← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Τιμόθεο

Α' Τιμόθεο 1 — με τον Brown

Α' Τιμόθεο 1Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ανοίγουμε τη μελέτη μας στην Α' Τιμόθεο κεφάλαιο 1 με το σχολιασμό των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο. Η προσεκτική τους έκθεση φέρνει σαφήνεια στην αρχική εντολή του Παύλου, στην ορθή χρήση του νόμου και στην προσωπική μαρτυρία του αποστόλου για το έλεος. Αυτός ο αξιόπιστος οδηγός μας οδηγεί στίχο προς στίχο μέσα από το κείμενο με ευαγγελική ακρίβεια και σεβασμό προς το ευαγγέλιο. Καθώς ακούμε τις ιδέες τους, καλούμαστε να λάβουμε τον ίδιο λόγο που διαμόρφωσε τη διακονία του Τιμόθεου και εξακολουθεί να διαμορφώνει την εκκλησία σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε την Α' Τιμόθεο κεφάλαιο 1 αργά και με προσευχή. Ακούστε την εξουσία του Παύλου, την προειδοποίησή του ενάντια στην ψευδή διδασκαλία και την όμορφη σύνοψη του ευαγγελίου που ακολουθεί την προσωπική του μαρτυρία. Αφήστε το κεφάλαιο να μιλήσει πρώτα πριν στραφούμε στον σχολιασμό.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Jamieson, Fausset και Brown αρχίζουν με τον αποστολικό χαιρετισμό και τη θεμελίωσή του στη θεία εξουσία. Στίχος 1. 1. κατ' ἐπιταγὴν Θεοῦ —την αυθεντική εντολή, καθώς και την αποστολή, του Θεού. Στις προηγούμενες Επιστολές η φράση είναι, 'κατὰ θέλημα Θεοῦ'. Εδώ εκφράζεται με τρόπο που υποδηλώνει ότι του επιβλήθηκε η ανάγκη να ενεργήσει ως απόστολος, όχι ότι ήταν απλώς στην επιλογή του. Η ίδια έκφραση εμφανίζεται στη δοξολογία, πιθανώς γραμμένη πολύ μετά την ίδια την Επιστολή [ALFORD] (Ρωμαίους 16:26). Θεοῦ σωτῆρος ἡμῶν —Ο Πατέρας (Α' Τιμόθεο 2:3· Α' Τιμόθεο 4:10· Λουκάς 1:47· Β' Τιμόθεο 1:9· Τίτο 1:3· Τίτο 2:10· Τίτο 3:4· Ιούδα 1:25). Ήταν μια εβραϊκή έκφραση στην αφοσίωση, αντλημένη από την Παλαιά Διαθήκη (συγκρίνετε Ψαλμοί 106:21). ἡ ἐλπὶς ἡμῶν — (Κολοσσαείς 1:27· Τίτο 1:2· Τίτο 2:13). Στη συνέχεια εκθέτουν τον αληθινό σκοπό της εντολής που ανατέθηκε στον Τιμόθεο. Στίχος 5. 5. Τὸ δὲ —σε αντίθεση με τη διδασκαλία των ψευδοδιδασκάλων. τέλος —ο σκοπός. τῆς παραγγελίας —Ελληνικά, 'της εντολής' την οποία πρέπει να τονίσεις στο ποίμνιό σου. Αναφέρεται στην ίδια ελληνική λέξη όπως στην Α' Τιμόθεο 1:3· Α' Τιμόθεο 1:18· εδώ, ωστόσο, με ευρύτερη έννοια, καθώς περιλαμβάνει την 'οικονομία του Θεού' του Ευαγγελίου (βλ. Α' Τιμόθεο 1:4· Α' Τιμόθεο 1:11), η οποία ήταν το άθροισμα και η ουσία της 'εντολής' που ανατέθηκε στον Τιμόθεο με την οποία έπρεπε να 'εντείνει' το ποίμνιό του. ἀγάπη —ΑΓΑΠΗ· το άθροισμα και το τέλος του νόμου και του Ευαγγελίου εξίσου, και αυτό στο οποίο το Ευαγγέλιο είναι η εκπλήρωση του πνεύματος του νόμου σε κάθε ουσιώδες γιώτα και κεραία (Α' Τιμόθεο 1:11-). Το θεμέλιο είναι η πίστη (Α' Τιμόθεο 1:11-), το 'τέλος' είναι η αγάπη (Α' Τιμόθεο 1:14· Τίτο 3:15). ἐκ —αναβλύζοντας σαν από πηγή. καθαρᾶς καρδίας —μια καρδιά καθαρισμένη από την πίστη (Πράξεις 15:9· Β' Τιμόθεο 2:22· Τίτο 1:15). Ο σχολιασμός εξηγεί στη συνέχεια τη νόμιμη χρήση του νόμου στην οικονομία του ευαγγελίου. Στίχος 8. 8. Οἴδαμεν δὲ —'Τώρα γνωρίζουμε' (Ρωμαίους 3:19· Ρωμαίους 7:14). καλὸς ὁ νόμος —σε πλήρη συμφωνία με την αγιότητα και την αγαθότητα του Θεού. ἐάν τις —πρωτίστως, ένας διδάσκαλος· τότε, κάθε Χριστιανός. νομίμως χρῆται —στη νόμιμη θέση του στην οικονομία του Ευαγγελίου, δηλαδή, όχι ως μέσο για έναν 'δίκαιο άνθρωπο' να επιτύχει υψηλότερη τελειότητα από ό,τι θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο από το Ευαγγέλιο (Α' Τιμόθεο 4:8· Τίτο 1:14), η οποία ήταν η διεστραμμένη χρήση στην οποία το έθεσαν οι ψευδοδιδάσκαλοι, αλλά ως μέσο αφύπνισης της αίσθησης της αμαρτίας στους ασεβείς (Α' Τιμόθεο 1:9· Α' Τιμόθεο 1:10· συγκρίνετε Ρωμαίους 7:7-12· Γαλάτες 3:21). Ολοκληρώνουν την ενότητα συνδέοντας τα πάντα με το ένδοξο ευαγγέλιο που ανατέθηκε στον Παύλο. Στίχος 11. 11. κατὰ τὸ εὐαγγέλιον τῆς δόξης —Η χριστιανική ελευθερία από το νόμο ως αγιαστικό, καθώς και ως δικαιωτικό, που υπονοείται στους προηγούμενους, Α' Τιμόθεο 1:9· Α' Τιμόθεο 1:10, είναι αυτό με το οποίο συνδέεται αυτό το Α' Τιμόθεο 1:10-. Αυτή η εξαίρεση των δικαίων από το νόμο, και η ανάθεσή του στους ανόμους ως το αληθινό του αντικείμενο, είναι 'κατὰ τὸ εὐαγγέλιον τῆς δόξης (έτσι το ελληνικό, συγκρίνετε Σημείωση, βλ. Α' Τιμόθεο 1:10-) τοῦ μακαρίου Θεοῦ'. Το Ευαγγέλιο φανερώνει τη δόξα του Θεού (Εφεσίους 1:17· Εφεσίους 3:16) στο να θεωρεί 'δίκαιο' τον πιστό, μέσω της δικαιοσύνης του Χριστού, χωρίς 'το νόμο' (Εφεσίους 3:16-)· και στο να μεταδίδει αυτή τη δικαιοσύνη με την οποία απεχθάνεται όλες εκείνες τις αμαρτίες εναντίον των οποίων (Α' Τιμόθεο 1:9· Α' Τιμόθεο 1:10) ο νόμος στρέφεται. Ο όρος, 'μακάριος', υποδηλώνει ταυτόχρονα αθανασία και υπέρτατη ευτυχία. Ο υπέρτατα μακάριος είναι Εκείνος από τον οποίο πηγάζει κάθε ευλογία. Αυτός ο όρος, όπως εφαρμόζεται στον ΘΕΟ, εμφανίζεται μόνο εδώ και στην Α' Τιμόθεο 6:15: κατάλληλος όταν μιλάμε εδώ για την ευλογία του Ευαγγελίου, σε αντίθεση με την κατάρα σε όσους είναι υπό το νόμο (Α' Τιμόθεο 1:9· Γαλάτες 3:10). ἐπιστεύθην ἐγώ —Μεταφράστε όπως στην ελληνική σειρά, η οποία τονίζει με έμφαση τον Παύλο, 'μου ανατέθηκε σε εμπιστοσύνη'· σε αντίθεση με το είδος της διδασκαλίας του νόμου που αυτοί (που δεν είχαν αποστολή Ευαγγελίου), οι ψευδοδιδάσκαλοι, ανέλαβαν οι ίδιοι (Α' Τιμόθεο 1:8· Τίτο 1:3).
Σκεφτείτε
Ο Brown παρουσιάζει τη μεταστροφή του Παύλου ως το κυριότερο πρότυπο της θείας μακροθυμίας. Στίχος 16. 16. Ἀλλὰ —Ελληνικά, 'Αλλά'· αντιπαραβάλλοντας τη δική του συνειδητή αμαρτωλότητα με την ευγενική επίσκεψη του Θεού σε αυτόν με έλεος. διὰ τοῦτο —για αυτόν ακριβώς τον σκοπό. ἐν ἐμοὶ —στη δική μου περίπτωση. πρῶτος —'πρώτιστος'. Όπως ήμουν 'πρώτιστος' (ελληνικά για αρχηγός, :- ) στην αμαρτία, έτσι ο Θεός με έκανε το 'πρώτιστο' δείγμα ελέους. ἔνδειξιν —προς τη δική Του δόξα (η μέση ελληνική φωνή), :- . πᾶσαν μακροθυμίαν —Ελληνικά, 'όλη (Του) τη μακροθυμία', δηλαδή, στο να με ανέχεται τόσο καιρό ενώ ήμουν διώκτης. ὑποτύπωσιν —ένα δείγμα (Α' Κορινθίους 10:6· Α' Κορινθίους 10:11) για να διαβεβαιώσει τους μεγαλύτερους αμαρτωλούς για τη βεβαιότητα ότι δεν θα απορριφθούν ερχόμενοι στον Χριστό, αφού ακόμη και ο Σαύλος βρήκε έλεος. Έτσι ο Δαβίδ έκανε τη δική του περίπτωση συγχώρεσης, παρά το μέγεθος της αμαρτίας του, ένα δείγμα για να ενθαρρύνει άλλους αμαρτωλούς να ζητήσουν συγχώρεση (Ψαλμοί 32:5· Ψαλμοί 32:6). Η ελληνική λέξη για 'πρότυπο' χρησιμοποιείται μερικές φορές για ένα 'σκίτσο' ή περίγραμμα —η συμπλήρωση να γίνει στην περίπτωση του κάθε ανθρώπου. πιστεύειν ἐπ' αὐτῷ —Η πίστη στηρίζεται ΕΠ' Αυτού ως το μόνο θεμέλιο στο οποίο βασίζεται η πίστη. εἰς ζωὴν αἰώνιον —ο απώτερος σκοπός που η πίστη έχει πάντα υπόψη της (Ψαλμοί 32:6-). Ο σχολιασμός κλείνει το κεφάλαιο με μια δοξολογία στον αιώνιο Βασιλιά. Στίχος 17. 17. Ένα κατάλληλο συμπέρασμα στην όμορφα απλή διατύπωση του Ευαγγελίου, του οποίου η δική του ιστορία είναι ένα ζωντανό δείγμα ή πρότυπο. Από την εμπειρική αίσθηση της χάριτος πηγάζει η δοξολογία [BENGEL]. τῷ βασιλεῖ τῶν αἰώνων —κυριολεκτικά, 'Βασιλιά των (αιώνιων) αιώνων'. Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα μεταφράζει Έξοδος 15:18, 'Ο Κύριος θα βασιλεύει για αιώνες και πέρα από αυτούς'. Έξοδος 15:18-, Περιθώριο, 'Η βασιλεία σου είναι μια αιώνια βασιλεία', κυριολεκτικά, 'μια βασιλεία όλων των αιώνων'. Η 'ζωή αιώνιος' (Έξοδος 15:18-) υποδηλώνει εδώ 'τον Βασιλιά αιώνιο', ή αιώνιο. Αντιστοιχεί επίσης στο 'εις τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων' στο τέλος, κυριολεκτικά, 'στους αιώνες των αιώνων' (η αμέτρητη διαδοχή αιώνων που αποτελείται από αιώνες). ἀφθάρτῳ —Τα παλαιότερα χειρόγραφα διαβάζουν, 'άφθαρτος'. Η Βουλγάτα, ωστόσο, και ένα πολύ παλιό χειρόγραφο διαβάζουν όπως η Αγγλική Έκδοση (Ρωμαίους 1:23). ἀοράτῳ — (Α' Τιμόθεο 6:16· Έξοδος 33:20· Ιωάννης 1:18· Κολοσσαείς 1:15· Εβραίους 11:27). μόνῳ σοφῷ Θεῷ —Τα παλαιότερα χειρόγραφα παραλείπουν το 'σοφῷ', το οποίο πιθανώς παρεισέφρησε από Ρωμαίους 16:27, όπου είναι πιο κατάλληλο στο πλαίσιο από εδώ (συγκρίνετε Ρωμαίους 16:27-). 'Ο μόνος Δυνάστης' (Α' Τιμόθεο 6:15· Ψαλμοί 86:10· Ιωάννης 5:44). εἰς τοὺς αἰῶνας, κ.λπ.—Βλ. σημείωση, παραπάνω. Η σκέψη της αιωνιότητας (τρομερή όπως είναι για τους απίστους) είναι ευχάριστη σε όσους είναι βέβαιοι για τη χάρη (Ιωάννης 5:44-) [BENGEL].
Απαντήστε
Πού στη δική σας ζωή ο νόμος αφύπνισε πρώτα την αίσθηση της αμαρτίας σας πριν η χάρη φέρει ανακούφιση; Πώς η ανάμνηση ότι κάποτε ήσασταν πρώτοι στην ανάγκη ελέους διαμορφώνει τον τρόπο που μιλάτε στους άλλους; Με ποιον πρακτικό τρόπο αυτή την εβδομάδα μπορείτε να διατηρήσετε την πίστη και μια καλή συνείδηση μαζί χωρίς να παρεκκλίνετε;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλεύσπλαχνε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὸ ἔλεος τὸ ὑπερεκχυθὲν ὥστε νὰ σώσῃ ἀκόμη καὶ τὸν πρῶτον τῶν ἁμαρτωλῶν, καὶ διὰ τὴν ἀξιόπιστον ἐντολὴν τὴν ὁποίαν ἐμπιστεύῃ εἰς τοὺς δούλους σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, διατήρησον τὰς καρδίας ἡμῶν καθαράς, τὰς συνειδήσεις ἡμῶν ἀνεπιλήπτους, καὶ τὴν πίστιν ἡμῶν εἰλικρινῆ, ὥστε τὸ ἔνδοξον εὐαγγέλιον νὰ διαμορφώνῃ πᾶσαν λέξιν τὴν ὁποίαν λαλοῦμεν καὶ πᾶσαν ζωὴν τὴν ὁποίαν ἀγγίζομεν. Εἰς σέ, τὸν μόνον σοφὸν Θεόν, τὸν ἀθάνατον, τὸν ἀόρατον, καὶ Βασιλέα τῶν αἰώνων, ἔστω ἡ τιμὴ καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →