← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Έξοδος 25-26 — με Μακλάρεν

Έξοδος 25-26Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για τα κεφάλαια 25 και 26 της Εξόδου, ο Μακλάρεν ξεδιπλώνει τον πλούσιο συμβολισμό της εσωτερικής αυλής της σκηνής, δείχνοντας πώς τα ιερά της έπιπλα απεικονίζουν την ιερατική ζωή του λαού του Θεού. Η προσεκτική του έκθεση μας προσκαλεί να δούμε την καθημερινή εργασία, την προσευχή και τη μαρτυρία ως προσφορές που ανήκουν στην παρουσία του Θεού. Στα επόμενα λίγα λεπτά θα ακούσουμε τις γνώσεις του, θα στοχαστούμε στο νόημά τους και θα απαντήσουμε με προσευχή. Ας μιλήσουν τα αρχαία σύμβολα ξανά στον καθημερινό μας περίπατο με τον Χριστό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια 25 και 26 της Εξόδου. Διαβάστε αργά τις λεπτομερείς οδηγίες για το τραπέζι των άρτων, τη χρυσή λυχνία και το θυσιαστήριο του θυμιάματος. Προσέξτε πώς αυτά τα τρία έπιπλα στέκονται μαζί στην εσωτερική αυλή. Αφήστε τις επαναλαμβανόμενες φράσεις για την τοποθέτηση και τον σκοπό τους να διαμορφώσουν τη φαντασία σας. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει την καρδιά σας στο ιερατικό πρότυπο που αποκαλύπτουν αυτά τα αντικείμενα για κάθε πιστό σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ξεκινά τοποθετώντας το τραπέζι των άρτων στο συμβολικό του πλαίσιο με το θυσιαστήριο και τη λυχνία. Το θυσιαστήριο του θυμιάματος στη μέση συμβόλιζε τη σκέψη ότι η ιερατική ζωή, η οποία ήταν η ζωή του έθνους και είναι η ζωή του χριστιανού τόσο ατομικά όσο και συλλογικά, πρέπει να είναι κεντρικά και ουσιαστικά ζωή προσευχής. Στη μία πλευρά του στεκόταν η μεγάλη χρυσή λυχνία η οποία με παρόμοιο τρόπο δήλωνε ότι οι δραστηριότητες της ιερατικής ζωής, η οποία ήταν η ζωή του Ισραήλ και είναι η ζωή του χριστιανού ατομικά και συλλογικά, πρέπει να είναι, στην πτυχή της προς τον άνθρωπο, φως για τον κόσμο. Στην άλλη πλευρά του θυσιαστηρίου του θυμιάματος στεκόταν αυτό το τραπέζι με τους άρτους του. Τι λέει για τη ζωή του ιερέα, της Εκκλησίας και του ατομικού χριστιανού; Αυτό είναι το ερώτημα που επιθυμώ να προσπαθήσω να απαντήσω εδώ· και κάνοντας αυτό ας σας ζητήσω πρώτα να δείτε το ίδιο το πράγμα και έπειτα να εξετάσετε τη σύνδεσή του με τα άλλα δύο αντικείμενα σε σχέση με τα οποία αποτελούσε μια τριπλή ενότητα. Στη συνέχεια εξετάζει την ιδιαίτερη πρόνοια των άρτων από μόνη της. Ο άρτος είναι προϊόν ταυτόχρονα του δώρου του Θεού και της εργασίας του ανθρώπου. Στην πρώτη πτυχή, Αυτός 'δεν αφήνει τον εαυτό Του χωρίς μαρτυρία, διότι', στο ετήσιο θαύμα της σοδειάς, 'μας δίνει άρτο από τον ουρανό και εποχές καρποφορίας, γεμίζοντας τις καρδιές μας με τροφή και χαρά'· στη δεύτερη, θεωρούμενος ως προϊόν της ανθρώπινης δραστηριότητας, η γεωργία είναι, αν όχι η πρώτη, τουλάχιστον στις εγκατεστημένες κοινότητες η κύρια μορφή ανθρώπινης βιομηχανίας. Ο γεωργός και ο αρτοποιός αρχίζουν τη σειρά των βιομηχανιών του ανθρώπου. Έτσι αυτοί οι άρτοι ελήφθησαν κατάλληλα ως αντιπρόσωποι κάθε είδους ανθρώπινης βιομηχανίας και των προϊόντων τους, και ως τέτοιοι αφιερώθηκαν στον Θεό. Αυτή είναι η ευρεία σημασία αυτού του θεσμού, ο οποίος, όπως θα πρέπει να δούμε, συνδέεται με τις άλλες δύο αντιλήψεις της ιερατικής ζωής στην προς τον Θεό και στην προς τον άνθρωπο πτυχή της. Τώρα το πρώτο πράγμα που υποδηλώνεται επομένως είναι η σαφής υποχρέωση, η οποία είναι επίσης ευλογημένο προνόμιο, για όλους τους ανθρώπους που είναι ιερείς του Θεού με πίστη και ένωση με τον μεγάλο Αρχιερέα, να προσφέρουν όλες τις δραστηριότητές τους ως προσφορά ενώπιον του Θεού. Οι άρτοι στη θέση τους πάνω σε εκείνο το τραπέζι, ακριβώς μπροστά από το καταπέτασμα που χώριζε την Εσωτερική Αυλή από το εσώτατο όλων, όπου έλαμπε η Σεκινά και οι Χερουβίμ έσκυβαν σε λατρεία, μας λένε ότι κατά κάποια έννοια και αυτοί ήταν προσφορά, και ότι το τραπέζι ήταν θυσιαστήριο. Ο θυσιαστικός τους χαρακτήρας τονίζεται από το γεγονός ότι στην κορυφή κάθε στοίβας υπήρχε τοποθετημένο ένα δοχείο θυμιάματος. Στη συνέχεια ο Μακλάρεν εξερευνά την ενότητα μεταξύ της λυχνίας και του τραπεζιού ως απογόνων του θυσιαστηρίου. Η λυχνία και το τραπέζι πηγαίνουν μαζί. Και τα δύο είναι απόγονοι του θυσιαστηρίου στη μέση. Δηλαδή, οι ζωές σας δεν θα λάμψουν ενώπιον των ανθρώπων εκτός αν οι δραστηριότητές σας προσφέρονται στον Θεό. Η μικρότερη κηλίδα του να κάνετε τον εαυτό σας σκοπό, νόμο ή δύναμή σας, αναμειγνυόμενη με τις ζωές σας και φανερή στις πράξεις τους, θα αμαυρώσει το φως που λάμπει από αυτές, και οι άνθρωποι θα είναι πολύ γρήγοροι να ανακαλύψουν και να πουν: 'Αποκαλεί τον εαυτό του χριστιανό· αλλά ζει για τον εαυτό του.' Ούτε το φως, το οποίο είναι η ακτινοβολία μιας χριστιανικής ζωής προς τον άνθρωπο, μπορεί να διατηρηθεί χωρίς την προσφορά της ζωής στα βάθη της στον Θεό, ούτε οι δραστηριότητες της ζωής μπορούν να προσφερθούν αποδεκτά σε Αυτόν, εκτός αν ο άνθρωπος που τις προσφέρει 'αφήνει το φως του να λάμψει ενώπιον των ανθρώπων'. Η λυχνία και το τραπέζι πρέπει να πηγαίνουν μαζί.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει προτρέποντας την ανάμειξη θυσιαστηρίου, λυχνίας και τραπεζιού σε ενιαία διακονία. Έτσι, αδελφοί, ας ενώσουμε αυτές τις τρεις πτυχές σε ενότητα, το θυσιαστήριο, τη λυχνία, το τραπέζι, και έτσι θα διακονήσουμε ορθά, και οι άνθρωποι θα μας αποκαλούν 'ιερείς του Υψίστου Θεού', μέχρι να περάσουμε μέσα από το καταπέτασμα όπου, καλύτερα από ό,τι μπορούμε να κάνουμε εδώ οι καλύτεροι από εμάς, θα μπορέσουμε να ενώσουμε ακόμη κοινωνία και ενεργή υπηρεσία, και να λάμψουμε ως ο ήλιος στη Βασιλεία του Πατέρα μας. 'Οι δούλοι Του θα Τον υπηρετούν' με ιερατικές διακονίες, 'και θα δουν το πρόσωπό Του, και το όνομά Του θα είναι στα μέτωπά τους.'
Απαντήστε

Απάντηση

Πώς μπορεί η προσφορά της καθημερινής σας εργασίας ως άρτος της παρουσίας να αλλάξει τον τρόπο που προσεγγίζετε τις συνηθισμένες εργασίες; Με ποιους τρόπους αντανακλά η ζωή σας αυτή τη στιγμή την ενότητα αφοσίωσης, μαρτυρίας και υπηρεσίας που περιγράφει ο Μακλάρεν; Πού αισθάνεστε ότι ο Κύριος σας προσκαλεί να φέρετε μια συγκεκριμένη δραστηριότητα ή στάση στην παρουσία Του για νέα αφιέρωση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε του αγιαστηρίου, Σε ευχαριστούμε για το πρότυπο της ιερατικής ζωής που τίθεται ενώπιόν μας στα έπιπλα της σκηνής. Δίδαξέ μας να τοποθετούμε κάθε δραστηριότητα ως άρτο της παρουσίας ενώπιόν Σου. Κράτα τις καρδιές μας κεντραρισμένες στο θυσιαστήριο της προσευχής, τις ζωές μας να λάμπουν ως λυχνίες για τους άλλους, και τα χέρια μας απασχολημένα με προσφορές που Σε ευαρεστούν. Ένωσε αυτές τις τρεις πτυχές μέσα μας ώστε ο καθημερινός μας περίπατος να δοξάζει το όνομά Σου. Το φως που φέρουμε ας δείξει πολλούς στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Στο όνομά Του προσευχόμαστε, Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →