Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζεκιήλ 11-12 — με τον Ουέντον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο Υπόμνημα του Ντάνιελ Ντ. Ουέντον για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη για να ακούσουμε τον αυστηρό αλλά γεμάτο ελπίδα λόγο του προφήτη προς έναν λαό που αντιμετωπίζει την κατάρρευση κάθε ψευδούς ασφάλειας. Η προσεκτική ερμηνεία του Ουέντον μας καθοδηγεί μέσα από τα θεία οράματα που δόθηκαν στον Ιεζεκιήλ ανάμεσα στους εξόριστους, αποκαλύπτοντας τόσο τη βεβαιότητα της κρίσης επί της αμετανόητης Ιερουσαλήμ όσο και το εκπληκτικό έλεος που φυλάσσεται για ένα καθαρισμένο υπόλοιπο. Η σαφήνεια της Μεθοδιστικής Επισκοπικής του παράδοσης και η Αρμινιανή έμφαση στις ανταποκρινόμενες καρδιές μας προσκαλούν να δεχθούμε τον ίδιο ερευνητικό λόγο σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 11 και 12 του Ιεζεκιήλ, προσέχοντας την κίνηση του Πνεύματος, τα δρώμενα σημεία της επερχόμενης εξορίας και την υπόσχεση του Κυρίου να συγκεντρώσει έναν λαό που θα πορεύεται στα διατάγματά του με νέα καρδιά.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ουέντον αναλύει στη συνέχεια την αντίδραση των επαναστατημένων ηγετών στον προφητικό λόγο.
Στίχος 3. 3 . Δεν είναι κοντά· ας οικοδομήσουμε οίκους Μάλλον, ο καιρός για να οικοδομήσουμε οίκους δεν είναι κοντά. Η έννοια είναι ασαφής, αλλά φαίνεται να είναι αυτή: Δεν είναι καιρός τώρα για ειρηνικές ασχολίες (Ιεζεκιήλ 28:26· Ησαΐας 65:21· Ιερεμίας 29:5· Ιερεμίας 29:28). Ο Ιερεμίας είχε ονομάσει την Ιερουσαλήμ ένα βράζον «χύτρα» την ίδια λέξη με καζάνι στα εβραϊκά (Ιερεμίας 1:13) και έτσι θα μπορούσε να γίνει αν δεν ξυπνούσαν από τη νωθρότητά τους. Αλλά ακόμη και τα τείχη ενός σιδερένιου χύτρα προστατεύουν τη σάρκα μέσα του, και ήταν καθήκον των πατριωτών να ενισχύσουν τις άμυνές τους αντί να παραδοθούν στην απόγνωση ή να πηδήξουν στις βαβυλωνιακές φωτιές· γι’ αυτό θα μείνουν πίσω από τα τείχη, και, αν πρέπει να πεθάνουν, θα πεθάνουν εκεί. Αυτή ήταν η απάντηση του πολεμικού κόμματος στους προφήτες που συμβούλευαν υποταγή στη Βαβυλώνα, και χτύπησε μια λαϊκή χορδή.Ο Ουέντον αφηγείται στη συνέχεια τον αιφνίδιο θάνατο του Πελατία στο όραμα.
Στίχος 13. 13 . Ο Πελατίας ο γιος του Βεναιά πέθανε Ακριβώς τη στιγμή που ο προφήτης στο όραμα κραυγάζει εναντίον αυτών των πονηρών συμβούλων (Ιεζεκιήλ 11:7) βλέπει τον αρχηγό συνωμότη να πέφτει νεκρός. Νομίζει ότι το τέλος έχει επιτέλους έρθει και η ακραία τιμωρία του Θεού έχει αρχίσει, και για άλλη μια φορά εκφωνεί τον θρήνο που είχε προηγουμένως ξεσπάσει από την καρδιά του (Ιεζεκιήλ 9:8). Είχε ελπίζει καθ’ όλη τη διάρκεια, φαίνεται, ότι η μετάνοια θα ακολουθούσε αυτές τις σαφείς προειδοποιήσεις, και η συγχώρεση θα δινόταν· αλλά τώρα φοβάται ότι η ολική καταστροφή έχει αρχίσει για την οποία είχε προφητεύσει τόσο καιρό.Ο Ουέντον ερμηνεύει την υπόσχεση ενός αγιαστηρίου ανάμεσα στους εξόριστους.
Στίχος 16. 16 . Αλλά θα είμαι γι’ αυτούς ως μικρό αγιαστήριο Μ.Δ., «και υπήρξα γι’ αυτούς αγιαστήριο για λίγο καιρό». Για ένα διάστημα ο Ιεζεκιήλ και οι εξόριστοι επρόκειτο να βρουν την παρουσία του Ιεχωβά να φανερώνεται όπως στο όραμα του Χεβάρ (Ιεζεκιήλ 1:4-28), ή να γίνεται αισθητή πνευματικά, και αυτό θα έκανε τον τόπο όπου βρίσκονταν εξίσου άγιο τόπο όπως ο ναός. Εκεί επίσης θα είχαν «οίκο του Θεού». Αλλά αυτό δεν επρόκειτο να είναι η μόνιμη μοίρα τους. Επρόκειτο να υπάρξει αποκατάσταση στη «γη του Ισραήλ» (Ιεζεκιήλ 11:17· Ιεζεκιήλ 37:21), στο ορατό αγιαστήριο, σε ιερό ναό που δεν θα βεβηλωνόταν πλέον από τις μολύνσεις που είχαν μολύνει τον πρώτο. «Η σκέψη ότι είναι η παρουσία του Ιεχωβά που κάνει το αγιαστήριο, όχι το αγιαστήριο που εξασφαλίζει την παρουσία, ο Ιεζεκιήλ μπορεί να την έμαθε από την τύχη της Σηλώ (Ψαλμοί 78:60). Στο γεγονός ότι στο όραμα του Ιωάννη για την ουράνια Ιερουσαλήμ δεν υπάρχει ναός, αλλά η παρουσία του Κυρίου Θεού Παντοκράτορος και του Αρνίου (Αποκάλυψη 21:22), βρίσκουμε την κορυφαία ανάπτυξη της σκέψης του Ιεζεκιήλ.» Πλάμπτρε. Όπου σε ζητούν σε βρίσκουν, Και κάθε τόπος είναι αγιασμένος τόπος. Η παραπάνω εξήγηση φαίνεται καλύτερη από εκείνη που θα μετέφραζε αυτή τη δύσκολη φράση, «και υπήρξα γι’ αυτούς αγιαστήριο αλλά λίγο», και θα ελαχιστοποιούσε έτσι τα προνόμια που δόθηκαν στους εξόριστους (Κάουτσ, Ντέιβιντσον κ.ά.).
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Ουέντον πιέζει την υπόσχεση νέας καρδιάς για τον αποκατεστημένο λαό.
Στίχος 19. 19 . Θα δώσω σ’ αυτούς μία καρδιά Θα είναι τελικά ενωμένος λαός, διότι οι ειδωλολάτρες θα καταστραφούν και εκείνοι που θα επιστρέψουν από την αιχμαλωσία θα είναι ενωμένοι στον μονοθεϊσμό τους (Ιερεμίας 32:36-39). Αυτό εκπληρώθηκε κυριολεκτικά. Ο Κύρος έδωσε στους Ιουδαίους άδεια να επιστρέψουν, αλλά ο Ιεχωβά έδωσε σ’ αυτούς καρδιά να επιστρέψουν και μεγάλη ενότητα (Ουέσλεϋ). Η Ο΄ διαβάζει, «άλλη καρδιά», και η Πεσιτώ διαβάζει, «νέα καρδιά» (όπως Ιεζεκιήλ 18:31· Ιεζεκιήλ 36:26). Νέο πνεύμα Ολόκληρη η ιστορία του έθνους δείχνει πόσο νέο ήταν αυτό το πνεύμα. Πριν από την αιχμαλωσία έπεφτε συνεχώς σε κάθε είδους ειδωλολατρίες· μετά την αιχμαλωσία δεν υπήρχε ίχνος αυτής. Λιθώδης καρδιά… καρδιά σάρκας «Οι φωτιές της αιχμαλωσίας θα λιώσουν εκείνη τη σκληρή, αμείλικτη, ανυπάκουη, αδιόρθωτη διάθεση» (Ουέσλεϋ), και εκείνοι που επιστρέφουν θα γίνουν θερμοί και ανθρώπινοι στην καρδιά και ευαίσθητοι στην παρουσία και το θέλημά του (Ιεζεκιήλ 11:20· συγκρίνετε Ιεζεκιήλ 3:7· Ζαχαρίας 7:12).Ο Ουέντον ολοκληρώνει ανιχνεύοντας την αποχώρηση της θείας δόξας από την πόλη.
Στίχος 23. 23 . Ανέβηκε από το μέσον της πόλεως, και στάθηκε στο όρος Η δόξα του Κυρίου, που ήταν στην ανατολική πύλη του ναού (ι΄, 19), τώρα εγκατέλειψε εντελώς τον ναό, πέρασε μέσα από την πόλη, και σταμάτησε στο Όρος των Ελαιών, σαν να έπαιρνε έναν τελευταίο θλιμμένο αποχαιρετισμό από τον καταδικασμένο ναό. Αυτή η σκηνή θυμίζει ακαταμάχητα το γεγονός ότι από τον ίδιο αυτόν τόπο ο Ιησούς κοντά στο τέλος της διακονίας του έκλαψε για την ίδια αυτή πόλη, κραυγάζοντας, «Αχ, αν γνώριζες κι εσύ, τουλάχιστον σ’ αυτή την ημέρα σου, τα πράγματα που ανήκουν στην ειρήνη σου! αλλά τώρα κρύφτηκαν από τα μάτια σου» (Λουκάς 19:41-42). Ήταν επίσης από αυτόν τον τόπο που ανέβηκε για να πάρει τη θέση του ως κριτής στα δεξιά του Πατρός (Λουκάς 24:50-51). ΒΓΑΙΝΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΣΤΑΣΗ ΤΟΥ, Ο ΙΕΖΕΚΙΗΛ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΤΟΥ, 24, 25. Φαίνεται ότι ο Ιεζεκιήλ συνόδευσε επίσης τη Σεκινά στο Όρος των Ελαιών, διότι με τον ίδιο τρόπο όπως πριν (Ιεζεκιήλ 8:3) οδηγείται «εν τω Πνεύματι του Θεού» πίσω στο Τελ-αβίβ. Το όραμα της δόξας αποχωρεί, και ξυπνώντας από την πνευματική του έκσταση λέει ό,τι είδε.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική μου ζωή εμπιστεύομαι ακόμη σε εξωτερικά τείχη αντί στην παρουσία του Κυρίου; Πώς έχει αρχίσει ήδη το Πνεύμα να αντικαθιστά την λιθώδη καρδιά μου με καρδιά σάρκας; Ποια ψευδή παροιμία για καθυστερημένη κρίση πειράζομαι να επαναλάβω σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, που ερευνάς κάθε καρδιά και γνωρίζεις τις συμβουλές που ψιθυρίζουμε εν κρυπτώ, χάρισέ μας τη μετάνοια που αποστρέφεται κάθε είδωλο και κάθε ψευδή ασφάλεια. Όπως κάποτε συνάθροισες ένα υπόλοιπο ανάμεσα στους αιχμαλώτους και τους έδωσες μία καρδιά να φοβούνται το όνομά σου, έτσι ανακαίνισέ μας δια του Πνεύματός σου. Ας κατοικήσει μαζί μας η δόξα που αποχώρησε από την Ιερουσαλήμ δια του Υιού, και κάμε μας λαό που πορεύεται στα διατάγματά σου με χαρούμενη υπακοή. Δια Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →