← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 57-58 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ψαλμοί 57-58Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στους Ψαλμούς προσφέρει διαχρονική ενόραση στη ζωή της πίστης υπό πίεση. Στα κεφάλαια 57 και 58 ακούμε τον Καλβίνο να ανιχνεύει τις ειλικρινείς κραυγές του Δαβίδ, την εμπιστευτική πεποίθηση και την τολμηρή δοξολογία. Η προσεκτική του εργασία στίχο προς στίχο μας βοηθά να δούμε πώς η Γραφή διαμορφώνει τόσο την προσευχή όσο και την προοπτική. Σήμερα ακολουθούμε τον Καλβίνο μέσα από αυτούς τους δύο ψαλμούς, σταματώντας για να εξετάσουμε την καρδιά που αρνείται να απελπιστεί και τον Θεό που παραμένει πιστός. Ας μας οδηγήσουν τα λόγια του Καλβίνου πιο κοντά στο ίδιο καταφύγιο που βρήκε ο Δαβίδ.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε αργά τους Ψαλμούς 57 και 58. Παρατηρήστε την κίνηση από τις επείγουσες ικεσίες για έλεος σε εμπιστευτικές διακηρύξεις δοξολογίας. Αφήστε την εικόνα των προστατευτικών πτερύγων, των λιονταριών που βρυχώνται και των διεστραμμένων κριτών να εισχωρήσει. Ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για όσα θα τονίσει ο Καλβίνος σε αυτά τα κεφάλαια.
Μελετήστε

Μελέτη

Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας την επαναλαμβανόμενη ικεσία του Δαβίδ για έλεος. 1. Ελέησόν με, ω Θεέ! Η επανάληψη της προσευχής αποδεικνύει ότι η λύπη, η αγωνία και ο φόβος με τους οποίους ήταν γεμάτος ο Δαβίδ αυτή την εποχή πρέπει να ήταν ασυνήθιστης περιγραφής. Είναι αξιοσημείωτο ότι η παράκλησή του για έλεος είναι ότι είχε ελπίσει στον Θεό. Η ψυχή του εμπιστεύτηκε σε αυτόν και αυτή είναι μια μορφή έκφρασης της οποίας η δύναμη δεν πρέπει να παραβλεφθεί γιατί υπονοεί ότι η εμπιστοσύνη που άσκησε προερχόταν από τα ίδια τα ενδότατα συναισθήματά του ότι δεν ήταν ευμετάβλητου χαρακτήρα αλλά βαθιά και ισχυρά ριζωμένη. Δηλώνει την ίδια αλήθεια με μεταφορικούς όρους όταν προσθέτει την πεποίθησή του ότι ο Θεός θα τον σκέπαζε με τη σκιά των πτερύγων του. Η εβραϊκή λέξη χσχ, χασάχ, την οποία μετέφρασα ως ελπίζω, σημαίνει περιστασιακά να καταλύει ή να αποκτά καταφύγιο και με αυτή την έννοια μπορεί να γίνει κατανοητή με μεγάλη καταλληλότητα στο απόσπασμα ενώπιόν μας όπου γίνεται υπαινιγμός στη σκιά των πτερύγων. Ο Δαβίδ είχε παραδώσει τον εαυτό του εν συντομία εξ ολοκλήρου στην κηδεμονία του Θεού και τώρα βίωσε αυτή την ευλογημένη συνείδηση του να κατοικεί σε τόπο ασφάλειας την οποία εκφράζει στην αρχή του ενενηκοστού ψαλμού. Η θεία προστασία συγκρίνεται με τη σκιά των πτερύγων επειδή ο Θεός όπως έχω παρατηρήσει αλλού όσο πιο οικεία για να μας προσκαλέσει στον εαυτό του απεικονίζεται να απλώνει τα πτερύγια του όπως η κότα ή άλλα πτηνά για το καταφύγιο των μικρών τους. Μεγαλύτερη είναι η αχαριστία και η διαστροφή μας στο να είμαστε τόσο αργοί να συμμορφωθούμε με μια τόσο στοργική και ήπια πρόσκληση! Δεν λέγει απλώς γενικά ότι θα ελπίζει στον Θεό και θα αναπαύεται υπό τη σκιά των πτερύγων του αλλά ιδιαίτερα ότι θα το έκανε αυτό την εποχή που η ανομία θα περνούσε πάνω του σαν καταιγίδα ή ανεμοστρόβιλος. Η εβραϊκή λέξη χβχ, χοβάχ, την οποία μετέφρασα ως ανομία μερικοί μεταφράζουν ως δύναμη. Όπως και αν έχει είναι προφανές ότι δηλώνει ότι ο Θεός θα αποδείκνυε το καταφύγιό του και τα πτερύγια του Θεού το καταφύγιό του υπό κάθε καταιγίδα θλίψης που φυσούσε πάνω του. Υπάρχουν εποχές που έχουμε το προνόμιο να απολαμβάνουμε την ήρεμη λιακάδα της ευημερίας αλλά δεν υπάρχει ημέρα της ζωής μας κατά την οποία δεν μπορεί ξαφνικά να μας προλάβουν καταιγίδες θλίψης και είναι απαραίτητο να πεισθούμε ότι ο Θεός θα μας σκεπάζει με τα πτερύγια του. Στο να ελπίζει προσθέτει προσευχή. Εκείνοι πράγματι που έχουν τοποθετήσει την εμπιστοσύνη τους στον Θεό θα κατευθύνουν πάντα τις προσευχές τους προς αυτόν και ο Δαβίδ δίνει εδώ μια πρακτική απόδειξη της ελπίδας του δείχνοντας ότι απευθύνθηκε στον Θεό στις έκτακτες ανάγκες του. Απευθυνόμενος στον Θεό του αποδίδει έναν τιμητικό τίτλο επαινώντας τον ως τον Θεό που εκτελούσε οτιδήποτε είχε υποσχεθεί ή όπως μπορούμε να κατανοήσουμε την έκφραση που προωθεί στην τελειότητα το έργο που έχει αρχίσει. [339] Η εβραϊκή λέξη γμρ, γκομέρ, που χρησιμοποιείται εδώ φαίνεται να χρησιμοποιείται με την ίδια έννοια όπως στον Ψαλμό 138:8 το εύρος και των δύο αποσπασμάτων είναι το ίδιο. Επιβεβαιώνει και στηρίζει ουσιωδώς την ελπίδα μας να στοχαστούμε ότι ο Θεός δεν θα εγκαταλείψει ποτέ το έργο των ιδίων χεριών του ότι θα τελειοποιήσει τη σωτηρία του λαού του και θα συνεχίσει την θεία καθοδήγησή του μέχρι να τους φέρει στο τέλος της πορείας τους. Μερικοί διαβάζουν προς τον Θεό που με ανταμείβει αλλά αυτό αποτυγχάνει να αποδώσει τη δύναμη της έκφρασης. Θα ήταν περισσότερο προς τον σκοπό κατά την κρίση μου να διαβάσουμε Θεέ που με αποτυγχάνεις στην οποία περίπτωση η πρόταση θα έπρεπε φυσικά να γίνει κατανοητή αντιθετικά ότι μολονότι ο Θεός τον απέτυχε και δεν άπλωσε το χέρι του για την απελευθέρωσή του θα επέμενε ακόμη να κραυγάζει προς αυτόν. Η άλλη έννοια την οποία μερικοί έχουν προτείνει θα κραυγάσω προς τον Θεό που εκτελεί ή ασκεί στο έπακρο την αυστηρότητά του εναντίον μου είναι προφανώς βεβιασμένη και το πλαίσιο θα μας οδηγούσε να κατανοήσουμε τη λέξη ως αναφερόμενη στην αγαθότητα του Θεού την σταθερότητα της οποίας στο να τελειοποιεί το έργο του όταν άπαξ αρχίσει θα πρέπει πάντα να είναι παρούσα στη μνήμη μας, Στον στίχο 4 ο Καλβίνος συνεχίζει με την περιγραφή του Δαβίδ για τους εχθρούς του. 4. Η ψυχή μου είναι μεταξύ λεόντων. Επιμένει πάλι στην σκληρότητα των εχθρών του ως παράκληση για να επικρατήσει στον Θεό για ταχύτερη παρέμβασή του. Τους συγκρίνει με λέοντες ομιλεί για αυτούς ως φλεγόμενους από οργή ή αδιάλλακτο μίσος και παρομοιάζει τα δόντια τους με λόγχες και βέλη. Σε ό,τι λέγει για τη γλώσσα τους υπαινίσσεται τις δηλητηριώδεις συκοφαντίες που διαδίδονται από τους πονηρούς και οι οποίες προκαλούν βαθύτερη πληγή από οποιοδήποτε ξίφος στο αθώο μέρος που υποφέρει από αυτές. Ο Δαβίδ όπως είναι γνωστό αντιμετώπισε καμία βαρύτερη δοκιμασία από τις ψευδείς και συκοφαντικές κατηγορίες που εκτοξεύθηκαν εναντίον του από τους εχθρούς του. Όταν ακούμε για τον σκληρό διωγμό διαφόρων ειδών που αυτός ο άγιος κλήθηκε να υπομείνει θα πρέπει να θεωρούμε ότι δεν είναι δυσκολία να εμπλακούμε στην ίδια σύγκρουση αλλά να είμαστε ικανοποιημένοι εφόσον μπορούμε να φέρουμε τα παράπονά μας στον Κύριο ο οποίος μπορεί να χαλιναγωγήσει την ψευδή γλώσσα και να θέσει σύλληψη στο χέρι της βίας. Ο Καλβίνος στρέφεται έπειτα στην προετοιμασμένη καρδιά που ξεσπά σε ωδή. 7. Η καρδιά μου είναι προετοιμασμένη, ω Θεέ! [344] Μερικοί διαβάζουν σταθερή ή επιβεβαιωμένη και η εβραϊκή λέξη νκβν, νάκον, φέρει αυτή τη σημασία καθώς και την άλλη. Εάν υιοθετήσουμε αυτήν πρέπει να κατανοήσουμε τον Δαβίδ ως λέγοντα ότι είχε καλά και δεόντως μελετήσει τους επαίνους τους οποίους επρόκειτο να προσφέρει ότι δεν όρμησε σε μια βιαστική και επιπόλαια εκτέλεση αυτής της υπηρεσίας όπως πολλοί είναι επιρρεπείς να κάνουν αλλά απευθύνθηκε σε αυτήν με σταθερό σκοπό καρδιάς. Προτιμώ όμως την άλλη μετάφραση η οποία φέρει ότι ήταν έτοιμος να εισέλθει στην υπηρεσία με όλη την ευθυμία και ειλικρίνεια. Και μολονότι όπου αυτό το πνεύμα πραγματικά γίνεται αισθητό θα οδηγήσει σε σταθερότητα θρησκευτικής άσκησης δεν είναι χωρίς σημασία ότι ο αναγνώστης θα πρέπει να ενημερωθεί για τη δύναμη της λέξης που χρησιμοποιείται εδώ στην εβραϊκή. Η προετοιμασμένη καρδιά αντιτίθεται εδώ από τον Δαβίδ στην απλή χειλική υπηρεσία του υποκριτή από τη μία πλευρά και στην νεκρή ή νωθρή υπηρεσία από την άλλη. Απευθύνθηκε σε αυτήν την εκούσια θυσία με ειλικρινή ζέση πνεύματος αποβάλλοντας την οκνηρία και οτιδήποτε μπορεί να αποδειχθεί εμπόδιο στο καθήκον.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος στοχάζεται την ευρύτερη εμβέλεια της δοξολογίας του Δαβίδ ανάμεσα στα έθνη. 9. Θα σε δοξάσω, Κύριε! ανάμεσα στους λαούς. Καθώς τα έθνη και οι λαοί λέγεται εδώ ότι είναι ακροατές της δοξολογίας που πρόσφερε, πρέπει να συμπεράνουμε ότι ο Δαβίδ, στα παθήματα που αναφέρονται σε όλο τον ψαλμό, αντιπροσώπευε τον Χριστό. Αυτό είναι σημαντικό να παρατηρηθεί, καθώς αποδεικνύει ότι η δική μας κατάσταση και χαρακτήρας τίθενται ενώπιόν μας σε αυτόν τον ψαλμό σαν σε καθρέφτη. Ότι τα λόγια αναφέρονται στη βασιλεία του Χριστού, έχουμε την αυθεντία του Παύλου για να συμπεράνουμε, (Ρωμαίους 15:9,) και, πράγματι, θα μπορούσαμε επαρκώς να συμπεράνουμε με την άσκηση φωτισμένης κρίσης πάνω στο χωρίο. Το να διακηρύττουμε τις δοξολογίες του Θεού σε τέτοιους που είναι κωφοί, θα ήταν μια ανοησία πολύ μεγαλύτερη από το να τις ψάλλουμε στους βράχους και τις πέτρες· είναι επομένως σαφές ότι οι εθνικοί υποτίθεται ότι οδηγούνται στη γνώση του Θεού όταν αυτή η διακήρυξη του ονόματός Του απευθύνεται σε αυτούς. Αγγίζει σύντομα αυτό που σχεδίασε ως το άθροισμα του ύμνου δοξολογίας του, όταν προσθέτει, ότι ολόκληρος ο κόσμος είναι γεμάτος από την αγαθότητα και την αλήθεια του Θεού. Έχω ήδη έχει την ευκαιρία να παρατηρήσω, ότι η σειρά με την οποία αυτές οι θεϊκές τελειότητες γενικά αναφέρονται είναι άξια προσοχής. Είναι από την απλή αγαθότητά Του που ο Θεός παρακινείται να υποσχεθεί τόσο πρόθυμα και τόσο γενναιόδωρα. Από την άλλη πλευρά, η πιστότητά Του επαινείται στην προσοχή μας, για να μας πείσει ότι είναι τόσο σταθερός στην εκπλήρωση των υποσχέσεών Του όσο είναι έτοιμος και πρόθυμος να τις κάνει. Ο Ψαλμωδός καταλήγει με μια προσευχή ότι ο Θεός θα αναστηθεί, και δεν θα επιτρέψει τη δόξα Του να επισκιαστεί, ή την αυθάδεια των πονηρών να γίνει αφόρητη με το να συνεχίζει να ανέχεται περισσότερο την ασέβειά τους. Τα λόγια, όμως, μπορεί να γίνουν κατανοητά με άλλη έννοια, ως προσευχή ότι ο Θεός θα επιταχύνει την κλήση των εθνών, για την οποία είχε ήδη μιλήσει στη γλώσσα της πρόρρησης, και θα απεικονίσει τη δύναμή Του εκτελώντας όχι μόνο μια περιστασιακή κρίση στην Ιουδαία για την απελευθέρωση της θλιμμένης αθωότητας, αλλά τις ισχυρές κρίσεις Του σε ολόκληρο τον κόσμο για την υποταγή των εθνών.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού χρειάζεστε περισσότερο το καταφύγιο που βλέπει ο Καλβίνος να διεκδικεί ο Δαβίδ; Πώς μπορεί μια προετοιμασμένη καρδιά να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τις πιέσεις της σημερινής ημέρας; Πώς θα ήταν να αφήσετε το έλεος και την αλήθεια του Θεού να γίνουν τα χέρια που σας ελευθερώνουν;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Παντοκράτορ, καταφύγιόν μας ἐν ἀνάγκαις, κρύψον ἡμᾶς ἐν τῇ σκέπῃ τῶν πτερύγων Σου καὶ ἀπόστειλον τὸ ἔλεός Σου καὶ τὴν ἀλήθειάν Σου ἐξ οὐρανοῦ ἵνα διαφυλάξωσιν ἡμᾶς. Στήριξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἵνα προσφέρωμεν αἶνον πρὸ τῆς σωτηρίας, διὰ νὰ ψάλλωμεν τὴν ἀγάπην Σου μεταξὺ τῶν ἐθνῶν. Διὰ τῆς χάριτός Σου σίγησον πᾶσαν δολίαν γλῶσσαν καὶ διατήρησον τὴν πιστότητα τῆς διαθήκης Σου μέχρις οὗ παρέλθῃ ἡ ἀνομία· διὰ Χριστοῦ τοῦ Λυτρωτοῦ ἡμῶν δεόμεθα. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →