Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 6 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon. Με ευθύτητα και αρμινιανή σαφήνεια, ο Whedon ανιχνεύει την αυτοαποκάλυψη του Κυρίου στο έκτο κεφάλαιο του Ιωάννη, δείχνοντας πώς ο χορτασμός του πλήθους οδηγεί στη μεγάλη ομιλία για τον άρτο της ζωής. Η έκθεσή του προσκαλεί κάθε πρόθυμη καρδιά να μεταβεί από τον θαυμασμό των σημείων σε ζωντανή πίστη στον Υιό του Ανθρώπου που δίνει αιώνια ζωή. Ακούμε με σεβασμό, έτοιμοι να ελκυστούμε από τον Πατέρα και να αναπαυθούμε στο τελειωμένο έργο του Χριστού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα δυνατά ολόκληρο το έκτο κεφάλαιο του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου. Ακούστε το συμπονετικό θαύμα δίπλα στη θάλασσα, τα διερευνητικά λόγια στη συναγωγή, και τις αποφασιστικές αξιώσεις του Ιησού σχετικά με τη σάρκα και το αίμα του. Αφήστε το ιερό κείμενο να αφυπνίσει τόσο την πείνα για δικαιοσύνη όσο και την απλή πίστη που δέχεται τον Υιό του Ανθρώπου που στάλθηκε από τον Πατέρα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινάει θέτοντας το πιστοποιημένο θαύμα των άρτων μπροστά σε κάθε αναγνώστη.
Εδάφια 1-14. § 63. ΠΕΝΤΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ, Ιωάννης 6:1-14. Ματθαίος 14:13-22· Μάρκος 6:32-44· Λουκάς 9:10-17. Το θαύμα του χορτασμού είναι ένα από τα λίγα που καταγράφονται από όλους τους Ευαγγελιστές. Το αφηγούνται με αυτή την ποικιλία τρόπου, αλλά συμφωνία στα γεγονότα, που αποδεικνύει την ανεξαρτησία της σχέσης με κοινή αλήθεια στη βάση. Είναι, επομένως, μια καλά τεκμηριωμένη αφήγηση. Εκτός αν μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι ο Ιωάννης έγραψε αυτό το Ευαγγέλιο, η λεγόμενη μυθική υπόθεση (που υποθέτει ότι οι ευαγγελικές αφηγήσεις σχηματίστηκαν και αναπτύχθηκαν από τη λαϊκή φαντασία) διαψεύδεται από αυτό το μοναδικό παράδειγμα. Ο άθλιος χαρακτήρας ενός συγκεκριμένου τμήματος του πλήθους δίνει έναν αυστηρό τόνο σε ολόκληρη την ομιλία. Ο άρτος με τον οποίο τρέφονται, και το σώμα που υποστηρίχθηκε πάνω στη θάλασσα, συνδυάζονται για να σχηματίσουν το θέμα της αλληγορίας που διατρέχει το σύνολο.Στη συνέχεια δείχνει πώς ο Ιησούς κατευθύνει το πλήθος από τον επίγειο άρτο στο ένα σωτήριο έργο.
Εδάφιο 29. 29. Πιστεύετε εις αυτόν. Η πίστη στον Χριστό είναι το μεγάλο σωτήριο έργο. Η πίστη είναι έργο. Πίστη και έργο είναι ένα. Η πίστη είναι το έργο στο οποίο ενσωματώνονται όλα τα έργα. Αν υπάρχει μια αληθινή τέλεια πίστη, όλα τα έργα δικαιοσύνης θα ενταχθούν σε αυτήν και θα είναι ένα με αυτήν. Με μια τέτοια πίστη ο Θεός συγχωρεί· με μια τέτοια πίστη ο άνθρωπος θεωρείται δίκαιος χάρη· συνέπεια μιας τέτοιας πίστης είναι η παρούσα και αιώνια σωτηρία. Για αυτούς τους ανθρώπους ήταν μια εξήγηση, πολύ συμπυκνωμένη για να παραβλεφθεί, και πολύ σαφής για να παρερμηνευθεί. Φρέσκοι από το μεγάλο θαύμα υπό την επίδραση του οποίου ενεργούσαν ομολογουμένως, θέτει την προσφορά της θείας ζωής, μέσω της πίστης στον εαυτό του ως Υιό του Θεού, μπροστά στην αποδοχή τους τόσο απλά, ώστε να το δουν πλήρως και τελικά να το ΑΠΟΡΡΙΨΟΥΝ.Ο Whedon στη συνέχεια αναπτύσσει τις ελκύσεις του Πατέρα που φέρνουν την πρόθυμη ψυχή στον Χριστό.
Εδάφιο 37. 37. Πάντα. Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτή η λέξη είναι στα ελληνικά ουδέτερη. Εκφράζει όχι τόσο ένα πρόσωπο όσο μια φύση, ένα πράγμα, έναν χαρακτήρα: Όλο το είδος που μου δίνει ο Πατέρας. Αυτοί οι χονδροειδείς άνθρωποι δεν ανήκαν σε αυτούς που δόθηκαν, διότι, μη έχοντας τίποτα άλλο παρά ελπίδες μισθοφορικού κέρδους από τον Χριστό και τα θαύματά του, δεν πίστεψαν αληθινά, όπως λέγεται στο τελευταίο εδάφιο. Βλέπε σημείωση στον Ιωάννη 6:26. Έτσι στον Ιωάννη 6:45 εξηγείται πληρέστερα· μόνο όποιος έχει μάθει από τον Πατέρα έρχεται σε εμένα. Ο Πατέρας, βρίσκοντας την πρόθυμη ψυχή, διδάσκει με τον νόμο του· ελκύει, πείθει και καταδικάζει με το Πνεύμα του· αλλά όταν η ψυχή έχει υπακούσει τέλεια σε όλες τις επιρροές τους με ζωντανή πίστη, ο Πατέρας δεν σώζει ο ίδιος, αλλά ελκύει και τον παραδίδει στον Χριστό. Ερχόμενος εκεί, και αγκαλιάζοντας τον Χριστό με πλήρη πίστη, ο άνθρωπος δεν αποβάλλεται αλλά γίνεται δεκτός και λυτρώνεται. Αλλά ο Πατέρας δεν δίνει κανέναν στον Χριστό που απορρίπτει τις διδασκαλίες και τις ελκύσεις του, κανέναν που δεν συναινεί ελεύθερα να δοθεί και να πάει στον Υιό του. Αυτό είναι το μεγάλο σχέδιο σωτηρίας. Θα έρθει σε εμένα. Θα έρθει σε εμένα. Είναι ο απλός μέλλοντας· το 'θα' δεν εκφράζει καμία εξουσία ή εξασφάλιση της έλευσης. Όποιος υποχωρεί ελεύθερα στις διδασκαλίες και τις ελκύσεις του Πατέρα, δίνεται από τον Πατέρα και έρχεται στον Χριστό. Ένα τέτοιο πρόσωπο που έρχεται στον Χριστό θα γίνει δεκτό. Διότι ο Πατέρας δεν δίνει κανέναν παρά μόνο όσους θα έρθουν ελεύθερα. Η δόση από τον Πατέρα είναι συνέπεια της υπάκουης μάθησης· όχι η μάθηση συνέπεια της δόσης. Βλέπε σημειώσεις στον Ιωάννη 6:44-45· Ιωάννη 6:65.
Σκεφτείτε
Τέλος, ο Whedon πιέζει το νόημα του να τρώει κανείς τη σάρκα και να πίνει το αίμα του Υιού του Ανθρώπου.
Εδάφιο 54. 54. Ο τρώγων μου την σάρκα… ο πίνων μου το αίμα. Η αλήθεια που υποκρύπτεται σε αυτά τα λόγια αποτελεί τη βάση του άρτου και του οίνου του Δείπνου του Κυρίου. Εδώ η σκέψη είναι ενδεδυμένη με συμβολικά λόγια· εκεί είναι ενδεδυμένη με συμβολικά αντικείμενα και πράξεις. Ο Χριστός, για να ζήσει και να πεθάνει, πρέπει να έχει σάρκα και αίμα. Ο θάνατός του πρέπει να είναι με το σπάσιμο της σάρκας του· και η εκδήλωσή του είναι με την έκχυση αίματος, διότι το αίμα είναι η ζωή. Με πίστη στην αξία αυτού του θανάτου που παρουσιάζεται έτσι, οικειοποιούμαστε την αποτελεσματικότητά του για την παρούσα σωτηρία των ψυχών μας και την τελική δοξολογία ψυχής και σώματος. Απεικονίστε το αυτό με ισχυρά εμβληματικά λόγια, και έχουμε ότι, τρώγοντας αυτή τη σάρκα και πίνοντας αυτό το αίμα, τρώμε και πίνουμε αιώνια ζωή για την ψυχή και το σώμα μας. Το έμβλημα των λέξεων μας προετοιμάζει για το έμβλημα της πράξης. Παίρνουμε για τη σάρκα τον άσαρκο άρτο, και για το αίμα τον άαιμο οίνο· και τρώγοντας το ένα και πίνοντας το άλλο εκθέτουμε την αλήθεια, ότι με τον εξιλαστήριο θάνατο του ευλογημένου Κυρίου μας Χριστού έχουμε αιώνια ζωή για την ψυχή και το σώμα μας. Δεν υπάρχει, λοιπόν, σε αυτό το χωρίο καμία υποστήριξη για τη δυσάρεστη διδασκαλία που εφευρέθηκε από τη Ρωμαϊκή Εκκλησία ότι οι άνθρωποι στην πραγματικότητα καταβροχθίζουν τη σάρκα του πραγματικού σώματος του Χριστού. Εγείρει αυτόν… την εσχάτη ημέρα. Η δοξολογία του σώματος είναι το τελευταίο μεγάλο αποτέλεσμα για τον πιστό της εξιλέωσης του Χριστού. Το έργο αρχίζει στην αναγέννηση· συνεχίζεται στην ευδαιμονία του άσαρκου πνεύματος στον παράδεισο· καταλήγει στη δόξα της ανάστασης την εσχάτη ημέρα.
Απαντήστε
1. Σε ποιο σημείο της ζωής μου εξακολουθώ να αναζητώ τον Ιησού κυρίως για επίγεια πρόνοια και όχι για αιώνια ζωή;
2. Έχω πραγματικά κοπιάσει για την τροφή που διαρκεί, ή έχω αντιμετωπίσει την πίστη ως κάτι λιγότερο από το ένα έργο που απαιτεί ο Θεός;
3. Με ποιους τρόπους με ελκύει αυτή τη στιγμή ο Πατέρας, και υποχωρώ ελεύθερα σε αυτές τις ελκύσεις ώστε να δοθώ στον Υιό;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, που μόνος μπορείς να ελκύσεις την καρδιά στον Υιό σου, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του Daniel D. Whedon και για τον ζωντανό Λόγο που εξηγεί. Χάρισέ μας τη χάρη να κοπιάζουμε όχι για τον άρτο που φθείρεται, αλλά για εκείνον που διαρκεί για την αιώνια ζωή. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ζωοποιεί τα λόγια του Χριστού να ζωοποιήσει τις ψυχές μας, ώστε να φάμε τη σάρκα του και να πιούμε το αίμα του με πίστη και έτσι να αποκτήσουμε αιώνια ζωή. Κράτησέ μας από κάθε ταπεινό κίνητρο, σφράγισέ μας μέχρι την ημέρα της ανάστασης, και παρουσίασέ μας άμεμπτους ενώπιον του θρόνου σου, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →