Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 33-34 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε το σημερινό μάθημα με το Σχολιασμό του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη, του οποίου η Αρμινιανή-Ουεσλεϋανή σαφήνεια φωτίζει τις ομιλίες του Ελιούβ στον Ιώβ 33-34. Η ευλαβική έκθεση του Whedon αποκαλύπτει πώς οι θείες επισκέψεις δεν χρησιμεύουν μόνο για να τιμωρήσουν αλλά για να λυτρώσουν, προετοιμάζοντας την καρδιά για τον μεγάλο Μεσίτη. Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής παράδοσης ακούμε τη φωνή του Πνεύματος, βέβαιοι ότι η δικαιοσύνη και το έλεος του Θεού συναντιούνται στον Χριστό. Είθε αυτά τα αρχαία λόγια να ζωογονήσουν τις ψυχές μας και να μας φέρουν πιο κοντά στον θρόνο της χάριτος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ταπεινές και προσεκτικές καρδιές ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 33 και 34 του Ιώβ. Ακούστε την μετρημένη αλλά ένθερμη ομιλία του Ελιούβ καθώς υπερασπίζεται τη δικαιοσύνη του Θεού και ξεδιπλώνει τους τρυφερούς τρόπους με τους οποίους ο Παντοδύναμος μιλά στους ανθρώπους. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εφαρμόσει κάθε λέξη στη δική σας συνείδηση και ελπίδα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά επαναλαμβάνοντας τις απαράδεκτες εκφράσεις του Ιώβ.
Εδάφια 8-33. ΚΥΡΙΑ ΟΜΙΛΙΑ, Ιώβ 33:8-33. Ο μακροχρόνιος πρόλογος του Ελιούβ ακολουθείται από παραθέσεις από τα ορμητικά και απρόσεκτα λόγια του Ιώβ. (Ιώβ 33:9.) Στις προσπάθειές του για αυτοδικαίωση ο Ιώβ είχε υπερβάλει τη δική του δικαιοσύνη και είχε κατηγορήσει τη δικαιοσύνη του Θεού. Η θεία σιωπή δεν είναι σημάδι θείας λήθης. Ο Θεός έχει διάφορους τρόπους να απευθύνεται στους ανθρώπους, και, ενώ φαινομενικά τους αντιπαρατίθεται, στην πραγματικότητα συμβουλεύεται τα υψηλότερα συμφέροντά τους—αυτά της ψυχής. Μέσω ονείρων, (τύπος εσωτερικών προειδοποιήσεων,) μέσω ασθένειας, και μέσω της μεσιτείας του αγγέλου του οποίου η υπεροχή είναι εμφανής, ο Θεός επικοινωνεί με τον άνθρωπο για να τον αποσύρει από την επιδίωξη του κακού. Η θλίψη έχει άλλους σκοπούς εκτός από αυτούς της τιμωρίας. Είναι προληπτικοί (προφυλακτικοί) και θεραπευτικοί. Οι εσωτερικές προειδοποιήσεις και οι οδυνηρές τιμωρίες προετοιμάζουν τον δρόμο για τον άγγελο μεσίτη. Ακούγοντας τον, ο άνθρωπος θα βρει εύνοια στον Θεό, και μια ανανέωση σώματος και ψυχής που θα αναβλύσει με την υψηλότερη χαρά. Πρώτη ενότητα Ο ΕΛΙΟΥΒ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΙΩΒ, ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΥΤΟ ΘΕΤΕΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΒΑΘΜΟ ΤΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΩΝ ΟΜΙΛΙΩΝ ΤΟΥ. Ιώβ 33:8-11. (Βλέπε STICKEL’S Hiob, 232-236, ή DAVIDSON’S Job, σσ. xxxviii-xli.)Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τους τρεις τρόπους στοργικής επίσκεψης του Θεού.
Εδάφιο 12. Δεύτερη ενότητα ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΤΡΟΠΟΙ ΣΤΟΡΓΙΚΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΕΠΑΡΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΙΩΒ ΠΕΡΙ ΘΕΙΑΣ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΣ, Ιώβ 33:12-28. α. Ο ΠΡΩΤΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ, Ιώβ 33:12-18. Υπόθεση: Ο Θεός είναι μεγαλύτερος από τον θνητό άνθρωπο, (ενώσ,) και πρέπει να ενεργεί σωστά επειδή είναι μεγάλος, 12, 13. Αυτή η άπειρη υπεροχή του Θεού εκδηλώνεται στις επισκέψεις του στους ανθρώπους στα όνειρα. Αυτά τα κάνει ο Θεός, ώστε, πλησιάζοντας την ψυχή, να αφυπνίσει μια συνείδηση ενοχής, να αποσύρει τον άνθρωπο από την διάπραξη αμαρτίας, και να τον σώσει από την ολοκληρωτική καταστροφή, Ιώβ 33:14-18. 12. Ο Θεός… μεγαλύτερος από τον άνθρωπο Άπειρος σε γνώση, ο Θεός ερευνά τα βάθη της καρδιάς, και λαμβάνει γνώση του κακού και των παραβάσεων που ο άνθρωπος δεν ονειρεύεται. 'Το πάθος χρησιμεύει για να φέρει την αμαρτία στην επιφάνεια, να την εκδιώξει, ώστε να την γνωρίσουμε, να μετανοήσουμε και να νικήσουμε.' Ebrard. Η αμαρτία αναπτύσσει ένα ηθικό φαινόμενο—ακόμη και αυτό, ότι είναι το έδαφος και η αιτία της θείας και στοργικής επίσκεψης.Ο Whedon παρουσιάζει στη συνέχεια τον τρίτο τρόπο μέσω του αγγέλου μεσίτη και διαμεσολαβητή.
Εδάφιο 23. γ. Ο ΤΡΙΤΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΘΕΙΑΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΜΕΣΙΤΗ ΚΑΙ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΒΡΗΚΕ ΛΥΤΡΟ. Το αντικειμενικό σημείο του βιβλίου —μια θεοφάνεια— ο απώτερος κεντρικός άξονας προς τον οποίο όλα βαρύνουν, έρχεται τώρα πιο καθαρά στο προσκήνιο, αν και ακόμα υπό μια ομίχλη: μια θεοφάνεια, και μόνο αυτή, μπορεί να λύσει πλήρως το μυστήριο της θλιβερής ύπαρξης. Ιώβ 33:23-28. 23. Εάν υπάρχει Αυτό που ακολουθεί είναι 'μια υπόθεση που κρέμεται από ένα 'εάν'—αλλά είναι ένα 'εάν'· η απάντηση στο οποίο είναι το 'αμήν' του Ευαγγελίου.' Evans. Με αυτόν עליו, καλύτερα, 'για αυτόν.' Ένας αγγελιοφόρος… ένας διερμηνέας Βλέπε Παράρτημα VII, σελίδα 207. Ορθότητα Ή, καθήκον. Ο Tyndale και ο Cranmer το αποδίδουν 'σωστός δρόμος.'
Σκεφτείτε
Σχετικά με το λύτρο που βρέθηκε από τον μεσίτη, ο Whedon πιέζει το αποφασιστικό σημείο.
Εδάφιο 24. 24. Βρήκα Το εύρημα στο οποίο αναφέρεται το מצאתי είναι, πρωτίστως, αυτό που προέρχεται από αναζήτηση ή προσπάθεια. Η χρήση της λέξης είναι παρόμοια με αυτή του ευραμενος στο Εβραίους 9:12: 'Έχοντας αποκτήσει (βρει) αιώνια λύτρωση.' Συγκρίνετε 'βρείτε χάρη,' Εβραίους 4:16. Ένα λύτρο Περιθώριο, μια εξιλέωση, כפר, kopher, αυτό που καλύπτει, χρησιμοποιείται γενικά σε σχέση με την αμαρτία με την έννοια της εξιλέωσης. Είναι η υποκατάστατη αντάλλαγμα, είτε χρημάτων, (Έξοδος 30:12,) αίματος, ή ζωής, με την οποία η ενοχή θεωρείται καλυμμένη, και κατά κάποια έννοια κρυμμένη από το μάτι του Θεού. Στην αρχαία οικονομία της χάριτος ο Θεός ευαρεστήθηκε να δεχθεί την εξιλαστήρια προσφορά, (λύτρο,) ή, πιο σωστά, το κίνητρο που υπονοείται στην παρουσίασή της, και να κοιτάξει ευνοϊκά τον αδύναμο και πλανεμένο άνθρωπο. Ο μεγάλος άγγελος εδώ επεμβαίνει με το λύτρο του, τη φύση του οποίου ο Ελιούβ δεν αποκαλύπτει, και σώζει τον άνθρωπο από το να κατέβει στον λάκκο. Ο Ελιούβ αναφέρεται ξανά σε αυτό το λύτρο με τον ίδιο όρο, kopher, όταν ο κίνδυνος είναι ομοίως απερίγραπτα μεγάλος. Συγκρ. Ιώβ 36:18, για το οποίο βλέπε σημείωση. Το γεγονός ότι το μεγάλο λύτρο (kopher) εκεί (Ιώβ 36:18) δεν μπορεί να είναι μετάνοια, είναι αρκετά αποφασιστικό ενάντια στην άποψη του Hengstenberg, ότι το λύτρο που αναφέρεται εδώ είναι μετάνοια.Τέλος, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι όλες οι θείες ενέργειες αποσκοπούν στη σωτηρία από τον λάκκο.
Εδάφιο 32. 32. Εάν όχι, άκουσε με Ο Ιώβ διατηρεί σιωπή, και έτσι σιωπηρά παραδέχεται τη δική του παράλειψη και την ορθότητα των απόψεων του Ελιούβ. Οι ευγενικές εκκλήσεις του Ελιούβ είναι ηλιακό φως στην καρδιά, και λιώνουν ενώ φωτίζουν. Εδώ μπορούμε να καθορίσουμε την αρχή της μετάνοιας του Ιώβ. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Νο. VII. Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΕΣΙΤΗΣ. Μερικοί από τους βαθύτερους Βιβλικούς μελετητές, μεταξύ των οποίων μπορούν να αναφερθούν οι Michaelis και Velthusen, θεωρούν αυτό, μαζί με άλλα χωρία στο βιβλίο του Ιώβ, ως λείψανα μιας πρωταρχικής αποκάλυψης, πρωτόγονα χρησμούς που έχουν χαθεί, εκτός από τα λίγα αποσπάσματα ή θραύσματα που παραμένουν ενσωματωμένα σε αυτό το βιβλίο και στη Γένεση. Ο εξαιρετικά μεγάλος σχολιαστής αυτού του βιβλίου, Schultens, εκφράζει την κρίση του ότι ο Άγγελος της Διαθήκης, ο Μεσσίας, είναι το πρόσωπο που περιγράφεται εδώ· και ισχυρίζεται, (όπως συνοψίζεται από τον J. Pye Smith, Scrip. Test.)
Απαντήστε
1. Πώς σας έχει επισκεφθεί ο Θεός μέσω της συνείδησης, της θλίψης ή του λόγου ενός μεσίτη;
2. Με ποιους τρόπους μπορεί να μπείτε στον πειρασμό, όπως ο Ιώβ, να αμφισβητήσετε τη θεία δικαιοσύνη;
3. Πού χρειάζεστε περισσότερο το λύτρο του μεγάλου Μεσίτη σήμερα;
Προσευχηθείτε
Ευγενικέ και δίκαιε Θεέ, σε ευχαριστούμε για το φως του λόγου Σου μέσω του πιστού σχολιασμού του Daniel D. Whedon. Δώσε μας αυτιά να ακούσουμε τη φωνή Σου στα όνειρα, στην παιδεία, και μέσω του Υιού Σου του Μεσίτη μας. Ελευθέρωσέ μας από κάθε λάκκο αμαρτίας και απελπισίας· εφάρμοσε το λύτρο του Χριστού στις ψυχές μας. Ανανέωσε τα σώματα και τα πνεύματά μας με τη χαρά του προσώπου Σου. Είθε να περπατήσουμε από εδώ και πέρα στο φως της ζωής, ψάλλοντας το τραγούδι των λυτρωμένων. Στο όνομα του Ιησού προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →