← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 24 — με τον Μακλάρεν

Λουκάς 24Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ανοίγουμε το κλασικό Expositions of Holy Scripture του Αλεξάνδρου Μακλάρεν στο κεφάλαιο 24 του Λουκά. Η προσεκτική του πραγματεία των αφηγήσεων της αναστάσεως μας προσκαλεί να παραμείνουμε στον κενό τάφο και στις ακτινοβόλες συνέπειές του. Μέσα από τη μετρημένη έκθεσή του ανιχνεύουμε την έκπληξη των πρώτων μαρτύρων, την αρχική απιστία των μαθητών και τον διευκρινιστικό λόγο των αγγέλων. Ο Μακλάρεν έπειτα υψώνει το βλέμμα μας πέρα από τον τάφο προς την παρούσα ζωή εκείνων που κοιμούνται εν Χριστώ. Οι λόγοι του στηρίζουν τις καρδιές μας με τη βεβαιότητα ότι ο θάνατος είναι μόνο μια σύντομη διάβαση προς πληρέστερη ζωή με τον αναστάντα Κύριο. Ακούμε με προσδοκία, έτοιμοι να δεχθούμε τόσο ιστορική σαφήνεια όσο και ζωντανή ελπίδα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε το κεφάλαιο 24 του Λουκά αργά. Προσέξτε το πρώιμο ταξίδι των γυναικών, τον κενό τάφο, την αναγγελία των αγγέλων και τις πρώτες αντιδράσεις των μαθητών. Αφήστε τον ρυθμό της αφήγησης και τον επαναλαμβανόμενο τόνο της έκπληξης να διαμορφώσουν την ακρόασή σας. Διαβάστε το κεφάλαιο για μία ακόμη φορά, αυτή τη φορά σημειώνοντας κάθε φράση που διεγείρει θαυμασμό ή ερωτήματα. Μεταφέρετε αυτές τις παρατηρήσεις στη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει απευθυνόμενος στη χαρακτηριστική σιωπή των Ευαγγελιστών για την ίδια την πράξη της Αναστάσεως. Κανείς Ευαγγελιστής δεν αφηγείται την πράξη της Αναστάσεως. Τα απόκρυφα Ευαγγέλια δεν μπορούν να αντισταθούν στον πειρασμό να την περιγράψουν. Γιατί οι Τέσσερις διατήρησαν τέτοια ιδιάζουσα επιφυλακτικότητα για κάτι που θα ήταν ακαταμάχητο για τους δημιουργούς μύθων; Επειδή δεν ήταν δημιουργοί μύθων, αλλά μάρτυρες, και δεν είχαν τίποτα να πουν για μια πράξη που κανείς άνθρωπος δεν είχε δει. Αναμφίβολα, η Ανάσταση έλαβε χώρα τις πρώτες ώρες της πρώτης ημέρας της εβδομάδος. Ο Ήλιος της Δικαιοσύνης ανέτειλε πριν από τον ήλιο της ημέρας του Πάσχα. Ήταν ημέρα μεσοκαλόκαιρου γι’ Αυτόν, ενώ ήταν ακόμη άνοιξη για το ημερολόγιο της γης. Αυτή η πρώιμη ανάδυση δεν έχει δύση που να ακολουθεί. Ο Μακλάρεν περιγράφει στη συνέχεια την πρώιμη άφιξη των γυναικών στον τάφο και την αμήχανη αντίδρασή τους. Η λύπη και η αγάπη είναι ελαφροί ύπνοι, και η πρώιμη αυγή βρήκε τις γενναίες γυναίκες στον δρόμο τους. Ο Νικόδημος είχε δέσει αρώματα με το σώμα, και το δώρο αγάπης αυτών των γυναικών ήταν εξίσου «άχρηστο» και ευωδιαστό όσο το κουτί με το μύρο της Μαρίας. Ό,τι προσφέρει η αγάπη, η αγάπη το υποδέχεται, μολονότι ο Ιούδας μπορεί να ρωτήσει «Για ποιο σκοπό είναι αυτή η σπατάλη;» Αγγελικά χέρια είχαν κυλίσει τον λίθο, όχι για να επιτρέψουν την έξοδο του Ιησού, διότι Αυτός είχε αναστηθεί ενώ εκείνος ήταν στη θέση του, αλλά για να επιτρέψουν την είσοδο των «μαρτύρων της Αναστάσεως». Τόσο λίγο ονειρεύονταν αυτές οι γυναίκες κάτι τέτοιο, ώστε ο κενός τάφος δεν έφερε ουδεμία αστραπή χαράς, αλλά μόνο αμηχανία στο νοσταλγικό τους βλέμμα. «Τι σημαίνει αυτό;» ήταν η σκέψη τους. Αυτές και όλοι οι μαθητές δεν περίμεναν τίποτε λιγότερο από ό,τι περίμεναν μια Ανάσταση, επομένως η μαρτυρία τους γι’ αυτήν είναι πιο αξιόπιστη. Ο Μακλάρεν αποκαλύπτει έπειτα το μήνυμα των αγγέλων και την επίδρασή του στις γυναίκες. Το μήνυμά τους πλημμύρισε τις καρδιές των γυναικών με καλύτερο φως από ό,τι είχαν απλώσει τα ενδύματά τους μέσα στον τάφο. Η εκδοχή του Λουκά γι’ αυτό συμφωνεί με τον Μάρκο και τον Ματθαίο στο παντοτινό κεντρικό μέρος, «Δεν είναι εδώ, αλλά έχει αναστηθεί», μολονότι αυτές οι λέξεις στον Λουκά δεν είναι πέρα από αμφιβολία, αλλά αποκλίνει από αυτούς διαφορετικά. Ασφαλώς το μήνυμα δεν ήταν η απλή σύντομη αναγγελία που διατηρείται από οποιονδήποτε από τους Ευαγγελιστές. Μπορούμε κάλλιστα να πιστέψουμε ότι ειπώθηκαν πολλά περισσότερα από όσα έχουν καταγράψει ο καθένας ή όλοι μαζί. Η ερώτηση των αγγέλων είναι μισή επίπληξη, ολόκληρη αποκάλυψη της ουσιώδους φύσεως του «Ζώντος», ο οποίος ήταν τέτοιος από την αιωνιότητα, αλλά διακηρύσσεται ως τέτοιος από την ανάστασή Του, της ασυμβατότητας του να υποθέσουμε ότι μπορούσε να συναχθεί και να παραμείνει με την αμυδρή συντροφιά των νεκρών, και ένας μακάριος λόγος, που μετατρέπει τη λύπη σε ελπίδα και αποστρέφει τα θλιμμένα μάτια από τον τάφο προς τους ουρανούς, για όλους τους αιώνες από τότε και στο μέλλον. Οι άγγελοι υπενθυμίζουν τις προφητείες του Χριστού για τον θάνατο και την ανάσταση, οι οποίες, όπως τόσοι πολλοί από τους λόγους Του προς τους μαθητές και προς εμάς, είχαν ακουστεί και δεν είχαν ακουστεί, παραμελημένες ή παρερμηνευμένες. Είχαν ρωτήσει «τι σημαίνει η ανάσταση εκ νεκρών», χωρίς ποτέ να υποθέσουν ότι σήμαινε ακριβώς αυτό που έλεγε. Αυτός ο τρόπος χειρισμού των λόγων του Χριστού δεν τελείωσε το πρωί του Πάσχα, αλλά εξακολουθεί να εφαρμόζεται πολύ συχνά. Ο Μακλάρεν καταγράφει την αρχική απόρριψη της αναφοράς των γυναικών από τους μαθητές. Αν πρόκειται να ακολουθήσουμε την αφήγηση του Λουκά, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι οι γυναίκες ως ομάδα, καθώς και η Μαρία Μαγδαληνή χωριστά, επέστρεψαν πρώτες με την αναγγελία του κενού τάφου και του μηνύματος των αγγέλων, και αργότερα με την πλήρη αναγγελία ότι είδαν τον Κύριο. Αλλά πέρα από τις πολυπλοκότητες της προσπάθειας συνδυασμού των αφηγήσεων, το κύριο σημείο σε όλους τους Ευαγγελιστές είναι η απιστία των μαθητών, «Ανόητες ιστορίες», είπαν, χρησιμοποιώντας μια πολύ ισχυρή λέξη που εμφανίζεται μόνο εδώ στην Καινή Διαθήκη, και παρομοιάζει την πρόθυμη ιστορία των ταραγμένων γυναικών με τις παράλογες φλυαρίες ενός άρρωστου. Αυτή ήταν η διάθεση ολόκληρης της ομάδας, αποστόλων και όλων. Είναι πιθανό αυτό το πνεύμα να γεννήσει παραισθήσεις; Η αποδεικτική αξία της βραδύτητας των μαθητών να πιστέψουν δεν μπορεί να υπερεκτιμηθεί.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν αντλεί το πρώτο μεγάλο μάθημα ότι οι νεκροί είναι οι ζωντανοί. Η πρώτη σκέψη, λοιπόν, που αυτά τα λόγια των αγγελιαφόρων αγγέλων, και η σκηνή στην οποία τα βρίσκουμε, υποδηλώνουν, είναι αυτή—Οι νεκροί είναι οι ζωντανοί. Ο Μακλάρεν δείχνει έπειτα πώς εκείνοι που έχουν πεθάνει ζουν τώρα μια καλύτερη ζωή από τη δική μας. Έπειτα, δεύτερον, αυτό το κείμενο, πράγματι ολόκληρο το περιστατικό, μπορεί να θέσει ενώπιόν μας την άλλη σκέψη ότι αφού πέθαναν, ζουν μια καλύτερη ζωή από τη δική μας.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην προσωπική σας εμπειρία σας συνάντησε η πραγματικότητα του αναστάντος Χριστού με απροσδόκητη σαφήνεια; Πώς η βεβαιότητα ότι οι νεκροί εν Χριστώ είναι αληθινά ζωντανοί μεταμορφώνει την άποψή σας για εκείνους που χάσατε; Ποια πρακτική διαφορά μπορεί να κάνει σήμερα το να θυμάστε ότι ο θάνατος είναι μόνο μια σύντομη διάβαση προς πληρέστερη ζωή;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ἀναστάς Κύριε, ἀγαλλόμεθα ἐν τῇ ἐνδόξῳ ἀληθείᾳ τῆς Ἀναστάσεώς Σου, καθὼς ἀποκαλύπτεται ἐν τῷ κατὰ Λουκᾶν κδ΄, ἔνθα ὁ κενὸς τάφος καὶ ἡ ζῶσα παρουσία Σου μετέτρεψαν τὴν λύπην εἰς ἔκθαμβον ἐλπίδα. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἄνοιξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἵνα Σὲ ἀναγνωρίζωμεν ἐν ταῖς Γραφαῖς καὶ ἐνίσχυσον τὴν πίστιν ἡμῶν ἵνα ζῶμεν ὡς ἐκεῖνοι οὓς ὁ θάνατος οὐ δύναται κρατῆσαι, γινώσκοντες ὅτι οἱ τάφοι ἡμῶν εἶναι μόνον πύλαι εἰς τὴν αἰώνιον ζωὴν μετὰ Σοῦ. Ὁ φωτισμὸς τῆς πρώτης ἐκείνης πρωΐας τοῦ Πάσχα ἂς διαλύσῃ πᾶσαν ἐπιμένουσαν ἀμφιβολίαν καὶ ἂς πληρώσῃ ἡμᾶς μετὰ ἀκλονήτου χαρᾶς ἕως ὅτου Σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →