← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Παροιμίες

Παροιμίαι 13-14 — με τον Μακλάρεν

Παροιμίες 13-14Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για τα κεφάλαια 13 και 14 των Παροιμιών, ο Μακλάρεν εξερευνά τις απροσδόκητες αντιστροφές μεταξύ φαινομενικού πλούτου και αληθινής φτώχειας, καθώς και την ήσυχη καρποφορία της ταπεινής, πιστής εργασίας. Οι γνώσεις του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές ενώπιον του Θεού και να αγκαλιάσουμε τους πλούτους που έρχονται μόνο μέσω της αναγνωρισμένης ανάγκης και της επιμελούς διαχείρισης. Ας διαμορφώσουν αυτά τα αρχαία λόγια, νεοερμηνευμένα, την προοπτική μας σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε τις Παροιμίες 13 και 14 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες αντιθέσεις μεταξύ του σοφού και του άφρονα, του πλουσίου και του φτωχού, του επιμελούς και του οκνού. Επιτρέψτε στο Πνεύμα να τονίσει φράσεις που μιλούν στην τρέχουσα περίοδό σας. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από τον Κύριο να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις βαθύτερες αλήθειες που ξεδιπλώνει ο Μακλάρεν από αυτά τα κεφάλαια.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει παρουσιάζοντας την αντίθεση της παροιμίας μεταξύ φαινομενικού και πραγματικού πλούτου. Τώρα, δεν υποθέτω ότι ο συγγραφέας αυτής της παροιμίας προσάρτησε κανενός είδους ηθικό σε αυτήν στο δικό του μυαλό. Είναι απλώς μια σημείωση μιας παρατήρησης που αντλήθηκε από ευρεία εμπειρία· και αν σκόπευε να διδάξει κάποιο μάθημα με αυτήν, υποθέτω ότι δεν ήταν τίποτε περισσότερο από το ότι σε σχέση με τα χρήματα, όπως και με άλλα πράγματα, πρέπει να αποφεύγουμε τα άκρα, και να προσπαθούμε να δείχνουμε τι είμαστε, και να είμαστε αυτό που φαινόμαστε. Αλλά ενώ έτσι δεν θεωρώ ότι υπάρχει κανενός είδους ηθικό ή θρησκευτικό μάθημα στο μυαλό του συγγραφέα, ίσως να τολμήσω να λάβω αυτήν την ρήση ως μια γραφική απεικόνιση, που θέτει με ζωντανό τρόπο ορισμένες μεγάλες αλήθειες που εφαρμόζονται σε όλους τους τομείς της ζωής, και που βρίσκουν την υψηλότερη εφαρμογή τους σε σχέση με τον Χριστιανισμό, και τη σχέση μας με τον Ιησού Χριστό. Εκεί επίσης, 'υπάρχει εκείνος που κάνει τον εαυτό του πλούσιο, και όμως δεν έχει τίποτε· και υπάρχει εκείνος που κάνει τον εαυτό του φτωχό, και όμως'—ή θα μπορούσε κανείς ίσως να πει επομένως—'έχει μεγάλους πλούτους.' Από αυτήν την οπτική γωνία επιθυμώ να δω τα λόγια αυτή τη στιγμή. Πρέπει να ξεκινήσω υπενθυμίζοντάς σας, Ι. Τη γενική μας φτώχεια. Ο Μακλάρεν εξετάζει στη συνέχεια τον άνθρωπο που κάνει τον εαυτό του πλούσιο όμως δεν κατέχει τίποτε. 'Υπάρχει εκείνος που κάνει τον εαυτό του πλούσιο, και όμως δεν έχει τίποτε.' Αυτό περιγράφει με ακρίβεια τον τύπο του ανθρώπου από τον οποίο υπάρχουν χιλιάδες· από τον οποίο υπάρχουν δεκάδες που με ακροάζονται αυτή τη στιγμή· ο οποίος αγνοεί την εξάρτηση και δεν έχει συνείδηση της αμαρτίας, και έτσι περιφέρεται με αυτάρεσκη ικανοποίηση με τον εαυτό του, και δεν γνωρίζει τίποτε για την αληθινή του κατάσταση. Δεν υπάρχει τίποτε πιο τραγικό—και έτσι θα φαινόταν αν δεν ήταν τόσο συνηθισμένο—από το ότι ένας άνθρωπος, φορτωμένος, όπως είμαστε ο καθένας μας, με ένα βάρος κακού που δεν μπορούμε να απαλλαγούμε, να νομίζει όμως ότι κατέχει αρετές, χαρίσματα, χάρες, που πρέπει να του εξασφαλίσουν τον θαυμασμό των συνανθρώπων του, ή τουλάχιστον να τον απαλλάξουν από την κρίση τους, και τις οποίες νομίζει, όταν σκέφτεται γι' αυτές καθόλου, ότι ίσως του εξασφαλίσουν την έγκριση του Θεού. 'Η απάτη της αμαρτίας' είναι μία από τις ισχυρότερες δυνάμεις της. Ο Μακλάρεν στρέφεται στη μακαριότητα εκείνου που κάνει τον εαυτό του φτωχό και έτσι αποκτά μεγάλους πλούτους. 'Υπάρχει εκείνος που κάνει τον εαυτό του φτωχό και όμως'—ή, όπως ποικίλλει, η έκφραση είναι, 'επομένως έχει μεγάλους πλούτους.' Ο Ιησούς Χριστός έχει ανυψώσει τις σκέψεις στο κείμενό μου στην ίδια την περιοχή στην οποία προσπαθώ να τις φέρω, όταν στο πρώτο από όλες τις Μακαριότητες, όπως ονομάζονται, 'Άνοιξε το στόμα Του και είπε, Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, διότι αυτών είναι η Βασιλεία των Ουρανών.' Φτωχός, και επομένως ιδιοκτήτης βασιλείας! Τώρα δεν χρειάζεται, σε αυτό το στάδιο του κηρύγματός μου, να επιμείνω στο γεγονός ότι αυτή η συνείδηση της φτώχειας είναι η μόνη κατάλληλη στάση για οποιονδήποτε από εμάς να λάβει ενώπιον των δύο γεγονότων με τα οποία ξεκίνησα, το γεγονός της εξάρτησής μας και το γεγονός της αμαρτωλότητάς μας. Τι ανοησία φαίνεται για έναν άνθρωπο για τον οποίο αυτά τα δύο πράγματα είναι αληθινά, ότι, όπως είπα, ξεκίνησε με δανεικό κεφάλαιο, και έχει μόνο υποστεί μεγαλύτερα χρέη στις συναλλαγές του, να υπάρχει οποιοδήποτε έρεισμα αριστερά στην ίδια του την εκτίμηση στο οποίο μπορεί να σταθεί και να ισχυριστεί ότι είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από τον πένητα που είναι. Ω! αδελφοί, από όλες τις παραισθήσεις που βάζουμε στον εαυτό μας προσπαθώντας να πιστέψουμε ότι τα πράγματα είναι όπως επιθυμούμε, δεν υπάρχει καμία πιο λεπτή, πιο επίμονη, πιο βαθιά επικίνδυνη από αυτήν, ότι ένας άνθρωπος γεμάτος κακού να είναι τόσο άγνοος για το κακό του ώστε να λέει, όπως εκείνος ο Φαρισαίος στην παραβολή του Κυρίου μας, 'Σε ευχαριστώ ότι δεν είμαι όπως οι άλλοι άνθρωποι. Δίνω δεκάτα . . . προσεύχομαι . . . είμαι αυτό, εκείνο, και το άλλο· όχι όπως εκείνος ο άθλιος τελώνης εκεί πέρα.' Ναι, αυτή είναι η κατάλληλη στάση για εμάς,—'Δεν θα σήκωνε ούτε τα μάτια του στον ουρανό.'
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει εφαρμόζοντας την αρχή στην επιμελή καλλιέργεια μικρών ιδιοκτησιών. Η Παλαιστίνη ήταν χώρα μικρών αγροτών ιδιοκτητών, και ο θεσμός του Ιωβηλαίου προοριζόταν να αποτρέψει την απόκτηση μεγάλων κτημάτων από οποιονδήποτε Ισραηλίτη. Η συνέπεια, όπως προοριζόταν, ήταν ένα επίπεδο μετριοπαθούς ευημερίας. Ήταν 'η καλλιέργεια του φτωχού', η προσεκτική, επιμελής γεωργία του ανθρώπου που είχε μόνο ένα μικρό κομμάτι γης να φροντίσει, που γέμιζε τις αποθήκες της Αγίας Γης. Εξ ου και προέκυψε η παροιμία του κειμένου μας. Διατηρεί την εικόνα των οικονομικών συνθηκών στις οποίες προήλθε, και είναι ικανή για, και προορίζεται να έχει, μια εφαρμογή σε όλες τις μορφές και πεδία εργασίας. Σε όλα είναι αληθές ότι ο όγκος των συγκομισμένων αποτελεσμάτων οφείλεται, όχι στις μεγάλες εργασίες των λίγων, αλλά στους μικρούς, απαρατήρητους μόχθους των πολλών. Η μικρή υπηρεσία είναι αληθινή υπηρεσία, και το σύνολο τέτοιων παράγει μεγάλες σοδειές. Η γεωργία με το φτυάρι βγάζει τα περισσότερα από το έδαφος. Το οικόπεδο του εργάτη του μισού στρέμματος είναι γενικά πιο παραγωγικό από τον μέσο όρο του κτήματος του γαιοκτήμονα. Πολλά μπορούν να γίνουν από λιγοστά χαρίσματα, μικρούς πόρους, και περιορισμένες ευκαιρίες αν καλλιεργηθούν προσεκτικά, όπως πρέπει, και όπως η ίδια η λιτότητά τους πρέπει να τονώσει την καλλιέργειά τους.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας αισθάνεστε τον πειρασμό να φαίνεστε πλούσιος ενώ γνωρίζετε ότι είστε πνευματικά φτωχός; Πώς μπορεί η αναγνώριση της εξάρτησής σας και της αμαρτωλότητάς σας να ανοίξει την πόρτα στους αληθινούς πλούτους που προσφέρει ο Χριστός; Σε ποια μικρή περιοχή ευθύνης σας καλεί ο Θεός σε επιμελή καλλιέργεια αντί για παραμέληση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, ερχόμαστε ενώπιόν Σου αναγνωρίζοντας τη γενική μας φτώχεια και τη βαθιά ανάγκη μας για τη χάρη Σου. Αφαίρεσε κάθε ψευδαίσθηση αυτάρκειας και δίδαξέ μας τη μακαριότητα του να είμαστε πτωχοί τω πνεύματι. Δώσε μας την ταπείνωση να δεχθούμε τους πλούτους που είναι δικοί μας μόνο εν Χριστώ. Ενίσχυσέ μας να καλλιεργήσουμε πιστά τα μικρά οικόπεδα που μας εμπιστεύτηκες, γνωρίζοντας ότι Εσύ φέρνεις πολλούς καρπούς από ταπεινή επιμέλεια. Ας δείξουν οι ζωές μας το παράδοξο του ευαγγελίου: κενούς από τον εαυτό αλλά γεμάτους με την αφθονία Σου. Εν ονόματι του Ιησού, Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →