Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωήλ
Ιωήλ 1-2 — με τον Σάιμεον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Σάιμεον, όπου η ευαγγελική θέρμη των πατέρων της Μεταρρύθμισης συναντά την σταθερή πειθαρχία της Αγγλικής Εκκλησίας. Σε αυτές τις σελίδες ο Σάιμεον ξεδιπλώνει την κλήση του Ιωήλ με βαρύτητα ποιμένα, προσκαλώντας κάθε ακροατή σε βαθύτερη μετάνοια και ασφαλέστερη ελπίδα στον Θεό που ευαρεστείται να δείχνει έλεος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα προσοχή στα λόγια του προφήτη στους κεφαλαίους πρώτο και δεύτερο του Ιωήλ, προσέχοντας τόσο την επίσημη πρόσκληση σε εθνική και προσωπική ταπείνωση όσο και την υπόσχεση αποκατάστασης που ακολουθεί. Το Πνεύμα που μίλησε μέσω του Ιωήλ ας προετοιμάσει τις καρδιές μας να δεχθούμε το ίδιο μήνυμα εκ νέου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σάιμεον ανοίγει υπενθυμίζοντας την αρχαία τήρηση της Σαρακοστής και την πρόσκληση της Εκκλησίας σε μετάνοια.
Στίχοι 12-14. ΟΜΙΛΙΑ: 1180 Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΠΡΟΤΡΕΠΕΤΑΙ Ιωήλ 2:12-14 . Τώρα, λέγει ο Κύριος, Επιστρέψατε προς εμέ με όλην την καρδίαν σας, και με νηστείαν, και με κλαυθμόν, και με πένθος: και σχίσατε την καρδίαν σας, και όχι τα ιμάτιά σας; και επιστρέψατε προς Κύριον τον Θεόν σας: διότι αυτός είναι ελεήμων και οικτίρμων, βραδύς εις οργήν, και πολυεύσπλαγχνος, και μετανοεί διά το κακόν. Τις οίδεν εάν επιστρέψῃ και μετανοήσῃ, και αφήσῃ ευλογίαν οπίσω αυτού, έστω προσφοράν και σπονδήν εις Κύριον τον Θεόν σας; Η περίοδος της Σαρακοστής έχει, επί πολλούς αιώνες, αφιερωθεί στην Εκκλησία του Χριστού, για τον σκοπό της προαγωγής στις ψυχές των Χριστιανών βαθύτερης ταπεινώσεως ενώπιον του Θεού, και της προετοιμασίας τους για πιο ωφέλιμη εορτασμό των μυστηρίων που μνημονεύουμε στην Εβδομάδα των Παθών.Έπειτα εκθέτει τις εξωτερικές εκφράσεις της μετανοίας.
Διότι, τόσο πλήρως παραμελούνται τα καθήκοντα αυτής της περιόδου, ώστε θα φανεί σε πολλούς παράξενο ότι επιλέγουμε τέτοιο θέμα όπως το παρόν, εκτός ίσως την ημέρα με την οποία αρχίζει η περίοδος, και η οποία ακόμη τηρείται μεταξύ μας ως δημόσια νηστεία. Αλλά, στην πραγματικότητα, η προτροπή ενώπιόν μας αρμόζει σε όλες τις περιόδους: και γι' αυτό, χωρίς απολογία, θα καλέσω την προσοχή σας σε αυτήν, και θα σας παρουσιάσω, Ι. Το καθήκον μας— Όλοι αναγνωρίζουν, με γενικούς όρους, το καθήκον της μετανοίας: και εδώ οδηγούμαστε να το θεωρήσουμε, 1. Στις εξωτερικές του εκφράσεις— [«Νηστεία, και κλαυθμός, και πένθος,» είναι οι κατάλληλες εκφράσεις μετανοίας στην ψυχή. Αλλά η «νηστεία» παραμελείται σοβαρά μεταξύ μας; και όλοι είναι έτοιμοι να απαλλάξουν τον εαυτό τους από αυτήν, ως ασύμφορη για τις ψυχές τους. Αλλά γιατί να μην είναι τόσο ωφέλιμη για εμάς όσο ήταν για τους αγίους του παρελθόντος;Στη συνέχεια πιέζει την εσωτερική εμπειρία καρδιάς αληθώς σχισμένης ενώπιον του Θεού.
Στην εσωτερική εμπειρία της ψυχής— [«Το να σχίσει κανείς τα ιμάτια,» όσο παθιασμένα κι αν γινόταν, θα ήταν μικρό πράγμα, αν δεν «σχίζαμε συγχρόνως την καρδίαν.» Αλλά ω! τι ιδέα μεταδίδει αυτό! Μπορούμε εύκολα να συλλάβουμε, και να δούμε ως ενώπιον των οφθαλμών μας, ένα σχισμένο ιμάτιο: αλλά ποιος μπορεί να συλλάβει καρδίαν σχισμένη, και σχισμένη ως κομμάτια, από θλίψη εξαιτίας αμαρτίας; Αυτή όμως είναι η εμπειρία εκείνου που είναι αληθώς μετανοημένος και συντετριμμένος: αυτό απαιτεί ο Θεός από εμάς; και οτιδήποτε λιγότερο από αυτό θα το περιφρονήσει απολύτως [Σημείωση: Ψαλμοί 51:17 .]. Πέραν τούτου, ο Θεός λέγει σε εμάς στο κείμενό μου, «Επιστρέψατε προς εμέ με όλην την καρδίαν σας, ακόμη και επιστρέψατε προς Κύριον τον Θεόν σας.» Και πώς να σας παραστήσω αυτό το καθήκον; Μου φαίνεται ότι θα απαιτούσε μακρό χρονικό διάστημα για να εισέλθω λεπτομερώς σε αυτό το μέρος του θέματός μου. Αλλά θα το θέσω ενώπιόν σας, ώστε να το κατανοήσετε πλήρως, και σε μια στιγμή.Από αυτά τα καθήκοντα προχωρεί στην παρότρυνση που βρίσκεται στον γενικό χαρακτήρα του Θεού.
Από τον γενικό χαρακτήρα του Θεού— [Δείτε τον Θεό στις ουσιώδεις τελειότητές του: «είναι ελεήμων και οικτίρμων,» και ευαρεστείται απολύτως στην άσκηση ελέους προς αμαρτωλούς ανθρώπους. Δείτε τον επίσης στις συναλλαγές του με εμάς: πόσο «βραδύς υπήρξε εις οργήν!» Εναντίον τίνος μεταξύ μας δεν θα μπορούσε να ξεσπάσει σε οργή χίλιες φορές, ακριβώς όπως έκανε εναντίον του Κορέ και της συντροφιάς του, ή εναντίον του Δαθάν και του Αβειράμ, ή του Ανανία και της Σαπφείρας, τους οποίους καταράκωσε νεκρούς επί τόπου; Δείτε τον, επίσης, όταν έτοιμος να εκτελέσει επάνω μας την οργισμένη αγανάκτησή του: πόσες φορές, σε απάντηση της μεσιτείας του αγαπητού Υιού του, επέστρεψε την μάχαιρα στη θήκη της, και «μετενόησε διά το κακόν που σκεπτόταν να μας κάμει!» Και δεν είναι αυτά παροτρύνσεις για μετάνοια; Μπορείτε να συνεχίσετε εκουσίως να προσβάλλετε τόσο ελεήμονα Θεό, και να τον προκαλείτε, έως ότου η οργή του ξεσπάσει χωρίς θεραπεία, και «καή έως του κατωτάτου άδου;»
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σάιμεον κλείνει την ομιλία δηλώνοντας την ασφαλή ελπίδα ότι ο Θεός θα επιστρέψει εν ελέει προς τον συντετριμμένο.
Και έτσι μπορεί να μας επισκεφθεί: ούτε μπορούμε να είμαστε βέβαιοι, ότι, «μολονότι ο Θεός συγχωρεί τας αμαρτίας μας,» δεν θα «λάβει εκδίκησιν των εφευρέσεών μας [Σημείωση: Ψαλμοί 99:8 .].» Όμως μπορούμε να ελπίζουμε στην απομάκρυνση ακόμη και αυτών των κρίσεων: και «τις οίδεν εάν επιστρέψῃ και μετανοήσῃ, και αφήσῃ ευλογίαν οπίσω αυτού,» ακόμη και τέτοια ευλογία που θα σας φέρει σε κατάσταση γλυκείας κοινωνίας με τον Θεό σας; Αλλά αν το ερώτημα τεθεί αναφορικά με την άφεση των αμαρτιών, και την τελική απόλαυση του ουρανού, αναλαμβάνω, με ευλάβεια και ταπείνωση, να πω, «Γνωρίζω.» Ναι, ολόκληρος ο λόγος του Θεού δηλώνει ότι θα επιστρέψει εν ελέει προς την συντετριμμένη ψυχή; και «εξαλείψει τας ανομίας μας ως νεφέλην πρωινήν,» και «μνημονεύσει αυτάς εναντίον ημών ουκέτι εις τον αιώνα.»Κλείνει προτρέποντας ότι τα προσφερόμενα ελέη υπερβαίνουν κάθε προσπάθεια μετανοίας.
Όχι: πρέπει να κατεβείτε στον άδη, και να γευθείτε την δυστυχία των καταραμένων, και να υψωθείτε στον ουρανό, για να απολαύσετε την μακαριότητα των αγίων εν δόξῃ, προτού μπορέσετε να σχηματίσετε οιανδήποτε ορθή ιδέα περί αυτού που βρίσκεται ενώπιόν σας, είτε να υποστείτε είτε να απολαύσετε, ανάλογα με την κατάσταση που θα βρεθεί ενώπιον του Θεού. Σας παρακαλώ να μην αστειεύεστε με τις ψυχές σας; αλλά τώρα, ενώ σας παρέχεται η ευκαιρία, «φύγετε από της ερχομένης οργής, και κρατήσατε την αιώνιον ζωήν.» Θα μπορούσατε να ρωτήσετε τον Μανασσή, ή τον Δαβίδ, ή τον Πέτρο, ή οποιονδήποτε από τους αγίους, αν έκλαψαν υπερβολικά; μπορείτε εύκολα να συλλάβετε την απάντηση που θα σας επέστρεφαν. Προς καθένα λοιπόν μεταξύ σας λέγω, «Αρχίσατε, χωρίς αναβολήν, να σπείρετε εν δάκρυσιν; και τότε προσδοκάτε, χωρίς αμφιβολίαν, να θερίσετε εν χαρά.»
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου έχω μεταχειριστεί την μετάνοια ως παροδικό συναίσθημα αντί για το σχίσιμο της καρδιάς; Πώς ο αποκαλυμμένος χαρακτήρας του Θεού ταπεινώνει και ενθαρρύνει εμέ να επιστρέψω σε αυτόν χωρίς αναβολή; Ποια συγκεκριμένη πράξη νηστείας, πένθους, ή ανανεωμένης επιστροφής θα σημαδέψει την απόκρισή μου αυτήν την ημέρα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που είσαι ελεήμων και οικτίρμων, βραδύς εις οργήν και πολυεύσπλαγχνος, χάρισε σε εμάς χάριν ώστε να σχίσουμε τις καρδιές μας ενώπιόν σου ώστε να μην αλλάξουμε απλώς τους εξωτερικούς τρόπους μας αλλά να επιστρέψουμε σε σένα με όλη μας την ύπαρξη. Ας ενισχύσει η ελπίδα της επιστροφής του ελέους σου κάθε ασθενή απόφαση, και ας μας κάμει ποτέ να μην ντρεπόμαστε για την εμπιστοσύνη που θέτουμε στον Υιό σου. Διά του αυτού Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →