Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Ρωμαίους 14 — με τον Benson
Άνοιγμα
Στο θερμό πνεύμα της Γουεσλεϊανής αδελφότητας στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης του Joseph Benson. Με ποιμαντική τρυφερότητα και προσεκτική προσοχή στη συμβουλή του αποστόλου, ο Benson μας καθοδηγεί στο δέκατο τέταρτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους, βοηθώντας τους πιστούς να διαχειριστούν τις διαφορές συνείδησης, ενώ παραμένουν σταθεροί στην κυριότητα του Χριστού. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε το κείμενο να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχτούμε τόσο τους δυνατούς όσο και τους αδύναμους ως συνυπηρέτες ενός Κυρίου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το δέκατο τέταρτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους αργά και με προσευχή. Ακούστε την έκκληση του αποστόλου για αμοιβαία ανοχή, την υπενθύμιση ότι κάθε πιστός στέκεται ή πέφτει μόνο ενώπιον του Κυρίου, και την πρόσκληση να επιδιώκουμε την ειρήνη και την οικοδομή πάνω από όλα τα μικρότερα ζητήματα. Δεχτείτε τον λόγο με ανοιχτή και ταπεινή καρδιά.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Benson ξεκινάει αναπτύσσοντας την αρχική προτροπή του αποστόλου.
Εδάφιο 1. Ρωμαίους 14:1. Αυτόν που είναι ασθενής στην πίστη, του οποίου η συνείδηση είναι σχολαστική, ή του οποίου ο νους είναι αμφίβολος, ανικανοποίητος, ή όχι καλά εξοικειωμένος με τις αρχές του Χριστιανισμού· ιδιαίτερα αυτό που αφορά τη χριστιανική ελευθερία και την απαλλαγή από τον τελετουργικό νόμο. 'Ο απόστολος εννοεί τον Ιουδαίο Χριστιανό, ο οποίος, λόγω αδυναμίας κατανόησης, ή λόγω προκατάληψης, αγνοούσε τη διδασκαλία του ευαγγελίου σχετικά με τα φαγητά και τις ημέρες· ή του οποίου η πεποίθηση για αυτή τη διδασκαλία ήταν τόσο αδύναμη, που δεν επηρέαζε τη συμπεριφορά του. Σε τέτοια πρόσωπα, αν και σε πλάνη, ο απόστολος έδειξε μεγάλη τρυφερότητα, όταν τους παρουσίασε ως απλώς ασθενείς στην πίστη.' Δεχτείτε τον Με όλη την αγάπη και την ευγένεια, σε χριστιανική κοινωνία: αλλά όχι σε αμφίβολες συζητήσεις Σχετικά με αμφισβητούμενα σημεία. 'Η δύναμη του θαυμάσιου συλλογισμού του αποστόλου, υπέρ της ειλικρίνειας και της αμοιβαίας υποχωρητικότητας, δεν μπορεί να εξασθενήσει λέγοντας, όπως έχουν κάνει κάποιοι, ότι εδώ δεν υπήρχε διαχωρισμός μεταξύ Ιουδαίων και Εθνικών Χριστιανών. Διότι αν τα πράγματα που κρίνονταν αδιάφορα από τους τελευταίους, και θεωρούνταν αμαρτωλά από τους πρώτους, είχαν επιβληθεί, θα είχε ακολουθήσει διαχωρισμός κοινωνίας, και το σχίσμα, σύμφωνα με τις αρχές του αποστόλου, θα ήταν καταλογιστέο στους επιβάλλοντες.' Doddridge.Στη συνέχεια στρέφεται στο ζήτημα των ημερών και της προσωπικής πεποίθησης.
Εδάφια 5-6. Ρωμαίους 14:5-6. Και όσον αφορά τις ημέρες, ο ένας άνθρωπος εκτιμάει τη μία ημέρα πάνω από την άλλη Νομίζει ότι οι νέες σελήνες και οι ιουδαϊκές γιορτές είναι πιο ιερές από άλλες ημέρες, και πρέπει να τηρούνται ακόμα. Άλλος εκτιμάει κάθε ημέρα το ίδιο Υποστηρίζει ότι η διαφορά των ημερών που ορίστηκαν από τον Μωυσή έχει τώρα παύσει. Καθώς οι ιουδαϊκές αργίες ήταν το μόνο θέμα διαμάχης, αυτά που έγραψε ο απόστολος εδώ σχετικά με αυτές δεν μπορούν να επεκταθούν στο Σάββατο, που θεσπίστηκε κατά τη δημιουργία, ούτε στο χριστιανικό Σάββατο, την Κυριακή. Ας είναι ο καθένας πλήρως πεπεισμένος στο δικό του νου Ότι ένα πράγμα είναι νόμιμο πριν το κάνει, ή καλά ικανοποιημένος ως προς τους λόγους της πρακτικής του, ώστε να μην προσβάλλει εν γνώσει του τον Θεό. Αυτός που τηρεί την ημέρα Αυτός που τηρεί αυτές τις νέες σελήνες και γιορτές· τηρεί την ημέρα για τον Κύριο Δηλαδή, από αρχή συνείδησης προς τον Θεό, και με σκοπό τη δόξα του. Και αυτός που δεν τηρεί την ημέρα Αυτός που δεν έχει συνείδηση να την τηρεί· για τον Κύριο δεν την τηρεί Επίσης ενεργεί από αρχή συνείδησης, και στοχεύει στη δόξα του Θεού. Αυτός που τρώει Αδιάφορα από όλα τα κρέατα· τρώει για τον Κύριο Προσπαθεί να τον δοξάσει, όπως αρμόζει σε έναν καλό Χριστιανό. Διότι ευχαριστεί τον Θεό Για την ελεύθερη χρήση των πλασμάτων, και για τη χριστιανική του ελευθερία σχετικά με αυτά. Και αυτός που δεν τρώει Την τροφή που απαγορεύει ο νόμος· για τον Κύριο Από σεβασμό στις εντολές του Θεού, δεν τρώει, και ευχαριστεί τον Θεό Για τα βότανά του, ή ότι παρέχεται άλλη τροφή, στην οποία μπορεί να επιβιώσει άνετα, και ότι δεν αναγκάζεται να φάει αυτό που θεωρεί ακάθαρτο, από απόλυτη ανάγκη.Ο Benson στη συνέχεια πιέζει την έκκληση να σταματήσουμε να κρίνουμε ο ένας τον άλλον.
Εδάφιο 13. Ρωμαίους 14:13. Ας μην κρίνουμε λοιπόν ο ένας τον άλλον πια Βλέποντας ότι η κρίση ανήκει στον Χριστό. 'Το νόημα του αποστόλου είναι, Εφόσον είμαστε όλοι δούλοι του Χριστού, και θα κριθούμε από αυτόν την τελευταία ημέρα, δεν πρέπει να σφετεριζόμαστε το προνόμιό του, κηρύσσοντας ο ένας τον άλλον βέβηλο, ή φανατικό, ή κακό, απλώς επειδή διαφέρουμε σε γνώμη για θέματα, για τα οποία ο Χριστός μας έχει διατάξει να κρίνουμε για τον εαυτό μας. Ωστόσο, η διαβόητη κακία, είτε στην αρχή είτε στην πράξη, με την οποία βλάπτεται η κοινωνία,' και ατιμάζεται ο Θεός, 'όντας ένα θέμα που δεν υπόκειται σε καμία αμφιβολία, πρέπει όχι μόνο να κρίνουμε και να καταδικάζουμε στο δικό μας νου κάθε περίπτωση αυτής, αλλά πρέπει να επιπλήττουμε αυστηρά αυτούς που είναι ένοχοι.' Αλλά κρίνετε αυτό μάλλον Αντί να κρίνουμε τους άλλους, ας τηρήσουμε αυτό ως έναν σημαντικό κανόνα για τη συμπεριφορά μας· ότι κανείς να μην βάλει σκάνδαλο Καμία αιτία σκανδάλου· ή ευκαιρία να πέσει Σε αμαρτία· στο δρόμο του αδελφού του Εμποδίζοντάς τον στο δρόμο του προς τον ουρανό: ας μην κάνουμε τίποτα, όσο αδιάφορο κι αν είναι από μόνο του, που μπορεί να τείνει να προκαταλάβει, να αποθαρρύνει, ή να παραπλανήσει οποιονδήποτε άλλο Χριστιανό· ειδικά ας μην, με μια άκαιρη χρήση της χριστιανικής μας ελευθερίας, τον παρακινήσουμε να ενεργήσει ενάντια στη συνείδησή του, ή με αμφιβάλλουσα συνείδηση, ή να τον παρακινήσουμε άσκοπα να μας μισήσει ή να μας κρίνει.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Benson οδηγεί τον αναγνώστη στην αληθινή φύση της βασιλείας του Θεού.
Εδάφια 17-18. Ρωμαίους 14:17-18. Διότι η βασιλεία του Θεού Στην οποία εισερχόμαστε πιστεύοντας στον Χριστό, και γινόμενοι υπήκοοί του, ή η οποία έτσι εισέρχεται σε εμάς, και εγκαθιδρύεται στις καρδιές μας, δηλαδή η αληθινή θρησκεία· δεν είναι Δεν συνίσταται σε· φαγητό και ποτό Ή σε οποιεσδήποτε τελετουργικές παρατηρήσεις· αλλά δικαιοσύνη Η δικαιοσύνη της πίστης, της αγάπης και της υπακοής· ή δικαίωση, αγιασμός και άγια συμπεριφορά· βλέπε σημειώσεις στους Ρωμαίους 5:21· Ρωμαίους 10:4· ειρήνη Με τον Θεό, ειρήνη συνείδησης, και ηρεμία του νου, η συνέπεια αυτών των τριών κλάδων της δικαιοσύνης· και χαρά εν Πνεύματι Αγίω Χαρά που προκύπτει από την αίσθηση της συγχώρεσης των αμαρτιών μας· (Ψαλμοί 32:1·) και της εύνοιας του Θεού· (Ψαλμοί 4:6-7·) από μια ζωντανή ελπίδα της δόξας του Θεού· (Ρωμαίους 5:2·) από τη μαρτυρία μιας καλής συνείδησης· (2 Κορινθίους 1:12·) και από κοινωνία με τον Θεό, και μια εγγύηση της μελλοντικής μας κληρονομιάς στις καρδιές μας· (Εφεσίους 1:14· Φιλιππησίους 2:1.)Ολοκληρώνει με το σοβαρό βάρος της ενέργειας από πίστη.
Και αυτός που αμφιβάλλει Δηλαδή, αν είναι νόμιμο γι' αυτόν να φάει (ή να κάνει οτιδήποτε άλλο), ή όχι, καταδικάζεται Ή καταδικάζεται, αποκτά ενοχή και πληγώνει τη συνείδησή του· αν φάει Αυτό για το οποίο αμφιβάλλει, ή κάνει αυτό του οποίου την νομιμότητα αμφισβητεί· επειδή δεν τρώει από πίστη Με πεποίθηση της νομιμότητάς του. Διότι οτιδήποτε δεν είναι από πίστη είναι αμαρτία Οτιδήποτε κάνει ένας άνθρωπος χωρίς πλήρη πεποίθηση ότι είναι νόμιμο, είναι αμαρτία γι' αυτόν. Ο αναγνώστης θα παρατηρήσει ότι εδώ, όπως και στους Ρωμαίους 14:22, η πίστη δεν σημαίνει το να πιστεύει κανείς στον Χριστό, και στις αλήθειες και τις υποσχέσεις του ευαγγελίου του, αλλά μια πεποίθηση ότι αυτό που κάνει είναι νόμιμο. Και έτσι κατανοητή, η δήλωση του αποστόλου είναι απολύτως δίκαιη σε κάθε περίπτωση· διότι αν ένας άνθρωπος ενεργεί χωρίς αυτή την πεποίθηση, ενεργεί χωρίς καμία αρχή αρετής, καθοδηγούμενος απλώς από τις δικές του κλίσεις.
Απαντήστε
Απάντησε
Πού στην παρούσα μου αδελφότητα μπαίνω στον πειρασμό να περιφρονήσω ή να κρίνω έναν αδελφό ή αδελφή του οποίου η συνείδηση διαφέρει από τη δική μου; Πώς θα μπορούσα να παραδώσω πιο πρόθυμα τη χριστιανική μου ελευθερία για χάρη της ειρήνης και της ανάπτυξης κάποιου άλλου; Με ποια απλή πράξη αγάπης αυτή την ημέρα μπορώ να τιμήσω τον Χριστό ως Κύριο τόσο των δυνατών όσο και των αδύναμων;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε για την υπομονετική σοφία που έδωσες στον δούλο σου Joseph Benson. Χάρισέ μας, όπως και σε αυτόν, μια καρδιά τόσο σταθερή στην αλήθεια όσο και τρυφερή προς εκείνους των οποίων η πίστη είναι ακόμα τρυφερή. Κράτησέ μας από κάθε υπερήφανο ή επικριτικό πνεύμα. Δίδαξέ μας να δεχόμαστε ο ένας τον άλλον όπως εσύ μας δέχτηκες, για τη δόξα σου και την οικοδομή της εκκλησίας σου. Είθε η δικαιοσύνη, η ειρήνη και η χαρά εν Πνεύματι Αγίω να χαρακτηρίζουν την κοινή μας ζωή, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →