Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεση 3-4 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε τις καρδιές μας σήμερα στην αιώνια μαρτυρία του Σχολίου του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Με το πνεύμα του Wesleyan στρεφόμαστε εκ νέου στα κεφάλαια τρία και τέσσερα της Γένεσης, όπου η πρώτη αμαρτία και οι σοβαρές συνέπειές της τίθενται ενώπιόν μας. Ο Whedon καθοδηγεί τον αναγνώστη με προσεκτική, διαποτισμένη από τη Γραφή διορατικότητα, τιμώντας τόσο την κυριολεκτική καταγραφή όσο και τα βαθύτερα μυστήρια της λύτρωσης. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε το ιερό κείμενο να φωτίσει τη μελέτη μας, να ενισχύσει την αποφασιστικότητά μας ενάντια στον πειραστή και να μας φέρει πιο κοντά στον Θεό της χάριτος που υπόσχεται νίκη μέσω του Χριστού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ευλάβεια ας διαβάσουμε τώρα δυνατά τα ορισμένα κεφάλαια, Γένεση τρία και τέσσερα. Ακούστε προσευχόμενοι τη φωνή του Κυρίου καθώς η αφήγηση κινείται από την προσέγγιση του φιδιού, μέσω της πτώσης και της κρίσης, στις πρώτες προσφορές και την εξάπλωση της αμαρτίας. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά, προετοιμάζοντας το έδαφος για το σχόλιο που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά εκθέτοντας την αφήγηση της πρώτης παράβασης.
Εισαγωγή. Η ΠΡΩΤΗ ΑΜΑΡΤΙΑ, Γένεση 3:1-24. Έχοντας δώσει μια εικόνα της αρχικής εντιμότητας και ευλογίας του πρώτου ανθρώπινου ζεύγους, ο συγγραφέας σπεύδει να περιγράψει την πρώτη τους παράβαση. Πόσο καιρό ο άνθρωπος συνέχισε στην αρχέγονη κατάσταση αγιότητάς του δεν μας πληροφορείται, και οι υποθέσεις εδώ είναι άχρηστες. Δεχόμαστε τις δηλώσεις αυτής της Γραφής ως αφήγηση γεγονότων. Η αναπαράσταση της αρχικής παράβασης του ανθρώπου, όπως δίνεται εδώ, μπορεί, πράγματι, να παραδεχτεί ότι έχει στοιχεία συμβολικής επένδυσης, αλλά δεν υπάρχει κανένα μέρος της αφήγησης που να μην μπορεί να εξηγηθεί κυριολεκτικά, και να γίνει δεκτό ως αληθινή περιγραφή των πιο σημαντικών γεγονότων στην ιστορία της φυλής μας. Απορρίπτουμε αναλόγως την ορθολογιστική υπόθεση, η οποία αντιμετωπίζει αυτό το σημαντικό γεγονός ως μια μυθική αναπαράσταση της αποδέσμευσης του ανθρώπου από την αγνότητα και την αθωότητα της παιδικής ηλικίας, και την επίτευξη της συνειδητής χρήσης της λογικής του και της ηθικής ελευθερίας.Στη συνέχεια απορρίπτει την αλληγορική άποψη και επιβεβαιώνει τον ρόλο του φιδιού.
Μια υγιής και αυτοσυνεπής ερμηνεία, σύμφωνα με γραμματικο-ιστορικές αρχές, απαιτεί επίσης να απορρίψουμε την αλληγορική εξήγηση, η οποία αρνείται ότι οποιοδήποτε πραγματικό φίδι συνδέθηκε με την αρχική παράβαση, και υποστηρίζει ότι ο πειρασμός ήταν εντελώς υποκειμενικός ή εσωτερικός. Ότι ο Σατανάς ήταν ο πειραστής είναι προφανώς το νόημα τέτοιων χωρίων της Γραφής όπως το Ιωάννης 8:44, όπου ο Κύριός μας τον αποκαλεί πατέρα των ψεμάτων σε αναφορά στην καταγραφή του αρχικού πειρασμού, και Αποκάλυψη 12:9, όπου αποκαλείται 'το αρχαίο φίδι,... ο Διάβολος και ο Σατανάς, ο οποίος εξαπατά όλο τον κόσμο'.Ο Whedon στη συνέχεια αναπτύσσει πολλά σημαντικά μαθήματα που αντλούνται από το κεφάλαιο.
'Είναι εξίσου λίγο μια απλή αλληγορία', λέει ο Lange, 'όσο και η ίδια η ανθρώπινη φυλή είναι μια απλή αλληγορία'. Στις περιγραφές και τις πολλαπλές υποδείξεις της είναι σε αρμονία με τις βαθύτερες εμπειρίες της ανθρώπινης καρδιάς, και με όλα τα άλλα μαθήματα της θείας αποκάλυψης. Μεταξύ των μαθημάτων της σημειώνουμε τα εξής: 1. Το πρόβλημα του ηθικού κακού συνδέεται με έναν πνευματικό κόσμο, και με ένα δαιμονικό ον, το οποίο είχε γίνει αμαρτωλό και κακόβουλο πριν εμφανιστεί ο άνθρωπος. Ήδη το σύμπαν του Θεού ήταν κάπου σκοτεινό με την κόλαση. Πώς εισήλθε το κακό πότε και πού εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο πειραστής είναι ερωτήματα που αυτή η Γραφή υποδηλώνει αλλά δεν απαντά. Ότι η αμαρτία προήλθε από κατάχρηση της ηθικής ελευθερίας υπονοείται σε αυτή την αφήγηση της πρώτης αμαρτίας του ανθρώπου. Ότι ο πειραστής ήταν στην πραγματικότητα μια προσωπική κακή φύση, που ενεργούσε με τη μορφή φιδιού, προκύπτει από μεταγενέστερες αποκαλύψεις της Γραφής. Βλέπε ειδικά Ιωάννης 8:44, και Αποκάλυψη 12:9.Στον ίδιο τον πειρασμό πιέζει το τριπλό πρότυπο επίθεσης.
Εδάφιο 6. 6. Καλό για τροφή… ευχάριστο στα μάτια… επιθυμητό για να κάνει κάποιον σοφό. Παρατηρήστε την τριπλή μορφή αυτού του πρώτου πειρασμού. Πρώτον, γίνεται έκκληση στην ζωική όρεξη· μετά, στο λαχταριστό μάτι· και μετά σε μια φιλοδοξία να γίνει κανείς σοφός και θεϊκός. Έτσι, και ο απόστολος περιλαμβάνει όλες τις γενικές μορφές ανθρώπινου πειρασμού υπό 'την επιθυμία της σάρκας, και την επιθυμία των ματιών, και την αλαζονεία της ζωής'. 1 Ιωάννης 2:16. Είναι αξιοσημείωτο ότι όταν αυτό το ίδιο αρχαίο φίδι επιχείρησε την καταστροφή του Δευτέρου Αδάμ χρησιμοποίησε την ίδια τριπλή μέθοδο επίθεσης. Η πρώτη, βασίστηκε στην αίσθηση της πείνας του· η δεύτερη, ήταν μια πρόταση να επιδείξει μια μάταιη επίδειξη στον ναό του Θεού· και η τρίτη, να κάνει τον εαυτό του έναν ήρωα-θεό του κόσμου. Συγκρ. Ματθαίος 4:1-11. Μετά την αποτυχία του πρώτου Αδάμ και τον θρίαμβο του Δευτέρου σε σύγκρουση με τον διάβολο, δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι αγνοούμε τις μηχανορραφίες του Σατανά.
Σκεφτείτε
Ο Whedon καταλήγει υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα της θαυματουργικής θείας παρέμβασης.
Αντί να συμφωνούμε με την ορθολογιστική υπόθεση ότι το θαυματουργικό στην ανθρώπινη ιστορία είναι αδύνατο και απίστευτο, μάλλον υποθέτουμε το αντίθετο, όπως υποδηλώνεται από αυτή την αφήγηση της αρχικής κατάστασης του ανθρώπου και της πρώτης αμαρτίας του, ότι, για να νικήσουμε τον πονηρό, πρέπει να αναμένεται θαυματουργική παρέμβαση ενός ισχυρότερου από τον Σατανά. Και έτσι όλες οι θεοφάνειες και όλα τα θαύματα που καταγράφονται στις αρχαίες Γραφές είναι απλώς μια κατάλληλη προετοιμασία για την ενσάρκωση και το λυτρωτικό έργο του Υιού του Θεού. Σε συμφωνία με αυτό, είναι αξιοσημείωτο ότι τα δύο εντυπωσιακά σύμβολα που αποκαλύφθηκαν στην πύλη του Παραδείσου ενσωματώνουν την ουσία όλων των μεταγενέστερων αποκαλύψεων της Γραφής. 4. Το πόσο η αρχική αμαρτία του ανθρώπου επηρέασε τη φυσική δημιουργία μπορεί να παραμείνει ένα ανοιχτό ερώτημα. Η γη καταράστηκε για χάρη του ανθρώπου (Γένεση 3:17-18), και κάποιοι έχουν σκεφτεί ότι όλη η ταλαιπωρία των ζώων είναι συνέπεια της ανθρώπινης αμαρτίας. Εδώ, ωστόσο, πρέπει να προχωρήσουμε με μεγάλη προσοχή.Τέλος, επιβεβαιώνει ότι η αμαρτία εξαπλώνει την καταστροφή, αλλά εξυπηρετεί έναν πειθαρχικό σκοπό υπό τη σοφή οικονομία του Θεού.
Αλλά ενώ μπορούμε να αρνηθούμε ότι η ταλαιπωρία και ο θάνατος στην ζωική δημιουργία είναι συνέπεια της αμαρτίας του ανθρώπου, μπορούμε κάλλιστα να διστάσουμε να επιβεβαιώσουμε ότι δεν είναι με κανέναν τρόπο συνέπεια της αμαρτίας. Η ύπαρξη του σατανικού πειραστή υποδηλώνει ότι η αμαρτία υπήρχε στον κόσμο πριν ο Θεός φυτέψει τον κήπο της Εδέμ. Μπορούμε ακόμη και να τολμήσουμε τη δήλωση ότι πριν εμφανιστεί ένα φίδι ανάμεσα στα 'θηρία του αγρού', 'το αρχαίο φίδι, που ονομάζεται Διάβολος και Σατανάς', ήταν στον κόσμο. Αλλά αν η πρώτη αμαρτία που έγινε γνωστή στο σύμπαν του Θεού προήλθε από τον Σατανά, δεν μπορούμε να το επιβεβαιώσουμε. Εξίσου λίγο γνωρίζουμε τι καταστροφή και αταξία είχαν προηγουμένως εισαχθεί στη δημιουργία από κακές 'αρχές και εξουσίες'. Εφεσίους 6:12. Αυτό γνωρίζουμε, ότι η αμαρτία εξαπλώνει την καταστροφή και τον θάνατο στον ηθικό κόσμο, και, βασιλεύοντας στο πνεύμα του ανθρώπου, επηρεάζει και το σώμα του, και τον υποβάλλει σε πολλαπλές δυστυχίες.
Απαντήστε
1. Πώς η αναγνώριση ενός πραγματικού πειραστή διαμορφώνει τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τον καθημερινό πειρασμό;
2. Σε ποιους τομείς της ζωής σας πειράζεστε να μεταθέτετε την ευθύνη αντί να ομολογείτε την αμαρτία;
3. Πού βλέπετε την ανάγκη για τη μεγαλύτερη δύναμη του Χριστού για να υπερνικήσετε τα έργα του εχθρού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε και άγιε Θεέ, σε ευχαριστούμε για το καθαρό φως του λόγου σου και για τους πιστούς κόπους του δούλου σου Daniel D. Whedon. Χάρισέ μας, σε παρακαλούμε, ένα αληθινό μίσος για την αμαρτία και μια ζωντανή πίστη στο Σπέρμα της γυναίκας που συντρίβει το κεφάλι του φιδιού. Κράτησέ μας άγρυπνους ενάντια στις ύπουλες μηχανορραφίες του αντιπάλου, και ένδυσέ μας καθημερινά με τη δικαιοσύνη του Χριστού. Είθε κάθε δοκιμασία να εργάζεται σε εμάς ένα αιώνιο βάρος δόξας, και είθε τα σπίτια και οι καρδιές μας να παραμείνουν υπό την προστασία της αγάπης της διαθήκης σου. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →