Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 115-116 — με τον Σπέρτζεον
Άνοιγμα
Αγαπητοί, σήμερα ανοίγουμε το The Treasury of David του Τσαρλς Σπέρτζεον για να σταθούμε στους Ψαλμούς 115 και 116. Η πλούσια ποιμαντική διορατικότητα του Σπέρτζεον μας καθοδηγεί μέσα από αυτά τα τραγούδια του Πάσχα, δείχνοντας πώς η λυτρωμένη ψυχή στρέφεται από τους χλευασμούς των ειδώλων στον ζωντανό Θεό που ακούει την προσευχή. Θα παρακολουθήσουμε την έκθεσή του στίχο προς στίχο, επιτρέποντας στα λόγια του να αναζωπυρώσουν τη δική μας εμπιστοσύνη και αγάπη για τον Κύριο που μόνος είναι άξιος κάθε δόξας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με προετοιμασμένες καρδιές, ας διαβάσουμε δυνατά τους Ψαλμούς 115 και 116. Ακούστε την κραυγή να δικαιώσει ο Θεός το όνομά του και την ευγνώμονα μαρτυρία ενός που σώθηκε από τον θάνατο. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να αφυπνίσει τόσο την έκκληση για τη δόξα του Θεού όσο και την προσωπική αγάπη που απαντά σε κάθε προσευχή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σπέρτζεον ξεκινάει ανακαλώντας το πασχαλινό σκηνικό του ψαλμού.
Στίχος 2. Στίχ. 1. Καλό θα είναι να θυμόμαστε ότι αυτός ο ψαλμός ψάλθηκε στο Πάσχα, και επομένως σχετίζεται με την απελευθέρωση από την Αίγυπτο. Το βάρος του, φαίνεται να είναι μια προσευχή να δείξει ξανά ο ζωντανός Θεός, ο οποίος ήταν τόσο ένδοξος στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Ιορδάνη, για χάρη του ονόματός του, τα θαύματα της δύναμής του. Όχι σε εμάς, Κύριε, όχι σε εμάς, αλλά στο όνομά σου δώσε δόξα. Ο λαός αναμφίβολα επιθυμούσε ανακούφιση από τις περιφρονητικές προσβολές των ειδωλολατρών, αλλά η κύρια επιθυμία τους ήταν να μην είναι πλέον ο Ιεχωβά ο ίδιος αντικείμενο ειδωλολατρικών προσβολών. Το πιο θλιβερό μέρος όλων των προβλημάτων τους ήταν ότι ο Θεός τους δεν φοβόταν πλέον και δεν τον φοβόντουσαν οι αντίπαλοί τους. Όταν ο Ισραήλ βάδισε στην Χαναάν, ένας τρόμος ήταν σε όλους τους λαούς γύρω, λόγω του Ιεχωβά, του παντοδύναμου Θεού· αλλά αυτόν τον τρόμο τα έθνη τον είχαν αποβάλει αφού δεν υπήρχε τελευταία καμία αξιοσημείωτη επίδειξη θαυματουργικής δύναμης.Στη συνέχεια αναπτύσσει την επανειλημμένη έκκληση να ανήκει η δόξα μόνο στο όνομα του Θεού.
Στίχος 4. Με τον ίδιο τρόπο ας προσευχηθούμε και εμείς όταν καμία άλλη έκκληση δεν είναι διαθέσιμη λόγω της αίσθησης της αμαρτίας μας· διότι ο Κύριος είναι πάντα ζηλόφθονος για την τιμή του, και θα εργαστεί για χάρη του ονόματός του όταν κανένα άλλο κίνητρο δεν θα τον κινήσει. Η επανάληψη των λέξεων, Όχι σε εμάς, θα φαινόταν να υποδηλώνει μια πολύ σοβαρή επιθυμία να αποκηρύξουν οποιαδήποτε δόξα που μπορεί να είχαν κάποτε υπερήφανα οικειοποιηθεί, και επίσης εκφράζει τη σφοδρότητα της επιθυμίας τους να μεγαλύνει ο Θεός με οποιοδήποτε κόστος για αυτούς το δικό του όνομα. Αποστρέφονταν την ιδέα να αναζητήσουν τη δική τους δόξα, και απέρριπταν τη σκέψη με τη μέγιστη αποστροφή· επανειλημμένα αποκηρύσσοντας οποιοδήποτε αυτοδοξαστικό κίνητρο στην ικεσία τους. Για το έλεός σου, και για την αλήθειά σου. Αυτά τα χαρακτηριστικά φάνηκαν να κινδυνεύουν περισσότερο. Πώς θα μπορούσαν οι ειδωλολάτρες να πιστέψουν ότι ο Ιεχωβά είναι ένας ελεήμων Θεός αν παρέδιδε τον λαό του στα χέρια των εχθρών τους;Στρέφοντας στον Ψαλμό 116, ο Σπέρτζεον τονίζει τη σαφή δήλωση αγάπης του πιστού για τον Κύριο.
Στίχος 4. Στίχ. 1. Αγαπώ τον Κύριο. Μια ευλογημένη δήλωση: κάθε πιστός πρέπει να μπορεί να δηλώσει χωρίς την παραμικρή διστακτικότητα, 'Αγαπώ τον Κύριο'. Απαιτούνταν υπό τον νόμο, αλλά ποτέ δεν παρήχθη στην καρδιά του ανθρώπου παρά μόνο με τη χάρη του Θεού, και με βάση τις αρχές του ευαγγελίου. Είναι μεγάλο πράγμα να λες 'Αγαπώ τον Κύριο'· διότι η γλυκύτερη όλων των χαρίτων και η βεβαιότερη όλων των αποδείξεων σωτηρίας είναι η αγάπη. Είναι μεγάλη καλοσύνη εκ μέρους του Θεού που συγκαταβαίνει να αγαπηθεί από τόσο φτωχά πλάσματα όπως εμείς, και είναι μια σίγουρη απόδειξη ότι έχει εργαστεί στην καρδιά μας όταν μπορούμε να πούμε, 'Εσύ γνωρίζεις τα πάντα, εσύ γνωρίζεις ότι σε αγαπώ'. Επειδή άκουσε τη φωνή μου και τις ικεσίες μου. Ο Ψαλμωδός όχι μόνο γνωρίζει ότι αγαπά τον Θεό, αλλά γνωρίζει και γιατί το κάνει. Όταν η αγάπη μπορεί να δικαιολογηθεί με έναν λόγο, είναι βαθιά, δυνατή και διαρκής.Κλείνει την ενότητα δείχνοντας πώς η απαντημένη προσευχή γίνεται ο καθημερινός δεσμός αγάπης.
Στίχος 6. Ο Δαβίδ είχε επαινέσει όσο καλύτερα μπορούσε, και όταν μια μορφή αφοσίωσης τον εγκατέλειψε, δοκίμασε μια άλλη. Είχε πάει στον Κύριο ξανά και ξανά, γι' αυτό χρησιμοποιεί τον πληθυντικό και λέει 'οι ικεσίες μου', αλλά όσο συχνά είχε πάει, τόσο συχνά ήταν ευπρόσδεκτος. Ο Ιεχωβά είχε ακούσει, δηλαδή, είχε δεχτεί και είχε απαντήσει τόσο στις σπασμένες κραυγές του όσο και στις πιο συντεταγμένες και τακτικές ικεσίες του· γι' αυτό αγαπούσε τον Θεό με όλη του την καρδιά. Οι απαντημένες προσευχές είναι μεταξωτοί δεσμοί που δένουν τις καρδιές μας στον Θεό. Όταν οι προσευχές ενός ανθρώπου απαντώνται, η αγάπη είναι το φυσικό αποτέλεσμα. Σύμφωνα με τον Αλέξανδρο, και τα δύο ρήματα μπορούν να μεταφραστούν στον ενεστώτα, και το κείμενο μπορεί να τρέξει έτσι, 'Αγαπώ επειδή ο Ιεχωβά ακούει τη φωνή μου, τις ικεσίες μου'. Αυτό ισχύει και στην περίπτωση κάθε ικετευτικού πιστού. Η συνεχής αγάπη πηγάζει από τις καθημερινές απαντήσεις στην προσευχή.
Σκεφτείτε
Ο Σπέρτζεον πιέζει την επείγουσα ανάγκη να παρακαλέσουμε τον Θεό για την τιμή του ονόματός του.
Στίχος 5. Πώς θα μπορούσαν να τον πιστέψουν πιστό και αληθινό αν, μετά από όλες τις επίσημες διαθήκες του, απέρριπτε εντελώς το εκλεκτό του έθνος; Ο Θεός είναι πολύ ζηλόφθονος για τα δύο ένδοξα χαρακτηριστικά της χάριτος και της αλήθειας, και η έκκληση να μην ατιμαστούν αυτά έχει μεγάλο βάρος σε αυτόν. Σε αυτούς τους καιρούς, όταν οι πρώτες νίκες του ευαγγελίου μνημονεύονται μόνο ως ιστορίες ενός αμυδρού και μακρινού παρελθόντος, οι σκεπτικιστές τείνουν να καυχιούνται ότι το ευαγγέλιο έχει χάσει τη νεανική του δύναμη, και μάλιστα τολμούν να ρίξουν μια σκιά στο όνομα του ίδιου του Θεού. Μπορούμε λοιπόν δικαίως να παρακαλέσουμε τη θεία παρέμβαση ώστε να αφαιρεθεί η φαινομενική κηλίδα από το οικόσημό του, και ο ίδιος ο λόγος του να λάμψει ένδοξα όπως στις παλιές μέρες. Δεν μπορούμε να επιθυμούμε τον θρίαμβο των απόψεών μας, για χάρη μας, ή για την τιμή μιας αίρεσης, αλλά μπορούμε με αυτοπεποίθηση να προσευχηθούμε για τον θρίαμβο της αλήθειας, ώστε να τιμηθεί ο ίδιος ο Θεός.Τέλος, συγκεντρώνει ολόκληρο τον ψαλμό στην τριπλή υπόσχεση ευχαριστίας που χαρακτηρίζει τη λυτρωμένη ζωή.
Στίχος 3. Η πρώτη δέσμευση είναι ότι θα καταφύγει στον Θεό με προσευχή από αγάπη, Ψαλμοί 116:1-2· οι λόγοι και τα κίνητρα της οποίας αναφέρονται, λόγω των προηγούμενων σωτηριών του, Ψαλμοί 116:3-8, η δεύτερη δέσμευση είναι σε μια άγια ζωή, Ψαλμοί 116:9, και τα κίνητρα και οι λόγοι δίνονται στους Ψαλμούς 116:10-13· η τρίτη δέσμευση είναι σε συνεχή δοξολογία και υπηρεσία, και ειδικά στην εκπλήρωση αυτών των όρκων ενώπιον της εκκλησίας, τους οποίους είχε κάνει σε ημέρες θλίψης, οι λόγοι των οποίων δίνονται στους Ψαλμούς 116:14-19.
Απαντήστε
Πού δοκιμάστηκες τελευταία να αναζητήσεις τη δική σου δόξα αντί για του Κυρίου; Πώς μια απαντημένη προσευχή έφερε την καρδιά σου πιο κοντά στον Θεό με αγάπη; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο θα ενωθείς με τους ζωντανούς προσφέροντας συνεχή δοξολογία σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, οὐχ ἡμῖν, ἀλλὰ τῷ ὀνόματί σου ἔστω πᾶσα ἡ δόξα, διότι ἤκουσας τῆς κραυγῆς ἡμῶν καὶ ἐλυτρώσω τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἐκ θανάτου διὰ τοῦ πλούτου τοῦ ἐλέους σου ἐν Χριστῷ. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἐμπιστευώμεθα μόνον εἰς σέ, ὅταν τὰ εἴδωλα ἀποτυγχάνωσι καὶ ἡ ἰδία ἡμῶν δύναμις ἐκλείπῃ, ἵνα περιπατῶμεν ἐνώπιόν σου ἐν τῇ γῇ τῶν ζώντων καὶ προσφέρωμεν τὴν θυσίαν τῆς εὐχαριστίας μετὰ χαρμόσυνων χειλέων. Σύνδεσον τὰς καρδίας ἡμῶν πρὸς τὴν πίστιν σου, καὶ ἄφες ὅλην τὴν ἐκκλησίαν σου νὰ ἀναστῇ διὰ νὰ μεγαλύνῃ τὴν χάριν σου, ἕως ὅτου πᾶς ψευδὴς θεὸς καταρριφθῇ καὶ ὁ Χριστὸς ὑψωθῇ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →