Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 29-30 — με τον Benson
Άνοιγμα
Στο θερμό πνεύμα της Γουεσλεϊανής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο σχολιασμό του Ιωσήφ Μπένσον για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Η προσεκτική έκθεση του Μπένσον για τον Ιώβ 29-30 μας προσκαλεί να ακολουθήσουμε την ιερή πορεία από την αναμνηστική ευλογία στην παρούσα δοκιμασία, μαθαίνοντας πώς η ακεραιότητα ενώπιον του Θεού συντηρεί την ψυχή όταν κάθε εξωτερική άνεση αποσύρεται. Είθε η ίδια χάρη που στήριξε τον Ιώβ να σταθεροποιήσει τις καρδιές μας καθώς ακούμε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήσυχη ευλάβεια ας διαβάσουμε τα κεφάλαια 29 και 30 του Ιώβ, επιτρέποντας στο ιερό κείμενο να μιλήσει πρώτο. Παρατηρήστε την τρυφερή ανάμνηση των περασμένων ημερών και την έντονη αντίθεση της παρούσας θλίψης. Διαβάστε αργά, σαν κάποιος που ακούει τη φωνή του Ποιμένα τόσο στο λιβάδι όσο και στην κοιλάδα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπένσον ξεκινά ανακαλώντας τις ημέρες που το θείο φως οδηγούσε τα βήματα του Ιώβ.
Εδάφια 2-3. Ιώβ 29:2-3. Ω, να ήμουν όπως στους περασμένους μήνες! Ω, να με αποκαθιστούσε ο Θεός σε εκείνη την ευτυχισμένη κατάσταση στην οποία βρισκόμουν κάποτε· στις ημέρες που ο Θεός με προστάτευε από όλες εκείνες τις δυστυχίες που τώρα νιώθω, και όταν φαινόταν να είμαι ένα κύριο μέρος της φροντίδας του! Τότε θα δίνατε μεγαλύτερη προσοχή στα λόγια μου από ό,τι τώρα στην αντιξοότητα μου. Όταν το κερί του έλαμπε πάνω στο κεφάλι μου, όταν η εύνοια και η ευλογία του με συνόδευαν, για να με παρηγορήσουν και να με καθοδηγήσουν. Και όταν με το φως του περπατούσα μέσα στο σκοτάδι, περνούσα μέσα από πολλές δυσκολίες, κινδύνους και κοινές συμφορές που έπλητταν άλλους που ζούσαν κοντά μου, και ξεπερνούσα εκείνες τις δυσκολίες που συνέβαιναν σε μένα.Στη συνέχεια δείχνει πώς η δικαιοσύνη του Ιώβ έφερε ευλογία στους φτωχούς και τους ορφανούς.
Εδάφια 11-12. Ιώβ 29:11-12. Όταν το αυτί με άκουγε, τότε με ευλογούσε. Προσευχόταν στον Θεό να με ευλογήσει, και μου απηύθυνε ευλογία, λόγω της ακεραιότητας, της δικαιοσύνης και της σοφίας που παρατηρούνταν σε όλες μου τις ομιλίες και τις πράξεις, και της ικανοποίησης που έδινα σε όλους· καθώς και λόγω της ανακούφισης που παρείχα στους καταπιεσμένους, με τις δίκαιες αποφάσεις μου σε όλες τις υποθέσεις που έρχονταν ενώπιόν μου. Όταν το μάτι με έβλεπε, μου έδινε μαρτυρία. Έδινε μαρτυρία για την ευσεβή, δίκαιη και άμεμπτη συμπεριφορά μου. Επειδή εγώ έσωζα τον φτωχό από τον ισχυρό καταπιεστή του. Οι άνθρωποι δεν με τιμούσαν για τον μεγάλο μου πλούτο ή τη δύναμή μου, αλλά για την αμερόληπτη δικαιοσύνη μου και τη συμπόνια μου προς τους πάσχοντες, και το θάρρος μου να υπερασπίζομαι την υπόθεση και το δικαίωμά τους ενάντια στους ισχυρούς αντιπάλους τους. Τον ορφανό, και αυτόν που δεν είχε κανέναν να τον βοηθήσει. Κανείς δεν θα τους αναγνώριζε ή θα τους βοηθούσε, εν μέρει επειδή ήταν φτωχοί, και ανίκανοι να τους ανταμείψουν γι' αυτό, και εν μέρει επειδή οι εχθροί τους ήταν μεγάλοι, και πιθανόν να συντρίψουν τόσο αυτούς όσο και τους βοηθούς τους· γεγονός που έκανε την αρετή του Ιώβ πιο αξιοσημείωτη.Ο Μπένσον συνεχίζει περιγράφοντας την επιμελή φροντίδα του Ιώβ ως μάτια για τους τυφλούς και πόδια για τους κουτσούς.
Εδάφια 15-16. Ιώβ 29:15-16. Ήμουν μάτια για τον τυφλό, δηλαδή, αντί για μάτια, για να διδάσκω, να καθοδηγώ και να βοηθώ αυτούς που, λόγω άγνοιας ή αδυναμίας, ήταν επιρρεπείς σε λάθη, και να παρασύρονται ή να εξαπατώνται από την πονηριά και τις τεχνικές των κακόβουλων ανθρώπων. Και πόδια ήμουν για τον κουτσό, δηλαδή, πρόθυμος να βοηθήσω αυτόν που δεν μπορούσε να βοηθήσει τον εαυτό του. Ήμουν πατέρας για τον φτωχό. Για τον φτωχό είχα τόσο τρυφερή αγάπη, που φρόντιζα τα συμφέροντά του σαν να ήμουν ο πατέρας του, και ήμουν πρόθυμος να τον ανακουφίσω και να καλύψω τις ανάγκες του, σαν να ήταν παιδιά μου. Και την υπόθεση που δεν γνώριζα την ερευνούσα. Ήμουν ο συνήγορός τους, καθώς και ο κριτής τους, και ποτέ δεν σταματούσα να εξετάζω την υπόθεσή τους, όταν υπήρχε κάποια ασάφεια σε αυτήν, μέχρι να την κατανοήσω πλήρως, για να την παρουσιάσω σε ένα αληθινό φως, απαλλαγμένη από όλα τα ψεύτικα χρώματα, και να τους αποδώσω δικαιοσύνη. Σε όλες τις υποθέσεις, ειδικά σε αυτές που αφορούσαν τους φτωχούς, ερευνούσα επιμελώς τα πραγματικά περιστατικά, άκουγα υπομονετικά και αμερόληπτα και τις δύο πλευρές, συνέλεγα όλες τις περιστάσεις, που θα μπορούσαν να αποκαλύψουν την αλήθεια και την ουσία κάθε υπόθεσης· και τότε, και όχι πριν, έβγαζα απόφαση.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Μπένσον πιέζει την ήσυχη εμπιστοσύνη που κάποτε είχε ο Ιώβ για ένα ειρηνικό τέλος.
Εδάφιο 18. Ιώβ 29:18. Τότε είπα, δηλαδή, έπεισα τον εαυτό μου, όντας έτσι ισχυρά οχυρωμένος με τη συνείδηση της δικής μου καθολικής ακεραιότητας, και με την ιδιαίτερη εύνοια του Θεού και όλων των ανθρώπων· θα πεθάνω στη φωλιά μου. Όχι βίαιος ή πρόωρος, αλλά φυσικός, ειρηνικός και επίκαιρος θάνατος, εκπνέοντας γλυκά στο δικό μου κρεβάτι και κατοικία, εν μέσω των παιδιών και των φίλων μου, αφήνοντας πίσω μου το πολύτιμο άρωμα ενός καλού ονόματος, και μια άφθονη κληρονομιά σε όλη μου την οικογένεια. Και θα πολλαπλασιάσω τις ημέρες μου σαν την άμμο. Εννοεί, σαν την άμμο στην ακρογιαλιά: ενώ, θα έπρεπε μάλλον να μετράμε τις ημέρες μας με την άμμο στην κλεψύδρα, η οποία θα τελειώσει σε λίγο χρόνο. Δείτε πόσο επιρρεπείς είναι ακόμη και οι καλοί άνθρωποι να απομακρύνουν τον θάνατο από αυτούς!Κλείνει την ανάλυση σημειώνοντας τον Ιώβ ως μορφή του πάσχοντος Χριστού.
Εδάφια 8-10. Ιώβ 30:8-10. Ήταν παιδιά ανόητων, κ.λπ. Ήταν παιδιά ταπεινών, άσημων γονέων· πιο άθλιοι από τη γη στην οποία πατούσαν. Ο Houbigant μεταφράζει το εδάφιο: Ανόητοι και άδοξοι άνδρες, εκδιώχθηκαν από τη χώρα στην οποία ζούσαν. Και τώρα είμαι το τραγούδι τους. Το αντικείμενο του τραγουδιού και του χλευασμού τους. Τώρα χαίρονται στις συμφορές μου, επειδή παλαιότερα χρησιμοποιούσα την εξουσία μου για να τιμωρώ τέτοιους περιπλανώμενους. Φεύγουν μακριά από μένα. Με περιφρόνηση του προσώπου μου, και αηδία για τις πληγές μου· και δεν διστάζουν να με φτύσουν στο πρόσωπο. Όχι κυριολεκτικά, γιατί κρατούσαν μακριά από αυτόν, όπως είπε τώρα, αλλά μεταφορικά· δηλαδή, χρησιμοποιούν κάθε είδους περιφρονητικές και υβριστικές εκφράσεις προς εμένα, όχι μόνο πίσω από την πλάτη μου, αλλά ακόμη και στο πρόσωπό μου. Ο Houbigant διαβάζει, Με απεχθάνονται· με κρατούν σε απόλυτη αποστροφή· και δεν φοβούνται να με φτύσουν στο πρόσωπο. Εδώ μπορούμε να δούμε στον Ιώβ έναν τύπο του Χριστού, ο οποίος έτσι έγινε όνειδος των ανθρώπων, και περιφρονημένος από τον λαό.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πού ξεχνώ πιο εύκολα το φως που κάποτε οδηγούσε τα βήματά μου; 2. Πώς μπορεί ο Κύριος να με καλεί να γίνω μάτια και πόδια για όσους έχουν τώρα ανάγκη; 3. Σε ποιο κρυφό μέρος η καρδιά μου εξακολουθεί να πειράζεται να μετρά την εύνοια του Θεού με την εξωτερική άνεση;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ευλογημένε Πατέρα, καθώς ο Μπένσον μας οδήγησε μέσα από την ανάμνηση και την ανατροπή του Ιώβ, δίδαξέ μας να κρατάμε την ακεραιότητά μας με σταθερή εμπιστοσύνη. Όταν οι παλιές ανέσεις σβήνουν και οι φωνές του χλευασμού υψώνονται, κράτησέ μας κοντά στον σταυρό όπου ο Σωτήρας μας επίσης περιφρονήθηκε. Ανανέωσε μέσα μας μια καρδιά που αναζητά δικαιοσύνη για τους φτωχούς, όραση για τους τυφλούς και δύναμη για τους κουτσούς. Είθε κάθε δοκιμασία να μας οδηγήσει βαθύτερα στην αγάπη που ποτέ δεν εγκαταλείπει τους δικούς της, μέχρι να αναπαυθούμε επιτέλους στην ειρήνη που ο Ιώβ ποθούσε και ο Χριστός εξασφάλισε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →