Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής
Εκκλησιαστής 9-10 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον σαφή ερμηνευτικό τρόπο που αγαπήθηκε από καιρό μεταξύ των Αμερικανών ευαγγελικών Πρεσβυτεριανών, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς για τη Βίβλο για τα κεφάλαια 9 και 10 του Εκκλησιαστή. Ο Μπάρνς υπομονετικά ξεδιπλώνει τη συμβουλή του Σολομώντα εν μέσω των αβεβαιοτήτων της ζωής, δείχνοντας πώς ο φόβος του Θεού σταθεροποιεί τον πιστό όπου η ανθρώπινη σοφία αποτυγχάνει. Η έκθεσή του τονίζει τόσο τα όρια της γνώσης μας όσο και τον πρακτικό δρόμο της ευλαβικής απόλαυσης υπό την εύνοια του Θεού. Καθώς ακούμε, ας χορηγήσει το Πνεύμα σε μας αυτιά για να ακούσουμε την κλήση της Γραφής σε σοφία που περιλαμβάνει ευσέβεια και υπομονή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές έτοιμες να δεχτούν τόσο προειδοποίηση όσο και παρηγοριά, ας διαβάσουμε τον Εκκλησιαστή 9–10 δυνατά. Ακούστε για την επαναλαμβανόμενη αντίθεση μεταξύ του σοφού και του άφρονα, του ζωντανού και του νεκρού, και την κλήση σε εργασία ενώ είναι ημέρα. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει αυτά τα αρχαία λόγια εκ νέου ώστε να περπατήσουμε στη σοφία που αναγνωρίζει το κυρίαρχο χέρι Του πάνω σε κάθε γεγονός.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει την πραγματεία του για το κεφάλαιο 9 αναλαμβάνοντας τον στίχο 1.
Στίχος 1. Η εμπιστοσύνη του καλού ανθρώπου στον Θεό παρουσιάζεται ως αντίβαρο στην άγνοιά μας για τους τρόπους της Πρόνοιας. Στο χέρι του Θεού - Υπό την ειδική προστασία Του (Δευτερονόμιο 33:3 κ.ε.) ως δίκαιου, και υπό την καθοδήγησή Του Παροιμίες 21:1 ως ανθρώπων. Κανείς δεν... - κυριολεκτικά, και την αγάπη και επίσης το μίσος ο άνθρωπος δεν γνωρίζει: όλα είναι ενώπιόν τους. Αγάπη και μίσος εδώ σημαίνουν τα συνήθη εξωτερικά σημάδια της εύνοιας ή της δυσαρέσκειας του Θεού, δηλαδή, ευημερία και δυστυχία. «Ο άνθρωπος δεν γνωρίζει» πιθανώς σημαίνει: «ο άνθρωπος δεν γνωρίζει αν να περιμένει ευημερία ή δυστυχία από τον Θεό· όλο το επίγειο μέλλον του είναι στο σκοτάδι.»Ο Μπάρνς στη συνέχεια διαβάζει τους στίχους 7–12 συνδεδεμένους για να φτάσει στο νόημα του συγγραφέα.
Στίχοι 7-12. Διαβάστε αυτούς τους έξι στίχους συνδεδεμένους, για να φτάσετε στο νόημα του συγγραφέα· και συγκρίνετε Εκκλησιαστής 2:1-12. Μετά την περιγραφή Εκκλησιαστής 9:5-6 της άπορης κατάστασης των νεκρών, η επόμενη σκέψη που προκύπτει είναι ότι ο άνθρωπος που είναι ευημερών και δραστήριος πρέπει απλώς να απολαύσει το μερίδιό του σε όλη αυτή τη ζωή Εκκλησιαστής 9:7-10· και έπειτα Εκκλησιαστής 9:11-12 ακολουθεί η διορθωτική σκέψη (βλ. σημείωση Εκκλησιαστής 3:1-15), εισαγόμενη ως συνήθως Εκκλησιαστής 2:12· Εκκλησιαστής 4:1, Εκκλησιαστής 4:7 με «επέστρεψα», δηλαδή, ότι η πορεία των γεγονότων διατίθεται και ρυθμίζεται από άλλη θέληση από εκείνη του ανθρώπου. Το πρόσωπο που απευθύνεται είναι εκείνος του οποίου η ζωή εργασίας είναι ήδη ευάρεστη στον Θεό, και που φέρει ορατά σημάδια της εύνοιας του Θεού. Εκκλησιαστής 9:7 Τώρα δέχεται - Μάλλον: «ήδη έχει ευαρέσκεια σε.» Η χαρά (η περιθωριακή αναφορά σημείωση) θεωρείται ως σημάδι της έγκρισης και εύνοιας του Θεού. Εκκλησιαστής 9:8 Λευκά ενδύματα και άρωμα είναι απλώς ένα εκφραστικό σημάδι χαράς. Εκκλησιαστής 9:10 Τα έργα που φέρουμε εδώ με τις συνδυασμένες ενέργειες σώματος και ψυχής έρχονται σε τέλος την ώρα του θανάτου, όταν η ψυχή εισέρχεται σε νέα σφαίρα ύπαρξης, και σώμα και ψυχή παύουν να ενεργούν μαζί. Συγκρίνετε Ιωάννης 9:4. Σχέδιο - Βλ. σημείωση Εκκλησιαστής 7:25. Εκκλησιαστής 9:11 Τύχη - Ή, «συμβάν,» εκείνο που έρχεται σε εμάς από έξω, ένα από τα εξωτερικά γεγονότα που περιγράφονται στον Εκκλησιαστή 3:0. Συγκρίνετε σημείωση Εκκλησιαστής 2:14. Εκκλησιαστής 9:12 Χρόνος - Βλ. Εκκλησιαστής 3:1 κ.ε.Ο Μπάρνς στη συνέχεια παρέχει την εισαγωγή στο κεφάλαιο 10.
Εισαγωγή. Αυτό το κεφάλαιο μοιάζει με τμήμα του Βιβλίου των Παροιμιών, αποτελούμενο εξ ολοκλήρου από ρυθμικές προτάσεις που δίνουν συμβουλή, περισσότερο ή λιγότερο άμεση, ως προς τη συμπεριφορά. Είναι μέρος της απάντησης του συγγραφέα στο ερώτημα Εκκλησιαστής 2:3· Εκκλησιαστής 6:12 «Τι είναι καλό για τους ανθρώπους να κάνουν;» Η σκέψη που υποκρύπτεται σε όλο το κεφάλαιο είναι το πλεονέκτημα εκείνης της σοφίας που περιλαμβάνει ευσέβεια και υπομονή, ως πρακτική καθοδήγηση μέσα από όλες τις περιπλοκές της ζωής: διάφορα χαρακτηριστικά σοφίας παρουσιάζονται με ευνοϊκό φως, ενισχυμένα με αντίθεση προς την αφροσύνη. Μεγάλο μέρος της συμβουλής φαίνεται, επιπλέον της γενικής εφαρμογής της, να έχει ειδική αναφορά σε υπηρέτες βασιλιά.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μπάρνς πιέζει τη διάκριση μεταξύ παρατήρησης και πίστης στα σχόλιά του στους στίχους 5–6.
Στίχοι 5-6. Βλ. σημείωση Εκκλησιαστής 8:12· σημείωση Εκκλησιαστής 8:14. Οι ζωντανοί έχουν συνείδηση ότι υπάρχει μέλλον ενώπιόν τους: αλλά οι νεκροί είναι ασυνείδητοι· δεν κερδίζουν τίποτα, δεν λαμβάνουν τίποτα, ακόμη και η μνήμη τους σύντομα εξαφανίζεται· δεν διεγείρονται πλέον από τα πάθη που ανήκουν στους ανθρώπους σε αυτή τη ζωή· η συμμετοχή τους στη δραστηριότητά της έχει παύσει. Ο Σολομών εδώ περιγράφει αυτό που βλέπει, όχι αυτό που πιστεύει· δεν υπάρχει αναφορά εδώ στο γεγονός ή τον τρόπο ύπαρξης της ψυχής σε άλλον κόσμο, που είναι θέματα πίστης. Η τελευταία πρόταση του Εκκλησιαστή 9:6 δείχνει ότι ο συγγραφέας περιορίζει τις παρατηρήσεις του για τους νεκρούς στο μερίδιό τους σε, ή τη σχέση τους με, αυτόν τον κόσμο. Εκκλησιαστής 9:6 Τώρα - Μάλλον: «πριν από πολύ καιρό.»Ο Μπάρνς ολοκληρώνει το τμήμα κατευθύνοντας την προσοχή στη σοφία υπό τον ήλιο ως το φάρμακο για τη ματαιότητα.
Στίχος 13. Ή, Επίσης αυτό έχω δει - σοφία υπό τον ήλιο, και μεγάλη φάνηκε σε εμένα. Από αυτόν τον στίχο μέχρι το τέλος του Εκκλησιαστή 10:0, ο συγγραφέας εμφυτεύει, σε μια σειρά παροιμιών, τη σοφία σε αντίθεση προς την αφροσύνη, ως το καλύτερο φάρμακο στην παρούσα ζωή για το κακό της ματαιότητας.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού αισθάνομαι περισσότερο την ένταση μεταξύ εμπιστοσύνης στο χέρι του Θεού και της άγνοιάς μου για το αύριο;
2. Πώς η κλήση να απολαύσω το μερίδιό μου με ευλάβεια προκαλεί οποιαδήποτε ανήσυχη προσπάθεια στην καθημερινή μου εργασία;
3. Σε ποιες συνηθισμένες αποφάσεις αυτή την εβδομάδα πειράζομαι να βασιστώ στη δική μου σοφία αντί για την ευσέβεια που συνιστά ο Μπάρνς;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, δώρησαι ἡμῖν σοφίαν φοβουμένην σε καὶ βαδίζουσαν ταπεινῶς ἐν μέσῳ τῶν ἀβεβαιοτήτων τοῦ βίου, ἵνα λαμβάνωμεν ἑκάστην ἡμέραν ὡς δῶρόν σου καὶ ἐργαζώμεθα ἐπιμελῶς ἕως οὗ ἐστιν ἡμέρα. Τῷ Πνεύματί σου φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ἀνοίας τῆς ἐπιλανθανομένης τῆς κυριαρχικῆς σου χειρὸς καὶ ἀπὸ τῆς ἀπελπισίας τῆς ἀγνοούσης τὰς καθ’ ἡμέραν ἐλεημοσύνας σου, ἵνα ἀπολαμβάνωμεν τὸ μερίδιον ἡμῶν μετὰ χαρᾶς καὶ ἐπαναπαύωμεν τὴν ἄγνοιαν ἡμῶν ἐπὶ τῆς τελείας σου γνώσεως. Μόρφωσον ἐν ἡμῖν εὐσέβειαν τιμῶσάν σε μόνον, ἕως οὗ ἴδωμέν σε πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →