Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Θρήνοι
Θρήνοι 3 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Ιδιαίτερα Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής όλου του Τζον Γκιλ στους Θρήνους κεφάλαιο 3. Η προσεκτική κατά στίχο επεξεργασία του Γκιλ μας καθοδηγεί μέσα από την εμπειρία λύπης του προφήτη και την σταθερή επιστροφή της ελπίδας στον χαρακτήρα του Κυρίου. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή του ανιχνεύουμε πώς η θλίψη δίνει τη θέση της σε ανανεωμένη εμπιστοσύνη στο θείο έλεος και την πιστότητα. Η μελέτη προσκαλεί σε ήσυχη περισυλλογή για την ακλόνητη αγάπη που συντηρεί τον λαό του Θεού ακόμα και στις πιο σκοτεινές εποχές. Είθε αυτά τα αρχαία λόγια ανοιγμένα από το πιστό χέρι του Γκιλ να ενισχύσουν τη δική μας πορεία πίστης σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 3 των Θρήνων. Αφήστε τον ειλικρινή θρήνο του προφήτη και την σταδιακή ανάβαση προς την ελπίδα να σας περιβάλουν. Προσέξτε την κίνηση από τη βαθιά δυσφορία προς τη βέβαιη διακήρυξη ότι τα ελέη του Κυρίου είναι νέα κάθε πρωί. Διαβάστε αργά επιτρέποντας στο Πνεύμα να τονίσει φράσεις που μιλούν για τις παρούσες συνθήκες σας. Όταν τελειώσετε επιστρέψτε εδώ έτοιμοι να εξερευνήσετε τις γνώσεις του Γκιλ για αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ανοίγει προσδιορίζοντας τον θλιμμένο άνθρωπο στον στίχο 1.
Στίχος 1. Εγώ [είμαι] ο άνθρωπος [που] είδε θλίψη ,.... Είχε μεγάλη εμπειρία από αυτή ιδιαίτερα από τότε που έγινε προφήτης· δεχόμενος μομφές και κακή μεταχείριση από τον ίδιο του τον λαό και υποφέροντας μαζί τους στις συμφορές τους· ιδιαίτερα όπως παρατηρεί ο Γιαρχί η θλίψη του ήταν μεγαλύτερη από των άλλων προφητών που πράγματι προφήτευσαν για την καταστροφή της πόλης και του ναού αλλά δεν την είδαν· ενώ αυτός έζησε για να τη δει· δεν ήταν πράγματι ο μόνος άνθρωπος που υπέμεινε θλίψη αλλά ήταν αξιοσημείωτος για τις θλίψεις του· είχε μεγάλο μερίδιο από αυτές και ήταν σε αυτό τύπος του Χριστού που ήταν άνθρωπος των θλίψεων και γνώριμος με τις λύπες· με τη ράβδο της οργής του · δηλαδή με τη ράβδο της οργής του Θεού γιατί αυτός εννοείται· είναι σχετικό χωρίς προηγούμενο όπως στο Άσμα Ασμάτων 1:1 · εκτός αν τα λόγια πρέπει να θεωρηθούν σε σύνδεση με Θρήνους 2:22 . Η Ταργκούμ είναι «με τη ράβδο εκείνου που παιδεύει στην οργή του»· έτσι ο Γιαρχί· αλλά οι παιδείες του Θεού προς τον ίδιο του τον λαό είναι με αγάπη αν και μερικές φορές θεωρούνται από αυτούς ως οργή και έντονη δυσαρέσκεια· έτσι φανταζόταν ο προφήτης αλλά δεν ήταν έτσι· ίσως κάποια αναφορά να γίνεται στο όργανο της καταστροφής της Ιερουσαλήμ τον βασιλιά της Βαβυλώνας που ονομάζεται η ράβδος της οργής του Κυρίου Ησαΐας 10:5 · όλα αυτά ήταν αληθινά για τον Χριστό ως εγγυητή του λαού του και ως φέροντα τα πρόσωπά τους και στεκόμενο στη θέση τους. επιστροφή στο 'Κορυφή Σελίδας'Ο Γκιλ προχωρεί να δείξει πώς η ανάμνηση των ελέη του Θεού αναζωογονεί την ελπίδα.
Στίχος 21. Αυτό το ανακαλώ στο νου μου ,.... Όχι θλίψη και δυστυχία αλλά την ανάμνηση του Κυρίου για τον λαό του· τι είχε συνηθίσει να κάνει και θα έκανε πάλι· και ιδιαίτερα αυτό που ακολουθεί την άφθονη ευσπλαχνία του Θεού και τη μεγάλη πιστότητά του· αυτά τα πράγματα ο προφήτης τα έφερε πίσω στο νου του· και τα περιέστρεψε στην καρδιά του· λέει αυτός και γι' αυτό έχω ελπίδα · αυτό αναζωογόνησε την ελπίδα του την οποία ήταν έτοιμος να πει ότι είχε χαθεί από τον Κύριο και δεν υπήρχε θεμέλιο γι' αυτή· αλλά τώρα είδε ότι υπήρχε και γι' αυτό πήρε θάρρος και ενθάρρυνε τον εαυτό του στη χάρη και το έλεος του Θεού. επιστροφή στο 'Κορυφή Σελίδας'Ο Γκιλ στη συνέχεια λεπτομερεί τα αδιάλειπτα ελέη του Κυρίου.
Στίχος 22. [Είναι] από τα ελέη του Κυρίου που δεν καταναλωθήκαμε ,.... Ήταν αληθινό για τον προφήτη ότι δεν πέθανε στη φυλακή ή στο μπουντρούμι· και για τον λαό των Ιουδαίων που αν και πολλοί από αυτούς χάθηκαν από το σπαθί την πείνα και την πανούκλα ο Θεός δεν έκανε πλήρες τέλος σε αυτούς σύμφωνα με την ελεήμονα υπόσχεσή του Ιερεμίας 30:11 · αλλά άφησε σπόρο ένα υπόλειμμα από όπου ο Μεσσίας το υποσχεμένο έλεος θα ερχόταν και σε αυτό οφειλόταν ότι δεν αποκόπηκαν εντελώς για τις αμαρτίες τους· ούτε κανένας από τον ειδικό λαό του Κυρίου καταναλώνεται ποτέ· τα υπάρχοντά τους μπορεί να καταναλωθούν και έτσι μπορεί τα σώματά τους από φθίνουσες ασθένειες και τελικά από τον θάνατο· αλλά όχι οι ψυχές τους όχι μόνο ως προς την ύπαρξή τους αλλά ως προς την ευημερία τους εδώ και στο εξής· αν και η ειρήνη τους η χαρά και η παρηγοριά τους μπορεί να χαθούν για λίγο μέσω πειρασμού εγκατάλειψης και επικράτησης της διαφθοράς· και μπορεί να βρίσκονται σε φθίνουσες συνθήκες ως προς την άσκηση της χάριτος όμως η ίδια η αρχή δεν μπορεί ποτέ να χαθεί· η πίστη η ελπίδα και η αγάπη θα παραμείνουν· ούτε μπορούν να αφανιστούν αιώνια ή να τιμωρηθούν με αιώνια καταστροφή· όλα αυτά πρέπει να αποδοθούν όχι στη δική τους δύναμη να διατηρήσουν τον εαυτό τους ούτε σε κάποια έλλειψη αξίας σε αυτούς να καταστραφούν ή δύναμης στον Θεό να τους καταναλώσει· αλλά στα «ελέη» και τις «καλωσύνες» του το πλήθος τους· γιατί υπάρχει αφθονία ελέους χάριτος και καλωσύνης στον Θεό και ποικίλες είναι οι περιπτώσεις της· όπως στην εκλογή του λαού του σε χάρη και δόξα· στη διαθήκη της χάριτος και τις ευλογίες της στις οποίες ενδιαφέρονται· στη λύτρωση από τον Χριστό· στην αναγέννηση από το Πνεύμα του· στη συγχώρεση των αμαρτιών τους· και στην πλήρη σωτηρία τους· που είναι όλοι τόσοι λόγοι για τους οποίους δεν είναι και δεν θα είναι καταναλωμένοι.Ο Γκιλ επιβεβαιώνει τον Κύριο ως μερίδα.
Στίχος 24. Ο Κύριος [είναι] η μερίδα μου λέγει η ψυχή μου ,.... Ο προφήτης ή η εκκλησία την οποία αντιπροσωπεύει υψώνεται και αυξάνει στην άσκηση της πίστης· από την εξέταση των ελέη των συμπαθειών και της πιστότητας του Θεού συμπεραίνει ένα σίγουρο και σταθερό ενδιαφέρον σε αυτόν ως μερίδα και κληρονομιά. Ο Κύριος είναι η μερίδα του λαού του στη ζωή και στον θάνατο στον χρόνο και στην αιωνιότητα· ό,τι είναι και έχει είναι δικό τους· είναι κληρονόμοι αυτού και θα τον απολαύσουν για πάντα και γι' αυτό δεν θα καταναλωθούν· είναι μια μερίδα μεγάλη και πλήρης ανέκφραστα πλούσια και μεγάλη μια ψυχή ικανοποιητική και θα διαρκέσει για πάντα. Και ευτυχείς είναι εκείνοι που από τις καρδιές τους και με τις ψυχές τους υπό μαρτυρία του Πνεύματος του Θεού στα πνεύματά τους και μέσω μιας χαριτωμένης εμπειρίας αυτού μπορούν να πουν ότι αυτός είναι η μερίδα τους και υπερβολικά μεγάλη ανταμοιβή όπως έκανε η εκκλησία εδώ· και αυτοί μπορούν να πουν μαζί της όπως ακολουθεί· γι' αυτό θα ελπίζω σε αυτόν · για απελευθέρωση από όλα τα κακά και τους εχθρούς· για παρούσες προμήθειες χάριτος· και για την απόλαυση της μελλοντικής δόξας και ευτυχίας. επιστροφή στο 'Κορυφή Σελίδας'
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ αναστοχάζεται την καθημερινή ανανέωση της θείας συμπόνιας.
Στίχος 23. [Είναι] νέα κάθε πρωί ,.... Δηλαδή οι τρυφερές ευσπλαχνίες ή συμπόνιες του Θεού είναι που αποδεικνύουν ότι δεν αποτυγχάνουν· υπάρχουν περιπτώσεις τους κάθε μέρα όχι μόνο με χρονική αλλά με πνευματική έννοια· είναι πάντα νέες πάντα φρέσκες και ζωηρές σταθερές και αιώνιες· τέτοια είναι η αγάπη η χάρη και το έλεος του Θεού αν και παλιά όμως καθημερινά ανανεωμένα στις εκδηλώσεις τους· και που κάνουν ένα πρωί πνευματικού φωτός χαράς και παρηγοριάς· και όποτε είναι πρωί με τους αγίους έχουν νέες αποκαλύψεις της αγάπης του Θεού προς αυτούς· και αυτές πράγματι είναι ένα λαμπρό πρωί για αυτούς ένα πρωί χωρίς σύννεφα· μεγάλη [είναι] η πιστότητά σου · μερικοί το αποδίδουν «η πίστη σου σχετικά με εσένα» y· αυτή είναι μεγάλη χάρη είναι το δώρο του Θεού η ενέργεια του Πνεύματός του και να την ασκήσει είναι μεγάλο πράγμα· προς αυτόν τον σκοπό είναι η σημείωση του Γιαρχί «μεγάλη είναι η υπόσχεσή σου και μεγάλο πράγμα είναι να πιστέψεις σε εσένα ότι θα εκπληρωθεί και ότι θα τηρήσεις ή θα φυλάξεις ό,τι υποσχέθηκες σε εμάς»· αλλά το γνώρισμα της πιστότητας του Θεού εννοείται μάλλον· που είναι ένας άλλος λόγος για τον οποίο ο λαός του Θεού δεν καταναλώνεται αφού αυτή δεν αποτυγχάνει ποτέ· ο Θεός είναι πιστός στον εαυτό του και δεν μπορεί να αρνηθεί τον εαυτό του· είναι πιστός στις βουλές και τους σκοπούς του που θα εκπληρωθούν αληθινά· και στη διαθήκη και τις υποσχέσεις του που θα εκπληρωθούν· και στον Υιό του τον εγγυητή και Σωτήρα του λαού του. y אמונתך «fides tua» V. L. Montanus Junius Tremellius Piscator «fides quae est de te» Pagninus. επιστροφή στο 'Κορυφή Σελίδας'
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας χρειάζεστε περισσότερο να θυμηθείτε ότι τα ελέη του Κυρίου δεν καταναλώνονται; Πώς αλλάζει η διακήρυξη ότι ο Κύριος είναι η μερίδα σας τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τις δοκιμασίες της σημερινής ημέρας; Σε ποια περιοχή σας προσκαλεί το Πνεύμα να περιμένετε ήσυχα και να ελπίσετε πάλι;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐν πάσῃ θλίψει ἀτενίζομεν εἰς Σὲ μόνον, διότι αἱ οἰκτιρμοί Σου εἶναι νέοι καθ' ἑκάστην πρωΐαν καὶ ἡ πίστις Σου εἶναι μεγάλη πρὸς ἡμᾶς. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ διακηρύττωμεν ὅτι Σὺ εἶσαι ἡ μερίς μας καὶ νὰ περιμένωμεν ἐν ἡσυχίᾳ τὴν σωτηρίαν τὴν ὁποίαν ἐξησφάλισας ἐν Χριστῷ. Ἀγκύρωσον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν τῇ ἀμεταβλήτῳ ἀγάπῃ Σου, ὥστε ἡ ἐλπὶς νὰ ἀναζωπυρῆται καὶ ἡ ἀπόγνωσις νὰ μὴ ἔχῃ θέσιν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →