Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς
Α' Βασιλέων 11-12 — με τον Brown
Άνοιγμα
Στο μετρημένο, στίχο προς στίχο ύφος του Robert Jamieson, του A.R. Fausset και του David Brown's Commentary on the Whole Bible, παρακολουθούμε τη νηφάλια καταγραφή της παρακμής του Σολομώντα και τη διάσπαση του βασιλείου υπό τον Ροβοάμ. Η έκθεσή τους αναδεικνύει τη σταθερή εκδήλωση της πιστότητας της διαθήκης και της θείας κυριαρχίας στα Α' Βασιλέων 11-12. Ακούμε αυτούς τους μελετητές του δέκατου ένατου αιώνα να ξεδιπλώνουν το κείμενο με ευαγγελική σαφήνεια, προειδοποιώντας ενάντια στη λεπτή διάβρωση των κοσμικών αγάπων και τον κίνδυνο της απόρριψης της σοφής συμβουλής. Το έργο τους μας προσκαλεί να διαβάσουμε τη Γραφή με ιστορική ακρίβεια και πνευματική επαγρύπνηση.
Διαβάστε
Στρέψτε τώρα στα κεφάλαια 11 και 12 του Α' Βασιλέων. Διαβάστε αργά, σημειώνοντας την εξέλιξη από τις ξένες συμμαχίες του Σολομώντα στην ανοιχτή ειδωλολατρία, την άνοδο των αντιπάλων και τη μοιραία συνέλευση στη Συχέμ. Αφήστε τις προειδοποιήσεις της αφήγησης να εγκατασταθούν στην καρδιά πριν στραφούμε στην έκθεση του σχολίου.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν το κεφάλαιο αντιπαραβάλλοντας την πρώιμη υπόσχεση του Σολομώντα με την μετέπειτα αποστασία του.
Στίχος 1. 1, 2. Αλλά ο βασιλιάς Σολομών αγάπησε πολλές ξένες γυναίκες —Το εξαιρετικό χάρισμα σοφίας του Σολομώντα δεν ήταν αρκετό για να τον προφυλάξει από το να πέσει σε σοβαρά και μοιραία λάθη. Μια πιο δίκαιη υπόσχεση αληθινής μεγαλοσύνης, μια πιο όμορφη εικόνα νεανικής ευσέβειας, δεν είχε ποτέ φανεί από αυτήν που επέδειξε στην αρχή της βασιλείας του. Κανένα πιο θλιβερό, πιο ταπεινωτικό ή τρομακτικό θέαμα δεν μπορεί να φανταστεί κανείς από την αποβλακωμένη αποστασία των γηρατειών του· και σε αυτόν μπορούν να εφαρμοστούν τα λόγια του Παύλου ( :- ), του Ιωάννη (Αποκάλυψη 3:17) και του Ησαΐα (Ησαΐας 14:21). Η αγάπη για τον κόσμο, ένας αδιάκοπος κύκλος ευχαρίστησης, είχε αισθητά διαφθείρει την καρδιά του και είχε προκαλέσει, τουλάχιστον για λίγο, μια κατάσταση πνευματικού σκότους.Στη συνέχεια περιγράφουν τα γηρατειά του βασιλιά και την πραγματική ειδωλολατρία που ακολούθησε.
Στίχος 4. 4. όταν ο Σολομών ήταν γέρος —Δεν μπορούσε να ήταν πάνω από πενήντα. οι γυναίκες του έστρεψαν την καρδιά του προς άλλους θεούς —Κάποιοι, θεωρώντας την πτώση του Σολομώντα στην ειδωλολατρία ως κάτι απίστευτο, τον θεωρούν ότι απλώς ικανοποιούσε τις γυναίκες του στην πρακτική της δεισιδαιμονίας τους· και, ενθαρρύνοντας τις αντίστοιχες τελετές τους με την παρουσία του, ότι έδινε μόνο μια εξωτερική τιμή — μια αισθητή λατρεία, στην οποία ούτε η κατανόησή του ούτε η καρδιά του ήταν αφοσιωμένες. Η απολογία μόνο χειροτερεύει τα πράγματα, καθώς υποδηλώνει την προσθήκη υποκρισίας και περιφρόνησης του Θεού σε μια ανοιχτή παραβίαση του νόμου Του. Δεν φαίνεται να υπάρχει τρόπος να εξηγηθεί η γλώσσα του ιερού ιστορικού, παρά ως υποδηλώνοντας ότι ο Σολομών έγινε πραγματικός και ανοιχτός ειδωλολάτρης, λατρεύοντας εικόνες από ξύλο ή πέτρα μπροστά στον ίδιο τον ναό που, στην αρχή της ζωής του, είχε ανεγείρει στον αληθινό Θεό. Εξ ου και αυτό το μέρος του Όρους των Ελαιών ονομάστηκε ο υψηλός τόπος του Τοφέτ ( :- ), και ο λόφος είναι ακόμα γνωστός ως το Όρος της Προσβολής, ή το Όρος της Διαφθοράς ( :- ).Το σχόλιο εξετάζει στη συνέχεια τη μοιραία απάντηση του Ροβοάμ στη Συχέμ και τη θεία υπερίσχυση.
Στίχος 15. 15-18. ο βασιλιάς δεν άκουσε τον λαό, διότι η αιτία ήταν από τον Κύριο —Αυτή ήταν η υπερισχύουσα αιτία. Η αδυναμία του Ροβοάμ (Εκκλησιαστής 2:18· Εκκλησιαστής 2:19) και η απειρία του στις δημόσιες υποθέσεις έχουν οδηγήσει στην πιθανή εικασία ότι, όπως πολλοί άλλοι πρίγκιπες στην Ανατολή, είχε κρατηθεί απομονωμένος στο χαρέμι μέχρι την περίοδο της ανόδου του (Εκκλησιαστής 2:19- : ), ο πατέρας του φοβόταν είτε ότι θα εποφθαλμιούσε την κυριαρχία, όπως οι δύο γιοι του Δαβίδ, είτε, το οποίο είναι πιο πιθανό, φοβόταν να εκθέσει πρόωρα την αδυναμία του. Η αλαζονική και βίαιη απάντηση του βασιλιά σε έναν λαό ήδη γεμάτο πνεύμα δυσαρέσκειας και εξοργισμού, έδειξε τόσο μεγάλη ανικανότητα να εκτιμήσει τη σοβαρότητα της κρίσης, τόσο πλήρη έλλειψη κοινής λογικής, ώστε να δημιουργήσει την πεποίθηση ότι είχε πληγεί από δικαστική τύφλωση. Έγινε δεκτή με ανάμεικτο χλευασμό και ειρωνεία. Η εξέγερση ολοκληρώθηκε, και μάλιστα τόσο ήσυχα, ώστε ο Ροβοάμ παρέμεινε στη Συχέμ, φανταζόμενος τον εαυτό του ως κυρίαρχο ενός ενωμένου βασιλείου, μέχρι που ο αρχιφορολογικός του υπάλληλος, ο οποίος είχε σταλεί απρόσεκτα για να διαπραγματευτεί με τον λαό, λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου. Αυτό του άνοιξε τα μάτια, και έφυγε για ασφάλεια στην Ιερουσαλήμ. Εκκλησιαστής 2:19- : . Ο ΙΕΡΟΒΟΑΜ ΕΓΙΝΕ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ.
Σκεφτείτε
Πιέζουν την ανάμεικτη κρίση και το έλεος που ανακοινώθηκε στον Σολομώντα.
Στίχος 9. 9-12. ο Κύριος οργίστηκε με τον Σολομώντα —Η θεία εμφάνιση, πρώτα στη Γαβαών [ :- ], και μετά στην Ιερουσαλήμ [ :- ], μετά την αφιέρωση του ναού, με τις προειδοποιήσεις που του δόθηκαν και στις δύο περιπτώσεις [ Α' Βασιλέων 3:11-14· Α' Βασιλέων 9:3-9 ], είχαν καταστήσει τον Σολομώντα ασυγχώρητο· και ήταν σωστό και αναγκαίο να πέσει μια τρομερή κρίση σε αυτόν που είχε ευνοηθεί τόσο εμφανώς με τα δώρα του Ουρανού, αλλά που τα είχε καταχραστεί χονδροειδώς. Η θεία απόφαση του ανακοινώθηκε πιθανώς από τον Αχιά· αλλά υπήρχε έλεος αναμεμειγμένο με την κρίση, στην περίσταση, ότι δεν θα επιβληθεί στον Σολομώντα προσωπικά — και ότι ένα υπόλοιπο του βασιλείου θα σωθεί — 'για χάρη του Δαβίδ, και για χάρη της Ιερουσαλήμ, η οποία είχε επιλεγεί' για να θέσει εκεί το όνομα του Θεού· όχι από μερική προκατάληψη υπέρ του ενός ή του άλλου, αλλά για να σταθεί η θεία υπόσχεση ( Α' Βασιλέων 9:3-11.9.9- : ).Τέλος, σταθμίζουν τις υπολογισμένες θρησκευτικές καινοτομίες του Ιεροβοάμ.
Στίχος 26. 26-32. Ο Ιεροβοάμ είπε στην καρδιά του, Τώρα το βασίλειο θα επιστρέψει στον οίκο του Δαβίδ —Έχοντας λάβει το βασίλειο από τον Θεό, θα έπρεπε να είχε βασιστεί στη θεία προστασία. Αλλά δεν το έκανε. Με σκοπό να απομακρύνει τον λαό από τον ναό και να καταστρέψει τις ιερές συσχετίσεις που συνδέονταν με την Ιερουσαλήμ, έκανε σοβαρές και αδικαιολόγητες καινοτομίες στις θρησκευτικές τελετές της χώρας, με πρόφαση ότι θα γλίτωνε τον λαό από τον κόπο και τα έξοδα ενός μακρινού ταξιδιού. Πρώτον, ανέγειρε δύο χρυσά μοσχάρια — τους νεαρούς ταύρους, Άπις και Μνέβις, ως σύμβολα (κατά τον αιγυπτιακό τρόπο) του αληθινού Θεού, και τα πλησιέστερα, κατά τη φαντασία του, στις μορφές των χερουβείμ. Το ένα τοποθετήθηκε στη Δαν, στο βόρειο τμήμα του βασιλείου του· το άλλο στη Βαιθήλ, στο νότιο άκρο, εν όψει της Ιερουσαλήμ, και σε αυτό το μέρος πιθανώς νόμιζε ότι ο Θεός ήταν εξίσου πιθανό να εκδηλωθεί όπως στην Ιερουσαλήμ (Γένεση 32:1-32· Β' Βασιλέων 2:2).
Απαντήστε
Πού έχουν αρχίσει οι κοσμικές αγάπες να στρέφουν την καρδιά σας από την ολόψυχη αφοσίωση; Σε ποιους τομείς μπαίνετε στον πειρασμό να απορρίψετε παλαιότερες, σοφότερες συμβουλές για πιο γρήγορα, πιο σκληρά μέτρα; Πώς σας παρηγορεί ο κυρίαρχος σκοπός του Κυρίου όταν τα ανθρώπινα σχέδια αποτυγχάνουν;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων Κύριε, φύλαξέ μας από τους σταδιακούς συμβιβασμούς που σκοτείνιασαν τα τελευταία χρόνια του Σολομώντα. Χάρισέ μας σταθερές καρδιές που εκτιμούν τον Λόγο Σου πάνω από κάθε κοσμική αγάπη. Όταν προσφέρεται συμβουλή, δώσε μας ταπεινοφροσύνη να την δεχτούμε και σοφία να διακρίνουμε την πηγή της. Υπερίσχυσε των αποτυχιών μας όπως υπερίσχυσες του Ροβοάμ, διατηρώντας ένα υπόλοιπο για το όνομά Σου. Είθε η εκκλησία να παραμείνει πιστή στον τόπο όπου έχεις θέσει το όνομά Σου, περπατώντας στην απλότητα του Χριστού μόνου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →