← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Ρωμαίους 14 — με τον Γκιλ

Ρωμαίους 14John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ανοίγουμε την Ειδική Βαπτιστική Εξήγηση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ και ακούμε καθώς ο θεολόγος του δεκάτου ογδόου αιώνα διατρέχει το κεφάλαιο 14 της προς Ρωμαίους. Η προσεκτική κατά στίχο επεξεργασία του Γκιλ μας βοηθά να ακούσουμε πώς ο απόστολος αντιμετωπίζει τις διαφορές μεταξύ πιστών σε ζητήματα συνειδήσεως. Η εξήγησή του διατηρεί την εστίαση στη χριστιανική ελευθερία, την αμοιβαία ανεκτικότητα και την κυριότητα του Χριστού. Καθώς ακολουθούμε τις παραγράφους του, καλούμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας στάσεις απέναντι σε αδελφούς και αδελφές των οποίων οι πεποιθήσεις διαφέρουν από τις δικές μας. Είθε το Πνεύμα να μας χαρίσει την ίδια ποιμαντική σαφήνεια που φέρνει ο Γκιλ στο κείμενο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το κεφάλαιο 14 της προς Ρωμαίους αργά και προσευχητικά. Προσέξτε πώς ο Παύλος προτρέπει τους ισχυρούς να μην περιφρονούν τους αδύνατους και τους αδύνατους να μην κρίνουν τους ισχυρούς. Δώστε προσοχή στην επαναλαμβανόμενη έμφαση στο να ζει και να πεθαίνει κανείς για τον Κύριο. Αφήστε τα λόγια να καθίσουν πριν στραφούμε στην εξήγηση του Γκιλ.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ανοίγει ορίζοντας τον αδύναμο στην πίστη και την αποστολική πρόσκληση να δεχθούμε έναν τέτοιο αδελφό. Εδάφιο 1. Αυτόν που είναι αδύναμος στην πίστη ,.... Αυτή η προτροπή απευθύνεται στους ισχυρότερους και πιο γνώστες χριστιανούς μεταξύ των Ρωμαίων, πώς να συμπεριφέρονται προς εκείνους που ήταν κατώτεροι σε φως και γνώση από αυτούς, σχετικά με πράγματα τελετουργικού και τελετουργικού είδους: και με «αυτόν που είναι αδύναμος στην πίστη», εννοείται είτε κάποιος που είναι αδύναμος στην άσκηση της χάριτος της πίστεως, ο οποιος έχει μόνο μια αμυδρή όραση του Χριστού· ο οποιος έρχεται σε αυτόν με πολύ αδύναμο και τρεμάμενο τρόπο· ο οποιος πιστεύει την ικανότητά του να τον σώσει, αλλά διστάζει για την προθυμία του· ο οποιος ρίχνει τον εαυτό του με μια πιθανότητα σε αυτόν· και ο οποιος συνοδεύεται από πολλές αμφιβολίες καρδιάς, λιποθυμίες πνεύματος και διακυμάνσεις νου, για το ενδιαφέρον του σε αυτόν: ή κάποιος που είναι αδύναμος στη διδασκαλία της πίστεως· έχει λίγο φως και γνώση στις αλήθειες του Ευαγγελίου· είναι παιδί στην κατανόηση· έχει περισσότερη στοργή παρά κρίση· πολύ λίγο ικανός να διακρίνει την αλήθεια από το λάθος· δεν μπορεί να χωνέψει τις μεγαλύτερες και πιο υψηλές διδασκαλίες της χάριτος· στέκεται σε ανάγκη γάλακτος, και δεν μπορεί να αντέξει δυνατό φαγητό· είναι πολύ ασταθής και ασταθής στις αρχές του, και σαν παιδιά που ταλαντεύονται πέρα δώθε με κάθε άνεμο διδασκαλίας: ή μάλλον κάποιος που είναι αδύναμος στη γνώση του εκείνου του κλάδου της διδασκαλίας της πίστεως, που αφορά τη χριστιανική ελευθερία· και εκείνο το μέρος της ιδιαίτερα, που αφορά την ελευθερία από τον τελετουργικό νόμο: σχεδιάζει κάποιον, και κυρίως Ιουδαίο, ο οποιος αν και πιστός στον Χριστό, και αποδέκτης των άλλων αληθειών του Ευαγγελίου, είχε όμως πολύ λίγη γνώση της ευαγγελικής ελευθερίας· αλλά νόμιζε ότι οι πιστοί έπρεπε να τηρούν όλες τις τελετουργίες της μωσαϊκής οικονομίας, μη γνωρίζοντας ότι καταργήθηκαν από τον Χριστό. Ο Γκιλ στη συνέχεια αντιπαραβάλλει αυτόν που τρώει όλα τα πράγματα με αυτόν που τρώει μόνο χόρτα. Εδάφιο 2. Διότι ένας πιστεύει ότι μπορεί να φάει όλα τα πράγματα ,.... Είναι πλήρως πεπεισμένος στο νου του, ότι δεν υπάρχει τίποτα από μόνο του κοινό, ή ακάθαρτο· ότι η διαφορά μεταξύ καθαρών και ακάθαρτων κρεάτων, που διατάχθηκε να τηρείται από τον νόμο του Μωυσή, έχει αρθεί· και ότι μπορεί τώρα νόμιμα να φάει κάθε είδος τροφής· κάθε πλάσμα του Θεού είναι καλό, και κανένα δεν πρέπει να απορριφθεί, εξαιτίας του τελετουργικού νόμου που έχει καταργηθεί, υπό τον όρο ότι θα ληφθεί με ευχαριστία, και θα χρησιμοποιηθεί προς δόξα του Θεού: ένας άλλος που είναι αδύναμος τρώει χόρτα· εννοώντας όχι κάποιον που είναι άρρωστος και ανθυγιεινός, και αδύναμης σύστασης, και επομένως τρώει χόρτα για λόγους υγείας· αλλά κάποιον που είναι αδύναμος στην πίστη, και ο οποιος νομίζει ότι οι νόμοι σχετικά με την τήρηση φαγητών και ποτών είναι ακόμη σε ισχύ· και επομένως, αντί να παραβιάσει οποιονδήποτε από αυτούς, και για να είναι σίγουρος ότι δεν το κάνει, θα φάει τίποτα άλλο παρά χόρτα, τα οποία δεν απαγορεύονται από τον νόμο: και αυτό το έκανε, είτε προτιμώντας να ζει αποκλειστικά με χόρτα, παρά να φάει οτιδήποτε απαγορεύει ο νόμος· ή έχοντας γνώμη με τους Εσσαίους μεταξύ των Ιουδαίων, και τους Πυθαγόρειους μεταξύ των Εθνικών, οι οποιοι νόμιζαν ότι έπρεπε να απέχουν από το φαγητό όλων των ειδών ζώων. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας' Ο Γκιλ στη συνέχεια εξηγεί γιατί κανένα μέρος δεν μπορεί να περιφρονήσει ή να κρίνει το άλλο. Εδάφιο 3. Ας μην περιφρονεί αυτός που τρώει, αυτόν που δεν τρώει ,.... Αυτοί που είχαν μεγαλύτερο βαθμό ευαγγελικού φωτός και γνώσης, και έκαναν χρήση της χριστιανικής ελευθερίας τους τρώγοντας κάθε είδος τροφής, δεν έπρεπε να περιφρονούν όπως ήταν επιρρεπείς να κάνουν, αυτούς που απείχαν από αυτό εξαιτίας του τελετουργικού νόμου, ως αδύναμους, αμαθείς· δεισιδαίμονες, και φανατικούς ανθρώπους· ή να τους θεωρούν τίποτα, ή να μην τους δίνουν σημασία, όπως σημαίνει η λέξη, να μην έχουν καμία φροντίδα για την ειρήνη και την παρηγοριά τους· αλλά, από την άλλη πλευρά, να τους θεωρούν ως αδελφούς εν Χριστώ, αν και αδύναμους· και ως έχοντες έργο του Θεού στις ψυχές τους, και επομένως να προσέχουν πώς τους λυπούν, καταστρέφουν την ειρήνη τους, ή βάζουν εμπόδια στον δρόμο τους: και ας μην κρίνει αυτός που δεν τρώει, αυτόν που τρώει: αυτοί που νόμιζαν ότι δεν ήταν καθήκον τους να φάνε οτιδήποτε, αλλά να απέχουν από τη χρήση ορισμένων πραγμάτων που κατευθύνονται στον νόμο, δεν έπρεπε να επικρίνουν και να καταδικάζουν, όπως ήταν επιρρεπείς να κάνουν, αυτούς που χρησιμοποιούσαν την ελευθερία τους σε αυτά τα πράγματα, ως βέβηλους ανθρώπους, και παραβάτες του νόμου του Θεού· αλλά να τους αφήσουν στην τελευταία και δίκαιη κρίση, όταν ο καθένας πρέπει να λογοδοτήσει στον Θεό για τις διάφορες πράξεις της ζωής: ο λόγος που χρησιμοποιείται για να ενισχύσει αυτή τη συμβουλή και στα δύο μέρη είναι, διότι ο Θεός τον έχει δεχθεί: ο οποιος αφορά και αυτόν που τρώει, και αυτόν που δεν τρώει, αυτόν που περιφρονείται, και αυτόν που κρίνεται· και είναι λόγος γιατί ο ένας δεν πρέπει να περιφρονεί, ούτε ο άλλος να κρίνει, διότι ο Θεός είχε δεχθεί και τον έναν και τον άλλον στην αγάπη και την στοργή της καρδιάς του, στη διαθήκη της χάριτος, και στην οικογένειά του με υιοθεσία: δέχθηκαν από τον Χριστό, ερχόμενοι σε αυτόν ως απολλυμένους αμαρτωλούς, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού· του οποίου το θέλημα ήταν επίσης, ότι θα έπρεπε να γίνουν δεκτοί στην εκκλησιαστική κοινωνία, ως μη όντες πλέον ξένοι και πάροικοι, αλλά συμπολίτες των αγίων, και του οίκου του Θεού· και ο Θεός τους είχε επίσης δεχθεί στην υπηρεσία του, και έγιναν πρόθυμοι να τον υπηρετήσουν, καθώς και να σωθούν από αυτόν· και υπηρέτησαν αυτόν αποδεκτά με ευλάβεια και θεοσεβή φόβο, εν δικαιοσύνη και αγιότητα· και αυτό είναι μάλλον να ληφθεί υπόψη στην έννοια αυτού του χωρίου, εξαιτίας αυτών που ακολουθούν. Ο Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα προτρέποντας κάθε πιστό να είναι πλήρως πεπεισμένος στο δικό του νου. Η διαφορά μεταξύ αυτών των δύο βρισκόταν εδώ, ο αδύναμος αδελφός θεωρούσε μια ημέρα για χάρη μιας ημέρας, ως έχουσα από θετικό νόμο, τον οποίο υποτίθεται ότι ήταν σε ισχύ, υπεροχή σε σχέση με μια άλλη, και θεωρούσε τη λατρεία για χάρη αυτής της ημέρας· ο ισχυρότερος αδελφός, αν και παρατηρούσε επίσης μια ημέρα για θεία λατρεία, η οποία είναι η ημέρα του Κυρίου, αφού πρέπει να υπάρχει κάποιος χρόνος για αυτό καθώς και τόπος, όμως παρατηρούσε την ημέρα για χάρη της λατρείας, και όχι τη λατρεία για χάρη της ημέρας: ας είναι πλήρως πεπεισμένος κάθε άνθρωπος στο δικό του νου· αυτή είναι η συμβουλή που δίνει ο απόστολος και στα δύο μέρη· η έννοιά του είναι, ότι θα ήθελε ο καθένας από αυτούς να απολαμβάνει πλήρως τη δική του αρχή και πρακτική αδιατάρακτα· θα ήθελε τον αδύναμο αδελφό, που εκτιμούσε μια ημέρα πάνω από μια άλλη, να τον αφήνουν στον δρόμο του, αφού προερχόταν από αδυναμία, μέχρι να έχει καλύτερο φως, ούτε να τον περιφρονούν για την αδυναμία του· θα ήθελε και τον ισχυρότερο χριστιανό να απολαμβάνει ειρηνικά το αίσθημά του, και να επιδιώκει αυτό που πίστευε ότι είναι σωστό· ούτε να κρίνεται, να επικρίνεται, και να καταδικάζεται, ως βέβηλος άνθρωπος, και παραβάτης του νόμου: η συμβουλή του είναι, ότι θα κάθονταν και θα εξέταζαν προσεκτικά τον λόγο του Θεού, και θα ενεργούσαν σύμφωνα με το καλύτερο φως που θα λάμβαναν από εκεί· και να προσέχουν ιδιαίτερα, ότι δεν ενεργούσαν αντίθετα με τις δικές τους συνειδήσεις, με αμφιβολία και δισταγμό· οφείλουν να είναι πλήρως ικανοποιημένοι στους δικούς τους νόες, και όντας έτσι, να αρκούνται στις διαφορετικές τους γνώμες και πρακτικές, χωρίς να περιφρονούν ή να επικρίνουν ο ένας τον άλλον.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ τελικά δείχνει ότι τόσο το να ζει κανείς όσο και το να πεθαίνει ανήκουν μόνο στον Κύριο. Εδάφιο 8. Διότι είτε ζούμε, ζούμε για τον Κύριο ,.... Όπως η φυσική, έτσι και η πνευματική ζωή προέρχεται από τον Κύριο, και οι πιστοί ζουν με πίστη σε αυτόν, και σύμφωνα με το θέλημά του που αποκαλύπτεται στον λόγο· και προς τιμήν και δόξα του· τουλάχιστον επιθυμούν να το κάνουν: και είτε πεθαίνουμε, πεθαίνουμε για τον Κύριο· παραδίδοντας τη ζωή σε αυτόν, όποτε είναι η ευχαρίστησή του· μεγαλύνοντας αυτόν, όπως με τη ζωή, έτσι και με τον θάνατο· πεθαίνοντας για να είμαστε μαζί του, να αναστηθούμε από αυτόν, και να ζήσουμε μαζί του για πάντα· με την πίστη και την ελπίδα αυτού, ο πιστός ζει και πεθαίνει, και έτσι δοξάζει τον Χριστό τόσο στη ζωή όσο και στον θάνατο: εξ ου και αυτό το συμπέρασμα ακολουθεί, είτε ζούμε λοιπόν είτε πεθαίνουμε, είμαστε του Κυρίου· με το δώρο του Πατέρα σε αυτόν, με τη δική του αγορά, και τη δύναμη της χάριτός του, κάνοντάς τους πρόθυμους να παραδώσουν τον εαυτό τους σε αυτόν: και εξ ου είναι, ότι υπό την αίσθηση αυτού, ότι είναι δικοί του, και όχι δικοί τους, ούτε άλλου, κάνουν όλα όσα κάνουν για τη δόξα του· είτε παρατηρούν, είτε δεν παρατηρούν μια ημέρα, είναι για τον Κύριο· είτε τρώνε, είτε δεν τρώνε πράγματα που προηγουμένως απαγορεύονταν, είναι για αυτόν· και είτε ζουν είτε πεθαίνουν, είναι για τον Κύριο, του οποίου είναι: και εξ ου επίσης είναι, ότι δεν πρέπει να περιφρονούνται και να θεωρούνται τίποτα, ή να κρίνονται και να επικρίνονται από τον έναν τον άλλον, αφού ανήκουν σε άλλον κύριο, ο οποιος είναι ο Κύριός τους, και θα είναι ο Κριτής τους. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού μπορεί να πειραστώ να περιφρονήσω ή να κρίνω έναν συνάδελφο πιστό για ζητήματα συνειδήσεως; 2. Πώς αλλάζει η στάση μου το να θυμάμαι ότι κάθε πρόσωπο στέκεται ή πέφτει στον δικό του Κύριο; 3. Σε ποια περιοχή καλούμαι να γίνω πιο πλήρως πεπεισμένος στον δικό μου νου ενώπιον του Κυρίου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, υποκλινόμεθα ενώπιόν Σου εν ονόματι Ιησού και Σε παρακαλούμε να μας διδάξεις να δεχόμεθα αλλήλους, όπως Συ μας εδέχθης διά της χάριτος. Κράτησέ μας από το να καταφρονούμε τους αδύναμους ή να προσκόπτουμε τους ισχυρούς, και βοήθησέ μας να ζούμε κάθε ημέρα και κάθε γεύμα για Σένα με ευγνώμονες καρδιές. Ενδυνάμωσέ μας να περπατούμε εν τη ελευθερία του Χριστού, ώστε η ελευθερία μας να υπηρετεί πάντοτε την αγάπη και να μη γίνεται ποτέ αιτία προσκόμματος, μέχρι να ζούμε και να πεθαίνουμε ως εκείνοι που είναι ολοκληρωτικά δικοί Σου. Αμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →