← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 1-2 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 1-2Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στις ήσυχες ώρες του στοχασμού, στρεφόμαστε στις διαχρονικές γνώσεις του Ματθαίου Χένρι, του οποίου το σχόλιο φωτίζει τα αρχαία άσματα της Γραφής με βαθιά σοφία. Σήμερα, καθώς εξερευνούμε τους Ψαλμούς 1 και 2, τα λόγια του Χένρι μας οδηγούν μέσα από την έντονη αντίθεση μεταξύ του δικαίου και του ασεβούς, προσκαλώντας μας να επιλέξουμε τον δρόμο της ευλογίας. Οι στοχασμοί του μας υπενθυμίζουν ότι η αληθινή ευτυχία πηγάζει από την ευαρέσκεια στον νόμο του Θεού και την υποταγή στη βασιλεία του Μεσσία. Ας προετοιμάσουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε αυτήν την διδασκαλία, επιτρέποντάς της να διαμορφώσει την καθημερινή μας πορεία και να εμβαθύνει την αφοσίωσή μας στον Κύριο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ανοιχτές καρδιές διαβάζουμε τώρα τους Ψαλμούς 1 και 2 δυνατά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να μιλήσει μέσω αυτών των θεμελιωδών ασμάτων. Προσέξτε τη σαφή διαίρεση μεταξύ του ευλογημένου δρόμου του δικαίου και του εφήμερου μονοπατιού του ασεβούς. Ακούστε την υπόσχεση της καρποφορίας και την προειδοποίηση της κρίσης. Ας εγκατασταθούν βαθιά τα λόγια καθώς προετοιμαζόμαστε να τα μελετήσουμε με τον Ματθαίο Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά πλαισιώνοντας τον Ψαλμό α΄ ως ουσιώδη διδασκαλία που διακρίνει τις οδούς της ευλογίας και της καταστροφής. Αυτός είναι ψαλμός διδασκαλίας σχετικά με το καλό και το κακό, που θέτει ενώπιόν μας ζωή και θάνατο, την ευλογία και την κατάρα, ώστε να επιλέξουμε τον ορθό δρόμο που οδηγεί στην ευτυχία και να αποφύγουμε εκείνον που σίγουρα θα καταλήξει στη δυστυχία και την καταστροφή μας. Ο διαφορετικός χαρακτήρας και η κατάσταση των ευσεβών ανθρώπων και των ασεβών ανθρώπων, εκείνων που υπηρετούν τον Θεό και εκείνων που δεν τον υπηρετούν, δηλώνεται εδώ σαφώς με λίγα λόγια, ώστε κάθε άνθρωπος, αν είναι πιστός στον εαυτό του, να μπορεί εδώ να δει το ίδιο του το πρόσωπο και έπειτα να διαβάσει την ίδια του την μοίρα. Αυτή η διαίρεση των τέκνων των ανθρώπων σε αγίους και αμαρτωλούς, δικαίους και αδίκους, τα τέκνα του Θεού και τα τέκνα του πονηρού, όπως είναι αρχαία, από τότε που άρχισε ο αγώνας μεταξύ αμαρτίας και χάριτος, του σπέρματος της γυναικός και του σπέρματος του όφεως, έτσι είναι διαρκής και θα επιβιώσει όλων των άλλων διαιρέσεων και υποδιαιρέσεων των ανθρώπων σε υψηλούς και χαμηλούς, πλουσίους και πτωχούς, δούλους και ελεύθερους, διότι με αυτήν θα καθοριστεί η αιώνια κατάσταση των ανθρώπων και η διάκριση θα διαρκέσει όσο ο ουρανός και ο άδης. Αυτός ο ψαλμός μας δείχνει, Ι. Την αγιότητα και την ευτυχία ενός ευσεβούς ανθρώπου, εδ. 1-3. ΙΙ. Την αμαρτωλότητα και την δυστυχία ενός ασεβούς ανθρώπου, εδ. 4, 5. ΙΙΙ. Το έδαφος και τον λόγο και των δύο, εδ. 6. Όποιος συνέλεξε τους ψαλμούς του Δαβίδ (πιθανώς ήταν ο Έσδρας) με καλό λόγο έθεσε αυτόν τον ψαλμό πρώτο, ως πρόλογο στους υπόλοιπους, επειδή είναι απολύτως αναγκαίο για την αποδοχή των λατρευτικών μας πράξεων να είμαστε δίκαιοι ενώπιον του Θεού (διότι μόνο η προσευχή του ευθύς είναι ευαρέστησή του), και επομένως να είμαστε ορθοί στις αντιλήψεις μας για την μακαριότητα και στην επιλογή μας του δρόμου που οδηγεί σε αυτήν. Εκείνοι δεν είναι κατάλληλοι να προσφέρουν καλές προσευχές που δεν περπατούν σε καλούς δρόμους. Ο Χένρι έπειτα λεπτομερεί την εσκεμμένη αποφυγή του ευσεβούς ανθρώπου από κακή συμβουλή και συντροφιά. 1. Ένας ευσεβής άνθρωπος, για να αποφύγει το κακό, αποκηρύσσει εντελώς την συντροφιά των κακοποιών και δεν θα οδηγηθεί από αυτούς (εδ. 1): Δεν περπατά στη βουλή των ασεβών, κ.λπ. Αυτό το μέρος του χαρακτήρα του τίθεται πρώτο, επειδή εκείνοι που θα τηρήσουν τις εντολές του Θεού τους πρέπει να πουν στους κακοποιούς, Απομακρυνθείτε από εμάς (Ψαλμ. ριθ΄ 115), και η απομάκρυνση από το κακό είναι εκείνο στο οποίο αρχίζει η σοφία. (1.) Βλέπει κακοποιούς γύρω του, ο κόσμος είναι γεμάτος από αυτούς, περπατούν από κάθε πλευρά. Περιγράφονται εδώ με τρεις χαρακτήρες, ασεβείς, αμαρτωλοί και χλευαστές. Δείτε με ποια βήματα φθάνουν οι άνθρωποι στο ύψος της ασεβείας. Κανείς δεν γίνεται αμέσως ο χειρότερος. Είναι πρώτα ασεβείς, αποβάλλοντας τον φόβο του Θεού και ζώντας στην παράλειψη του καθήκοντός τους προς αυτόν, αλλά δεν αναπαύονται εκεί. Όταν οι υπηρεσίες της θρησκείας παραμεληθούν, γίνονται αμαρτωλοί, δηλαδή ξεσπούν σε ανοιχτή επανάσταση κατά του Θεού και εμπλέκονται στην υπηρεσία της αμαρτίας και του Σατανά. Οι παραλείψεις ανοίγουν δρόμο για τις πράξεις, και με αυτές η καρδιά σκληρύνεται τόσο ώστε τελικά γίνονται χλευαστές, δηλαδή αψηφούν ανοιχτά ό,τι είναι ιερό, χλευάζουν τη θρησκεία και κάνουν αστείο την αμαρτία. Έτσι είναι ο δρόμος της ανομίας κατηφορικός, οι κακοί γίνονται χειρότεροι, οι αμαρτωλοί οι ίδιοι γίνονται πειρασμοί για άλλους και συνήγοροι του Βάαλ. Η λέξη που μεταφράζουμε ασεβείς σημαίνει εκείνους που είναι ασταθείς, δεν στοχεύουν σε κανένα βέβαιο τέλος και δεν περπατούν κατά κανένα βέβαιο κανόνα, αλλά είναι υπό την εντολή κάθε επιθυμίας και υπό την κλήση κάθε πειρασμού. Η λέξη για αμαρτωλούς σημαίνει εκείνους που είναι αποφασισμένοι για την πρακτική της αμαρτίας και την θέτουν ως επάγγελμά τους. Οι χλευαστές είναι εκείνοι που στρέφουν το στόμα τους κατά των ουρανών. Αυτούς ο καλός άνθρωπος βλέπει με θλιμμένη καρδιά, είναι διαρκής θλίψη για την δίκαιη ψυχή του. Αλλά, (2.) Τους αποφεύγει όπου τους βλέπει. Δεν κάνει όπως κάνουν εκείνοι, και για να μην το κάνει, δεν συναναστρέφεται οικεία μαζί τους. [1.] Δεν περπατά στη βουλή των ασεβών. Δεν είναι παρών στις βουλές τους, ούτε συμβουλεύεται μαζί τους, αν και είναι ποτέ τόσο έξυπνοι, και πονηροί, και λόγιοι, αν είναι ασεβείς, δεν θα είναι οι άνθρωποι της βουλής του. Δεν συγκατατίθεται σε αυτούς, ούτε λέει όπως λένε εκείνοι, Λουκ. κγ΄ 51. Δεν παίρνει τα μέτρα του από τις αρχές τους, ούτε ενεργεί σύμφωνα με τη συμβουλή που δίνουν και παίρνουν. Οι ασεβείς είναι πρόθυμοι να δώσουν τη συμβουλή τους κατά της θρησκείας, και διαχειρίζεται τόσο επιδέξια ώστε έχουμε λόγο να θεωρούμε τους εαυτούς μας ευτυχείς αν διαφύγουμε τη μόλυνση και την παγίδευση από αυτήν. [2.] Δεν στέκεται στον δρόμο των αμαρτωλών, αποφεύγει να κάνει όπως κάνουν εκείνοι, ο δρόμος τους δεν θα είναι ο δρόμος του, δεν θα εισέλθει σε αυτόν, πολύ λιγότερο θα παραμείνει σε αυτόν, όπως κάνει ο αμαρτωλός, που θέτει τον εαυτό του σε δρόμο που δεν είναι καλός, Ψαλμ. λστ΄ 4. Αποφεύγει (όσο μπορεί) να είναι όπου είναι εκείνοι. Για να μην τους μιμηθεί, δεν θα συναναστραφεί μαζί τους, ούτε θα τους επιλέξει ως συντρόφους του. Δεν στέκεται στον δρόμο τους, για να τον μαζέψουν (Παρ. ζ΄ 8), αλλά κρατά όσο πιο μακριά από αυτούς όσο από τόπο ή πρόσωπο μολυσμένο με την πανούκλα, από φόβο της μετάδοσης, Παρ. δ΄ 14, 15. Εκείνος που θα φυλαχθεί από βλάβη πρέπει να κρατηθεί έξω από τον δρόμο της βλάβης. [3.] Δεν κάθεται στην έδρα των χλευαστών, δεν αναπαύεται με εκείνους που κάθονται ασφαλείς στην πονηρία τους και ευαρεστούνται με την σκληρότητα των ιδίων συνειδήσεών τους. Δεν συναναστρέφεται με εκείνους που κάθονται σε στενή συνωμοσία για να βρουν τρόπους και μέσα για την υποστήριξη και την προώθηση της βασιλείας του διαβόλου, ή που κάθονται σε ανοιχτή κρίση, αυταρχικά για να καταδικάσουν τη γενεά των δικαίων. Η έδρα των μεθυσμένων είναι η έδρα των χλευαστών, Ψαλμ. ξθ΄ 12. Μακάριος ο άνθρωπος που δεν κάθεται ποτέ σε αυτήν, Ωσ. ζ΄ 5. Έπειτα ο Χένρι τονίζει την βαθιά ευαρέσκεια και μελέτη του ευσεβούς ανθρώπου στον νόμο του Θεού. 2. Ένας ευσεβής άνθρωπος, για να κάνει εκείνο που είναι καλό και να προσκολληθεί σε αυτό, υποτάσσεται στην καθοδήγηση του λόγου του Θεού και τον κάνει οικείο σε αυτόν, εδ. 2. Αυτό είναι εκείνο που τον κρατά έξω από τον δρόμο των ασεβών και τον οχυρώνει κατά των πειρασμών τους. Με τα λόγια των χειλέων σου φύλαξα τον εαυτό μου από τον δρόμο του απατεώνα, Ψαλμ. ιζ΄ 4. Δεν χρειαζόμαστε να επιδιώκουμε την συντροφιά των αμαρτωλών, είτε για ευχαρίστηση είτε για βελτίωση, ενώ έχουμε συντροφιά με τον λόγο του Θεού και με τον ίδιο τον Θεό εν και διά του λόγου του. Όταν ξυπνήσεις θα μιλήσει μαζί σου, Παρ. στ΄ 22. Μπορούμε να κρίνουμε την πνευματική μας κατάσταση ρωτώντας, Τι είναι ο νόμος του Θεού για εμάς; Τι λογαριασμό κάνουμε γι' αυτόν; Τι θέση έχει μέσα μας; Δείτε εδώ, (1.) Την ολόκληρη στοργή που έχει ένας καλός άνθρωπος για τον νόμο του Θεού: Η ευαρέσκειά του είναι σε αυτόν. Ευαρεστείται σε αυτόν, αν και είναι νόμος, ζυγός, επειδή είναι ο νόμος του Θεού, που είναι άγιος, δίκαιος και αγαθός, στον οποίο συγκατατίθεται ελεύθερα, και έτσι ευαρεστείται σε αυτόν, κατά τον έσω άνθρωπο, Ρωμ. ζ΄ 16, 22. Όλοι όσοι ευαρεστούνται ότι υπάρχει Θεός πρέπει να ευαρεστούνται ότι υπάρχει Βίβλος, αποκάλυψη του Θεού, του θελήματός του, και του μόνου δρόμου προς την ευτυχία εν αυτώ. (2.) Την στενή γνωριμία που διατηρεί ένας καλός άνθρωπος με τον λόγο του Θεού: Στον νόμο εκείνον μελετά ημέρα και νύχτα, και με αυτό φαίνεται ότι η ευαρέσκειά του είναι σε αυτόν, διότι ό,τι αγαπάμε αγαπάμε να σκεφτόμαστε, Ψαλμ. ριθ΄ 97. Το να μελετά κανείς στον λόγο του Θεού είναι να συζητά με τον εαυτό του σχετικά με τα μεγάλα πράγματα που περιέχονται σε αυτόν, με στενή εφαρμογή του νου, σταθερότητα σκέψης, μέχρι να επηρεαστούμε κατάλληλα από εκείνα τα πράγματα και να βιώσουμε την χάρη και την δύναμή τους στις καρδιές μας. Αυτό πρέπει να κάνουμε ημέρα και νύχτα, πρέπει να έχουμε διαρκή συνήθη σεβασμό στον λόγο του Θεού ως κανόνα των πράξεών μας και πηγή των παρηγοριών μας, και πρέπει να τον έχουμε στις σκέψεις μας, αναλόγως, σε κάθε περίσταση που συμβαίνει, είτε νύχτα είτε ημέρα. Κανένας χρόνος δεν είναι ακατάλληλος για μελέτη του λόγου του Θεού, ούτε είναι κανένας χρόνος άκαιρος για εκείνες τις επισκέψεις. Δεν πρέπει μόνο να θέσουμε τους εαυτούς μας να μελετήσουμε τον λόγο του Θεού πρωί και βράδυ, στην είσοδο της ημέρας και της νύχτας, αλλά αυτές οι σκέψεις πρέπει να υφανθούν με τις υποθέσεις και την συναναστροφή κάθε ημέρας και με την ανάπαυση και τους ύπνους κάθε νύχτας. Όταν ξυπνώ είμαι ακόμη μαζί σου.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα εξηγώντας τον θεϊκό λόγο πίσω από τις αντιτιθέμενες μοίρες του δικαίου και του ασεβούς. ΙΙΙ. Ο λόγος που αποδίδεται για αυτήν την διαφορετική κατάσταση του ευσεβούς και του ασεβούς, εδ. 6. 1. Ο Θεός πρέπει να έχει όλη την δόξα της ευημερίας και της ευτυχίας του δικαίου. Είναι ευλογημένοι επειδή ο Κύριος γνωρίζει τον δρόμο τους· τους επέλεξε σε αυτόν, τους έγειρε να τον επιλέξουν, τους οδηγεί και τους καθοδηγεί σε αυτόν, και διατάσσει όλα τα βήματά τους. 2. Οι αμαρτωλοί πρέπει να φέρουν όλη την ευθύνη για την ίδια τους την καταστροφή. Επομένως οι ασεβείς χάνονται, επειδή ο ίδιος ο δρόμος στον οποίο έχουν επιλέξει και αποφασίσει να περπατήσουν οδηγεί απευθείας στην καταστροφή· τείνει φυσικά προς την καταστροφή και επομένως πρέπει αναγκαστικά να καταλήξει σε αυτήν. Ή μπορούμε να το πάρουμε έτσι, Ο Κύριος εγκρίνει και ευαρεστείται με τον δρόμο του δικαίου, και επομένως, υπό την επίδραση των χαριτωμένων χαμόγελών του, θα ευημερήσει και θα καταλήξει καλά· αλλά είναι οργισμένος με τον δρόμο του ασεβούς, όλα όσα κάνουν είναι προσβλητικά σε αυτόν, και επομένως θα χαθεί, και αυτοί σε αυτόν. Είναι βέβαιο ότι η κρίση κάθε ανθρώπου προέρχεται από τον Κύριο, και είναι καλά ή άσχημα με εμάς, και είναι πιθανό να είναι έτσι για όλη την αιωνιότητα, ανάλογα με το αν είμαστε ή δεν είμαστε αποδεκτοί από τον Θεό. Ας υποστηρίξει αυτό τα πεσμένα πνεύματα του δικαίου, ότι ο Κύριος γνωρίζει τον δρόμο τους, γνωρίζει τις καρδιές τους (Ιερ. 12:3), γνωρίζει τις μυστικές λατρείες τους (Ματθ. 6:6), γνωρίζει τον χαρακτήρα τους, όσο και αν μαυρίζεται και κηλιδώνεται από τις μομφές των ανθρώπων, και σύντομα θα τους κάνει και τον δρόμο τους φανερό ενώπιον του κόσμου, προς την αθάνατη χαρά και τιμή τους. Ας ρίξει αυτό μια υγρασία στην ασφάλεια και την ευθυμία των αμαρτωλών, ότι ο δρόμος τους, αν και ευχάριστος τώρα, θα χαθεί στο τέλος.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στις καθημερινές μου επιλογές περπατώ στην βουλή των ασεβών αντί να ευαρεστούμαι στον λόγο του Θεού; Πώς η εικόνα του ακμαίου δέντρου προκαλεί ή ενθαρρύνει την τρέχουσα περίοδο της ζωής μου; Με ποιους τρόπους υποτάσσομαι στην βασιλεία του Χριστού όπως περιγράφεται σε αυτούς τους ψαλμούς;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, φύτευσον ἡμᾶς ὡς δένδρα παρὰ ῥεύματα ζῶντος ὕδατος, ἵνα καρποφορῶμεν ἐν τῇ σῇ ἐποχῇ καὶ μὴ μαρανθῶμεν ὑπὸ τῆς καύσεως τοῦ πειρασμοῦ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου στρέψον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ τῆς βουλῆς τῶν ἀσεβῶν καὶ πλήρωσον ἡμᾶς εὐφροσύνης ἐν τῷ νόμῳ σου ἡμέρας καὶ νυκτός. Ἵδρυσον τὴν βασιλείαν τοῦ Υἱοῦ σου ἐν ἡμῖν, καὶ δώρησαι ἡμῖν χάριν νὰ φιλήσωμεν αὐτὸν μετὰ προθύμων καρδιῶν, ἵνα σταθῶμεν ἀσφαλεῖς ἐν τῇ κρίσει, διότι σὺ γινώσκεις τὴν ὁδὸν ἡμῶν. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →