← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν

Θυσία Σωτηρίας: Ο Θεός Ειρήνη μας και η Άφεση των Αμαρτιών

Λευιτικόν 3-4Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)23 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Τα τρίτο και τέταρτο κεφάλαια του Λευιτικού δίνουν τον νόμο της θυσίας ειρήνης και τον νόμο της θυσίας αμαρτίας, και ο Μακάριος Θεοδώρητος Κύρου τα ερμηνεύει με την αντιοχειανή φροντίδα για το ηθικό και το χριστολογικό νόημα μαζί. Η θυσία ειρήνης ο νόμος την ονομάζει «θυσία σωτηρίας», και ο Θεοδώρητος ακούει σε αυτό το όνομα το ίδιο το Ευαγγέλιον: ο Θεός είναι ειρήνη μας, ο οποίος μας συμφιλίωσε με τον εαυτό Του διά του αίματος του σταυρού Του. Κάθε προσφορά, διδάσκει, έχει το δικό της νόημα — η ολοκαύτωση σήμαινε πλήρη αφιέρωση, η θυσία σωτηρίας ευχαριστία για αγαθά, και η θυσία αμαρτίας άφεση παραπτωμάτων. Διαβάζει ακόμη και τα εσωτερικά μέρη που τίθενται επί του θυσιαστηρίου ως χάρτη της ψυχής προσφερόμενης στον Θεό: οι νεφροί, αιτία ηδονής· το ήπαρ, επιθυμιών· η καρδία, οργής και ζωής — ώστε ο προσκυνητής να προσφέρει, ως πρώτους καρπούς των ιδίων μελών του, στον Κύριο των λογισμών και των επιθυμιών και των ηδονών του. Και όταν στρέφεται προς την θυσία αμαρτίας, σημειώνει την βαρύτητα της αμαρτίας και την αναλογία του φαρμάκου: η αμαρτία του αρχιερέως και όλου του λαού απαιτεί την ίδια μεγάλη θυσία, ώστε να φανεί η αξιοπρέπεια της ιερωσύνης· η εκούσια αμαρτία, που διαπράττεται «με υψηλή χείρα», δεν βρίσκει συγγνώμη στον νόμο, αλλά για την ακούσια αμαρτία δίδεται φάρμακο. Έτσι τα κεφάλαια της θυσίας κηρύττουν δύο πράγματα μαζί: ότι ο Θεός εν Χριστώ είναι ειρήνη μας, συμφιλιώνοντάς μας διά του αίματος του σταυρού, και ότι η θυσία αμαρτίας προτυπώνει την άφεση που Αυτός κέρδισε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε Λευιτικόν 3–4 — τον νόμο της θυσίας ειρήνης και τον νόμο της θυσίας αμαρτίας. Περί της θυσίας ειρήνης: «Και εάν η προσφορά αυτού είναι θυσία ειρήνης… ας προσφέρει αυτήν άμωμον ενώπιον του Κυρίου. Και ας επιθέσει την χείρα αυτού επί την κεφαλήν της προσφοράς αυτού.» Το λίπος αυτής δίδεται στον Κύριον: «Και ας προσφέρει εκ της θυσίας της ειρήνης προσφοράν διά πυρός εις τον Κύριον· το λίπος το καλύπτον τα εντόσθια… τους δύο νεφρούς… και τον επί του ήπατος λοβόν.» Έπειτα η θυσία αμαρτίας, διά αμαρτίας διαπραχθείσας ακουσίως: «Εάν ψυχή αμαρτήσει δι’ αγνοίας κατά τινα των εντολών του Κυρίου… Εάν ο ιερεύς ο κεχρισμένος αμαρτήσει κατά την αμαρτίαν του λαού· τότε ας προσφέρει διά την αμαρτίαν αυτού… μόσχον νέον άμωμον εις τον Κύριον διά θυσίαν αμαρτίας.» Το αίμα φέρεται εντός και ραντίζεται «επτάκις ενώπιον του Κυρίου, έμπροσθεν του καταπετάσματος του αγιαστηρίου», και το υπόλοιπο χύνεται «εις την βάσιν του θυσιαστηρίου της ολοκαυτώσεως.» Ούτω ο νόμος ορίζει διαφόρους θυσίας διά τον αρχιερέα, διά την όλην συναγωγήν, διά τον άρχοντα, και διά τον κοινόν άνθρωπον — «και αφεθήσεται αυτώ.»
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Θεοδώρητος αρχίζει με το όνομα που ο νόμος δίδει στην θυσία ειρήνης, και ευρίσκει εν αυτώ το ίδιο το Ευαγγέλιον, διότι ο Χριστός είναι ειρήνη μας ο οποίος μας συμφιλίωσε διά του αίματος του σταυρού: Ωνόμασε την θυσίαν ειρήνης θυσίαν σωτηρίας. Διότι ο Θεός είναι ειρήνη μας, και εχάρισε την ειρήνην εις ημάς, συμφιλιώσας ημάς προς εαυτόν διά του αίματος του σταυρού αυτού. Όταν στρέφεται προς την θυσίαν αμαρτίας, ζυγίζει την βαρύτητα της αμαρτίας έναντι της αναλογίας του φαρμάκου αυτής, και διαβάζει την ίση θυσία απαιτουμένη από ιερέα και λαόν ως διδασκαλίαν περί της αξιοπρεπείας της ιερωσύνης: Διότι αφού η αμαρτία του αρχιερέως και η κοινή αμαρτία του λαού ήτο πολύ μεγάλη, προσέταξε την τελειοτέραν θυσίαν. Και σημειώνει το σκληρόν σύνορον που ο νόμος χαράσσει μεταξύ της αμαρτίας της αδυναμίας και της αμαρτίας της προκλήσεως, διότι την εκούσιαν αμαρτίαν ο νόμος δεν συγχωρεί, αλλά διά την ακούσιον παρέχει θεραπείαν: Διά τας εκουσίους αμαρτίας ο νόμος δεν παρέχει συγγνώμην, αλλά ορίζει την εσχάτην ποινήν.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Εν τω κέντρω των κεφαλαίων τούτων στέκει φράσις την οποίαν ο Θεοδώρητος δεν αφήνει να παρέλθει ως απλήν τελετουργικήν ορολογίαν: η θυσία ειρήνης είναι «θυσία σωτηρίας», και αυτός την αναγινώσκει ευθέως ως το Ευαγγέλιον — «ο Θεός είναι ειρήνη μας… συμφιλιών ημάς προς εαυτόν διά του αίματος του σταυρού αυτού.» Ούτος είναι ο αντιοχειανός ερμηνευτής ομιλών την πίστιν όλης της Εκκλησίας, διότι ο Απόστολος λέγει το αυτό: ο Χριστός «είναι ειρήνη ημών, ο ποιήσας τα αμφότερα εν… αποκτείνας την έχθραν» διά του σταυρού (Εφεσ. 2:14, 16), και «ποιήσας ειρήνην διά του αίματος του σταυρού αυτού» (Κολ. 1:20). Διότι ο Θεοδώρητος διακρίνει τας προσφοράς ακριβώς κατά τα νοήματα αυτών: Διότι η ολοκαύτωσις εσήμαινε πλήρη αφιέρωσιν· η θυσία αμαρτίας, την άφεσιν των παραπτωμάτων· και η θυσία σωτηρίας, ευχαριστίαν διά τα αγαθά. Ούτω η θυσία σωτηρίας, η ευχαριστία διά τα αγαθά, δείχνει πέραν εαυτής προς την ειρήνην την οποίαν ο Χριστός εποίησε· και η θυσία αμαρτίας, η οποία σημαίνει την άφεσιν των παραπτωμάτων, δείχνει προς την άφεσιν την οποίαν Αυτός εκέρδισε. Το αίμα των μόσχων ραντιζόμενον επτάκις έμπροσθεν του καταπετάσματος δεν ηδύνατο αφ’ εαυτού να αφαιρέσει αμαρτίαν· ήτο η σκιά του αίματος το οποίον το πράττει — «το αίμα του Ιησού Χριστού του Υιού αυτού καθαρίζει ημάς από πάσης αμαρτίας» (Α΄ Ιωάν. 1:7). Ακόμη και το σκληρόν σύνορον του νόμου, ότι η προκλητική αμαρτία με υψηλήν χείρα δεν εύρισκε συγγνώμην ενώ η ακούσιος αμαρτία εύρισκε φάρμακον, υπερβαίνεται και υπερνικάται εν Χριστώ, «όστις αυτός εβάστασε τας αμαρτίας ημών εν τω σώματι αυτού επί του ξύλου» (Α΄ Πέτρ. 2:24) — διότι το έλεος του Θεού εν Αυτώ φθάνει ακόμη και εκεί όπου ο νόμος ηδύνατο μόνον να καταδικάσει. Τα κεφάλαια της θυσίας, αναγινωσκόμενα μετά του Θεοδωρήτου, είναι επομένως μία μεγάλη αναγγελία: ειρήνη μετά του Θεού, και άφεσις αμαρτιών, αμφότερα δοθέντα διά του αίματος του σταυρού.
Απαντήστε

Απόκριση

Ακούσατε τι η θυσία σωτηρίας σας λέγει περί του Θεού σας. Ο Θεοδώρητος αναγινώσκει το ίδιον το όνομα αυτής ως το Ευαγγέλιον: ο Θεός είναι ειρήνη μας, ο οποίος μας συμφιλίωσε προς εαυτόν διά του αίματος του σταυρού αυτού. Μη φαντάζεσθε λοιπόν τον Θεόν ως εκείνον τον οποίον πρέπει να εξιλεώσητε προτού γίνει ελεήμων· η ειρήνη εποιήθη εκ μέρους αυτού πρώτον, εν τω αίματι του ιδίου Υιού αυτού, και η προσφορά ευχαριστίας είναι η απάντησίς σας εις ειρήνην ήδη δεδομένην. Ζήσατε λοιπόν ως συμφιλιωμένος — εν ειρήνη μετά του Θεού, και επομένως ποιών ειρήνην, «καθ’ όσον εξαρτάται εξ υμών», μετά πάντων. Ακούσατε επίσης τι η θυσία αμαρτίας σας λέγει. Ο Θεοδώρητος διδάσκει ότι αυτή εσήμαινε την άφεσιν των παραπτωμάτων, και ότι ο νόμος έδωσε φάρμακον διά την αμαρτίαν της αδυναμίας ενώ δεν ηδύνατο να συγχωρήσει την αμαρτίαν της προκλήσεως. Μη απελπίζεσθε διά τα σφάλματα τα οποία σας καταλαμβάνουν ακουσίως· προσάγετε αυτά εις τον Χριστόν, ο οποίος είναι η αληθής θυσία αμαρτίας, και ευρείτε την άφεσιν την οποίαν η σκιά υπεσχέθη. Φυλάττεσθε όμως από την αμαρτίαν με υψηλήν χείρα, την αμαρτίαν εκλεγομένην με ανοικτούς οφθαλμούς κατά εκείνου το οποίον γνωρίζετε ότι είναι το θέλημα του Θεού, η οποία σκληρύνει την καρδίαν έναντι αυτής της ιδίας ελέους η οποία θα εθεράπευεν αυτήν. Ζήσατε, επομένως, εν ευχαριστία και εν εγρηγόρσει: ευχαριστούντες διά ειρήνην την οποίαν δεν εκερδίσατε, αγρυπνούντες κατά της εκουσίου αμαρτίας η οποία την απορρίπτει, και πάντοτε επιστρέφοντες εις το αίμα του σταυρού, εν τω οποίω και η ειρήνη σας και η συγγνώμη σας είναι αιωνίως ησφαλισμέναι.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Θεέ της ειρήνης, ο οποίος εκάλεσας την προσφοράν του λαού σου θυσίαν σωτηρίας, και αυτός εγένου ειρήνη ημών, συμφιλιώσας ημάς προς σεαυτόν διά του αίματος του σταυρού σου: ευλογώ σε ότι η ειρήνη εποιήθη εκ μέρους σου πρώτον, και ότι ζητείς παρ’ εμού μόνον την ευχαριστίαν καρδίας ήδη συμφιλιωμένης. Κάνε με λοιπόν εν ειρήνη μετά σου και ποιητήν ειρήνης μεταξύ των αδελφών μου. Έδωκας εν τη θυσία αμαρτίας τον τύπον της αφέσεως των παραπτωμάτων, και εν Χριστώ την αληθή προσφοράν εκέρδισας την άφεσιν ταύτην δι’ εμέ· θεράπευσον τας αμαρτίας αι οποίαι με καταλαμβάνουν ακουσίως, και φύλαξόν με από την εκούσιον αμαρτίαν η οποία απορρίπτει το έλεός σου και σκληρύνει την καρδίαν έναντι της χάριτός σου. Άφες με να ζήσω εν ευχαριστία διά τα αγαθά τα οποία έδωκας, και εν αγρυπνία κατά πάντων των οποίων θα έθραυον την ειρήνην την οποίαν εποίησας· και πάντοτε επανάφερέ με εις το αίμα του σταυρού σου, εν τω οποίω μόνον είναι η συμφιλίωσίς μου και η συγγνώμη μου. Εις σε, ω Χριστέ ο Θεός ημών, ο οποίος είσαι ειρήνη ημών και άφεσις των αμαρτιών ημών, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →