Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Σαμουήλ
Α' Σαμ 31 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο Α' Σαμουήλ 31 τοποθετεί την τελική πτώση του Σαούλ δίπλα στη ταυτόχρονη νίκη του Δαβίδ, δείχνοντας πώς η ίδια ημέρα μπορεί να αποκαλύψει δύο πολύ διαφορετικά αποτελέσματα. Ένα μονοπάτι εμπιστεύεται τον Θεό και τελειώνει με θρίαμβο· το άλλο τον εγκαταλείπει και τελειώνει με καταστροφή. Οι μετρημένες σκέψεις του Χένρι μας καθοδηγούν μέσα από τα σκληρά γεγονότα χωρίς εντυπωσιασμό, προσκαλώντας σε νηφάλια προσοχή στις συνέπειες της επίμονης ανυπακοής. Καθώς προετοιμαζόμαστε να μελετήσουμε, θυμόμαστε ότι η Γραφή καταγράφει αυτές τις ιστορίες ώστε να μάθουμε να φοβόμαστε τον Κύριο και να προσκολλόμαστε στο έλεός του. Το σημερινό μάθημα λοιπόν προχωρεί σταθερά από το πεδίο της μάχης στην καρδιά, ρωτώντας τι διδάσκει ακόμη το τέλος του Σαούλ στους πιστούς που ζουν αιώνες αργότερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το Α' Σαμουήλ 31. Αφήστε την λιτή, αμείλικτη αφήγηση να μιλήσει: την φυγή του Ισραήλ, τον θάνατο των γιων του Σαούλ και την τελευταία απεγνωσμένη πράξη του βασιλιά. Προσέξτε πώς το κεφάλαιο τελειώνει όχι με θρίαμβο αλλά με ταφή και νηστεία. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από τον Κύριο να προετοιμάσει την καρδιά σας για τα νηφάλια μαθήματα που αντλεί ο Ματθαίος Χένρι από αυτές τις τελευταίες σκηνές.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά σημειώνοντας την άφιξη της ημέρας της ανταπόδοσης.
Η ημέρα της ανταπόδοσης έχει έλθει τώρα, κατά την οποία ο Σαούλ πρέπει να λογοδοτήσει για το αίμα των Αμαληκιτών που είχε αμαρτωλά φεισθεί και για εκείνο των ιερέων που είχε αμαρτωλότερα χύσει· εκείνο επίσης του Δαβίδ, το οποίο θα είχε χύσει, πρέπει να έλθει στον λογαριασμό. Τώρα η ημέρα του έχει έλθει να πέσει, όπως προείδε ο Δαβίδ, όταν θα κατέβαινε στη μάχη και θα απωλλύετο, κεφ. κστ΄. 10. Ελάτε και ιδέτε τις δίκαιες κρίσεις του Θεού.Ο Χένρι στη συνέχεια παρακολουθεί τον θάνατο των τριών υιών του Σαούλ ενώπιον του πατρός τους.
ΙΙ. Βλέπει τους υιούς του να πίπτουν ενώπιόν του. Οι νικηφόροι Φιλισταίοι επέπεσαν με τη μεγαλύτερη σφοδρότητα επί του βασιλέως του Ισραήλ και εκείνων που ήσαν περί αυτόν. Οι τρεις υιοί του ήσαν πλησίον αυτού, κατά πάσαν πιθανότητα, και και οι τρεις εφονεύθησαν ενώπιον του προσώπου αυτού, προς μεγάλην λύπην αυτού (διότι ήσαν οι ελπίδες της οικογενείας αυτού) και προς μεγάλον τρόμον αυτού, διότι ήσαν τώρα η φρουρά του προσώπου αυτού, και δεν ηδύνατο να συμπεράνει άλλο παρά ότι η σειρά αυτού θα ερχόταν αμέσως. Οι υιοί αυτού ονομάζονται (εδ. 2), και μας λυπεί να ευρίσκωμεν τον Ιωνάθαν μεταξύ αυτών· εκείνον τον σοφόν, ανδρείον, αγαθόν άνθρωπον, ο οποίος ήτο τόσον φίλος του Δαβίδ όσον ο Σαούλ ήτο εχθρός αυτού, όμως πίπτει μετά των λοιπών. Το καθήκον προς τον πατέρα αυτού δεν επέτρεπεν εις αυτόν να μείνη εις την οικίαν, ή να αποσυρθή όταν αι στρατιαί συνεπλέκοντο· και η Πρόνοια ούτω διατάττει ώστε αυτός πίπτει εις την κοινήν μοίραν της οικογενείας αυτού, μολονότι ουδέποτε ενεπλάκη εις την ενοχήν αυτής· ώστε η παρατήρησις του Ελιφάζ δεν ισχύει (Ιώβ δ΄. 7), Τις ποτέ απωλέσθη ων αθώος; Διότι εδώ ήτο είς. Τι θα είπωμεν προς τούτο; 1. Ο Θεός θα συμπλήρωνε δι’ αυτού την θλίψιν του Σαούλ εις τας στιγμάς του θανάτου αυτού, και την κρίσιν η οποία έμελλε να εκτελεσθή επί του οίκου αυτού. Εάν η οικογένεια πρέπει να πέση, ο Ιωνάθαν, ο οποίος είναι μέλος αυτής, πρέπει να πέση μετ’ αυτής. 2. Θα καθιστούσε δι’ αυτού την οδόν του Δαβίδ προς τον θρόνον σαφεστέραν και ανοικτοτέραν. Διότι, μολονότι ο Ιωνάθαν ο ίδιος θα παρεχώρει προθύμως πάντα τον τίτλον και το συμφέρον αυτού εις αυτόν (δεν έχομεν λόγον να υποπτευώμεθα άλλο), όμως είναι πολύ πιθανόν ότι πολλοί εκ του λαού θα εχρησιμοποίουν το όνομα αυτού προς υποστήριξιν του οίκου του Σαούλ, ή τουλάχιστον θα προσεχώρουν βραδέως προς τον Δαβίδ. Εάν ο Ισβοσθέ (ο οποίος είχε μείνει τώρα εις την οικίαν ως ακατάλληλος προς δράσιν, και ούτω διεσώθη) είχε τόσους φίλους, τι θα είχε ο Ιωνάθαν, ο οποίος υπήρξε το αγαπητόν του λαού και ουδέποτε απώλεσε την εύνοιαν αυτών; Εκείνοι οι οποίοι ήσαν τόσον ανήσυχοι να έχουν βασιλέα όμοιον προς τα έθνη θα ήσαν ζηλωταί υπέρ της νομίμου γραμμής, ιδιαιτέρως εάν τούτο περιέβαλλε τον στέφανον επί τοιαύτης κεφαλής ως της του Ιωνάθαν. Τούτο θα περιεπλέκετο τον Δαβίδ· και, εάν ο Ιωνάθαν ηδύνατο να επικρατήση ώστε να φέρη όλον το συμφέρον αυτού προς τον Δαβίδ, τότε θα ελέγετο ότι ο Ιωνάθαν τον κατέστησε βασιλέα, ενώ ο Θεός έπρεπε να έχη πάσαν την δόξαν. Τούτο είναι έργον του Κυρίου. Ώστε μολονότι ο θάνατος του Ιωνάθαν θα ήτο μεγάλη θλίψις διά τον Δαβίδ, όμως, καθιστών αυτόν ενθυμούμενον την ιδίαν αυτού αδυναμίαν, καθώς και διευκολύνων την προσέλευσίν του εις τον θρόνον, θα ήτο πλεονέκτημα δι’ αυτόν. 3. Ο Θεός θα εδείκνυε δι’ αυτού εις ημάς ότι η διαφορά μεταξύ αγαθού και κακού πρέπει να γίνη εις τον άλλον κόσμον, ουχί εις τούτον. Πάντα τα πράγματα έρχονται ομοίως εις πάντας. Δεν δυνάμεθα να κρίνωμεν περί της πνευματικής ή αιωνίου καταστάσεως ουδενός εκ του τρόπου του θανάτου αυτού· διότι εις τούτο υπάρχει εν γεγονός διά τον δίκαιον και διά τον πονηρόν.Ο Χένρι στη συνέχεια παρακολουθεί τον τραυματισμό του Σαούλ και το αυτοκτονικό τέλος αυτού.
ΙΙΙ. Αυτός ο ίδιος τραυματίζεται σοβαρώς υπό των Φιλισταίων και έπειτα φονεύεται υπό της ιδίας αυτού χειρός. Οι τοξόται τον επλήγωσαν (εδ. 3), ώστε ούτε να μάχηται ούτε να φύγη ηδύνατο, και επομένως έπρεπε αναποφεύκτως να πέση εις τας χείρας αυτών. Ούτω, διά να καταστήση αυτόν αθλιότερον, η καταστροφή έρχεται βαθμηδόν επ’ αυτού, και αποθνήσκει ούτως ώστε να αισθάνεται τον εαυτόν αυτού αποθνήσκοντα. Εις τοιαύτην ακρότητα είχε νυν περιέλθει ώστε, 1. Επεθύμει να αποθάνη υπό της χειρός του ιδίου αυτού υπηρέτου μάλλον ή υπό της χειρός των Φιλισταίων, μήπως τον κακοποιήσωσιν όπως είχον κακοποιήσει τον Σαμψών. Άθλιε άνθρωπε! Ευρίσκει εαυτόν αποθνήσκοντα, και πάσα η φροντίς αυτού είναι να κρατήση το σώμα αυτού μακράν των χειρών των Φιλισταίων, αντί να μεριμνά να παραδώση την ψυχήν αυτού εις τας χείρας του Θεού ο οποίος την έδωκεν, Εκκλ. ιβ΄. 7. Καθώς έζησε, ούτω και απέθανε, υπερήφανος και ζηλότυπος, και τρόμος δι’ εαυτόν και διά πάντας τους περί αυτόν. Εκείνοι οι οποίοι ορθώς εννοούν το ζήτημα θεωρούν μικράς σημασίας, εν συγκρίσει, το πώς είναι μετ’ αυτών εν τω θανάτω, αρκεί να είναι καλώς μετ’ αυτών μετά τον θάνατον. Εκείνοι είναι εις αληθώς θλιβεράν κατάστασιν οι οποίοι, όντες πικροί κατά την ψυχήν, ποθούν τον θάνατον, αλλά δεν έρχεται (Ιώβ γ΄. 20, 21), ιδιαιτέρως εκείνοι οι οποίοι, απελπιζόμενοι της ελέους του Θεού, όπως ο Ιούδας, πηδούν εις κόλασιν ενώπιον αυτών, διά να αποφύγουν κόλασιν εντός αυτών. 2. Όταν δεν ηδύνατο να λάβη την εύνοιαν εκείνην κατέστη ο ίδιος ο δήμιος αυτού, νομίζων δι’ αυτού να αποφύγη την αισχύνην, αλλά ορμών επί βαρύτατον αμάρτημα, και μετ’ αυτού κληρονομών επί του ιδίου αυτού ονόματος στίγμα αιωνίου ατιμίας, ως αυτοφονεύς. Ο Ιωνάθαν, ο οποίος έλαβε το θανατηφόρον τραύμα υπό της χειρός των Φιλισταίων και ανδρείως υπεχώρησεν εις την μοίραν του πολέμου, απέθανεν επί της κλίνης της τιμής· αλλά ο Σαούλ απέθανεν όπως αποθνήσκει ο άφρων, όπως αποθνήσκει ο δειλός—υπερήφανος άφρων, δειλός υποχωρητικός· απέθανεν όπως άνθρωπος ο οποίος ούτε τον φόβον του Θεού είχεν ούτε ελπίδα εις τον Θεόν, ούτε τον λόγον ανθρώπου ούτε την θρησκείαν Ισραηλίτου, πολύ ολιγώτερον την αξιοπρέπειαν πρίγκιπος ή την απόφασιν στρατιώτου. Ας προσευχώμεθα πάντες, Κύριε, μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, τον πειρασμόν τούτον. Ο οπλοφόρος αυτού δεν ηθέλησε να τον διαπεράση, και εποίησε καλώς αρνούμενος τούτο· διότι ουδείς υπηρέτης ανθρώπου οφείλει να είναι δούλος των επιθυμιών ή παθών του κυρίου αυτού οποιουδήποτε είδους. Ο λόγος ο δοθείς είναι ότι εφοβείτο σφοδρώς, ουχί τον θάνατον, διότι αυτός ο ίδιος ερρίφθη εκουσίως επ’ αυτού αμέσως· αλλά, έχων βαθύτατον σεβασμόν διά τον βασιλέα τον κύριον αυτού, δεν ηδύνατο να υπερνικήση τούτο τόσον ώστε να κάμη εις αυτόν οιανδήποτε βλάβην· ή ίσως εφοβείτο μήπως η τρέμουσα χειρ αυτού δώση μόνον ημίσειαν πληγήν, και ούτω θέση αυτόν εις μεγαλυτέραν αθλιότητα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι κλείνει το σχόλιο θέτοντας την ταφή του Σαούλ δίπλα στη γέννηση του Σαμουήλ.
Αυτό το βιβλίο άρχισε με τη γέννηση του Σαμουήλ, αλλά τώρα τελειώνει με την ταφή του Σαούλ, η σύγκριση των οποίων δύο μαζί θα μας διδάξει να προτιμούμε την τιμή που έρχεται από τον Θεό πριν από οποιαδήποτε από τις τιμές που αυτός ο κόσμος ισχυρίζεται ότι έχει τη διάθεση.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή μου πειράζομαι να εμπιστευτώ τις δικές μου στρατηγικές αντί για τον λόγο του Κυρίου;
2. Πώς διαμορφώνει η αντίθεση μεταξύ της νίκης του Δαβίδ και της ήττας του Σαούλ την άποψή μου για την αληθινή επιτυχία;
3. Ποιο πρακτικό βήμα μπορώ να κάνω σήμερα για να τιμήσω εκείνους που μου έδειξαν καλοσύνη, ακόμη και όταν οι συνθήκες είναι δύσκολες;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, καθὼς ἐν τῷ Λόγῳ σου συλλογιζόμεθα τὸ τραγικὸν τέλος τοῦ Σαούλ, φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὑπερηφανείας καὶ τοῦ φόβου ποὺ τὸν ἀπέπλανησαν, καὶ δίδαξον ἡμᾶς ἀντ᾿ αὐτοῦ νὰ σοὶ ἐμπιστευώμεθα εἰς κάθε μάχην. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἐνίσχυσον τὴν ἐλπίδα μας εἰς τὸ ἔλεος ποὺ δεικνύεις εἰς ἐκείνους ποὺ σὲ ἐπικαλοῦνται, φυλάσσων τὰς καρδίας μας ἀπὸ ἀπόγνωσιν καὶ ἀλαζονείαν. Εἴθε τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ νὰ μᾶς ἀγκυροβολῇ εἰς πιστὴν ὑπακοὴν ὅλας τὰς ἡμέρας μας. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →