← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερεμίας 23-24 — με τον Καλβίνο

Ιερεμίας 23-24Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Καλβίνου στον Ιερεμία προσφέρει ένα βαθύ παράθυρο στις συναλλαγές του Θεού με άπιστους ηγέτες και την αιώνια υπόσχεσή του για αποκατάσταση μέσω του Μεσσία. Σε αυτά τα κεφάλαια ο προφήτης αντιμετωπίζει διεφθαρμένους ποιμένες ενώ δείχνει μπροστά στον δίκαιο Κλάδο από τη γενιά του Δαβίδ. Η προσεκτική έκθεση του Καλβίνου μας βοηθά να δούμε τόσο τη σοβαρότητα της θείας κρίσης όσο και τη βεβαιότητα του ελέους της διαθήκης. Οι γνώσεις του παραμένουν ζωτικές για την εκκλησία σήμερα καθώς εξετάζουμε την πιστή ποιμαντική και την κεντρικότητα του Χριστού. Στα επόμενα λεπτά θα ακούσουμε τα ίδια τα λόγια του Καλβίνου σε αυτό το πλούσιο τμήμα της Γραφής.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Τώρα στρεφόμαστε στο ίδιο το κείμενο. Αφιερώστε χρόνο για να διαβάσετε τα κεφάλαια 23 και 24 του Ιερεμία αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες προειδοποιήσεις κατά των ψευδών ποιμένων και τις όμορφες υποσχέσεις για συγκέντρωση, δίκαιη διακυβέρνηση και μελλοντική ελπίδα. Αφήστε τα λόγια της Γραφής να προετοιμάσουν την καρδιά σας για την έκθεση του Καλβίνου που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει θέτοντας το πλαίσιο για την προφητεία. Εδώ ο Προφήτης υπόσχεται την αποκατάσταση της Εκκλησίας· αλλά υπενθυμίζει στους υποκριτές ότι δεν είχαν κανένα λόγο γι' αυτό να κολακεύονται, ιδιαίτερα ο βασιλιάς, οι σύμβουλοί του και οι ιερείς. Τότε αυτή η προφητεία είναι ένα μείγμα υποσχέσεων και απειλών, γιατί ο Θεός υπόσχεται ότι θα είναι ελεήμων προς τους ταλαίπωρους Ιουδαίους, αφού τους τιμώρησε, ώστε το σπέρμα του Αβραάμ να μην αποκοπεί εντελώς· όμως στερεί από τους υποκριτές την κενή εμπιστοσύνη, ώστε να μην εφαρμόζουν ψευδώς στον εαυτό τους την ελπίδα της σωτηρίας, από την οποία είχαν αποκλειστεί λόγω της ασέβειάς τους. Και αυτό πρέπει να σημειωθεί, γιατί μόλις προσφέρεται το έλεος του Θεού, οι υποκριτές εφαρμόζουν στον εαυτό τους ό,τι υπόσχεται ο Θεός και γίνονται όλο και πιο αυθάδεις, σαν να τον κρατούσαν δεσμευμένο· γιατί η ατιμωρησία τους οδηγεί να πάρουν περισσότερη ελευθερία για αμαρτία. Γι' αυτό καυχώνται ότι είναι ασφαλείς, γιατί θεωρούν τον εαυτό τους λαό του Θεού. Ο Προφήτης, λοιπόν, διδάσκει εδώ ότι ό,τι υπόσχεται ο Θεός ανήκει στους εκλεκτούς του, ότι δεν αφορά αδιάκριτα όλους, ούτε πρέπει να επεκτείνεται στους υποκριτές που ψευδώς προσποιούνται το όνομά του, αλλά ότι ανήκει ιδιαιτέρως στους εκλεκτούς, αν και μπορεί να είναι μικροί σε αριθμό και αν και μπορεί να είναι περιφρονημένοι. Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναφέρεται στην καταγγελία που ειπώθηκε κατά των ποιμένων. Λέει πρώτα, Αλίμονο στους ποιμένες που καταστρέφουν, [73] κ.λπ. Εδώ είναι αντίθετα πράγματα — ποιμένας και καταστροφέας! Αλλά παραχωρεί σε αυτούς το όνομα που ήταν τιμητικό· και όμως χλευάζει την ψευδή καύχησή τους, γιατί νόμιζαν ότι μπορούσαν να κρύψουν τα εγκλήματά τους κάτω από αυτή τη σκιά, που διεκδικούσαν ψευδώς. Αν και λοιπόν τους αποκαλεί ποιμένες, όμως αφαιρεί τη μάσκα, και έτσι δείχνει ότι μάταια καυχώνται ενώ ανέλαβαν το όνομα των ποιμένων. «Εσείς είστε ποιμένες,» λέει, «και είστε καταστροφείς! που διασκορπίζετε ή σκορπίζετε το ποίμνιο των βοσκών μου.» [74] Ο Καλβίνος αργότερα στρέφει την προσοχή στην έλευση του Μεσσία. Ο Προφήτης επιβεβαιώνει ό,τι είχε πει προηγουμένως για την ανανέωση της Εκκλησίας· γιατί δεν θα ήταν από μόνο του αρκετά ισχυρό να πει «Υποσχέθηκα ποιμένες που θα εκτελούν πιστά το καθήκον τους,» εκτός αν είχε τεθεί ενώπιόν τους ο μόνος αληθινός Ποιμένας, στον οποίο ήταν θεμελιωμένη η διαθήκη του Θεού, και από τον οποίο αναμενόταν η εκπλήρωση των υποσχέσεων που ελπίζονταν. Και ήταν συνήθεια όλων των προφητών, όποτε έδιναν στον λαό την ελπίδα της σωτηρίας, να προβάλλουν την έλευση του Μεσσία, γιατί σε αυτόν οι υποσχέσεις του Θεού ήταν πάντα, ναι, και αμήν. (Β' Κορινθίους 1:20.) Αυτό, πράγματι, εμφανίζεται τώρα, υπό το Ευαγγέλιο, πιο σαφές από παλαιότερα· αλλά η πίστη των Πατέρων δεν μπορούσε να είναι πλήρης εκτός αν κατεύθυναν τις σκέψεις τους στον Μεσσία. Καθώς, λοιπόν, ούτε η αγάπη του Θεού μπορούσε να γίνει βέβαιη στους Πατέρες, ούτε η μαρτυρία της καλοσύνης του και της πατρικής εύνοιας να επιβεβαιωθεί χωρίς τον Χριστό, αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι προφήτες συνήθιζαν να θέτουν τον Χριστό μπροστά στα μάτια τους όποτε επιζητούσαν να εμπνεύσουν τους ταλαίπωρους με καλή ελπίδα, οι οποίοι διαφορετικά θα είχαν κατακλυσθεί από θλίψη και οδηγηθεί σε απόγνωση.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος θεμελιώνει περαιτέρω την υπόσχεση στη διαθήκη του Θεού με τον Δαβίδ. Αν και η πρόθεση λ, λάμεδ, είναι συχνά περιττή, όμως σε αυτό το σημείο μου φαίνεται ότι ο Θεός αναφέρεται στη διαθήκη που είχε κάνει με τον Δαβίδ. Και ο Προφήτης το έκανε αυτό σκόπιμα, επειδή οι Ιουδαίοι ήταν ανάξιοι να τους λάβει καθόλου υπόψη ο Θεός· αλλά εδώ υπόσχεται ότι θα ήταν πιστός σε εκείνη τη διαθήκη που είχε κάνει κάποτε με τον Δαβίδ, επειδή ο ίδιος ο Δαβίδ ήταν επίσης πιστός και αγκάλιασε με αληθινή πίστη την υπόσχεση που του δόθηκε. Ο Θεός λοιπόν, σαν να μην είχε τίποτα να κάνει με εκείνον τον διεστραμμένο και αμετάκλητο λαό, αλλά με τον δούλο του Δαβίδ, λέει, «Θα αναστήσω στον Δαβίδ έναν δίκαιο κλάδο·» σαν να έλεγε, «Αν και ήσασταν ακόμη και εκατό φορές ανάξιοι να έχετε έναν Λυτρωτή, όμως η μνήμη του Δαβίδ θα παραμείνει πάντα πλήρης μαζί μου, καθώς ήταν τέλειος και πιστός στην τήρηση της διαθήκης μου.» Τώρα, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι ο Προφήτης μιλά εδώ για τον Χριστό.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πώς διαμορφώνει η έμφαση του Καλβίνου στο υπόλοιπο την κατανόησή σας για την πιστότητα του Θεού; Με ποιους τρόπους μπορεί η αντίθεση μεταξύ ψευδών ποιμένων και του αληθινού Ποιμένα να επηρεάσει τις προσευχές σας για τους ηγέτες της εκκλησίας; Πού αισθάνεστε ότι το Πνεύμα σας προσκαλεί να αναπαυθείτε πληρέστερα στον Χριστό ως τον δίκαιο Κλάδο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Παντοκράτορ, ὁ κρίνων τοὺς ἀπίστους ποιμένας καὶ ἀναδείξας τὸν δίκαιον Βλαστόν σου ἵνα βασιλεύῃ ἐν κρίσει καὶ δικαιοσύνῃ, δώρησαι ἡμῖν χάριν ὅπως δεχώμεθα καὶ τὰς προειδοποιήσεις σου καὶ τὰς ἐπαγγελίας σου μετὰ ταπεινῶν καὶ πιστευόντων καρδιῶν. Διατήρησον τὸ ὑπόλοιπόν σου κατὰ τὴν ἐκλεκτικὴν ἀγάπην σου, καὶ φύλαξον ἡμᾶς ἀκλινεῖς ἐν τῇ διαθηκικῇ πιστότητι τοῦ Υἱοῦ σου, ἵνα κατοικῶμεν ἀσφαλῶς ὑπὸ τὴν ποιμαντικὴν φροντίδα αὐτοῦ. Διὰ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →