Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί
Οι Σάλπιγγες και οι Εβδομήντα: Μία Φλόγα που Ανάβει Πολλές και Δεν Μειώνεται
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καθώς ο Ισραήλ λύνει το στρατόπεδο και ξεκινά, αυτά τα κεφάλαια δίνουν τις αργυρές σάλπιγγες, το γογγυσμό για το μάννα, τους εβδομήντα πρεσβυτέρους που μετέχουν στο πνεύμα του Μωυσή, και τη ζήλεια του Ααρών και της Μαριάμ. Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου, διαβάζοντας με το νηφάλιο βλέμμα του Αντιοχέα, βρίσκει σε καθένα μάθημα για την Εκκλησία. Οι σάλπιγγες, που ηχούνται μόνο από τους ιερείς, σημαίνουν την κλήση του Θεού, και οι διαφορετικές νότες τους διδάσκουν πειθαρχία των μυστηρίων: μεταξύ των αμυήτων μιλούμε για τα θεία χωρίς σαφές σήμα, αλλά προς τους μυημένους διδάσκουμε σαφώς. Ο γογγυσμός για το μάννα αντλεί από τον Θεοδώρητο μια θεώρηση της παιδαγωγίας του Θεού στις πρώτες ημέρες του Νόμου, όταν η τιμωρία ακολουθούσε γρήγορα την αμαρτία 'διότι ο φόβος ταιριάζει στους αρχάριους', όμως η φιλανθρωπία ήταν πάντα ενωμένη με την τιμωρία, ώστε όταν ο λαός μετανόησε απολάμβανε την εύνοιά Του. Αλλά η κορυφή της ενότητας είναι η δωρεά του Πνεύματος στους εβδομήντα. Όταν ο Μωυσής, εξαντλημένος, φώναξε ότι δεν μπορούσε να βαστάξει τον λαό μόνος, ο Θεός πήρε από το πνεύμα που ήταν επάνω του και το έθεσε σε εβδομήντα πρεσβυτέρους — και, επιμένει ο Θεοδώρητος, δεν μείωσε καθόλου τη χάρη επάνω στον Μωυσή. Φτάνει σε μια εικόνα που όλη η Εκκλησία αγάπησε έκτοτε: όπως αυτός που ανάβει μυριάδες λύχνους από μία φλόγα ούτε μειώνει εκείνη τη φλόγα ούτε στερεί το φως της, έτσι ο Θεός, μεταδίδοντας από τη χάρη Του στους εβδομήντα, δεν μείωσε τη χάρη που δόθηκε στον Μωυσή. Και ο Θεοδώρητος μεταφέρει την εικόνα ευθέως στα μυστήρια της Εκκλησίας: αυτό βλέπουμε ακόμη τώρα, διότι πολλές μυριάδες βαπτισμένες από έναν ιερέα δεν μειώνουν τη χάρη του ιερέα, και πολλοί χειροτονημένοι από επισκόπους δεν μειώνουν το δώρο εκείνου που χειροτονεί. Το κεφάλαιο κλείνει στη μεγαλοψυχία του ίδιου του Μωυσή — την απόλυτη απουσία φθόνου, ευχόμενος όλος ο λαός του Κυρίου να ήταν προφήτες — και στην ακράδαντη απόρριψη από τον Θεοδώρητο των μύθων που υφάνθηκαν για την Αιθιοπίδα γυναίκα, διότι το να πλάθει μύθους, λέει, δεν είναι του θείου Πνεύματος αλλά του αντιδίκου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε Αριθμούς 10–12 — ο Κύριος προστάζει τις δύο αργυρές σάλπιγγες 'για την κλήση της συναγωγής, και για την πορεία των στρατοπέδων', ηχούμενες από 'τους υιούς του Ααρών, τους ιερείς'. Ο Ισραήλ ξεκινά από το Σινά, το νέφος οδηγεί· και ο Μωυσής φωνάζει σε κάθε αναχώρηση, 'Ανάστα, Κύριε, και ας διασκορπιστούν οι εχθροί σου'. Ο λαός γογγύζει, πυρ από τον Κύριο κατατρώει τα άκρα του στρατοπέδου, και κλαίνε για τα ψάρια και τα αγγούρια και τα πεπόνια της Αιγύπτου, απεχθανόμενοι το μάννα. Ο Μωυσής, υπερβολικά φορτωμένος, ικετεύει, 'Δεν είμαι ικανός να βαστάξω όλον αυτόν τον λαό μόνος, διότι είναι πολύ βαρύ για εμένα'. Ο Κύριος αποκρίνεται, 'Σύναξε προς εμένα εβδομήντα άνδρες από τους πρεσβυτέρους του Ισραήλ… και θα λάβω από το πνεύμα που είναι επάνω σου, και θα το θέσω επάνω τους· και αυτοί θα βαστάξουν το βάρος του λαού μαζί σου'. Το Πνεύμα αναπαύεται επάνω τους και προφητεύουν· ο Ελδάδ και ο Μηδάδ προφητεύουν στο στρατόπεδο· και ο Μωυσής, όταν του λένε να τους απαγορεύσει, αποκρίνεται, 'είθε ο Θεός όλος ο λαός του Κυρίου να ήταν προφήτες!' Τότε η Μαριάμ και ο Ααρών μιλούν κατά του Μωυσή 'εξαιτίας της Αιθιοπίδας γυναίκας που είχε νυμφευθεί', και ο Κύριος δικαιώνει τον δούλο Του, 'τον άνδρα Μωυσή' ο οποίος 'ήταν πολύ πράος, υπέρ πάντας τους ανθρώπους που ήσαν επί της γης'.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Θεοδώρητος διαβάζει τις σάλπιγγες ως τύπο της πειθαρχίας της Εκκλησίας στα άγια. Οι ποικίλες νότες τους διδάσκουν πότε να καλύπτουμε και πότε να αποκαλύπτουμε τα μυστήρια:
Διότι εξαιτίας των αμυήτων, μιλούμε για τα θεία μυστήρια χωρίς σαφές σήμα· αλλά όταν αυτοί χωριστούν, διδάσκουμε τους μυημένους σαφώς. Οι γρήγορες τιμωρίες στο μάννα τις διαβάζει ως παιδαγωγία ενός Νόμου στην αρχή του, όπου ο τρόμος παιδεύει τους ανώριμους:
Ο Νόμος ήταν στην αρχή του. Ήταν αναγκαίο, λοιπόν, οι υπόλοιποι να συνετιστούν από την τιμωρία των παραβατών, διότι ο φόβος ταιριάζει στους αρχάριους. Αλλά η δωρεά στους εβδομήντα είναι η μεγάλη εικόνα της ενότητας. Ο Θεός πήρε από το πνεύμα του Μωυσή και το έδωσε στους πρεσβυτέρους χωρίς να μειώσει τον Μωυσή, και ο Θεοδώρητος φτάνει στον λύχνο:
έτσι ο Θεός των πάντων, μεταδίδοντας από τη χάρη Του στους εβδομήντα, δεν μείωσε τη χάρη που είχε δοθεί σε αυτόν. Και φέρνει αυτή την εικόνα στα μυστήρια που ακόμη λαμβάνουμε:
Διότι πολλές μυριάδες ανδρών, βαπτιζόμενες από έναν ιερέα και λαμβάνοντας το θείο δώρο, δεν μειώνουν τη χάρη του ιερέα. Επαινεί επίσης την απουσία ζήλειας του Μωυσή όταν ο Ελδάδ και ο Μηδάδ προφήτευσαν, και διαβάζει σε αυτούς σημείο ότι ο Θεός γνωρίζει τους δικούς Του πέρα από τους λογισμούς των ανθρώπων:
Η διήγηση υπαινίσσεται ότι συχνά εκείνοι που θεωρούνται αδόκιμοι από τους ανθρώπους είναι γνωστοί ως δόκιμοι σε Εκείνον που γνωρίζει τα κρυπτά.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η μοναδική φλόγα που ανάβει μυριάδες λύχνους και δεν μειώνεται η ίδια είναι μία από τις μεγάλες πατερικές εικόνες της χάριτος, και ο Θεοδώρητος την τοποθετεί στο κέντρο αυτών των κεφαλαίων ακριβώς επειδή απαντά σε έναν φόβο που η Εκκλησία πάντα έφερε: ότι η χάρις μπορεί να είναι πεπερασμένο πράγμα, που δαπανάται στη δόση. Δεν είναι. Το πνεύμα επάνω στον Μωυσή, μοιρασμένο με εβδομήντα, δεν άφησε τον Μωυσή φτωχότερο· 'διότι συνέχισε να διοικεί και να εργάζεται τα ίδια θαύματα που είχε επιτελέσει προηγουμένως'. Και ο Θεοδώρητος τραβά τη γραμμή προς τα εμπρός χωρίς δισταγμό: ο ιερέας που βαπτίζει μυριάδες δεν πτωχεύει από τη βάπτιση, ούτε ο επίσκοπος μειώνεται από τους πολλούς που χειροτονεί. Η χάρις του Θεού δεν είναι ποσότητα διαιρεμένη μεταξύ των αποδεκτών αλλά φως μεταδιδόμενο ολόκληρο σε καθέναν. Αυτή είναι η ίδια η λογική των μυστηρίων και της αποστολικής διαδοχής — το δώρο περνά από χέρι σε χέρι, γενιά σε γενιά, αμείωτο, διότι η πηγή του είναι ο ανεξάντλητος Θεός. Και γύρω από αυτό το κεντρικό θαύμα συγκεντρώνονται τα άλλα μαθήματα. Οι σάλπιγγες διδάσκουν ευλάβεια για τα μυστήρια, ώστε τα άγια να φυλάσσονται από τους αμυήτους και να δίνονται σαφώς στους πιστούς — την πειθαρχία που η Εκκλησία πάντα κράτησε στο κατώφλι του θυσιαστηρίου. Η απουσία φθόνου του Μωυσή, 'υπέρ πάντας τους ανθρώπους που ήσαν επί της γης', διδάσκει την πραότητα που χαίρεται όταν άλλοι χαρίζονται, ευχόμενος όλος ο λαός του Κυρίου να ήταν προφήτες. Και η απερίφραστη απόρριψη από τον Θεοδώρητο των μύθων για την Αιθιοπίδα γυναίκα — η επιμονή του ότι 'το να πλάθει μύθους δεν είναι του θείου Πνεύματος, αλλά του αντιδίκου' — διδάσκει τη νηφαλιότητα που δεν θα στολίσει τις Γραφές με επινόηση. Ακόμη και οι τιμωρίες, γρήγορες σε εκείνες τις πρώτες ημέρες, διαβάζονται ως έλεος μεταμφιεσμένο, διότι 'η φιλανθρωπία ήταν ενωμένη με την τιμωρία', και όταν ο λαός μετανόησε, απολάμβανε την εύνοιά Του.
Απαντήστε
Απόκριση
Πάρτε παρηγοριά από τον λύχνο που δεν χάνει τίποτε ανάβοντας άλλους. Μπορείτε να φοβάστε ότι το να δίνετε — τον χρόνο σας, την αγάπη σας, την προσευχή σας, τη χάρη που λάβατε — είναι να μείνετε με λιγότερα· ο Θεοδώρητος σας διδάσκει το αντίθετο. Ο Θεός που μοιράστηκε το πνεύμα του Μωυσή με εβδομήντα και άφησε τον Μωυσή αμείωτο είναι ο ίδιος Θεός του οποίου η χάρις περνά μέσα από έναν ιερέα σε μυριάδες χωρίς απώλεια. Δώστε λοιπόν ελεύθερα. Το φως που φέρετε δεν είναι δικό σας για να το θησαυρίζετε αλλά για να το μεταδίδετε, και δεν γίνεται πιο αμυδρό επειδή μοιράζεται. Μάθετε επίσης την πραότητα του Μωυσή, ο οποίος δεν θα απαγόρευε στον Ελδάδ και τον Μηδάδ αλλά ποθούσε όλος ο λαός του Θεού να προφητεύει. Όταν άλλοι χαρίζονται, είναι ωραίοι, καρποφόροι, μην αφήσετε το σκουλήκι του φθόνου να ανακινηθεί· χαρείτε, και ευχηθείτε τους περισσότερα, διότι ο Θεός που τους χαρίζει δεν πτωχεύει από τα χαρίσματά τους περισσότερο από ό,τι από τα δικά σας. Φυλάξτε τα άγια με την ευλάβεια που διδάσκουν οι σάλπιγγες — μην ρίχνετε μαργαριτάρια σε χοίρους, ούτε μεταχειρίζεστε τα μυστήρια του Θεού ως κοινή ομιλία — αλλά διδάσκετε τους πιστούς σαφώς, κρατώντας τίποτε πίσω από εκείνους που είναι εντός. Και αρνηθείτε, όπως αρνήθηκε ο Θεοδώρητος, τον πειρασμό να κεντήσετε την αλήθεια με μύθους· το Πνεύμα του Θεού είναι το Πνεύμα της νηφαλιότητας, και το να επινοεί κανείς είναι τέχνη του αντιδίκου. Τέλος, όταν έρχεται γρήγορα η διόρθωση στη ζωή σας, μην απελπίζεστε γι' αυτήν: όπου ο Νόμος έφερε φόβο στους αρχάριους, ένωσε φιλανθρωπία με το πλήγμα, και τη στιγμή που ο λαός μετανόησε βρήκε εύνοια. Έτσι θα γίνει και με εσάς, αν όταν παιδευθείτε στραφείτε αμέσως στον φιλάνθρωπο Κύριο.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Θεέ των πάντων, που έλαβες από το πνεύμα που ήταν επάνω στον δούλο Σου Μωυσή και το μετέδωσες στους εβδομήντα χωρίς να μειώσεις τη χάρη που δόθηκε σε αυτόν, ακόμη και ως μία φλόγα ανάβει μυριάδες λύχνους και δεν μειώνεται η ίδια: Σε ευλογώ για τον ανεξάντλητο πλούτο της χάριτός Σου, τον οποίο χύνεις ολόκληρο επάνω σε καθέναν και δεν δαπανάς στη δόση. Κάνε με ατρόμητο να δώσω ό,τι έλαβα, γνωρίζοντας ότι η αγάπη και η προσευχή και η χάρις δεν γίνονται φτωχότερες επειδή μοιράζονται. Δώσε μου την πραότητα του δούλου Σου, ο οποίος δεν φθόνησε κανέναν και ποθούσε όλος ο λαός Σου να είναι προφήτες· ξερίζωσε από εμένα κάθε ζήλεια στα χαρίσματα των άλλων, και άσε με να χαρώ όταν είσαι γενναιόδωρος στον πλησίον μου. Δίδαξέ με να φυλάσσω τα άγια μυστήριά Σου με ευλάβεια, καλύπτοντάς τα από τους βέβηλους και διδάσκοντας τους πιστούς σαφώς· και κράτησέ με στη νηφαλιότητα του Πνεύματός Σου, ώστε ποτέ να μην στολίζω την αλήθειά Σου με τους μύθους του αντιδίκου. Όταν με διορθώνεις, ένωσε τη φιλανθρωπία Σου με το πλήγμα, και όταν μετανοώ, δώσε μου την εύνοιά Σου, όπως έκανες στον λαό Σου στην έρημο. Σε Σένα, Χριστέ Θεέ μας, το ανέκλειπτο Φως από το οποίο ανάβουν όλοι οι λύχνοι μας, με τον Πατέρα και το παναγία Πνεύμα, δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →