Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Χρονικών
Β' Χρονικών 17-20 — Eterniseed (Εποχής Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντικός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο χρονικογράφος παρουσιάζει τη βασιλεία του Ιωσαφάτ ως μια συνεχιζόμενη αφήγηση της διαθηκικής πιστότητας υπό την κυρίαρχη χείρα του Θεού. Από την αρχή ο βασιλιάς θέτει την καρδιά του να ζητήσει τον Κύριο, και αυτή η διάθεση διαμορφώνει τόσο την εσωτερική τάξη του Ιούδα όσο και τις εξωτερικές του σχέσεις. Ωστόσο η αφήγηση καταγράφει επίσης την επίμονη ένταση μεταξύ αυτής της αναζήτησης και των εμπλοκών που προκύπτουν όταν ο λαός της διαθήκης συνάπτει συμμαχίες με εκείνους που δεν φοβούνται τον Κύριο. Τα κεφάλαια δεν ξεδιπλώνονται ως μια απλή ηθική ιστορία αλλά ως καταγραφή της θείας πρόνοιας που ευλογεί την υπακοή, ελέγχει τον συμβιβασμό και ελευθερώνει όταν ο λαός επιστρέφει στις υποσχέσεις της διαθήκης. Σε αυτό το τμήμα ο αναγνώστης καλείται να παρατηρήσει πώς ο Θεός κυβερνά τις υποθέσεις βασιλέων και εθνών σύμφωνα με τους δικούς Του σκοπούς ενώ κρατά τον λαό Του υπόλογο στους όρους της διαθήκης που έγινε με τον Δαβίδ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωσε Β' Χρονικών 17 έως 20 με προσοχή στο επαναλαμβανόμενο πρότυπο της αναζήτησης του Κυρίου και στις συνέπειες που ακολουθούν τόσο την πιστότητα όσο και τον συμβιβασμό. Σημείωσε τις αρχικές μεταρρυθμίσεις και την αποστολή διδασκάλων, τη συμμαχία γάμου με τον Αχαάβ και τα άμεσα αποτελέσματά της, τον προφητικό λόγο ελέγχου που ακολουθεί, την περαιτέρω δικαστική και θρησκευτική τάξη του βασιλείου, και την κρίση της εισβολής που οδηγεί σε δημόσια προσευχή και απροσδόκητη ελευθερία. Παρατήρησε πώς το κείμενο παρουσιάζει τον Θεό ως εκείνον που διεγείρει καρδιές, υπερβαίνει ανθρώπινα σχέδια και εκπληρώνει τον λόγο Του ακόμη και όταν ο λαός Του σφάλλει.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο 17 ανοίγει με τον Ιωσαφάτ να ενισχύει τις οχυρωμένες πόλεις και να τοποθετεί δυνάμεις σε αυτές, όμως η αποφασιστική δήλωση είναι ότι ο Κύριος ήταν μαζί του επειδή περπάτησε στους προηγούμενους τρόπους του Δαβίδ. Ο βασιλιάς ζήτησε τον Θεό του πατέρα του αντί των Βαάλ, και ο Κύριος εδραίωσε το βασίλειο στο χέρι του. Όλος ο Ιούδας έφερε φόρο, και πλούτη και τιμή αφθονούσαν. Η καρδιά του βασιλιά υψώθηκε στους τρόπους του Κυρίου, ώστε αφαίρεσε τους υψηλούς τόπους και τα άσερα. Ανέθεσε περαιτέρω σε αξιωματούχους, Λευίτες και ιερείς να διδάξουν το βιβλίο του νόμου σε όλη την έκταση των πόλεων του Ιούδα, παράγοντας φόβο Κυρίου που συγκράτησε τους γειτονικούς λαούς από το να κάνουν πόλεμο. Η αφήγηση λοιπόν θεμελιώνει την ευημερία και την ειρήνη στην κυρίαρχη ευαρέσκεια του Θεού προς έναν βασιλιά που διέταξε τη σφαίρα του σύμφωνα με τη διαθήκη. Το κεφάλαιο 18 καταγράφει την απόφαση να συμμαχήσει με τον Αχαάβ μέσω γάμου και κοινής στρατιωτικής δράσης. Παρά την προειδοποίηση του Μιχαία ότι ο Κύριος είχε διατάξει καταστροφή, ο Ιωσαφάτ προχώρησε, και η μάχη στη Ραμώθ Γαλαάδ αποκάλυψε το κενό της συμμαχίας. Ο Κύριος διαφύλαξε τον Ιωσαφάτ ενώ ο Αχαάβ έπεσε, δείχνοντας ότι η θεία κυριαρχία λειτουργεί ακόμη και μέσω της άσοφης επιλογής του βασιλιά. Το κεφάλαιο 19 δείχνει την επιστροφή του Ιωσαφάτ στην Ιερουσαλήμ και τον έλεγχο που παραδόθηκε από τον Ιηού τον βλέποντα: βοήθεια προς τον ασεβή και αγάπη προς εκείνους που μισούν τον Κύριο φέρνει οργή. Ωστόσο ο ίδιος προφήτης αναγνωρίζει το καλό που ήδη βρέθηκε στον βασιλιά. Ο Ιωσαφάτ ανταποκρίνεται διορίζοντας κριτές στη γη, διατάζοντάς τους να κρίνουν όχι για άνθρωπο αλλά για τον Κύριο, ο οποίος είναι μαζί τους στο ζήτημα της κρίσης. Λευίτες επίσης τίθενται επί των υποθέσεων του Κυρίου. Οι μεταρρυθμίσεις λοιπόν ακολουθούν τον λόγο της επίπληξης, δείχνοντας ότι ο Κύριος της διαθήκης χρησιμοποιεί τόσο την ευλογία όσο και την διόρθωση για να διατηρήσει τον λαό Του. Το κεφάλαιο 20 παρουσιάζει την εισβολή του Μωάβ, του Αμμών και άλλων. Ο Ιωσαφάτ κηρύττει νηστεία και στέκεται στη σύναξη για να προσευχηθεί, επαναλαμβάνοντας την υπόσχεση της διαθήκης ότι η γη ανήκει στο σπέρμα του Αβραάμ και επικαλούμενος τις παρελθούσες πράξεις ελευθερίας του Θεού. Το Πνεύμα έρχεται στον Ιααζιήλ, ο οποίος δηλώνει ότι η μάχη ανήκει στον Κύριο. Ο λαός εξέρχεται ψάλλοντας, και ο Κύριος στήνει ενέδρες ώστε οι εχθρικές δυνάμεις να καταστρέψουν η μία την άλλη. Ο Ιούδας συγκεντρώνει λάφυρα για τρεις ημέρες και επιστρέφει με χαρά στην Ιερουσαλήμ. Το κεφάλαιο κλείνει με μια περαιτέρω απόπειρα συμμαχίας που καταλήγει σε ναυάγιο, υπογραμμίζοντας ότι όχι κάθε πρωτοβουλία λαμβάνει θεία έγκριση. Σε όλη την έκταση το κείμενο παρουσιάζει τον Θεό ως εκείνον που εγείρει διδασκάλους, στέλνει προφήτες, απαντά σε προσευχή και κυβερνά την έκβαση των μαχών σύμφωνα με τη δική Του βουλή ενώ απαιτεί από τον λαό Του να περπατήσει στα διατάγματα που δόθηκαν στον Δαβίδ.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η αφήγηση του Ιωσαφάτ στέκεται δίπλα στην προηγούμενη καταγραφή του Ασά και προλαμβάνει την μεταγενέστερη ιστορία του Εζεκία, σχηματίζοντας ένα επαναλαμβανόμενο πρότυπο στα Χρονικά βασιλέων που ζητούν τον Κύριο και λαμβάνουν τόσο ευλογία όσο και διόρθωση. Η ίδια έμφαση στο βιβλίο του νόμου και στον διορισμό διδασκάλων απηχεί την Δευτερονομιακή απαίτηση η διαθήκη να διδάσκεται συνεχώς. Η προειδοποίηση κατά της συμμαχίας με τους ασεβείς βρίσκει παράλληλο στην προφητική γραμματεία που καταδικάζει συνθήκες που γίνονται με απιστία. Η προσευχή στη σύναξη και η επακόλουθη ελευθερία θυμίζουν τους ψαλμούς που διακηρύττουν τον Κύριο ως καταφύγιο και εκείνον που πολεμά για τον λαό Του. Μέσα στην ευρύτερη προτεσταντική ανάγνωση της Γραφής, αυτά τα κεφάλαια απεικονίζουν τη διδασκαλία ότι ο Θεός κυρίαρχα διατάσσει τις εξωτερικές υποθέσεις των εθνών ενώ ασχολείται με τον λαό της διαθήκης Του σύμφωνα με τις υποσχέσεις και τις απειλές που συνδέονται με τον νόμο. Η αφήγηση λοιπόν υπηρετεί την εκκλησία δείχνοντας ότι η αληθινή μεταρρύθμιση περιλαμβάνει τόσο την αφαίρεση της ψευδούς λατρείας όσο και τη θετική διδασκαλία της Γραφής, και ότι η προσευχή που προσφέρεται με εξάρτηση από τη διαθήκη παραμένει το διορισμένο μέσο με το οποίο ο λαός του Θεού αντιμετωπίζει εξωτερική απειλή.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Σε ποιες παρούσες διευθετήσεις ή συνεργασίες μπορεί ο Κύριος να σε καλεί να εξετάσεις αν αποτελούν συμμαχία που συμβιβάζει την πιστότητα της διαθήκης; Πώς το πρότυπο της ανταπόκρισης του Ιωσαφάτ στον προφητικό έλεγχο διδάσκει τον τρόπο με τον οποίο δέχεσαι διόρθωση από τη Γραφή ή από πιστούς αδελφούς και αδελφές; Όταν αντιμετωπίζεις αντίθεση ή αβεβαιότητα, ποια βήματα μπορείς να κάνεις για να διατάξεις τη ζωή σου ώστε η προσευχή και η ακρόαση του λόγου του Θεού να προηγούνται οποιασδήποτε προσπάθειας να εξασφαλίσεις τη δική σου ελευθερία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κυρίαρχε Κύριε της διαθήκης, που μόνος εδραιώνεις βασιλείς και ανατρέπεις τη βουλή των ισχυρών, χάρισε να θέσουμε τις καρδιές μας να σε ζητήσουμε όπως έκανε ο Ιωσαφάτ στην αρχή. Φύλαξέ μας από το να σχηματίζουμε δεσμούς που δένουν τον λαό Σου με εκείνους που δεν φοβούνται το όνομά Σου, και όταν έχουμε σφάλει, στείλε τον λόγο Σου της επίπληξης ώστε να διορθώσουμε τους τρόπους μας. Δίδαξέ μας να διορίζουμε τα διατάγματά Σου στα νοικοκυριά και τις συναγωγές μας, και να κρίνουμε όχι σύμφωνα με άνθρωπο αλλά σύμφωνα με τη δικαιοσύνη που είναι μαζί Σου σε κάθε ζήτημα. Την ημέρα εισβολής ή θλίψης, διέγειρέ μας να συναθροιστούμε ενώπιόν Σου με νηστεία και προσευχή, ομολογώντας ότι η μάχη είναι δική Σου και ότι Εσύ είσαι ικανός να ελευθερώσεις με μέσα που δεν μπορούμε να προβλέψουμε. Διαφύλαξε την εκκλησία Σου από κάθε ψευδή συμμαχία, και κάνε τον λόγο Σου να διδάσκεται σε όλη την έκταση των πόλεών μας μέχρι ο φόβος του Κυρίου να αναπαυθεί στη γη. Ζητούμε αυτά τα πράγματα για χάρη της διαθηκικής πιστότητάς Σου και της δόξας του ονόματός Σου μόνο. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.