Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 43-44 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Στην καθαρή ερμηνευτική παράδοση της Αμερικανικής Πρεσβυτεριανής υποτροφίας, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις για τη Βίβλο του Άλμπερτ Μπάρνς για μια εξάχρονη διαλογισμό στους Ψαλμούς 43 και 44. Αυτοί οι δίδυμοι ψαλμοί εκφράζουν την κραυγή της θλιμμένης ψυχής και του πληγωμένου έθνους, ο καθένας πιέζοντας το ίδιο επείγον ερώτημα της εμπιστοσύνης εν μέσω φαινομενικής θεϊκής σιωπής. Ο Μπάρνς μας καθοδηγεί μέσα από τη δομή τους, τις ιστορικές τους ηχώ, και την διαρκή τους κλήση στην ελπίδα στον Θεό που έχει παραδώσει πριν. Καθώς ανοίγουμε αυτές τις σελίδες, είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε τον ψαλμωδό να ανοίξει επίσης τις καρδιές μας για να δεχθούμε τον ίδιο σταθεροποιητικό λόγο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ευλαβική προσοχή, διαβάστε τους Ψαλμούς 43 και 44 δυνατά ή σε ήσυχη περισυλλογή. Προσέξτε πώς ο προσωπικός θρήνος του πρώτου ψαλμού ρέει στην εταιρική ομολογία του δεύτερου, ο καθένας τελειώνοντας με την ίδια απόφαση να ελπίζει στον Θεό. Αφήστε τα λόγια του ψαλμωδού να γίνουν δικά σας καθώς προετοιμάζεστε να μελετήσετε την προσεκτική έκθεση του Μπάρνς για το νόημα και την περίστασή τους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει ιχνηλατώντας τη στενή λογοτεχνική σύνδεση μεταξύ του Ψαλμού 43 και του προηγούμενου ψαλμού.
Εισαγωγή. Αυτός ο ψαλμός είναι χωρίς τίτλο. Το όνομα του συγγραφέα είναι άγνωστο, και φυσικά δεν είναι γνωστό σε ποια περίσταση συντέθηκε ο ψαλμός. Φέρει όμως πολύ ισχυρή ομοιότητα, στο γενικό του πνεύμα και στη δομή του, με τους Ψαλμούς 42:1-11, και συντέθηκε αναμφίβολα από τον ίδιο συγγραφέα, και σε αναφορά με την ίδια περίσταση. Η ομοιότητα μεταξύ των δύο ψαλμών είναι τόσο εντυπωσιακή που πολλοί έχουν υποθέσει ότι είναι μέρη του ίδιου ψαλμού, και καθώς αυτός τελειώνει με την ίδια γλώσσα Ψαλμοί 43:5 όπως αυτή που εμφανίζεται στο τέλος των δύο μερών των Ψαλμών 42:1-11 Ψαλμοί 42:5, Ψαλμοί 42:11, έχει εικασθεί από πολλούς ότι αυτό είναι το τρίτο μέρος ή στροφή του ψαλμού, και ότι έχουν διαχωρισθεί από λάθος των αντιγραφέων. Δείτε εισαγωγή στους Ψαλμούς 42:1-11.Στη συνέχεια εκθέτει την τετραπλή κίνηση της σκέψης μέσα στον Ψαλμό 43 ίδιο.
Ο ψαλμός περιέχει (1) μια έντονη έκκληση προς τον Θεό να βοηθήσει τον πάσχοντα συγγραφέα, και να τον προστατεύσει από τις προσπάθειες ενός ασεβούς έθνους, και από τα σχέδια του δόλιου και άδικου ανθρώπου, Ψαλμοί 43:1· (2) μια έκκληση προς τον Θεό ως τη δύναμή του, με τη γλώσσα ανήσυχης έρευνας γιατί τον είχε απορρίψει, και τον είχε αφήσει να πενθεί εξαιτίας της καταπίεσης του εχθρού του, Ψαλμοί 43:2· (3) μια έντονη προσευχή ότι ο Θεός θα παρέμβει, και θα στείλει το φως του και την αλήθεια του, και θα του επιτρέψει να πάει ξανά στον άγιο λόφο του, στις σκηνές, και στο θυσιαστήριο, Ψαλμοί 43:3-4· και (4), όπως στους Ψαλμούς 42:5, Ψαλμούς 42:11, αυτοκατηγορία ότι είναι έτσι αποκαρδιωμένος και αποθαρρυμένος, και μια έκκληση στην ίδια του την ψυχή να ξυπνήσει, και να εμπιστευθεί τον Θεό. Είναι ένας ψαλμός, όπως ο προηγούμενος, μεγάλης πρακτικής αξίας για εκείνους που, στη θλίψη, είναι λυπημένοι και απελπισμένοι.Στρεφόμενος στον Ψαλμό 44, ο Μπάρνς συνοψίζει πρώτα τις εθνικές συμφορές που αποτελούν το υπόβαθρο του ψαλμού.
Αυτό που είναι φανερό στον ίδιο τον ψαλμό σχετικά με την περίσταση της σύνθεσής του είναι, (1) ότι ήταν εποχή ήττας και καταστροφής, όταν οι στρατοί του Ισραήλ ηττήθηκαν, Ψαλμοί 44:9-10· (2) ότι οι στρατοί και ο λαός τους διασκορπίστηκαν μεταξύ των εθνών, και ότι ο λαός «πωλήθηκε» μεταξύ τους, Ψαλμοί 44:11-12· (3) ότι έγιναν όνειδος και παροιμία μεταξύ των γύρω εθνών, Ψαλμοί 44:13-14· (4) ότι αυτή η ήττα και η ατίμωση τους συνέβη σε κάποιο τόπο που θα μπορούσε να ονομαστεί «ο τόπος των δράκων», Ψαλμοί 44:19· και (5) ότι αυτό συνέβη σε κάποια εποχή όταν ο συγγραφέας του ψαλμού, μιλώντας στο όνομα του λαού, μπορούσε να πει ότι δεν ήταν εξαιτίας της επικρατούσας ειδωλολατρίας, ή επειδή, ως λαός, είχαν «απλώσει τα χέρια τους σε ξένο θεό», Ψαλμοί 44:17-18, Ψαλμοί 44:20.Στη συνέχεια σκιαγραφεί τις τέσσερις κύριες διαιρέσεις του επιχειρήματος του ψαλμού.
Δεν υπάρχει η παραμικρή εσωτερική μαρτυρία ότι ο ψαλμός έχει αναφορά στους χρόνους των Μακκαβαίων· δεν υπήρχαν ιστορικά γεγονότα στον χρόνο του Δαβίδ στα οποία μπορεί εύκολα να εφαρμοστεί· αλλά όλες οι περιστάσεις στον ψαλμό θα έβρισκαν εκπλήρωση στα γεγονότα που προηγήθηκαν αμέσως της Βαβυλωνιακής αιχμαλωσίας, και στη σειρά των εθνικών συμφορών που άρχισαν με την ήττα και τον θάνατο του Ιωσία. Ο ψαλμός είναι μια έντονη έκκληση προς τον Θεό να παρέμβει εν μέσω των συμφορών του έθνους, και να αναστηθεί για την υπεράσπιση και την απελευθέρωσή τους. Αποτελείται από τα ακόλουθα μέρη: Ι. Μια αναφορά σε προηγούμενες εθνικές ευλογίες στην παράδοση που είχε κατέλθει από αρχαίους χρόνους σχετικά με τη θεϊκή παρέμβαση υπέρ του έθνους όταν ήταν σε κίνδυνο, και όταν ο Θεός το απελευθέρωσε από τους εχθρούς του, Ψαλμοί 44:1-8.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μπάρνς πιέζει τη πρακτική διδασκαλία που ρέει από το επαναλαμβανόμενο εφύμνιο της ελπίδας.
Στίχος 5. Γιατί είσαι κατηφής;... - Δείτε Ψαλμούς 42:5, σημείωση· Ψαλμούς 42:11, σημείωση. Η ταυτότητα αυτού του στίχου με τους Ψαλμούς 42:5, Ψαλμούς 42:11 αποδεικνύει, όπως έχει ήδη σημειωθεί, ότι αυτός ο ψαλμός συντέθηκε από τον ίδιο συγγραφέα, και με αναφορά στο ίδιο θέμα όπως ο προηγούμενος. Η διδασκαλία που διδάσκεται είναι η ίδια - ότι δεν πρέπει να αποκαρδιωνόμαστε ή να κατηφορίζουμε στις θλίψεις της ζωής, αλλά να ελπίζουμε στον Θεό, και να προσβλέπουμε σε καλύτερους καιρούς, αν όχι σε αυτόν τον κόσμο, σίγουρα στον κόσμο που έρχεται. Αν είμαστε παιδιά του, θα «τον αινέσουμε ακόμη»· θα τον αναγνωρίσουμε ως την «υγεία» ή τη σωτηρία (Εβραϊκά) του προσώπου μας· ως έναν που δίνοντας «σωτηρία» διαχέει χαρά στο πρόσωπό μας· ως έναν που θα φανερωθεί ως Θεός μας. Εκείνος που έχει μια αιωνιότητα μακαριότητας μπροστά του - εκείνος που πρόκειται να κατοικήσει για πάντα σε έναν κόσμο ειρήνης και χαράς - εκείνος που σύντομα πρόκειται να εισέλθει σε μια κατοικία όπου δεν θα υπάρχει αμαρτία, λύπη, δάκρυα, θάνατος - εκείνος που πρόκειται να αρχίσει μια πορεία δόξας που δεν πρόκειται ποτέ να τελειώσει και ποτέ να αλλάξει - δεν πρέπει να είναι κατηφής - δεν πρέπει να κατακλύζεται από λύπη.Ολοκληρώνει την εισαγωγή αγκυρώνοντας τον ψαλμό στην ιστορική ακολουθία που άρχισε με την ήττα του Ιωσία.
Ίσως θα βρεθεί, σε μια εξέταση του ψαλμού, ότι όλες οι περιστάσεις συμφωνούν καλύτερα με τον χρόνο του Ιωσία, και ιδιαίτερα το τέλος της βασιλείας του Β' Βασιλειών 23:26-30· Β' Χρονικών 35:20-27, και την αρχή της επόμενης βασιλείας Β' Βασιλειών 23:31-37· Β' Βασιλειών 24:1, παρά με οποιαδήποτε άλλη περίοδο της ιστορίας του Εβραϊκού λαού. Αυτή ήταν η αρχή των συμφορών που ήρθαν στο έθνος στην περίοδο αμέσως πριν από τη Βαβυλωνιακή αιχμαλωσία· ήταν μια εποχή όταν το έθνος ήταν ελεύθερο, όσο οι προσπάθειες ενός ευσεβούς βασιλιά μπορούσαν να το επιτύχουν, από την επικρατούσα ειδωλολατρία· και όμως ήταν μια εποχή όταν εκείνη η σειρά των συμφορών άρχισε που κατέληξε στην πλήρη μετακίνηση του έθνους στη Βαβυλώνα.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στις παρούσες περιστάσεις σας χρειάζεστε περισσότερο το φως και την αλήθεια για τα οποία προσεύχεται ο ψαλμωδός; 2. Πώς η μνήμη των παρελθουσών απελευθερώσεων του Θεού ενισχύει την ελπίδα σας όταν οι παρούσες δοκιμασίες φαίνεται να αντιφάσκουν με την εύνοιά του; 3. Με ποιους τρόπους μπορεί η Εκκλησία σήμερα να αντηχήσει την ομολογία του Ψαλμού 44 ότι η εμπιστοσύνη μας στηρίζεται στον Θεό μόνο και όχι στη δική μας δύναμη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὅταν αἱ ψυχαὶ ἡμῶν καταπίπτωσιν ἐν ἡμῖν, ὕψωσον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν πρὸς σὲ μόνον, τὸν Θεὸν τῆς σωτηρίας ἡμῶν. Ἐξαπόστειλον τὸ φῶς σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου, ἵνα ὁδηγήσωσιν ἡμᾶς εἰς τὸν ἅγιόν σου λόφον, καὶ τὸ Πνεῦμά σου καταπραΰνῃ πᾶσαν ταραχὴν ἕως ὅτου σὲ αἰνέσωμεν μετὰ χαρᾶς. Κράτησον ἡμᾶς ἀκλονήτους ἐν ταύτῃ τῇ ἐμπιστοσύνῃ τοῦ εὐαγγελίου, ἕως ὅτου κατοικήσωμεν μετὰ σοῦ εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →