← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής

Εκκλησιαστής 7-8 — Eterniseed (ευαγγελικός Προτεστάντης)

Εκκλησιαστής 7-8Eterniseed Original — Φωνή Προτεσταντική Ευαγγελική22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Φίλε, τα λόγια του Εκκλησιαστή σε αυτά τα κεφάλαια έρχονται σε εμάς σαν ένα ήσυχο γράμμα από έναν μεγαλύτερο αδελφό που έχει περπατήσει πολύ κάτω από τον ήλιο. Δεν επιπλήττει· απλώς ανοίγει την καρδιά του για ό,τι διαρκεί όταν η απόλαυση ξεθωριάζει και τα σχέδια ξετυλίγονται. Στη μέση όλων στέκεται ο προσωπικός Ιησούς, αυτός που μπήκε στη ματαιότητά μας, σήκωσε τη θλίψη μας και αναστήθηκε ώστε κάθε σκληρή αλήθεια να μας δείχνει τον δρόμο προς το σπίτι. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να αφήσουμε αυτές τις αρχαίες γραμμές να διαμορφώσουν τον τρόπο που κρατάμε τις ημέρες μας, τη φήμη μας και ακόμη και τα δάκρυά μας, επειδή Αυτός που βγήκε από τον τάφο περπατά ακόμη μαζί μας τώρα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρε τη Βίβλο σου και διάβασε τον Εκκλησιαστή 7–8 αργά, σαν ο Εκκλησιαστής να καθόταν απέναντι στο τραπέζι. Πρόσεξε πώς επιστρέφει συνεχώς στην αξία ενός καλού ονόματος, στο εκπληκτικό δώρο που κρύβεται στη θλίψη, στα όρια της ανθρώπινης σοφίας και στην σταθερή πρόσκληση να φοβόμαστε τον Θεό ακόμη και όταν η ζωή φαίνεται στραβή. Παρατήρησε την ήπια ένταση ανάμεσα σε ό,τι μπορούμε να καταλάβουμε και σε ό,τι πρέπει απλώς να εμπιστευθούμε στον Κύριο που κρατά τόσο το παρόν όσο και τις ημέρες που έρχονται.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Εκκλησιαστής ξεκινά με τη φήμη. Ένα καλό όνομα, λέει, έχει περισσότερο βάρος από το καλό άρωμα επειδή παραμένει αφού οι αισθήσεις έχουν ξεθωριάσει. Στον Χριστό βλέπουμε αυτό να ζει: ο Ιησούς δεν κουβαλούσε επίγειο άρωμα αλλά άφησε πίσω του ένα όνομα πάνω από κάθε όνομα, και αυτό το όνομα τώρα σημαδεύει εκείνους που ανήκουν σε αυτόν. Ο ίδιος Ιησούς στρέφει την προσοχή μας στην ημέρα του θανάτου. Δεν αρνείται το τσίμπημά του, αλλά μας δείχνει ότι για εκείνους που περπατούν μαζί του η τελευταία ημέρα ανοίγει σε ανάπαυση και όχι σε καταστροφή. Γεννηθήκαμε στην αβεβαιότητα· πεθαίνουμε στην βεβαιότητα της υπόσχεσής του. Γι’ αυτό η θλίψη μπορεί να γίνει δεκτή ως δάσκαλος. Το γέλιο διασκεδάζει για ένα βράδυ, όμως η θλίψη συχνά καθαρίζει την καρδιά ώστε η φωνή του Ιησού να ακούγεται πιο καθαρά. Όταν καθόμαστε με την απώλεια, το Πνεύμα μας φέρνει πιο κοντά στον Άνθρωπο των Θλίψεων που καταλαβαίνει κάθε δάκρυ. Ο Εκκλησιαστής προειδοποιεί επίσης ότι η προσπάθεια να ισιώσουμε κάθε στραβό ζήτημα με τη δική μας εξυπνάδα θα κουράσει μόνο τον νου. Η σοφία μας βοηθά να ζούμε καλά μέσα στα όρια που έχει θέσει ο Θεός, αλλά δεν μπορεί να αφαιρέσει αυτά τα όρια. Εδώ το ευαγγέλιο μας συναντά: ο Ιησούς δεν ήρθε για να εξηγήσει κάθε αίνιγμα αλλά για να σηκώσει το βάρος τους και να μας δώσει τον εαυτό του. Με τον ίδιο τρόπο, η πρόσκληση να φοβόμαστε τον Θεό δεν είναι βαρύ φορτίο αλλά το ασφαλέστερο μέρος σε έναν κόσμο όπου οι άρχοντες ανεβαίνουν και πέφτουν και η δικαιοσύνη μερικές φορές φαίνεται καθυστερημένη. Το να φοβόμαστε τον Θεό σημαίνει να ζούμε κάθε συνηθισμένη ημέρα σαν ο Ιησούς να ήταν σωματικά παρών στο δωμάτιο, επειδή είναι. Αυτή η στάση κρατά την καρδιά μακριά τόσο από την απόγνωση όσο και από την αυθάδεια. Μας επιτρέπει να απολαμβάνουμε τα απλά δώρα του φαγητού, της εργασίας και της σχέσης χωρίς να απαιτούμε να διαρκέσουν για πάντα, επειδή κατέχουμε ήδη Αυτόν που διαρκεί για πάντα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Αυτά τα κεφάλαια αντηχούν την ευρύτερη ιστορία που διηγείται η Γραφή. Η σοφία που εκτιμά ένα καλό όνομα βρίσκει την πληρέστερη έκφρασή της στις Παροιμίες και φτάνει στην κορύφωσή της στο όνομα του Ιησού. Η προτίμηση για την ημέρα του θανάτου έναντι της γέννησης απαντάται από την επιθυμία του Παύλου να αναχωρήσει και να είναι με τον Χριστό. Η συμβουλή να δεχόμαστε τη θλίψη ως δάσκαλο επαναλαμβάνεται όταν ο Ιάκωβος μας λέει να θεωρούμε τις δοκιμασίες χαρά επειδή παράγουν σταθερότητα. Ακόμη και η ειλικρινής παραδοχή του Εκκλησιαστή ότι δεν μπορεί να καταλάβει πλήρως τους τρόπους του Θεού προετοιμάζει τον δρόμο για τη διαβεβαίωση της Καινής Διαθήκης ότι όλα συνεργούν για το καλό εκείνων που τον αγαπούν. Σε κάθε περίπτωση το κέντρο παραμένει το ίδιο: ο προσωπικός Κύριος που μπήκε στην σπασμένη ιστορία μας, σήκωσε το βάρος της και τώρα μας καλεί να ζούμε στο φως του τελειωμένου έργου του.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σου αυτή τη στιγμή σε καλεί ο Ιησούς να εκτιμήσεις ένα καλό όνομα περισσότερο από την άνεση ή το χειροκρότημα; Πώς μπορεί η εγγύτητα του Σωτήρα σου να αλλάξει τον τρόπο που δέχεσαι μια περίοδο θλίψης αντί να την προσπερνάς βιαστικά; Σε ποια συνηθισμένη επιλογή σήμερα θα μπορούσες να ασκήσεις τον φόβο του Θεού θυμίζοντας ότι ο Ιησούς είναι ήδη παρών μαζί σου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, σε ευχαριστούμε που μας συναντάς σε αυτά τα ειλικρινή κεφάλαια. Γνωρίζεις πόσο γρήγορα κυνηγάμε ό,τι ξεθωριάζει και πόσο εύκολα χάνουμε τα δώρα που κρύβονται στις δύσκολες ημέρες. Δώσε μας τη σοφία να προτιμούμε ένα όνομα διαμορφωμένο από εσένα πάνω από κάθε παροδική απόλαυση. Δίδαξε τις καρδιές μας να καλωσορίζουμε τη θλίψη που μας φέρνει πιο κοντά σε εσένα και να σε εμπιστευόμαστε με κάθε στραβό ζήτημα που δεν μπορούμε να διορθώσουμε. Κράτα μας να ζούμε κάθε ώρα στον απλό φόβο που θυμάται ότι είσαι κοντά, μέχρι την ημέρα που θα σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Αμήν.

Eterniseed Original — Φωνή Προτεσταντική Ευαγγελική · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.