Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Σοφία Σειράχ
Σειρὰχ 10-12 — ἀντλώντας ἀπὸ τὸν Μποσσυέ (Πολιτικὴ περὶ ὑπερηφανείας καὶ ταπεινοφροσύνης + περὶ πλούτου)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η Θεία Πρόνοια διευθετεί όλες τις ανθρώπινες υποθέσεις σύμφωνα με ένα αιώνιο σχέδιο που κανένα θνητό μάτι δεν διεισδύει πλήρως. Σε αυτά τα κεφάλαια της Σειράχ ο σοφός αποκαλύπτει πώς η εξουσία ο πλούτος και η φιλία βρίσκονται υπό το ίδιο κυρίαρχο χέρι που υψώνει και καταρρίπτει βασιλείς. Ζακ Μπενίν Μποσσυέ στο έργο του Πολιτική αντλημένο από την Αγία Γραφή δείχνει ότι κάθε θρόνος στηρίζεται στη θέληση του Θεού μόνον όταν οι άρχοντες ξεχνούν αυτή την προέλευση πέφτουν στην ίδια την καταστροφή που η υπερηφάνειά τους προετοιμάζει. Οι επικήδειοι λόγοι του ίδιου επισκόπου περαιτέρω απεικονίζουν πώς οι ξαφνικές ανατροπές της τύχης κηρύττουν το ίδιο μάθημα σε κάθε γενιά. Επομένως προσεγγίζουμε αυτούς τους στίχους όχι ως απλές ηθικές ρήσεις αλλά ως φωτεινές ακτίνες εκείνης της προνοιακής τάξης η οποία διευθετεί τόσο τη δημόσια εξουσία όσο και την ιδιωτική ζωή προς τη δόξα του Υψίστου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναλάβετε τα κεφάλαια δέκα έως δώδεκα της Σοφίας Σειράχ στην εκδοχή Ντουέι Ρέιμς. Παρατηρήστε πρώτα την επαναλαμβανόμενη επιμονή ότι ο Κύριος μόνος απονέμει και αποσύρει την κυριαρχία, ώστε κανένας άρχοντας να μην καυχάται στη δική του δύναμη. Προσέξτε έπειτα τις προειδοποιήσεις κατά της βιαστικής εμπιστοσύνης στους ισχυρούς και την παράλληλη συμβουλή για τη σωστή χρήση του πλούτου, ο οποίος δεν πρέπει ποτέ να αντιμετωπίζεται ως ανεξάρτητο αγαθό. Σημειώστε επίσης τις λεπτές οδηγίες σχετικά με τους αληθινούς φίλους και τους ψεύτικους, μαζί με την πρόσκληση στη γενναιοδωρία που πηγάζει από την ανάμνηση της δικής του μελλοντικής ανάγκης. Αυτά τα νήματα συγκλίνουν σε μία μόνο πεποίθηση: κάθε δημιουργημένη αρετή παραμένει εξαρτημένη από τον λόγο του Δημιουργού που τη συντηρεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Πολιτική του Μπουσσέ διδάσκει ότι η βασιλική εξουσία κατέρχεται απευθείας από τον Θεό, όμως παραμένει περιορισμένη από τον θείο νόμο γραμμένο στην Αγία Γραφή· ο Σειράχ δέκα αντηχεί αυτό όταν δηλώνει ότι ο Κύριος τοποθετεί τον άρχοντα στη θέση του και μπορεί εξίσου γρήγορα να τον απομακρύνει. Η υπερηφάνεια, επιμένει ο επίσκοπος, είναι η κρυφή πηγή κάθε πολιτικής καταστροφής, διότι τυφλώνει τους ισχυρούς ως προς την ριζική εξάρτησή τους. Το ίδιο θέμα αντηχεί στις νεκρώσιμες προσευχές, όπου ο αιφνίδιος θάνατος των πριγκίπων γίνεται δημόσιο κήρυγμα για την ευθραυστότητα κάθε ανθρώπινης δόξας. Ο Σειράχ ένδεκα αναπτύσσει τη συμπληρωματική διδασκαλία σχετικά με τον πλούτο· αυτός είναι όργανο τοποθετημένο στα χέρια μας από την Πρόνοια, ποτέ κτήμα που μπορούμε να διεκδικήσουμε ως δικό μας. Το να τον θησαυρίζουμε αντιφάσκει προς την ίδια την τάξη που τον παρέχει· το να τον διανέμουμε σύμφωνα με το μέτρο της ανάγκης σημαίνει να συνεργαζόμαστε με τη θεία γενναιοδωρία. Το δωδέκατο κεφάλαιο οξύνει την πρακτική διάκριση που απαιτείται στη ελεημοσύνη. Ο σοφός δεν συμβουλεύει αδιάκριτη γενναιοδωρία αλλά συνετή φιλανθρωπία που αρνείται να ενισχύει τους πονηρούς ενώ ταυτοχρόνως αρνείται να κλείσει την καρδιά σε γνήσια δυστυχία. Ο Μπουσσέ επανέρχεται σε αυτήν την ισορροπία όταν πραγματεύεται τα καθήκοντα του χριστιανού πρίγκιπα προς τους πτωχούς· η δικαιοσύνη και το έλεος πρέπει να βαδίζουν μαζί, μήπως και το ένα γίνει αφορμή αμαρτίας. Έτσι τα τρία κεφάλαια μαζί αποτελούν μία ενιαία μελέτη επί της κτιστής ρευστότητας. Η εξουσία, ο πλούτος και η φιλία φέρουν το καθένα τον δικό του πειρασμό προς αυτάρκεια· το καθένα θεραπεύεται μόνο με την συνήθη αναγνώριση ότι ο Θεός παραμένει ο μόνος δημιουργός και τέλος κάθε αγαθού. Υπό αυτό το φως η ταπείνωση εμφανίζεται όχι ως ιδιωτική αρετή μόνον αλλά ως δημόσιο θεμέλιο της ευταξίας της κοινωνίας.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Όταν βλέπουμε τις δικές μας ταπεινές σφαίρες επιρροής μέσα από τον ίδιο φακό, τα κεφάλαια προσκαλούν διπλή εξέταση. Πρώτον, ασκούμε μήπως κάποια εξουσία, είτε στην οικογένεια είτε στην ενορία είτε στο επάγγελμα, σαν να προερχόταν από τον εαυτό μας και όχι από το επιτρεπτικό θέλημα του Θεού; Δεύτερον, ο χειρισμός των υλικών αγαθών μας αντανακλά μήπως την παροδική διαχείριση που ο Μποσσυέ περιέγραφε τόσο συχνά, ή έχουμε αρχίσει να αντιμετωπίζουμε τα κτήματα σαν να παρείχαν διαρκή ασφάλεια; Το φάρμακο βρίσκεται στην ίδια πράξη πίστης που αναγνωρίζει τον Θεό ως πηγή κάθε αρετής. Μια τέτοια πίστη δεν μειώνει την υπεύθυνη δράση· την καθαρίζει, απελευθερώνοντάς μας τόσο από την αλαζονεία που διαφθείρει την εξουσία όσο και από το άγχος που διαφθείρει τη γενναιοδωρία.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια συγκεκριμένη κατάσταση αυτή την εβδομάδα μπορεί να πειραστώ να αντιμετωπίσω τις ευθύνες μου ως προσωπικά επιτεύγματα αντί για ληφθείσες εμπιστοσύνες; Πώς το πρότυπο της προσφοράς μου, είτε χρημάτων είτε χρόνου, αποκαλύπτει ή κρύβει μια υποκείμενη εμπιστοσύνη ότι ο Θεός θα φροντίσει για τις δικές μου μελλοντικές ανάγκες;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, του οποίου η Πρόνοια μόνο συντηρεί θρόνους και πολλαπλασιάζει άρτους, χάρισέ μας την ταπείνωση να θυμόμαστε ότι κάθε αξίωμα που κατέχουμε και κάθε πόρος που διαθέτουμε προέρχεται από το χέρι Σου. Αφαίρεσε από τις καρδιές μας την κρυφή υπερηφάνεια που διεκδικεί ανεξάρτητη δόξα, και αντικατάστησέ την με την ευγνώμονα αναγνώριση ότι είμαστε μόνο διαχειριστές. Ας διαμορφώσει το παράδειγμα της Μακαρίας Παρθένου, της οποίας η μεγαλυνάρια διακήρυξε την κατάρριψη των ισχυρών και το γέμισμα των πεινασμένων, τη χρήση όποιας εξουσίας ή αγαθών μας εμπιστεύθηκες. Διά Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →