Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α΄ Κορινθίους 3 — με το Καθολικό Υπόμνημα του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τον Καθολικό Σχολιασμό του Χέιντοκ. Σε αυτές τις σελίδες συναντούμε την επείγουσα κλήση του αποστόλου προς ενότητα και καθαρότητα εντός του ζωντανού ναού της Εκκλησίας. Ο Καθολικός Σχολιασμός του Χέιντοκ συγκεντρώνει τη σοφία των Πατέρων για να φωτίσει πώς κάθε πιστός συμμετέχει στο οικοδομικό έργο του Χριστού. Στα επόμενα λίγα λεπτά θα ακούσουμε, θα μελετήσουμε, θα σκεφτούμε, θα ανταποκριθούμε και θα προσευχηθούμε ώστε ο λόγος να ριζώσει βαθύτερα στις καρδιές μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε την Αγία Γραφή σας και διαβάστε την Α' προς Κορινθίους επιστολή κεφάλαιο 3 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τις εικόνες της φύτευσης του ποτίσματος και της οικοδόμησης που ο Παύλος υφαίνει μαζί. Επιτρέψτε στο κείμενο να μιλήσει πρώτα έπειτα επιστρέψτε εδώ για να αφήσετε το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ να καθοδηγήσει τον διαλογισμό σας στον ζωντανό ναό που ο Θεός επιθυμεί να σχηματίσει μέσα σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιντοκ ξεκινά εξετάζοντας τον κόπο και την ανταμοιβή εκείνων που φυτεύουν και ποτίζουν.
Εκείνος που σας φυτεύει διά της πρώτης σας μεταστροφής. Ο Απολλώς σας επότισε κηρύττοντας τις αυτές αληθείες. --- Εκείνος που φυτεύει και εκείνος που ποτίζει είναι ένας, αποβλέπουν εις ένα και το αυτό τέλος. (Ουίθαμ) --- Κατά τον ίδιον αυτού κόπον. Ο Θεός δεν ανταμείβει τους δούλους αυτού κατά την επιτυχίαν των κόπων αυτών, διότι η επιτυχία αυτών εξαρτάται μόνον εξ αυτού· αλλά τους ανταμείβει κατά τα παθήματα και την επιμέλειαν αυτών εις την υπηρεσίαν αυτού· διότι, ενώ στεφανώνει τον κόπον των αποστόλων αυτού μετά επιτυχίας, στεφανώνει το ίδιον αυτού έργον. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος) --- Το κείμενον τούτο αποδεικνύει σαφέστατα ότι τα καλά έργα τα προερχόμενα εκ της χάριτος είναι αξιομίσθια, και ότι αι ανταμοιβαί εν τω ουρανώ είναι διάφοροι, κατά το δίκαιον κρίμα του Θεού να τας οικειοποιηθή. Η ελληνική λέξις η ενταύθα χρησιμοποιουμένη είναι μισθός, (μισθός) ή αμοιβή. Βλέπε Α΄ Τιμοθέου ε΄ 18· Αποκάλυψιν κβ΄ 12· Ματθαίον ιστ΄ 27. Διά της ενώσεως ημών μετά του Ιησού Χριστού αι πράξεις ημών, αφ' εαυτών άνευ αξίας ή μισθού, γίνονται χρυσός, άργυρος και πολύτιμοι λίθοι. (Χέιντοκ)Το σχόλιον στη συνέχεια προσδιορίζει τους πιστούς ως τη γεωργία και το οικοδόμημα του Θεού.
Ημείς είμεθα συνεργοί του Θεού, εργαζόμενοι εις την υπηρεσίαν αυτού, καθώς μας έχει χρησιμοποιήσει. --- Σεις είσθε η γεωργία του Θεού, το χωράφι, όπου αρεταί πρέπει να φυτευθούν. Σεις είσθε το οικοδόμημα του Θεού, το κτίσμα, ο οίκος, ή ακόμη ο ναός του Θεού· ημείς χρησιμοποιούμεθα ως οικοδόμοι υπό τον Θεόν. (Ουίθαμ)Ο Χέιντοκ στη συνέχεια στρέφεται εις το θεμέλιον το οποίον έχει τεθεί και εις την φροντίδα την απαιτουμένην διά να οικοδομήση τις επάνω εις αυτό.
Εγώ έθεσα το θεμέλιον καλώς, ως σοφός αρχιτέκτων, ουχί εξ εαυτού, αλλά κατά την χάριν του Θεού, και τα χαρίσματα τα οποία μου εδώρησε· και άλλος, ή πλείστοι άλλοι, ωκοδόμησαν επάνω εις αυτό, συνεχίζοντες το οικοδόμημα. --- Αλλά ας προσέχη έκαστος πώς οικοδομεί, και ότι τούτο γίνεται πάντοτε επί του αυτού θεμελίου, το οποίον είναι ο Ιησούς Χριστός, η πίστις αυτού, και η διδασκαλία αυτού. (Ουίθαμ)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Για βαθύτερη δογματική κατανόηση το σχόλιο εξερευνά τη δοκιμαστική φωτιά και τις συνέπειές της για τους πιστούς.
Τώρα εάν κάποιος οικοδομήσει, κ.λπ. Αυτός είναι ένας δύσκολος τόπος, λέγει ο Άγιος Αυγουστίνος, βιβλ. περί πίστεως και έργων, κεφ. ιστ΄, τόμ. ς΄, σελ. 180. Οι ερμηνευτές διαιρούνται ως προς την εξήγηση και την εφαρμογή αυτής της μεταφορικής συγκρίσεως που περιέχεται σε αυτούς τους τέσσερις στίχους. Ο Άγιος Παύλος ομιλεί περί οικοδομής, όπου είναι προφανές, λέγει ο Άγιος Αυγουστίνος, ότι το θεμέλιο είναι ο Χριστός, ή η πίστις του Χριστού, και η πίστις του που εργάζεται διά της αγάπης. Οι δυσχέρειες είναι 1. Ποιοι είναι οι οικοδόμοι. 2. Τι εννοείται διά του χρυσού, του αργύρου, των πολυτίμων λίθων, και τι διά του ξύλου, του χόρτου, του καλάμου. 3. Τι εννοείται διά της ημέρας του Κυρίου. 4. Τι διά της φωτιάς, πώς το έργον του καθενός θα δοκιμασθεί, και πώς μερικοί θα σωθούν διά πυρός. Ως προς το πρώτον, διά των οικοδόμων, καθώς ο Άγιος Παύλος είχε προηγουμένως αποκαλέσει τον εαυτό του τον πρώτο αρχιτέκτονα, ο οποίος είχε θέσει το θεμέλιο της πίστεως του Χριστού μεταξύ των Κορινθίων, οι ερμηνευτές συνήθως εννοούν εκείνους τους διδασκάλους και κήρυκες που διαδέχθηκαν εκεί τον Άγιο Παύλο· αλλά καθώς λέγεται επίσης ότι το έργον του καθενός θα φανερωθεί, ο Άγιος Αυγουστίνος και άλλοι εννοούν όχι μόνο τους κήρυκες, αλλά όλους τους πιστούς. Ως προς τη δεύτερη δυσχέρεια, εάν διά των οικοδόμων εννοούμε τους κήρυκες του ευαγγελίου, τότε διά του χρυσού, του αργύρου κ.λπ. πρέπει να εννοηθεί η καλή, ορθή και ωφέλιμη διδασκαλία· και διά του ξύλου, του χόρτου, του καλάμου, ένα μείγμα ματαίας γνώσεως, κενών ρητορειών, ανωφελών λόγων· αλλά εάν όλοι οι πιστοί είναι οικοδόμοι, εκείνοι των οποίων οι πράξεις είναι καθαρές, τοποθετούν χρυσόν επί του θεμελίου· αλλά εάν οι πράξεις τους αναμειγνύονται με ατέλειες, συγγνωστά πταίσματα και μικρότερα αμαρτήματα, αυτά παριστώνται διά του ξύλου, του χόρτου, του καλάμου κ.λπ. 3. Διά της ημέρας του Κυρίου, εννοείται συνήθως είτε η ημέρα της γενικής κρίσεως, είτε η μερική κρίσις, όταν ο καθένας κρίνεται κατά τον θάνατό του, η οποία απόφασις θα επιβεβαιωθεί πάλι κατά την τελευταία ημέρα. 4. Ως προς τη φωτιά, η οποία μνημονεύεται τρεις φορές, εάν εξετάσουμε τι λέγει εδώ ο Άγιος Παύλος περί φωτιάς, φαίνεται ότι τη χρησιμοποιεί σε διαφορετικές σημασίες, όπως πολλές φορές κάνει και με άλλες λέξεις. Πρώτον, μας λέγει (εδ. 13) ότι η ημέρα του Κυρίου... θα αποκαλυφθεί· ή, όπως είναι στο ελληνικό, αποκαλύπτεται εν ή διά πυρός· όπου, διά του πυρός, εννοούνται συνήθως οι δίκαιες και αυστηρές κρίσεις του Θεού, που παριστώνται διά της μεταφοράς της φωτιάς. Δεύτερον, μας λέγει στον ίδιο στίχο ότι η φωτιά θα δοκιμάσει το έργον του καθενός, τι είδους είναι. Αυτό μπορεί πάλι να ληφθεί για τη δοκιμαστική και εξεταστική φωτιά των κρίσεων του Θεού· και μπορεί να εφαρμοσθεί στους οικοδόμους, είτε μόνο στους κήρυκες είτε σε όλους τους πιστούς. Τρίτον, μας λέγει (εδ. 14 και 15) ότι τα έργα μερικών ανθρώπων αντέχουν στη φωτιά των κρίσεων του Θεού, δεν αξίζουν τιμωρία, είναι σαν καθαρό χρυσάφι, το οποίο δεν παθαίνει βλάβη από τη φωτιά· αλλά τα έργα μερικών ανθρώπων καίγονται, η υπερδομή, την οποία οικοδόμησαν επί της πίστεως του Χριστού, εκτός από χρυσόν, άργυρον, πολυτίμους λίθους, είχε επίσης μείγμα ξύλου, χόρτου, καλάμου, το οποίο δεν μπορούσε να αντέξει στη δοκιμασία της φωτιάς, που συνάντησε καύσιμη ύλη, η οποία άξιζε να καεί. Κάθε τέτοιος άνθρωπος θα υποστεί ζημία, όταν τα έργα του καούν, αλλά αυτός ο ίδιος θα σωθεί, όμως έτσι ώστε διά πυρός. Εδώ ο απόστολος ομιλεί περί φωτιάς με ευρύτερη σημασία· περί μιας φωτιάς η οποία όχι μόνο θα δοκιμάσει και θα εξετάσει, αλλά επίσης θα κάψει και θα τιμωρήσει τους οικοδόμους, οι οποίοι παρ’ όλα αυτά θα διαφύγουν επίσης, μετά από κάποιο χρόνο, από τη φωτιά, και θα σωθούν διά πυρός, και εν τη ημέρα του Κυρίου, δηλαδή μετά τη ζωή (διότι ο χρόνος αυτής της ζωής είναι η ημέρα των ανθρώπων). Πολλοί από τους αρχαίους πατέρες, καθώς και μεταγενέστεροι ερμηνευτές, από αυτά τα λόγια, αποδεικνύουν την καθολική διδασκαλία περί καθαρτηρίου, δηλαδή ότι πολλοί χριστιανοί, οι οποίοι αποθνήσκουν ένοχοι, όχι βαρειών ή θανάσιμων αμαρτημάτων, αλλά μικρότερων, και εκείνων που ονομάζονται συγγνωστά αμαρτήματα, ή προς τους οποίους παραμένει οφειλόμενη μια πρόσκαιρη τιμωρία από τα αμαρτήματα που διέπραξαν, πριν μπορέσουν να γίνουν δεκτοί σε ανταμοιβή στον ουρανό, (στον οποίο τίποτε μολυσμένο ή ακάθαρτο δεν μπορεί να εισέλθει) πρέπει να υποστούν κάποιες τιμωρίες για ένα διάστημα, σε κάποιον τόπο, ο οποίος ονομάζεται Καθαρτήριο, και με τέτοιον τρόπο, ώστε να συμφωνεί με τη θεία δικαιοσύνη, πριν από την ανταμοιβή τους στον ουρανό. Αυτά τα λόγια του αποστόλου, οι Λατίνοι Πατέρες στη Σύνοδο της Φλωρεντίας[1] τα έφεραν κατά των Ελλήνων για να αποδείξουν το καθαρτήριο, προς τα οποία οι Έλληνες (οι οποίοι δεν αρνούνταν καθαρτήριο, ή τρίτο τόπο, όπου ψυχές ένοχες μικρότερων αμαρτημάτων επρόκειτο να υποφέρουν για ένα διάστημα) απάντησαν ότι αυτά τα λόγια του Αγίου Παύλου εξηγήθηκαν από τον Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο και μερικούς από τους Έλληνες Πατέρες τους (το οποίο είναι αληθές) περί των ασεβών στην κόλαση, οι οποίοι λέγεται ότι σώζονται διά πυρός, καθόσον πάντοτε υφίστανται και συνεχίζουν σε εκείνες τις φλόγες, και δεν καταστρέφονται από αυτές· αλλά αυτή η ερμηνεία, όπως απάντησαν οι Λατίνοι επίσκοποι, δεν συμφωνεί με το ύφος των ιερών Γραφών, στις οποίες, το να σωθεί, τόσο στα ελληνικά όσο και στα λατινικά, εκφράζει τη σωτηρία και την ευτυχία των ψυχών στον ουρανό. Δεν είναι άστοχο να σημειωθεί ότι οι Έλληνες, πριν συναντηθούν με τους Λατίνους στη Φερράρα, της Φλωρεντίας, δεν αρνούνταν την καθολική διδασκαλία περί καθαρτηρίου. Εδέχοντο τρίτο τόπο, όπου ψυχές ένοχες μικρότερων αμαρτημάτων υπέφεραν για ένα διάστημα, μέχρις ότου καθαρισθούν από τέτοια αμαρτήματα· επέτρεπαν ότι οι ψυχές εκεί κρατούμενες από τη θέα του Θεού, μπορούσαν να βοηθηθούν διά των προσευχών των πιστών· ονόμαζαν αυτό το καθαρτήριο τόπο σκότους, ή λύπης, τιμωριών και πόνων, αλλά δεν επέτρεπαν εκεί αληθινή και υλική φωτιά, την οποία η Σύνοδος δεν έκρινε αναγκαίο να αποφασίσει και να ορίσει κατά αυτών, όπως φαίνεται στον ορισμό της Συνόδου. (Συν. Λαββ τόμ. ιγ΄, σελ. 515.) (Ουίθαμ) --- Η φωτιά περί της οποίας ομιλεί εδώ ο Άγιος Παύλος, είναι η φωτιά του καθαρτηρίου, σύμφωνα με τους Πατέρες, και όλους τους καθολικούς θεολόγους. (Καλμέ) --- Ο Άγιος Αυγουστίνος, ερμηνεύοντας τον Ψαλμό λζ΄, εδ. 1, δίδει τη σωστή διάκριση μεταξύ αυτής της φωτιάς του καθαρτηρίου και εκείνης της κολάσεως· και οι δύο είναι τιμωρίες, η μία πρόσκαιρη, η άλλη αιώνια· η τελευταία για να μας τιμωρήσει εν τη δικαιοσύνη του Θεού, η πρώτη για να μας διορθώσει εν τω ελέει του.
Απαντήστε
Απάντηση
Πώς συνεργάζομαι με τους εργάτες που ο Θεός έχει στείλει στη ζωή μου; Με ποιους τρόπους μπορεί να οικοδομώ με υλικά που δεν μπορούν να αντέξουν την ημέρα της δοκιμασίας; Πού με προσκαλεί το Πνεῦμα σε μεγαλύτερη καθαρότητα ως ζωντανός ναός του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ζῶσα θεμέλιος τῆς Ἐκκλησίας, οἰκοδόμησον ἡμᾶς ὡς συνεργούς σου, ἵνα πᾶν ὅ,τι ἐγείρομεν ἐπὶ σοῦ ᾖ χρυσοῦ καὶ λίθων τιμίων, δυνάμενον νὰ ἀντέχῃ τῷ πυρὶ τῷ ἀποκαλύπτοντι τὸ ἔργον ἑκάστου. Ποίησον ἡμᾶς ναοὺς τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος, ἁγίους καὶ ἀδιαιρέτους, ἵνα οἱ κόποι ἡμῶν διαμείνωσιν εἰς τοὺς αἰῶνας καὶ ἀναβῶσιν εἰς δόξαν σου μόνον. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, διατήρησον ἡμᾶς πιστοὺς μέχρι τῆς ἡμέρας καθ' ἣν πᾶν ἔργον δοκιμάζεται καὶ σὺ ἀμείβεις τοὺς οἰκοδομήσαντας σοφῶς. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →