Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Σταθείτε Στερεοί, Ανδρίζεσθε: Όλα να Γίνονται με Αγάπη
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Αφού ανέβηκε στα ύψη της αναστάσεως, ο Παύλος κατέρχεται σε ένα πολύ πρακτικό ζήτημα, και ο Χρυσόστομος σημειώνει ότι δεν πρόκειται καθόλου για κάθοδο: από όλα τα έργα της ηθικής ζωής, ο απόστολος επιλέγει να κλείσει την μεγάλη επιστολή του με ένα — την ελεημοσύνη, «την συλλογή για τους αγίους». Μόνο όταν τους έχει βεβαιώσει για την ανάσταση, και έτσι τους έχει κάνει σοβαρούς για την αιωνιότητα, τους ζητά να ανοίξουν τα χέρια τους για τους πτωχούς. Προστάζει τον καθένα, την πρώτη ημέρα της εβδομάδος, την ημέρα του Κυρίου, να αποθέτει κάτι στο ταμείο καθώς ο Θεός τον έχει ευλογήσει — μετατρέποντας κάθε χριστιανικό σπίτι σε μικρό ιερό και κάθε πιστό σε οικονόμο των αναγκών. Έπειτα η επιστολή συγκεντρώνεται σε μια ηχηρή προτροπή που η Εκκλησία κρατά σαν λάβαρο από τότε: «Γρηγορείτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε». Και για να μην πήξει όλη αυτή η δύναμη σε σκληρότητα, ο Παύλος την σφραγίζει με τον κανόνα που διέπει όλη την επιστολή: «Πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω». Δόγμα και καθήκον, ο κενός τάφος και το ανοιχτό χέρι, θάρρος και αγάπη — η Α' Κορινθίους τελειώνει δεσμεύοντάς τα όλα σε ένα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε Α' Κορινθίους 16 — τώρα περί της συλλογής για τους αγίους, καθώς διέταξα στις εκκλησίες της Γαλατίας, έτσι να κάνετε και εσείς· την πρώτη ημέρα της εβδομάδος ας αποθέτει ο καθένας σας κατά μέρος, καθώς ο Θεός τον ευλόγησε, ώστε να μη γίνονται συλλογές όταν έρθω· μεγάλη και αποτελεσματική θύρα μου ανοίχθηκε, και υπάρχουν πολλοί αντίπαλοι· όλα να γίνονται με αγάπη· σας παρακαλώ, γνωρίζετε τον οίκο του Στεφανά, ότι είναι οι απαρχές της Αχαΐας, και ότι αφιερώθηκαν στην διακονία των αγίων· και έπειτα η μεγάλη προτροπή — γρηγορείτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε· χαιρετάτε αλλήλους με άγιο φίλημα· αν κάποιος δεν αγαπά τον Κύριο Ιησού Χριστό, ας είναι ανάθεμα μαραναθά· η αγάπη μου να είναι με όλους σας εν Χριστώ Ιησού. Αμήν.
Μελετήστε
Μελέτη
Παρατηρήστε πόσο ήπια ο Παύλος επιβάλλει το καθήκον της ελεημοσύνης στους Κορινθίους — όχι μια ξαφνική μεγάλη απαίτηση, αλλά λίγο αποτιθέμενο εβδομάδα με εβδομάδα, καθώς ο Θεός ευλόγησε τον καθένα. Ο Χρυσόστομος χαίρεται για αυτή την σοφία: η συλλογή λίγο λίγο κρύβει το βάρος του κόστους, και κάνει το φορτίο ελαφρύ. Αλλά εξάγει κάτι ακόμη βαθύτερο — ότι αυτή η μικρή εβδομαδιαία συνήθεια μεταμορφώνει το χριστιανικό σπίτι και την χριστιανική ψυχή.
Γίνε φύλακας ιερού πλούτου, αυτοχειροτονημένος οικονόμος των πτωχών.Ο πιστός που αποθέτει την ελεημοσύνη του δεν είναι πλέον απλώς οικοδεσπότης αλλά κάποιου είδους ιερέας, με ταμείο για τους αναγκεμένους όπου ο ίδιος ο ευεργετικός νους του τον διόρισε. Και ο Χρυσόστομος τονίζει το πνευματικό κέρδος αυτού του μικρού κιβωτίου που τοποθετείται δίπλα στον τόπο της προσευχής: δεν είναι μικρό πράγμα, αλλά άμυνα κατά του διαβόλου και δύναμη για την ψυχή.
δίνεις φτερά στην προσευχή σου, κάνεις το σπίτι σου άγιο, έχοντας τροφή για τον Βασιλέα εκεί αποθηκευμένη.Η ελεημοσύνη που αποθηκεύουμε για τον Χριστό στους πτωχούς Του είναι ακριβώς η τροφή του Βασιλέως, αποθηκευμένη μέσα στους δικούς μας τοίχους.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Καθώς η επιστολή κλείνει, ο Παύλος εκτοξεύει μια ταχεία προτροπή σαν διοικητής σε στρατιώτες πριν από μάχη: «Γρηγορείτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε». Ο Χρυσόστομος ακούει σε κάθε κοφτή εντολή μια ήσυχη επίπληξη στραμμένη ακριβώς στις αδυναμίες που όλη η επιστολή πολέμησε — γρηγόρει, σαν να κοιμούνταν· στήκετε, σαν να κλυδωνίζονταν· ανδρίζεσθε, σαν να έδειχναν δειλία· και έπειτα ο κανόνας που τα δεσμεύει όλα, «πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω», σαν να είχαν πέσει σε διχόνοια. Διότι το θάρρος χωρίς αγάπη μπορεί να σκληρύνει σε σκληρότητα, και η σταθερότητα χωρίς αγάπη σε απλή ισχυρογνωμοσύνη. Έτσι ο Παύλος τελειώνει εκεί όπου στάθηκε όλη την ώρα, και ο Χρυσόστομος ονομάζει τον λόγο που αυτός ο τελευταίος λόγος είναι η σφραγίδα όλων των υπολοίπων.
το οποίο είναι ο δεσμός της τελειότητος, και η ρίζα και η πηγή όλων των ευλογιών.Κάθε αταξία στην Κόρινθο — οι φατρίες, οι δίκες, η υπερηφάνεια για τα χαρίσματα, η περιφρόνηση των αδυνάτων — πήγασε από την παραμέληση της αγάπης· και όπου η αγάπη αποκαθίσταται, όλες θεραπεύονται από την ρίζα. Έτσι η μεγάλη επιστολή που άνοιξε με διαίρεση τελειώνει με το άγιο φίλημα, με «η αγάπη μου να είναι με όλους σας εν Χριστώ Ιησού», και με την αρχαία κραυγή μαραναθά — ο Κύριος έρχεται.
Απαντήστε
Απόκριση
Ο Παύλος δεν θα αφήσει το υψηλό δόγμα του να τελειώσει στα σύννεφα· το φέρνει κάτω στα χέρια σας και στις εβδομαδιαίες συνήθειές σας. Θα γίνετε αυτό που ο Χρυσόστομος ονομάζει αυτοχειροτονημένος οικονόμος των πτωχών — αποθέτοντας κάτι λίγο λίγο, την ημέρα του Κυρίου, ώστε να έχετε πάντα τροφή για τον Βασιλέα αποθηκευμένη μέσα στους δικούς σας τοίχους; Τοποθετήστε το μικρό κιβώτιο δίπλα στον τόπο όπου προσεύχεστε· θα δώσει φτερά στην προσευχή σας και θα κάνει το σπίτι σας άγιο. Και αναλάβετε την μεγάλη τετραπλή προτροπή ως δική σας: γρηγόρει, όπου κοιμόσουν· στήκετε, όπου κλυδωνιζόσουν· ανδρίζεσθε, όπου έδειχνες δειλία· γίνε ισχυρός. Αλλά ας μην σκληρύνει τίποτε από αυτά. Η δύναμη χωρίς αγάπη γίνεται σκληρότητα· το θάρρος χωρίς αγάπη γίνεται υπερηφάνεια. Έτσι σφραγίστε τα πάντα — την προσφορά σας, την σταθερότητά σας, την δύναμή σας — με τον μοναδικό κανόνα που διατρέχει όλη αυτή την επιστολή: «Πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω». Είναι ο δεσμός της τελειότητος και η πηγή κάθε ευλογίας. Ζήστε έτσι, με ανοιχτά χέρια και σταθερή καρδιά και αγάπη πάνω από όλα, και αναμένετε με πόθο την κραυγή που τελειώνει την επιστολή: μαραναθά — ο Κύριος έρχεται.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού Χριστέ, που κάλεσες τους πτωχούς δικούς Σου και δέχεσαι σε αυτούς το δώρο που αποθηκεύεται για Σένα: κάνε με πιστό οικονόμο των αναγκών Σου, αποθέτοντας στο ταμείο την αγία ημέρα Σου, ώστε το σπίτι μου να γίνει άγιο και η προσευχή μου να πάρει φτερά, έχοντας τροφή για τον Βασιλέα αποθηκευμένη μέσα στους τοίχους μου. Ξύπνα με όπου κοιμάμαι, στερέωσέ με όπου κλυδωνίζομαι, δώσε μου θάρρος όπου έδειξα δειλία, και κάνε με ισχυρό στην πίστη. Αλλά ας μην γίνω ποτέ ισχυρός χωρίς να είμαι αγαπητικός· δέσε όλα τα έργα μου μαζί με αγάπη, που είναι ο δεσμός της τελειότητος και η πηγή κάθε ευλογίας. Και άναψε μέσα μου τέτοια αγάπη για Σένα ώστε καμία αμαρτία να μην μπορεί να σταθεί εναντίον της, καθώς αναμένω την έλευσή Σου και κραυγάζω με την Εκκλησία Σου, μαραναθά — ο Κύριος έρχεται. Σε Σένα η δόξα, με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →