Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 5-6 — με τον Clarke
Άνοιγμα
Στο Υπόμνημα του Adam Clarke για ολόκληρη την Αγία Γραφή, το απλό νόημα της Γραφής ανοίγει διάπλατα για κάθε πιστό που αναζητά την πρακτική αγιότητα. Μέσα από τη θερμή χάρη του Γουέσλεϋ, αυτές οι σημειώσεις για τους Ψαλμούς 5 και 6 προσκαλούν τον αναγνώστη να ξεκινήσει κάθε μέρα με τον Θεό, να κραυγάσει με ειλικρινή μετάνοια και να αναπαυθεί στο σίγουρο έλεος που περιβάλλει τους δικαίους. Η προσεκτική έκθεση του Clarke δείχνει πώς η πρωινή αφοσίωση, η τακτική προσευχή και η ταπεινή λατρεία μαζί αποτελούν τη σταθερή πορεία εκείνου που εμπιστεύεται τον Κύριο εν μέσω δοκιμασίας και πειρασμού.
Διαβάστε
Στρέψτε τώρα στους Ψαλμούς 5 και 6 και διαβάστε τους αργά εν Πνεύματι. Αφήστε τον πρωινό ύμνο του πέμπτου ψαλμού να ανυψώσει τις πρώτες σας σκέψεις προς τον θρόνο, και αφήστε την μετανοητική κραυγή του έκτου ψαλμού να σας οδηγήσει σε ειλικρινή εξομολόγηση. Δεχθείτε αυτά τα ιερά λόγια ως πρόσκληση να κατευθύνετε την προσευχή σας, να περπατήσετε στον φόβο του Κυρίου και να χαρείτε στο έλεος που διατηρεί την ευθεία καρδιά.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Clarke ξεκινάει θέτοντας το πρωινό πλαίσιο του ψαλμού.
Η Βουλγάτα και η Αραβική έχουν παρόμοια ανάγνωση. Τη λέξη נחילות nechiloth την έχουν παράγει από το נחל nachal, που σημαίνει κληρονομώ. Αυτό μπορεί να αναφέρεται είτε στους Ισραηλίτες που απέκτησαν την κληρονομιά της γης της επαγγελίας, είτε στην Εκκλησία του Χριστού που αποκτά μέσω αυτού, με πίστη και προσευχή, την κληρονομιά μεταξύ των αγίων εν φωτί. Αυτός ο Ψαλμός είναι, ειδικά, για ολόκληρη την Εκκλησία του Θεού. Στίχος Ψαλμοί 5:1. Δώσε προσοχή στα λόγια μου — Αυτός είναι κυρίως ένας πρωινός ύμνος, όπως ο προηγούμενος ήταν ένας εσπερινός ύμνος. Έχουμε δει από το τέλος του τελευταίου Ψαλμού ότι ο Δαβίδ ήταν πολύ ευτυχισμένος, και ξάπλωσε και κοιμήθηκε στην ειρήνη και την αγάπη του Θεού του. Όταν ανοίγει τα μάτια του το επόμενο πρωί, όχι μόνο θυμάται αλλά αισθάνεται την ευτυχία για την οποία μίλησε και με τις πρώτες του αναμνήσεις διαλογίζεται για την αγαθότητα και το έλεος του Θεού, και την ένδοξη κατάσταση σωτηρίας στην οποία είχε εισέλθει.Στη συνέχεια δείχνει τον κατευθυνόμενο σκοπό της προσευχής που προσφέρεται με ελπίδα.
Στίχος 3. Στίχος Ψαλμοί 5:3. Τη φωνή μου θα ακούσεις το πρωί — Από αυτό διαπιστώνουμε ότι δεν είχε προσευχηθεί μάταια. Είχε λάβει μια ευλογημένη απάντηση· ο Θεός είχε σηκώσει πάνω του το φως του προσώπου του· και γι' αυτό αποφασίζει να είναι ένας πρώιμος αιτών στον θρόνο της χάριτος: 'Τη φωνή μου θα ακούσεις το πρωί'. Βρίσκει καλό να ξεκινάει τη μέρα με τον Θεό· να αφήνει τα θεία πράγματα να καταλαμβάνουν την πρώτη θέση στις ξύπνιες σκέψεις του· καθώς αυτό που καταλαμβάνει πρώτο το μυαλό κατά το ξύπνημα είναι πιθανότερο να διατηρήσει την κατοχή της καρδιάς όλη την ημέρα. Το πρωί θα κατευθύνω την προσευχή μου — Εδώ φαίνεται να υπάρχει μια μεταφορά από έναν τοξότη. Βλέπει τον στόχο του· βάζει το βέλος του στο τόξο του· κατευθύνει το βέλος του στον στόχο, δηλαδή, στοχεύει· το εκτοξεύει, και μετά κοιτάζει ψηλά, για να δει αν έχει πετύχει τον στόχο του. Οι προσευχές που έχουν σωστό στόχο, θα έχουν άμεση απάντηση· και αυτός που στέλνει τις αιτήσεις του στον Θεό μέσω του Χριστού, από μια θερμή, στοργική καρδιά, μπορεί με σιγουριά να αναμένει απάντηση, γιατί θα έρθει. Αν δεν δοθεί άμεση απάντηση, ας μην υποθέσει η ευθεία καρδιά ότι η προσευχή δεν ακούστηκε. Έχει βρει τον δρόμο της προς τον θρόνο· και εκεί έχει καταγραφεί.Ο Clarke στη συνέχεια αναπτύσσει το προνόμιο της λατρείας που βασίζεται στο έλεος.
Στίχος 7. Στίχος Ψαλμοί 5:7. Εν τω πλήθει του ελέους σου — Ο Δαβίδ θεωρούσε ανεκτίμητο προνόμιο να του επιτρέπεται να παρακολουθεί τη δημόσια λατρεία· και γνώριζε ότι μόνο μέσω του πλήθους του ελέους του Θεού αυτός, ή οποιοσδήποτε άλλος άνθρωπος, μπορούσε να απολαύσει ένα τέτοιο προνόμιο. Γνώριζε περαιτέρω ότι, από το πλήθος αυτού του ελέους, μπορούσε να λάβει αναρίθμητες ευλογίες στο σπίτι του. Με αυτό το πνεύμα, και με αυτή την εξάρτηση, πήγε στον οίκο του Κυρίου. Αυτός που υιοθετεί τις απόψεις του Δαβίδ για αυτό το θέμα δεν θα απουσιάσει ποτέ, εκούσια, από τα μέσα της χάριτος. Εν τω φόβω σου — Λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την άπειρη αγιότητα της μεγαλειότητάς σου, θα λατρέψω, אשתחוה eshtachaveh, θα υποκλιθώ και θα προσκυνήσω με τη βαθύτερη αυτοταπείνωση και ταπεινότητα. Προς τον άγιο ναό σου. — Αν ο Δαβίδ ήταν ο συγγραφέας αυτού του Ψαλμού, όπως γενικά συμφωνείται, ο ναός δεν είχε χτιστεί εκείνη την εποχή: υπήρχε μόνο η σκηνή του μαρτυρίου τότε· και στην προηγούμενη πρόταση μιλάει για το να έρχεται στον οίκο, με το οποίο πρέπει να εννοεί τη σκηνή του μαρτυρίου. Αλλά ο ναός εδώ μπορεί να σημαίνει τα άγια των αγίων, μπροστά στα οποία ο Δαβίδ μπορεί να προσκυνούσε ενώ βρισκόταν στον οίκο, δηλαδή, την αυλή της σκηνής του μαρτυρίου. Ακόμη και στον οίκο του Θεού, υπάρχει ο ναός του Θεού· ο τόπος όπου κατοικεί η θεία Shechinah. Ο Θεός ήταν εν Χριστώ συμφιλιώνοντας τον κόσμο με τον εαυτό του. Εν αυτώ κατοικούσε όλο το πλήρωμα της Θεότητας σωματικά. Σε όλες τις εποχές και τις διανομές, ο Ιησούς ήταν πάντα ο ναός όπου συναντιόταν και λατρευόταν η Υπέρτατη Θεότητα. Η ανθρώπινη φύση του Ιησού ήταν ο πραγματικός ναός της Θεότητας. Πουθενά αλλού δεν μπορεί να βρεθεί ο Θεός.
Σκεφτείτε
Ο Clarke ολοκληρώνει την ανάλυση περιγράφοντας εκείνους που εμπιστεύονται και διατηρούνται.
Θα πέσουν από τις δικές τους συμβουλές. 3. Θα εκδιωχθούν στο πλήθος των παραβάσεών τους. Για τις οποίες προβλέψεις δίνει αυτόν τον λόγο: Είναι επαναστάτες. Διότι επαναστάτησαν εναντίον σου. Επαναστάτες, όχι εναντίον του Δαβίδ, αλλά εναντίον του Θεού. Δεν με απέρριψαν εμένα, αλλά απέρριψαν εσένα. V. Το συμπέρασμα περιέχει την προσευχή του για τον λαό του Θεού, τον οποίο περιγράφει εδώ: 1. Είναι δίκαιοι. 2. Εμπιστεύονται τον Θεό. 3. Αγαπούν το όνομά του. Και προσεύχεται γι' αυτούς, ώστε, 1. Να είναι ευτυχισμένοι· να φωνάζουν από χαρά. 2. Να είναι χαρούμενοι στον Θεό. Και αναμένει απάντηση· διότι, 1. Ο Θεός τους υπερασπίζεται. 2. Θα συνεχίσει να τους ευλογεί. 3. Θα τους περιβάλλει με την εύνοιά του σαν ασπίδα.
Απαντήστε
1. Πώς θα μπορούσε η έναρξη της ημέρας με κατευθυνόμενη προσευχή να διαμορφώσει την πορεία σας στην πρακτική αγιότητα; 2. Με ποιους τρόπους ο φόβος του Κυρίου φυλάει την καρδιά σας όταν εχθροί ή δοκιμασίες πιέζουν; 3. Πού αισθάνεστε την ανάγκη να επιστρέψετε στο έλεος που μόνο μπορεί να σας αποκαταστήσει και να σας διατηρήσει;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για το φως του προσώπου σου που μας συναντά κάθε πρωί. Δίδαξέ μας να σηκωνόμαστε νωρίς και να κατευθύνουμε τις προσευχές μας προς τον θρόνο σου, εμπιστευόμενοι όχι τη δική μας δύναμη αλλά το πλήθος του ελέους σου. Κράτησέ μας στον φόβο σου καθώς λατρεύουμε, και οδήγησέ μας στην δικαιοσύνη σου όταν οι εχθροί παρακολουθούν την παραπάτησή μας. Θεράπευσε τις μαραζωμένες ψυχές μας, δέξου τα δάκρυά μας, και ας μας περιβάλλει η εύνοιά σου σαν ασπίδα. Είθε όλοι όσοι σε εμπιστεύονται να χαίρονται και να φωνάζουν από χαρά, και είθε να παραμείνουμε αυτή την ημέρα στην αγάπη που αγιάζει. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →