← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες

Δεν Είμαι Πλέον Δούλος, αλλά Υιός

Γαλάτες 4Τα Χαρούμενα Νέα (Γαλάτες) — E.J. Waggoner20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο The Glad Tidings, ο Ε.Τ. Ουάγκοναρ ανοίγει τους θησαυρούς της Προς Γαλάτας 4 ανιχνεύοντας τη γραμμή από τη δουλεία κάτω από τα στοιχεία του κόσμου μέχρι την ένδοξη ελευθερία των υιών του Θεού. Η ερμηνεία του διατηρεί το ευαγγέλιο του Χριστού της δικαιοσύνης μας στο κέντρο, δείχνοντας πώς το δώρο του Πατέρα του Υιού Του φέρνει την αληθινή κληρονομία και ελευθερία. Το σημερινό μάθημα μας καλεί να δεχθούμε ξανά την υιοθεσία που μας κάνει πράγματι τέκνα, ζώντας με το Πνεύμα που γράφει τον νόμο της ελευθερίας στις καρδιές μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στην Προς Γαλάτας 4 και διάβασε το κεφάλαιο αργά, ακούγοντας την αντίθεση ανάμεσα στο παιδί υπό δουλεία και στον υιό που έλαβε το Πνεύμα της υιοθεσίας. Άσε τις λέξεις να καθίσουν, ζητώντας από τον Κύριο να σου δείξει πού στέκεσαι σε αυτή την ιστορία της κληρονομίας και της ελευθερίας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Ουάγκοναρ πρώτα εκθέτει την κατάσταση εκείνων που είναι ακόμη παιδιά υπό τα στοιχεία του κόσμου. Μπορεί να ερωτηθεί, Αν τέτοια είναι η κατάσταση εκείνων που εδώ αναφέρονται ως 'παιδιά', πώς μπορούν να ομιλούνται ως κληρονόμοι; Η απάντηση είναι σαφής. Είναι με την αρχή ότι δεν είναι φανερό ποιοι αποτελούν τον σπόρο, μέχρι τη συγκομιδή. Ο Θεός δεν έχει απορρίψει το ανθρώπινο γένος· επομένως, αφού ο πρώτος άνθρωπος που δημιουργήθηκε ονομάστηκε 'ο υιός του Θεού', έπεται ότι όλοι οι άνθρωποι είναι κληρονόμοι με την έννοια ότι βρίσκονται στην ανηλικιότητά τους. Όπως ήδη μάθαμε, 'πριν έλθει η πίστη', αν και όλοι ήμασταν περιπλανώμενοι από τον Θεό, φυλασσόμασταν υπό τον νόμο, φρουρούμενοι από έναν αυστηρό κύριο, 'κλεισμένοι', ώστε να οδηγηθούμε να δεχθούμε την επαγγελία. Τι ευλογημένο πράγμα είναι ότι ο Θεός λογαριάζει ακόμη και τους ασεβείς, εκείνους που είναι στη δουλεία της αμαρτίας, ως τέκνα Του, περιπλανώμενους, άσωτους υιούς, αλλά ακόμη τέκνα. Ο Θεός έχει κάνει όλους τους ανθρώπους 'δεκτούς εν τω Αγαπημένω'. Αυτή η δοκιμαστική ζωή μας δίνεται για τον σκοπό να μας δώσει ευκαιρία να Τον αναγνωρίσουμε ως Πατέρα, και να γίνουμε υιοί πράγματι. Αλλά, εκτός αν επιστρέψουμε σε Αυτόν, θα αποθάνουμε ως δούλοι της αμαρτίας. Έπειτα παρουσιάζει την αποστολή του Υιού ως το σημείο καμπής της απελευθέρωσής μας. Ο Θεός απέστειλε τον Υιό Του, γεννημένο από γυναίκα, και επομένως αληθινό άνθρωπο. Έζησε μια μέση διάρκεια ζωής σε αυτή τη γη εν σαρκί, και υπέφερε όλα τα δεινά και τους κόπους που πέφτουν στον κλήρο του 'ανθρώπου που γεννιέται από γυναίκα'. 'Ο Λόγος έγινε σάρξ'. Ο Χριστός πάντοτε αυτοαποκαλούνταν 'ο Υιός του ανθρώπου', ταυτιζόμενος έτσι για πάντα με ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Ο δεσμός της ένωσης δεν μπορεί ποτέ να σπάσει. Ο Ουάγκοναρ πιέζει το ευαγγέλιο της χάριτος δείχνοντας την πραγματικότητα της υιοθεσίας στην υιότητα. 'Αγαπητοί, τώρα είμαστε υιοί του Θεού'. Α' Ιωάννου 3:2. 'Όσοι δε έλαβον Αυτόν, έδωκεν αυτοίς εξουσίαν να γένωνται υιοί Θεού, τοις πιστεύουσιν εις το όνομα Αυτού'. Ιωάννη 1:12. Αυτή είναι μια εντελώς διαφορετική κατάσταση από εκείνη που περιγράφεται στον τρίτο στίχο ως 'παιδιά'. Σε εκείνη την κατάσταση ήμασταν 'λαός απειθής, ψευδή τέκνα, τέκνα που δεν θέλουν να ακούσουν τον νόμον του Κυρίου'. Ησαΐας 30:9. Πιστεύοντας στον Ιησού, και λαμβάνοντας την υιοθεσία υιών, περιγραφόμαστε 'ως υπάκουα τέκνα, μη συσχηματιζόμενοι κατά τας προτέρας επιθυμίας εν τη αγνοία σας'. Α' Πέτρου 1:14. Ο Χριστός είπε, 'Θέλω να κάμνω το θέλημά Σου, ω Θεέ μου· ναι, ο νόμος Σου είναι εν τη καρδία μου'. Ψαλμός 40:8. Επομένως, αφού Αυτός γίνεται ο αντικαταστάτης μας, όπως περιγράφεται στην προηγούμενη παράγραφο, κυριολεκτικά παίρνοντας τη θέση μας, όχι αντί ημών, αλλά εισερχόμενος εν ημίν, και ζώντας τη ζωή μας εν ημίν και υπέρ ημών, έπεται αναγκαστικά ότι ο ίδιος νόμος πρέπει να είναι εντός των καρδιών μας όταν λαμβάνουμε την υιοθεσία υιών. Για τη διάκριση μεταξύ δούλων και ελεύθερων υιών γράφει: 'Δεν είσαι πλέον δούλος, αλλά υιός'. Θα φανεί ότι όπως υπάρχουν δύο είδη παιδιών, έτσι υπάρχουν δύο τάξεις δούλων. Στο πρώτο μέρος αυτού του κεφαλαίου η λέξη 'παιδιά' χρησιμοποιείται για να δηλώσει εκείνους που δεν είναι 'ενήλικες', και δεν έχουν τις αισθήσεις τους εξασκημένες να διακρίνουν τόσο το καλό όσο και το κακό. Εβραίους 5:14. Η επαγγελία είναι προς αυτούς, όπως και 'προς πάντας τους μακράν', αλλά μένει να φανεί αν θα δεχθούν αυτήν, να γίνουν μέτοχοι της θείας φύσεως, και έτσι υιοί του Θεού πράγματι. Ενώ έτσι τέκνα οργής, οι άνθρωποι είναι δούλοι της αμαρτίας, όχι δούλοι του Θεού. Ο Υιός του Θεού είναι δούλος, αλλά δούλος με πολύ διαφορετική έννοια από τον δούλο που εδώ αναφέρεται. Ο χαρακτήρας του δούλου εξαρτάται από τον κύριο τον οποίο υπηρετεί. Σε αυτό το κεφάλαιο η λέξη 'δούλος' εφαρμόζεται πάντοτε, όχι σε δούλους του Θεού, που είναι πραγματικά υιοί, αλλά στους δεσμίους δούλους της αμαρτίας. Μεταξύ τέτοιου δούλου και υιού υπάρχει τεράστια διαφορά. Ο δούλος δεν μπορεί να κατέχει τίποτε· δεν έχει έλεγχο επάνω στον εαυτό του, και αυτό είναι το χαρακτηριστικό του γνώρισμα. Ο ελεύθερος υιός, αντιθέτως, έχει κυριαρχία επάνω σε κάθε δημιουργημένο πράγμα, όπως στην αρχή, επειδή έχει τη νίκη επάνω στον εαυτό του· διότι 'ο μακρόθυμος είναι καλύτερος του ισχυρού· και ο κυβερνών το πνεύμα αυτού υπέρ του καταλαμβάνοντος πόλιν'.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Ουάγκοναρ υψώνει τα μάτια μας στην πλήρη ταύτιση του Χριστού μαζί μας στο έργο της αντικατάστασης. Δηλαδή, διαπερνά το είναι μας, ταυτιζόμενος τόσο πλήρως με εμάς ώστε οτιδήποτε αγγίζει ή επηρεάζει εμάς αγγίζει και επηρεάζει Αυτόν. Δεν είναι ο αντικαταστάτης μας με την έννοια ότι ένας άνθρωπος είναι αντικαταστάτης για άλλον, στον στρατό, για παράδειγμα, ο αντικαταστάτης όντας σε ένα μέρος, ενώ αυτός για τον οποίο είναι αντικαταστάτης είναι κάπου αλλού, απασχολημένος σε κάποια άλλη υπηρεσία. Όχι· η αντικατάσταση του Χριστού είναι πολύ διαφορετική. Είναι ο αντικαταστάτης μας με το ότι αντικαθιστά τον Εαυτό Του για εμάς, και εμείς δεν εμφανιζόμαστε πλέον. Εξαφανιζόμαστε εντελώς, ώστε να είναι 'ουκ εγώ, αλλά ο Χριστός'. Έτσι ρίχνουμε τις μέριμνές μας επάνω Του, όχι μαζεύοντάς τες και με προσπάθεια ρίχνοντάς τες επάνω Του, αλλά ταπεινώνοντας τον εαυτό μας στην ανυπαρξία που είμαστε, ώστε να αφήσουμε το βάρος να αναπαύεται επάνω Του μόνο. Κλείνει τον στοχασμό κατευθύνοντάς μας στον Μεσίτη της νέας διαθήκης στο Όρος Σιών. Αλλά μην αφήσεις κανέναν να σε εξαπατήσει με μάταια λόγια, λέγοντάς σου ότι μπορείς τώρα να καταπατήσεις τον νόμο του Θεού, εκείνον τον νόμο τον οποίο ο Ίδιος διακήρυξε με τόση φοβερή μεγαλειότητα από το Σινά. Ερχόμενοι στο Όρος Σιών, προς τον Ιησού, τον Μεσίτη της νέας διαθήκης, και προς το αίμα του ραντισμού, γινόμαστε ελεύθεροι από την αμαρτία, από την παράβαση του νόμου. Η βάση του θρόνου του Θεού στη Σιών είναι ο νόμος Του. Από τον θρόνο προέρχονται τα ίδια 'αστραπαί και βρονταί και φωναί' (Αποκάλυψη 4:5· 11:19) όπως από το Σινά, επειδή ο ίδιος ακριβώς νόμος είναι εκεί. Αλλά είναι 'ο θρόνος της χάριτος', και επομένως, παρά τις βροντές, ερχόμαστε σε αυτόν με παρρησία, βέβαιοι ότι από τον Θεό, τον Κριτή πάντων, που κάθεται επάνω στο ιλαστήριο, θα λάβουμε έλεος. Μάλιστα, περισσότερο, θα βρούμε επίσης χάριν προς βοήθειαν εν καιρώ ανάγκης, χάριν προς βοήθειάν μας την ώρα του πειρασμού προς αμαρτία, διότι εκ μέσου του θρόνου, από τον εσφαγμένον Αμνόν (Αποκάλυψη 5:6), ρέει ο ποταμός του ύδατος της ζωής, φέρνοντας σε εμάς από την καρδιά του Χριστού 'τον νόμον του Πνεύματος της ζωής'. Πίνουμε από αυτό, λουζόμαστε σε αυτό, και βρίσκουμε καθαρισμό από πάσα αμαρτία.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού αισθάνεσαι ακόμη την έλξη των 'ασθενών και πτωχών στοιχείων' που κάποτε σε κρατούσαν; Πώς αλλάζει η αλήθεια ότι ο Χριστός έχει έρθει στη θέση σου τον τρόπο που αντιμετωπίζεις τον πειρασμό σήμερα; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείς να αναπαύεσαι στην ελευθερία ενός υιού αντί να αγωνίζεσαι ως δούλος;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ, Σε ευχαριστούμε που απέστειλες τον Υιό Σου, γεννημένο από γυναίκα, για να μας βγάλεις από τη δουλεία και να μας δώσεις την υιοθεσία υιών. Δώσε μας χάριν να σταθούμε στερεοί στην ελευθερία με την οποία ο Χριστός μας ελευθέρωσε, μη περιπλεκόμενοι πλέον στον ζυγό των στοιχείων του κόσμου. Ας κατοικήσει το Πνεύμα του Υιού Σου στις καρδιές μας ώστε να κράζουμε, Αββά, Πατέρα, και να περιπατούμε ως αληθινοί κληρονόμοι της επαγγελίας. Φύλαξέ μας από κάθε μορφή αυτοπεποίθησης και οδήγησέ μας καθημερινά στον Μεσίτη στο Όρος Σιών, όπου η χάρις ρέει ελεύθερα. Εν ονόματι του Ιησού, αμήν.

Τα Χαρούμενα Νέα (Γαλάτες) — E.J. Waggoner · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →