Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Ρωμαίους 14 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής έρευνας και της Αρμινιανής εμπιστοσύνης στην ελεύθερη χάρη, στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Η ερμηνεία του Whedon στίχο προς στίχο της προς Ρωμαίους 14 μας καθοδηγεί μέσα από τη συμβουλή του αποστόλου για τη χριστιανική ελευθερία, τις αδύναμες συνειδήσεις και τον τελικό κριτικό θρόνο του Χριστού. Η ευθύς Γουεσλεϊανή ανάγνωσή του κρατά τόσο τους ισχυρούς όσο και τους σχολαστικούς πιστούς υπόλογους στην αγάπη, χωρίς ποτέ να παραδίδει το καθολικό εύρος του θανάτου του Σωτήρα. Ας ακούσουμε με ευλάβεια καθώς αυτό το κλασικό υπόμνημα ανοίγει την ποιμαντική σοφία του κεφαλαίου για την εκκλησία σε κάθε εποχή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ανοιχτές καρδιές στο Πνεύμα, ας διαβάσουμε δυνατά το δέκατο τέταρτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους. Ακούστε πώς ο απόστολος αρνείται να αφήσει ζητήματα διατροφής ή ημερών να διασπάσουν το σώμα του Χριστού. Καθώς εκφωνούνται οι λέξεις, δεχτείτε τις ως ζωντανή οδηγία για τις δικές μας εκκλησίες, όπου η ελευθερία και η τρυφερότητα πρέπει να κατοικούν μαζί υπό την κυριότητα του Ιησού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά χαρτογραφώντας ολόκληρο το τμήμα σχετικά με τη μεταχείριση των αδύναμων στην πίστη.
Στίχοι 1-23. 5. Μεταχείριση των Αδύναμων στην Πίστη, Ρωμαίους 14:1 έως Ρωμαίους 15:14. Ο χορτοφάγος και ο υπερ-σαββατιστής, Ρωμαίους 14:1-6. Όλοι ζούμε υπό έναν τελικό Κριτή, τον Κύριο Ιησού, Ρωμαίους 14:7-13. Αποφυγή μοιραίας προσβολής σε νοσηρές συνειδήσεις, Ρωμαίους 14:14-23· συνέχεια, Ρωμαίους 15:1-7.Στη συνέχεια αναφέρεται στην φυσική περιφρόνηση και καταδίκη που ανακύπτουν μεταξύ των δύο μερών.
Στίχος 3. 3. Ας μη Ο απόστολος ο ίδιος δεν ανήκει στην αδύναμη ή υπερβολικά σχολαστική πλευρά, αλλά στην ισχυρή ή λιγότερο σχολαστική. Γι' αυτό πρώτα συμφιλιώνει και τις δύο πλευρές, και στη συνέχεια (Ρωμαίους 14:4) υποστηρίζει σθεναρά τη βιωσιμότητα από τον Θεό των ισχυρότερων αλλά λιγότερο σχολαστικών στοχαστών. Περιφρονεί Το φυσικό συναίσθημα του υγιούς νου προς τη νοσηρή συνείδηση είναι η περιφρόνηση. Κρίνει Το συναίσθημα της αυστηρότερης συνείδησης προς τον λιγότερο σχολαστικό είναι η καταδίκη. Αυτοί οι αδύναμοι δεν είναι τόσο σαφώς αδύναμοι στην εκτίμησή τους. Αντιθέτως, ο απόστολος τους προειδοποιεί ενάντια στην αλαζονική κρίση, και μέσω των στίχων 10-13 τους παραπέμπει στον κριτικό θρόνο του Χριστού. Ο Θεός τον έχει δεχθεί Μια προστασία ενάντια στην ισχυρή κρίση του αδύναμου, που συνεχίζεται στον επόμενο στίχο. 4. Ο Θεός είναι ικανός Αν και καταδικασμένος για χαλαρή συνείδηση, ο Θεός είναι παντοδύναμος να υποστηρίξει τον υποστηρικτή της αθωότητας κάθε διατροφής. Δεν είναι πάντα η αυστηρότερη πλευρά ενός ηθικού ζητήματος που είναι σωστή.Ο Whedon στη συνέχεια στρέφεται να πιέσει την προειδοποίηση που απευθύνεται ειδικά στους ισχυρούς.
Στίχοι 15-23. Προειδοποίηση προς τους Ισχυρούς ενάντια στην Πρόκληση Βλάβης στους Αδύναμους Αδελφούς, Ρωμαίους 14:14-23. Αφού δήλωσε την ακλόνητη πεποίθησή του ότι τίποτα δεν ήταν εγγενώς ακάθαρτο, και έτσι κατατάχθηκε στους ισχυρούς, ο απόστολος τους πιέζει έντονα το καθήκον να χρησιμοποιούν την ελευθερία τους έτσι ώστε να μην προσβάλλουν και καταστρέφουν τις ψυχές των ασθενέστερων αδελφών.
Σκεφτείτε
Τέλος, ο Whedon εξάγει το βαρύτερο συμπέρασμα σχετικά με την πιθανότητα αποστασίας και την καθολική εμβέλεια του θανάτου του Χριστού.
Σίγουρα οι Ρωμαίοι και Κορινθιακοί αναγνώστες του θα θεωρούσαν πολύ περίεργο αν ο απόστολος πρόσθετε με χαμηλό τόνο, 'Αλλά η περίπτωση της καταστροφής ενός αδύναμου αδελφού είναι από το διάταγμα του Θεού απολύτως αδύνατη!' Όλες αυτές οι προειδοποιήσεις εξουδετερώνονται αμέσως όταν στον Χριστιανό έχει ειπωθεί, 'Μην ανησυχείτε· ο Θεός έχει καθορίσει από όλη την αιωνιότητα ότι δεν θα πέσετε ποτέ.' Για ποιον πέθανε ο Χριστός Αυτό αποδεικνύει περίτρανα ότι ο θάνατος του Χριστού για έναν άνθρωπο δεν είναι ασυμβίβαστος με την τελική καταστροφή του ανθρώπου. Αποδεικνύει και ότι ο Χριστός πέθανε για όλους, και ότι όλοι οι άνθρωποι δεν θα σωθούν απαραίτητα επειδή ο Χριστός πέθανε για όλους.
Απαντήστε
1. Πού στον δικό μου κύκλο αισθάνομαι τον πειρασμό να περιφρονήσω ή να κρίνω έναν αδελφό για μη ουσιώδεις πρακτικές;
2. Πώς η κυριότητα του Χριστού, όπως υπογραμμίζει ο Whedon, αναδιαμορφώνει τη χρήση της χριστιανικής μου ελευθερίας;
3. Ποια συγκεκριμένη πράξη υπομονετικής αγάπης μπορεί να υποκινεί το Πνεύμα, ώστε κανένας ασθενέστερος πιστός να μην θλιβεί ή χαθεί;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε Ιησού, που πέθανες για όλους και ζεις για να κρίνεις τους ζωντανούς και τους νεκρούς, χάρισέ μας τη σοφία που ο Whedon εντοπίζει σε αυτό το κεφάλαιο. Κράτησέ μας από το να πληγώνουμε τη συνείδηση οποιουδήποτε για τον οποίο πέθανες. Ενίσχυσε τους ισχυρούς να υπομένουν τους αδύναμους και τους αδύναμους να αναπαύονται στην επαρκή σου χάρη. Είθε η ελευθερία μας να μην γίνει ποτέ σκάνδαλο, αλλά μάλλον ένας δρόμος μέσω του οποίου η βασιλεία σου της δικαιοσύνης, της ειρήνης και της χαράς εν Αγίω Πνεύματι διευρύνεται. Διαφύλαξέ μας από την επικριτικότητα και την αυθάδεια, ώστε στον κριτικό σου θρόνο να βρεθούμε πιστοί. Διά Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →