← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 103-104 — με τον Σπέρτζεον

Ψαλμοί 103-104Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, σήμερα ανοίγουμε το The Treasury of David του Τσαρλς Σπέρτζεον για να σταθούμε στους Ψαλμούς 103 και 104. Αυτά τα δίδυμα άσματα υψώνονται σαν δίδυμες κορυφές δοξολογίας, το ένα υμνώντας την προσωπική ευσπλαχνία και το άλλο ανιχνεύοντας το χέρι του Δημιουργού σε όλη τη δημιουργία. Οι πνευματικές σημειώσεις του Σπέρτζεον μας καθοδηγούν να ευλογήσουμε τον Κύριο με όλο μας το είναι και να δούμε κάθε πλάσμα και εποχή ως μάρτυρα του μεγαλείου Του. Είθε το Πνεύμα να αφυπνίσει τις καρδιές μας για να ενωθούμε σε αυτόν τον χορό λατρείας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ήρεμες καρδιές ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 103 και 104 δυνατά. Ακούστε την επανειλημμένη πρόσκληση να ευλογήσετε τον Κύριο και το σαρωτικό όραμα της δημιουργίας που ακολουθεί. Αφήστε τα λόγια να διεγείρουν την ευγνωμοσύνη για τη συγχώρεση, τη θεραπεία και την καθημερινή πρόνοια, και μετά υψώστε τα μάτια σας στους ουρανούς και τη γη που διακηρύσσουν το μεγαλείο του ίδιου Κυρίου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σπέρτζεον ανοίγει την έκθεση καλώντας την ψυχή να ευλογήσει τον Κύριο. Το εδάφιο 2. ξεκινά υπό μια εντυπωσιακή αίσθηση της απόλυτης αδυναμίας να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μια τόσο υπέροχη σύνθεση· καλούμε την ψυχή μας και ό,τι υπάρχει μέσα μας να βοηθήσει στο ευχάριστο έργο· αλλά, αλίμονο, η ψυχή μας είναι πεπερασμένη, και όλη μας η πνευματική ικανότητα πολύ μικρή για την επιχείρηση. Υπάρχουν πάρα πολλά στον Ψαλμό, για να γράψουν χίλιες πένες, είναι μία από εκείνες τις παντοδύναμες Γραφές που είναι μια Βίβλος από μόνη της, και θα μπορούσε από μόνη της σχεδόν να αρκέσει για το υμνολόγιο της εκκλησίας. ΔΙΑΙΡΕΣΗ. Πρώτα ο Ψαλμωδός ψάλλει για προσωπικές ευσπλαχνίες που ο ίδιος είχε λάβει Ψαλμοί 103:1-5· μετά μεγαλοποιεί τα χαρακτηριστικά του Ιεχωβά όπως αυτά εκδηλώνονται στις σχέσεις του με τον λαό του, Ψαλμοί 103:6-19· και κλείνει καλώντας όλα τα πλάσματα του σύμπαντος να λατρέψουν τον Κύριο και να ενωθούν μαζί του στην ευλογία του Ιεχωβά, του πάντοτε ελεήμονος. ΕΚΘΕΣΗ. Εδ. 1. Ευλόγησε τον Κύριο, ψυχή μου. Η μουσική της ψυχής είναι η ίδια η ψυχή της μουσικής. Στη συνέχεια πιέζει την κλήση να διεγείρουμε κάθε ικανότητα μέσα μας. Εδάφιο 3. Ο Ψαλμωδός χτυπά την καλύτερη νότα όταν αρχίζει να διεγείρει το ενδόμυχο είναι του για να μεγαλύνει τον Κύριο. Μονολογεί, κάνει αυτο-επικοινωνία και παροτρύνει τον εαυτό του, σαν να ένιωθε ότι η αμβλύτητα θα κυριεύσει πολύ σύντομα τις ικανότητές του, όπως, πράγματι, θα συμβεί σε όλους μας, εκτός αν είμαστε επιμελώς σε εγρήγορση. Ο Ιεχωβά είναι άξιος να τον επαινούμε με αυτόν τον ύψιστο τρόπο λατρείας που εννοείται με τον όρο ευλογώ 'Όλα τα έργα σου σε επαινούν, ω Θεέ, αλλά οι άγιοί σου θα σε ευλογήσουν'. Η ίδια μας η ζωή και το ουσιαστικό μας είναι πρέπει να απορροφηθούν από αυτή την ευχάριστη υπηρεσία, και ο καθένας μας πρέπει να αφυπνίσει την καρδιά του για την ενασχόληση. Ας απέχουν οι άλλοι αν μπορούν: 'Ευλόγησε τον Κύριο, ω ΨΥΧΗ ΜΟΥ'. Ας γογγύζουν οι άλλοι, αλλά εσύ ευλόγησε. Ας ευλογούν οι άλλοι τους εαυτούς τους και τα είδωλά τους, αλλά εσύ ευλόγησε τον ΚΥΡΙΟ. Ας χρησιμοποιούν οι άλλοι μόνο τις γλώσσες τους, αλλά εγώ θα φωνάξω, 'Ευλόγησε τον Κύριο, ω ψυχή μου'. Ο Σπέρτζεον δείχνει στη συνέχεια πώς το αποκαλυφθέν όνομα του Θεού προκαλεί ολόψυχη δοξολογία. Εδάφιο 4. Και ό,τι υπάρχει μέσα μου, ας ευλογήσει το άγιο όνομά του. Πολλές είναι οι ικανότητές μας, τα συναισθήματά μας και οι δυνατότητές μας, αλλά ο Θεός μας τα έδωσε όλα, και όλα πρέπει να ενωθούν σε χορωδία για τον έπαινό του. Οι μισόκαρδοι, κακοσχεδιασμένοι, ακατανόητοι έπαινοι δεν είναι αυτοί που πρέπει να αποδίδουμε στον αγαπημένο μας Κύριο. Αν ο νόμος της δικαιοσύνης απαιτούσε όλη μας την καρδιά και την ψυχή και το νου για τον Δημιουργό, πολύ περισσότερο ο νόμος της ευγνωμοσύνης μπορεί να προβάλει μια συνολική αξίωση για τον φόρο τιμής ολόκληρου του είναι μας στον Θεό της χάριτος. Είναι διδακτικό να σημειώσουμε πώς ο Ψαλμωδός επιμένει στο άγιο όνομα του Θεού, σαν η αγιότητά του να ήταν η πιο αγαπητή σε αυτόν· ή, ίσως, επειδή η αγιότητα ή η ολότητα του Θεού ήταν στο μυαλό του το πιο μεγάλο κίνητρο για να του αποδώσει τον φόρο τιμής της φύσης του στην ολότητά της. Τα βρέφη μπορεί να επαινούν τη θεία αγαθότητα, αλλά οι πατέρες εν χάριτι μεγαλύνουν την αγιότητά του.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Σπέρτζεον συνδέει τους δύο ψαλμούς σημειώνοντας την αντίστοιχη πρόσκλησή τους να ευλογήσουν τον Κύριο. Εδάφιο 4. Εδ. 1. Ευλόγησε τον ΚΥΡΙΟ, ψυχή μου. Αυτός ο ψαλμός αρχίζει και τελειώνει όπως ο Εκατοστός Τρίτος, και δεν θα μπορούσε να κάνει καλύτερα: όταν το πρότυπο είναι τέλειο αξίζει να υπάρχει σε διπλότυπο. Η αληθινή δοξολογία αρχίζει από το σπίτι. Είναι μάταιο να παρακινείς άλλους να δοξολογούν αν εμείς οι ίδιοι είμαστε αχάριστα σιωπηλοί. Πρέπει να καλέσουμε τις ενδόμυχες καρδιές μας να ξυπνήσουν και να δραστηριοποιηθούν, γιατί είμαστε επιρρεπείς στην αδράνεια, και αν είμαστε έτσι όταν καλούμαστε να ευλογήσουμε τον Θεό, θα έχουμε μεγάλη αιτία να ντρεπόμαστε. Όταν μεγαλύνουμε τον Κύριο, ας το κάνουμε ολόψυχα: το καλύτερό μας είναι πολύ κατώτερο της αξίας του, ας μην τον ατιμάζουμε αποδίδοντάς του μισόκαρδη λατρεία. Ω ΚΥΡΙΕ ο Θεός μου, είσαι πολύ μεγάλος. Κλείνει την επισκόπηση της δημιουργίας δείχνοντας το προσωπικό μεγαλείο του Κυρίου. Εδάφιο 5. Αυτή η απόδοση περιέχει ένα αξιοσημείωτο μείγμα της τόλμης της πίστης και του δέους του ιερού φόβου: διότι ο ψαλμωδός αποκαλεί τον άπειρο Ιεχωβά 'ο Θεός μου', και ταυτόχρονα, προσκυνημένος με κατάπληξη στο θείο μεγαλείο, αναφωνεί με απόλυτη έκπληξη, 'Είσαι πολύ μεγάλος'. Ο Θεός ήταν μεγάλος στο Σινά, όμως τα αρχικά λόγια του νόμου του ήταν, 'Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σου'· το μεγαλείο του δεν είναι λόγος για να μην προβάλει η πίστη την αξίωσή της, και να τον αποκαλέσει δικό της. Η δήλωση του μεγαλείου του Ιεχωβά που δίνεται εδώ θα ήταν πολύ ταιριαστή στο τέλος του ψαλμού, διότι είναι ένα φυσικό συμπέρασμα και εξαγωγή από μια επισκόπηση του σύμπαντος: η θέση της στην αρχή του ποιήματος είναι μια ένδειξη ότι ολόκληρος ο ψαλμός είχε μελετηθεί και αφομοιωθεί καλά στο μυαλό πριν τεθεί πραγματικά σε λόγια· μόνο με αυτή την υπόθεση μπορούμε να εξηγήσουμε το συναίσθημα που προηγείται της περισυλλογής.
Απαντήστε

Απάντησε

Πού επέτρεψες στην αμβλύτητα να σιωπήσει τον έπαινό σου, και πώς θα αφυπνίσεις την ψυχή σου εκ νέου σήμερα; Σε ποιες καθημερινές ευσπλαχνίες βλέπεις πιο καθαρά το συγχωρητικό και θεραπευτικό χέρι του Κυρίου; Πώς σε ωθεί η θέαση της δημιουργίας να εμπιστευτείς τον ίδιο Κύριο που συντηρεί τα πάντα για τη δόξα του και το καλό σου;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ω Κύριε ο Θεός μας, αφύπνισε κάθε δύναμη μέσα μας για να ευλογήσουμε το άγιο όνομά σου. Χάρισέ μας βαθύτερη ευγνωμοσύνη για τις συγχωρεμένες αμαρτίες και την ανανεωμένη δύναμη. Καθώς ανιχνεύουμε το χέρι σου στους ουρανούς και τη γη, στερέωσε τα μάτια μας στον Χριστό, μέσω του οποίου έγιναν τα πάντα και στον οποίο όλα συγκρατούνται. Ας γίνει ο έπαινος της δημιουργίας δικός μας, μέχρι να ενωθούμε στο αιώνιο άσμα γύρω από τον θρόνο σου. Εν ονόματι του Ιησού, αμήν.

Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →