Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Άσμα Ασμάτων
Άσμα Ασμάτων 7-8 — Eterniseed (ευαγγελικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τα κεφάλαια 7 και 8 του Άσματος Ασμάτων διαβάζονται σαν προσωπική επιστολή που γράφει ο Ιησούς στην καρδιά που του ανήκει. Εδώ ο αναστημένος Κύριος αργοπορεί πάνω στην ομορφιά που ο ίδιος έχει τοποθετήσει στον λαό του, όχι ως μακρινός παρατηρητής αλλά ως ο Νυμφίος που δεν μπορεί να αποστρέψει το βλέμμα. Τα λόγια μετακινούνται από την ευχαριστημένη περιγραφή στην εδραιωμένη ανήκουσα, δείχνοντας πώς η αγάπη που πρώτα μας τράβηξε τώρα μας κρατά στερεά μέσα από κάθε συνηθισμένη ημέρα. Ακούμε την ίδια φωνή που μας κάλεσε με το όνομα να χαίρεται ακόμη για εμάς με άσμα, προσκαλώντας μας να αναπαυθούμε στην αλήθεια ότι είμαστε δικοί του και αυτός δικός μας. Αυτό το τμήμα της Γραφής διατηρεί την ιστορία της σωτηρίας προσωπική: ο σταυρός μας έχει κάνει όμορφους, ο κενός τάφος έχει εξασφαλίσει τη θέση μας στο πλευρό του, και το Πνεύμα κρατά τη συνομιλία ζωντανή. Καθώς ακούμε, το ερώτημα δεν είναι αν ανταποκρινόμαστε αλλά αν θα αφήσουμε τον Ιησού να μας πει ξανά ποιοι είμαστε γι' αυτόν αυτή τη στιγμή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε αυτά τα δύο κεφάλαια αργά, ίσως δυνατά, σαν ο Ιησούς να μιλούσε απευθείας σε εσάς. Προσέξτε πώς οι περιγραφές της ομορφιάς επιστρέφουν συνεχώς στην καρποφορία και τη δύναμη, σημάδια ζωής ήδη ενωμένης μαζί του. Προσέξτε τον επαναλαμβανόμενο ισχυρισμό της ανήκουσας που εμφανίζεται στο κεφάλαιο 8 και τον τρόπο που η αγάπη απεικονίζεται ανυποχώρητη σαν τον θάνατο αλλά αρκετά ήπια για να σφραγίσει μια καρδιά. Αφήστε τον τόνο της αμοιβαίας ευχαρίστησης να εισχωρήσει· αυτό δεν είναι κατάλογος καθηκόντων αλλά ανταλλαγή στοργής μεταξύ του Κυρίου και εκείνου που αποκαλεί δικό του.
Μελετήστε
Μελέτη
Το απόσπασμα ανοίγει με τον Ιησού να περιγράφει την αγαπημένη του με φρέσκες λεπτομέρειες, μετακινούμενος από τα πόδια της στα ρέοντα μαλλιά της, κάθε χαρακτηριστικό φέρνοντας το σημάδι της δικής του δημιουργίας. Βλέπει χάρη όπου εμείς συχνά βλέπουμε μόνο αδυναμία, και αργοπορεί επειδή αυτό που έχει εξαγοράσει τώρα αντανακλά τη δική του καλοσύνη. Οι εικόνες των φοινίκων και των συστάδων καρπών μιλούν για ζωή που έχει θρεφθεί από την παρουσία του και τώρα προσφέρει σκιά και γλυκύτητα σε άλλους. Αυτό δεν είναι κολακεία· είναι η ειλικρινής χαρά του Νυμφίου που έχει ήδη δώσει τα πάντα για να κάνει την εκκλησία του όμορφη. Όταν η γυναίκα απαντά προσκαλώντας τον στους αμπελώνες, απλώς επιστρέφει την ευχαρίστηση που εκείνος έδειξε πρώτος. Γνωρίζει ότι τα χωράφια της καθημερινής ζωής γίνονται τόποι κοινωνίας όταν είναι εκείνος εκεί. Το κεφάλαιο 8 βαθαίνει την ανταλλαγή. Η δήλωση 'Είμαι του αγαπημένου μου και η επιθυμία του είναι για εμένα' εδραιώνει την καρδιά σε παροντική ασφάλεια. Τίποτα στις περιστάσεις της ημέρας δεν μπορεί να αναιρέσει αυτό που ο Ιησούς έχει μιλήσει πάνω στους δικούς του. Η σφραγίδα πάνω στην καρδιά και το χέρι απεικονίζει αγάπη που μας σημαδεύει μόνιμα, ισχυρότερη από κάθε αντίπαλη αξίωση. Ακόμη και η προειδοποίηση για τις μικρές αλεπούδες μας θυμίζει ότι μικρές περισπάσεις μπορούν ακόμη να δαγκώσουν την οικειότητα, όμως ο επικρατέστερος τόνος παραμένει εδραιωμένης ανάπαυσης. Ο Ιησούς δεν κουράζεται από τον λαό του· συνεχίζει να βρίσκει νέους λόγους για να χαίρεται γι' αυτούς. Οι τελευταίες γραμμές για τη μικρή αδελφή και τον φύλακα του αμπελώνα επεκτείνουν την ίδια αγάπη προς τα έξω, δείχνοντας ότι όσοι ζουν μέσα σε αυτή την ανήκουσα φυσικά ποθούν άλλοι να τη γευτούν επίσης. Σε όλο το κείμενο, επιστρέφει συνεχώς σε μία πραγματικότητα: ο προσωπικός Ιησούς ευχαριστείται με εκείνους ακριβώς που έχει πλύνει και συνεχίζει να πλένει, και αυτή η ευχαρίστηση δημιουργεί την ασφάλεια μέσα στην οποία μαθαίνουμε να τον αγαπάμε με τη σειρά μας.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτή η ίδια νότα εδραιωμένης ανήκουσας αντηχεί μέσα από την υπόλοιπη Γραφή. Ο Παύλος γράφει ότι ο Χριστός αγάπησε την εκκλησία και παρέδωσε τον εαυτό του για χάρη της ώστε να την παρουσιάσει στον εαυτό του λαμπρή. Οι προφήτες ήδη απεικόνιζαν τον Θεό να χαίρεται για τη Σιών όπως ο νυμφίος χαίρεται για τη νύφη του. Στα Ευαγγέλια βλέπουμε τον Ιησού να πλησιάζει απλούς ανθρώπους με το ίδιο στοργικό βλέμμα, καλώντας τους με το όνομα και μένοντας στα τραπέζια τους. Το νήμα που τρέχει από το Άσμα Ασμάτων μέσα από τους προφήτες προς τις επιστολές είναι η συνεπής ιστορία ενός Θεού που δεν ανέχεται απλώς τον λαό του αλλά ευχαριστείται σε αυτούς. Όταν διαβάζουμε αυτά τα κεφάλαια, ακούμε μια πρώιμη χορδή εκείνης της μελωδίας που βρίσκει την πληρέστερη έκφρασή της στον σταυρό και θα ψαλεί για πάντα στο γαμήλιο δείπνο του Αρνίου.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις συνηθισμένες ρουτίνες σας σήμερα μπορείτε να σταματήσετε και να αφήσετε τον Ιησού να σας πει ξανά ότι είστε δικοί του και η επιθυμία του είναι για εσάς; Ποια μικρή περισπάση ή 'μικρή αλεπού' τραβάει αυτή τη στιγμή την προσοχή σας μακριά από την απλή χαρά του να είστε μαζί του; Πώς θα άλλαζαν οι συνομιλίες σας με άλλους αν κουβαλούσατε την εδραιωμένη πεποίθηση ότι ο ίδιος Κύριος που ευχαριστείται σε εσάς ευχαριστείται επίσης να φέρει άλλους στην ίδια ανήκουσα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ιησού, σε ευχαριστούμε που μιλάς πάνω μας με τέτοια τρυφερότητα σε αυτά τα κεφάλαια. Σε ακούμε να περιγράφεις την ομορφιά που έχεις τοποθετήσει μέσα μας και αναπαυόμαστε στην αλήθεια ότι η επιθυμία σου παραμένει σταθερή πάνω μας. Σφράγισε τις καρδιές μας με την αγάπη σου σήμερα ώστε τίποτα άλλο να μην μπορεί να διεκδικήσει την πρώτη θέση. Ας χυθεί η χαρά της ανήκουσας σε σένα στον τρόπο που περπατάμε μέσα στα σπίτια μας, την εργασία μας και τις συνομιλίες μας. Σύρε άλλους στον ίδιο ασφαλή τόπο στο πλευρό σου, και συνέχισε να μας διδάσκεις πώς να απαντούμε στην στοργή σου με τη δική μας. Σε αγαπάμε επειδή εσύ πρώτος μας αγάπησες. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.