Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 5 — με τον Μπάρνες
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην καθαρή ερμηνευτική παράδοση του Άλμπερτ Μπάρνες, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις του για την Αγία Γραφή σχετικά με το πέμπτο فصل των Πράξεων. Ο Μπάρνες μας καθοδηγεί μέσα από την σοβαρή αφήγηση του Ανανία και της Σαπφείρας με την ακρίβεια ενός μεταρρυθμισμένου ερμηνευτή, δείχνοντας τόσο την αγιότητα της πρώτης εκκλησίας όσο και το διεισδυτικό βλέμμα του τριαδικού Θεού. Τα σχόλιά του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές ενώπιον του Κυρίου που γνωρίζει τα πάντα. Καθώς ακούμε, ας φωτίσει το Πνεύμα που ενέπνευσε τους αποστόλους και την δική μας κατανόηση και ας βαθύνει την ευλάβειά μας για την αλήθεια.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το πέμπτο κεφάλαιο των Πράξεων με πνεύμα ταπεινής προσοχής. Καθώς ξεδιπλώνεται η αφήγηση, παρατηρήστε την αντίθεση ανάμεσα στην γενναιόδωρη ειλικρίνεια και τον υπολογισμένο δόλο. Ζητήστε από τον Κύριο να ερευνήσει τα δικά σας κίνητρα καθώς η ιστορία του Ανανία και της Σαπφείρας τίθεται ενώπιόν σας. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο βάρος της θείας κρίσης και στην δύναμη του Αγίου Πνεύματος να εντυπωθεί στην καρδιά σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνες ανοίγει θέτοντας το σκηνικό της υποκρισίας σε αντίθεση με την προηγούμενη γενναιοδωρία.
Στίχος 1. Αλλά κάποιος άνθρωπος - Στο προηγούμενο κεφάλαιο ο ιστορικός είχε δώσει λογαριασμό για την εξαίρετη γενναιοδωρία και ειλικρίνεια του μεγαλύτερου μέρους των πρώτων χριστιανών, στην προθυμία τους να παραδώσουν την περιουσία τους για να φροντίσουν τους φτωχούς, και είχε αναφέρει την περίπτωση του Βαρνάβα ως άξια ιδιαίτερης προσοχής. Σε αυτό το κεφάλαιο προχωρεί να αναφέρει μια περίπτωση, εξίσου εντυπωσιακή, ανειλικρίνειας και υποκρισίας, και της δίκαιης κρίσης του Θεού σε εκείνους που ήταν ένοχοι γι' αυτήν. Η περίπτωση είναι ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα της φύσης της 'υποκρισίας' και συμβάλλει στην απεικόνιση της τέχνης και της πονηρίας του εχθρού των ψυχών στην προσπάθεια να διαφθείρει την εκκλησία και να διαστρέψει την θρησκεία του ευαγγελίου. Η υποκρισία συνίσταται σε μια προσπάθεια να 'μιμηθεί' τον λαό του Θεού ή να υποδυθεί την 'εμφάνιση' της θρησκείας, σε όποια μορφή κι αν εκδηλώνεται. Σε αυτή την περίπτωση η θρησκεία είχε εκδηλωθεί με μεγάλη αυταπάρνηση και καλοσύνη.Στη συνέχεια ανιχνεύει την αμαρτία στην επιρροή του Σατανά ενώ επιβεβαιώνει την ανθρώπινη ευθύνη.
Στίχος 3. Αλλά ο Πέτρος είπε ... - Ο Πέτρος μπορούσε να το γνωρίζει αυτό μόνο με 'αποκάλυψη'. Ήταν ο φανερός σκοπός του Ανανία να εξαπατήσει· ούτε υπήρχε τρόπος να τον ανιχνεύσει κανείς παρά μόνο αν του αποκαλυπτόταν από το Πνεύμα του Θεού. Καθώς ήταν περίπτωση τεράστιας κακίας και καθώς ήταν πολύ σημαντικό να ανιχνευθεί και να τιμωρηθεί το έγκλημα, έγινε γνωστό στον Πέτρο απευθείας από τον Θεό. Γιατί ο Σατανάς - Μεγάλα έργα κακίας στην Γραφή αποδίδονται στην επιρροή του Σατανά. Συγκρίνετε Λουκάς 23:3· Ιωάννης 13:27. Ιδιαίτερα ο Σατανάς αποκαλείται ο 'πατέρας του ψεύδους', Ιωάννης 8:44-45. Συγκρίνετε Γένεση 3:1-5. Καθώς αυτό ήταν μια πράξη 'ψεύδους' ή μια προσπάθεια εξαπάτησης, με μεγάλη καταλληλότητα αποδίδεται στην επιρροή του Σατανά. Η αμαρτία του Ανανία συνίστατο στο ότι 'υπέκυψε' στον πειρασμό. Πουθενά στην Γραφή δεν υποτίθεται ότι οι άνθρωποι είναι απαλλαγμένοι από ενοχή μόνο και μόνο επειδή 'πειράστηκαν' να την διαπράξουν.Ο Μπάρνες αποδεικνύει προσεκτικά ότι το παράπτωμα ήταν κατά του Αγίου Πνεύματος ως διακριτού προσώπου.
Το κύριο ερώτημα εδώ είναι αν ο απόστολος Πέτρος σκόπευε να προσδιορίσει σε αυτό το σημείο το 'τρίτο πρόσωπο' της Τριάδας· ή αν σκόπευε να μιλήσει για τον Θεό 'ως Θεό', χωρίς καμία αναφορά στην διάκριση των προσώπων· ή αν αναφερόταν στην 'θεία επιρροή' που ενέπνεε τους αποστόλους, χωρίς αναφορά στις ειδικές διακονίες που συνήθως αποδίδονται στο Άγιο Πνεύμα. Ή, με άλλα λόγια, υπάρχει εδώ μια 'διάκριση' αναγνωρισμένη ανάμεσα στον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα; Ότι υπάρχει, θα γίνει φανερό από τις ακόλουθες σκέψεις: (1) Αν δεν 'σκοπεύεται' τέτοια διάκριση, είναι αξιοσημείωτο ότι ο Πέτρος δεν χρησιμοποίησε το συνήθες και καθιερωμένο 'όνομα' του Θεού. Δεν φαίνεται γιατί το φύλαξε τόσο προσεκτικά ώστε να δηλώσει ότι αυτό το παράπτωμα διαπράχθηκε κατά του 'Αγίου Πνεύματος' και 'του Πνεύματος του Κυρίου', Πράξεις 5:9.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνες ολοκληρώνει επιβεβαιώνοντας την θεότητα και την προσωπικότητα του Αγίου Πνεύματος από αυτό το σοβαρό γεγονός.
(3) Είναι προνόμιο του Θεού να κρίνει την ειλικρίνεια και την υποκρισία· και αυτή ήταν μια περίπτωση που επομένως υπαγόταν στην ειδική προσοχή του. Συγκρίνετε Ψαλμούς 139:1-4. Η λέξη 'Θεός' εδώ χρησιμοποιείται προφανώς με την απλή και προφανή της έννοια ως δηλωτική της 'υπέρτατης θεότητας', και η χρήση της λέξης εδώ δείχνει ότι το Άγιο Πνεύμα είναι 'θεϊκό'. Το όλο χωρίο αποδεικνύει επομένως μία από τις σημαντικές διδασκαλίες της χριστιανικής θρησκείας, ότι το Άγιο Πνεύμα είναι διακριτό από τον Πατέρα και τον Υιό, και όμως είναι θεϊκό.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στην ζωή μου πειράζομαι να φαίνομαι πιο αφοσιωμένος από ό,τι πραγματικά είμαι;
2. Πώς επηρεάζει τον τρόπο που χειρίζομαι τα υπάρχοντα και τις υποσχέσεις μου η πραγματικότητα ότι το Άγιο Πνεύμα ερευνά τις καρδιές;
3. Ποια βήματα μπορώ να κάνω αυτή την εβδομάδα για να καλλιεργήσω γνήσια ειλικρίνεια ενώπιον του Θεού και του λαού του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, ὁ ἐρευνῶν τὰς καρδίας πάντων καὶ μὴ δυνάμενος νὰ ἐμπαχθῇ, καθάρισον τὴν ἐκκλησίαν Σου διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Πνεύματός Σου, ἵνα περιπατῶμεν ἐν εἰλικρινείᾳ καὶ ἀληθείᾳ, καθὼς ἐκλήθησαν νὰ πράξουν οἱ πρῶτοι πιστοί. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης μορφῆς ἀπάτης, καὶ δὸς ἵνα τὰ χαρίσματα καὶ αἱ ζωαὶ ἡμῶν προσφερθῶσιν ὁλοκλήρως εἰς Σέ, ἀνευ ἐπιφυλάξεως. Ἄφες τὸν φόβον Κυρίου νὰ ἐπικαθίσῃ ἐφ' ἡμᾶς, ἵνα τὸ εὐαγγέλιον προχωρήσῃ ἐν καθαρότητι καὶ δυνάμει διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →