως διοικητή του εισβολικού στρατού.Στη συνέχεια αναπτύσσουν τη σημασία του ονείρου που δόθηκε στον εθνικό ηγεμόνα.
όνειρα — Είναι σημαντικό ότι το όνειρο δόθηκε όχι στον Δανιήλ, αλλά στον τότε παγκόσμιο ηγεμόνα, Ναβουχοδονόσορα. Ήταν από τον πρώτο των εκπροσώπων του που είχε κατακτήσει τη θεοκρατία, ότι η παγκόσμια δύναμη επρόκειτο να μάθει την καταδίκη της, καθώς επρόκειτο να υποταχθεί με τη σειρά της, και για πάντα από το βασίλειο του Θεού. Όπως ανοίγει αυτό το όραμα, έτσι και αυτό στο έβδομο κεφάλαιο που αναπτύσσει την ίδια αλήθεια πληρέστερα, κλείνει το πρώτο μέρος. Ο Ναβουχοδονόσορας, ως αντιπρόσωπος του Θεού (Δανιήλ 1:5-; σύγκρινε Ιερεμίας 25:9; Ιεζεκιήλ 28:12-15; Ησαΐας 44:28; Ησαΐας 45:1; Ρωμαίους 13:1), τιμάται με την αποκάλυψη με τη μορφή ονείρου, την κατάλληλη μορφή για κάποιον εκτός του βασιλείου του Θεού. Έτσι και στις περιπτώσεις του Αβιμέλεχ, του Φαραώ, κ.λπ. (Γένεση 20:3 Γένεση 41:1-7), ειδικά καθώς οι ειδωλολάτρες απέδιδαν τόση σημασία στα όνειρα. Ωστόσο, δεν είναι αυτός, αλλά ένας Ισραηλίτης, που το ερμηνεύει.Ο σχολιασμός περιγράφει στη συνέχεια τη σύνθετη εικόνα που αντιπροσωπεύει διαδοχικά παγκόσμια βασίλεια.
Στίχος 31. 31. Η παγκόσμια δύναμη στο σύνολό της εμφανίζεται ως κολοσσιαία ανθρώπινη μορφή: η Βαβυλώνα το κεφάλι από χρυσό, η Μηδο-Περσία το στήθος και τα δύο χέρια από ασήμι, η Ελληνο-Μακεδονία η κοιλιά και οι δύο μηροί από χαλκό, και η Ρώμη, με τους Γερμανο-Σλαβικούς απογόνους της, τα πόδια από σίδερο και τα πέλματα από σίδερο και πηλό, η τέταρτη εξακολουθεί να υπάρχει. Αναφέρονται μόνο εκείνα τα βασίλεια που έχουν κάποια σχέση με το βασίλειο του Θεού· από αυτά κανένα δεν παραλείπεται· η τελική εγκαθίδρυση αυτού του βασιλείου είναι ο σκοπός της ηθικής Του διακυβέρνησης του κόσμου. Ο κολοσσός από μέταλλο στέκεται σε αδύναμα πόδια, από πηλό. Όλη η δόξα του ανθρώπου είναι τόσο εφήμερη και άχρηστη όσο το άχυρο (σύγκρινε 1 Πέτρου 1:24). Αλλά το βασίλειο του Θεού, μικρό και απαρατήρητο σαν 'πέτρα' στο έδαφος, είναι συμπαγές στην ομοιογενή του ενότητα· ενώ η παγκόσμια δύναμη, στα ετερογενή της συστατικά που διαδοχικά αντικαθιστούν το ένα το άλλο, περιέχει τα στοιχεία της φθοράς. Η σχέση της πέτρας με το βουνό είναι αυτή του βασιλείου του σταυρού (Ματθαίος 16:23· Λουκάς 24:26) με το βασίλειο της δόξας, το τελευταίο αρχίζει, και το πρώτο τελειώνει όταν το βασίλειο του Θεού συντρίβει τα βασίλεια του κόσμου (Λουκάς 24:26-). Η αντίθεση του Χριστού μεταξύ των δύο βασιλείων αναφέρεται σε αυτό το χωρίο. μια μεγάλη εικόνα — κυριολεκτικά, 'μία εικόνα που ήταν μεγάλη'. Αν και τα βασίλεια ήταν διαφορετικά, ήταν ουσιαστικά μία και η ίδια παγκόσμια δύναμη υπό διαφορετικές φάσεις, όπως ακριβώς η εικόνα ήταν μία, αν και τα μέρη ήταν από διαφορετικά μέταλλα.Συνεχίζουν να αναγνωρίζουν την πέτρα που κόπηκε χωρίς χέρια και τη σχέση της με το βασίλειο του Μεσσία.
Στίχος 34. 34. πέτρα — Ο Μεσσίας και το Βασίλειό Του (Γένεση 49:24· Ψαλμοί 118:22· Ησαΐας 28:16). Στις σχέσεις της με τον Ισραήλ, είναι 'πέτρα προσκόμματος' (Ησαΐας 8:14· Πράξεις 4:11· 1 Πέτρου 2:7· 1 Πέτρου 2:8) πάνω στην οποία και οι δύο οίκοι του Ισραήλ συντρίβονται, όχι καταστρέφονται (1 Πέτρου 2:8-). Στη σχέση της με την Εκκλησία, η ίδια πέτρα που καταστρέφει την εικόνα είναι το θεμέλιο της Εκκλησίας (1 Πέτρου 2:8-). Στη σχέση της με την παγκόσμια δύναμη των Εθνών, η πέτρα είναι ο καταστροφέας της (Δανιήλ 2:35· Δανιήλ 2:44· σύγκρινε Ζαχαρίας 12:3).
Σκεφτείτε
Στην τελική καταστροφή της εικόνας και του βουνού που γεμίζει τη γη, τονίζουν την αποφασιστική αντίθεση μεταξύ ανθρώπινων και θεϊκών βασιλείων.
Στίχος 35. 35. συντρίφθηκε . . . μαζί — αποκλείοντας μια ταυτόχρονη ύπαρξη του βασιλείου του κόσμου και του βασιλείου του Θεού (στην εκδηλωμένη, σε αντίθεση με την πνευματική, φάση του). Το τελευταίο δεν πρόκειται να φθείρει σταδιακά το πρώτο, αλλά να το καταστρέψει αμέσως, και ολοκληρωτικά (2 Θεσσαλονικείς 1:7-10· 2 Θεσσαλονικείς 2:8). Ωστόσο, το εβραϊκό μπορεί να μεταφραστεί, 'σε μια ενιαία διακριτή μάζα'. άχυρο — εικόνα των ασεβών, όπως θα αντιμετωπιστούν στην κρίση (Ψαλμοί 1:4· Ψαλμοί 1:5· Ματθαίος 3:12). αλώνια του καλοκαιριού — Τα σιτηρά αλωνίζονταν στην Ανατολή σε ένα υπερυψωμένο μέρος στον ανοιχτό αέρα, πετώντας τα σιτηρά στον αέρα με ένα φτυάρι, ώστε ο άνεμος να απομακρύνει το άχυρο. κανένας τόπος . . . δεν βρέθηκε γι' αυτά — (Αποκάλυψη 20:11· σύγκρινε Ψαλμοί 37:10· Ψαλμοί 37:36· Ψαλμοί 103:16). έγινε . . . βουνό — κομμένο από το βουνό (Δανιήλ 2:45) αρχικά, καταλήγει να γίνει βουνό. Έτσι το βασίλειο του Θεού, που προέρχεται από τον ουρανό αρχικά, καταλήγει στον ουρανό να εγκαθιδρύεται στη γη (Αποκάλυψη 21:1-3). γέμισε . . . τη γη — (Ησαΐας 11:9· Αββακούμ 2:14). Πρόκειται να το κάνει σε σχέση με την Ιερουσαλήμ ως μητέρα Εκκλησία (Ψαλμοί 80:9· Ησαΐας 2:2· Ησαΐας 2:3).
Απαντήστε
1. Πού βλέπω ίχνη της ίδιας αγωνίας που ταλαιπώρησε τον Ναβουχοδονόσορα στη δική μου αναζήτηση ασφάλειας;
2. Πώς επηρεάζει η βεβαιότητα ότι ο Θεός αλλάζει καιρούς και εποχές την άποψή μου για τα τρέχοντα παγκόσμια γεγονότα;
3. Σε ποιον τομέα της ζωής μου εξακολουθώ να εμπιστεύομαι το «σίδερο αναμεμειγμένο με πηλό» αντί να αναπαύομαι στην πέτρα που κόπηκε χωρίς χέρια;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Θεέ του ουρανού, σε ευχαριστούμε για την αποκάλυψη που δόθηκε πρώτα σε έναν ειδωλολάτρη βασιλιά και στη συνέχεια ερμηνεύτηκε από τον δούλο σου Δανιήλ. Χάρισέ μας την ίδια ταπεινοφροσύνη που ώθησε τον Δανιήλ να αναζητήσει τους φίλους του και να δώσει όλη τη δόξα σε σένα μόνο. Δίδαξέ μας να ζούμε ως πολίτες του βασιλείου που ποτέ δεν θα καταστραφεί, ακόμα κι αν κατοικούμε ανάμεσα στα βασίλεια αυτής της εποχής. Ενίσχυσε την πίστη μας ώστε να εμπιστευόμαστε την πέτρα που κόπηκε χωρίς χέρια για να εκπληρώσει τους σκοπούς σου στην ιστορία και στις καρδιές μας. Το ζητούμε αυτό στο όνομα του Ιησού Χριστού, του αληθινού Βασιλιά των βασιλέων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →