Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ομολογία Πίστεως του Ουεστμίνστερ
Ομολογία του Γουέστμινστερ 6 — Περί της πτώσεως του ανθρώπου, της αμαρτίας και της τιμωρίας αυτής
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα ασχολούμαστε με το έκτο κεφάλαιο της Ομολογίας Πίστεως του Γουέστμινστερ, με τίτλο 'Περί της Πτώσεως του Ανθρώπου, της Αμαρτίας και της Τιμωρίας Αυτής'. Αυτό το τμήμα των Προτύπων εκθέτει την παγιωμένη κατανόηση της εκκλησίας για την είσοδο της ανθρωπότητας στην αμαρτία και τις ολέθριες συνέπειές της. Λαμβάνοντας αυτές τις αλήθειες, είμαστε προετοιμασμένοι να κατανοήσουμε τόσο το βάθος της ανάγκης μας όσο και τη δόξα της λύτρωσης που επιτελέστηκε εν Χριστώ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψτε τώρα στο πλήρες κείμενο του κεφαλαίου 6 της Ομολογίας Πίστεως του Γουέστμινστερ. Διαβάστε το αργά, σημειώνοντας πώς το άρθρο βασίζεται σε εδάφια της Γραφής, όπως αυτά που βρίσκονται στη Γένεση 3 και στους Ρωμαίους 5. Αφήστε την ίδια την ομολογία να μιλήσει χωρίς προσθήκη ή παράλειψη.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Ομολογία ξεκινάει αναφερόμενη στην αμαρτία των πρωτοπλάστων μας.
ΟΙ πρώτοι μας γονείς, παρασυρμένοι από την πανουργία και τον πειρασμό του Σατανά, αμάρτησαν τρώγοντας τον απαγορευμένο καρπό. Αυτήν την αμαρτία τους ο Θεός ευαρεστήθηκε, σύμφωνα με τη σοφή και αγία του βουλή, να την επιτρέψει, έχοντας σκοπό να την κατευθύνει προς τη δική του δόξα 2Συνεχίζει εξηγώντας την απόδοση αυτής της αμαρτίας σε όλη την ανθρωπότητα.
ΑΥΤΟΙ όντες η ρίζα όλης της ανθρωπότητας, η ενοχή αυτής της αμαρτίας αποδόθηκε και ο ίδιος θάνατος εν αμαρτία και διεφθαρμένη φύση μεταδόθηκε σε όλο τους το γένος που προέρχεται από αυτούς μέσω της συνήθους γενεάς 4Επιπλέον, αναφέρεται στην επιμονή της διαφθοράς ακόμη και μεταξύ των αναγεννημένων.
ΑΥΤΗ η διαφθορά της φύσης κατά τη διάρκεια αυτής της ζωής παραμένει σε εκείνους που έχουν αναγεννηθεί, και παρόλο που συγχωρείται και νεκρώνεται μέσω του Χριστού, εντούτοις τόσο αυτή καθαυτή όσο και όλες οι κινήσεις της είναι αληθινά και κυριολεκτικά αμαρτία 6
Σκεφτείτε
Σκέψου
Η Ομολογία καταλήγει δηλώνοντας την ενοχή και την τιμωρία που φέρνει κάθε αμαρτία.
ΚΑΘΕ αμαρτία, τόσο η προπατορική όσο και η πραγματική, όντας παράβαση του δικαίου νόμου του Θεού και αντίθετη προς αυτόν, φέρνει εκ φύσεως ενοχή στον αμαρτωλό, με την οποία αυτός δεσμεύεται στην οργή του Θεού και στην κατάρα του νόμου, και έτσι υποβάλλεται στον θάνατο με όλες τις πνευματικές, πρόσκαιρες και αιώνιες δυστυχίες
Απαντήστε
Απάντησε
Πώς διαμορφώνει η διδασκαλία αυτής της ομολογίας για την πτώση την άποψή σου για την ανθρώπινη φύση χωρίς τη χάρη; Με ποιους τρόπους η πραγματικότητα της παραμένουσας διαφθοράς σε καλεί σε μεγαλύτερη εξάρτηση από τον Χριστό; Πώς μπορούν αυτές οι αλήθειες να εμβαθύνουν την ευγνωμοσύνη σου για το ευαγγέλιο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία της εκκλησίας σου σχετικά με την πτώση και τις συνέπειές της. Χάρισέ μας ταπεινές καρδιές για να δεχτούμε αυτές τις αλήθειες χωρίς αποφυγή. Κράτησέ μας από το να υποτιμούμε τη σοβαρότητα της αμαρτίας, ενώ στερεώνουμε την ελπίδα μας πλήρως στη λύτρωση που είναι εν Ιησού. Είθε τα λόγια της ομολογίας να μας οδηγούν καθημερινά στον σταυρό και στη δύναμη του Πνεύματός σου. Εν ονόματι του Χριστού προσευχόμαστε, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →