← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερ 3-4 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιερεμίας 3-4Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στα κεφάλαια 3 και 4 του Ιερεμία ανοίγει ένα παράθυρο στο εκπληκτικό έλεος του Θεού προς τον αποστάτη λαό. Σε αυτά τα κεφάλαια ο προφήτης καταγράφει τόσο αυστηρή επίπληξη όσο και τρυφερή πρόσκληση, δείχνοντας πόσο μακριά είχε περιπλανηθεί το έθνος και πόσο έτοιμος παρέμενε ο Κύριος να δεχθεί τον μετανοημένο. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι τονίζει το βάθος της απιστίας του Ισραήλ και του Ιούδα ενώ υπογραμμίζει την αγάπη της διαθήκης που ακόμη τους καλεί πίσω. Καθώς ακολουθούμε τις σκέψεις του, καλούμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας περιπλανήσεις και να ακούσουμε ξανά την αρχαία πρόσκληση για επιστροφή. Το σημερινό μάθημα λοιπόν ιχνηλατεί την πορεία του Χένρι από τη διάγνωση της αμαρτίας στην αναγγελία της χάριτος, επιτρέποντας στις λέξεις του να καθοδηγήσουν τον στοχασμό μας για τη μετάνοια και την αποκατάσταση.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε τώρα χρόνο για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 3 και 4 του Ιερεμία. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις για επιστροφή, την ειλικρινή αποκάλυψη της ειδωλολατρίας και τις υποσχέσεις για μελλοντική αποκατάσταση. Αφήστε τα λόγια του προφήτη να αφυπνίσουν τόσο τη συνείδηση όσο και την ελπίδα καθώς προετοιμάζεστε να ακούσετε τις γνώσεις του Ματθαίου Χένρι για τα ίδια αυτά χωρία.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας λεπτομερώς την ταπεινή εγκατάλειψη του Θεού από τον λαό. Ι. Πόσο ταπεινά αυτός ο λαός είχε εγκαταλείψει τον Θεό και είχε πορνεύσει μακριά από αυτόν. Η κατηγορία εδώ είναι πολύ υψηλή. 1. Είχαν πολλαπλασιάσει τα είδωλά τους και τις ειδωλολατρίες τους. Το να είχαν δεχθεί έναν ξένο θεό ανάμεσά τους θα ήταν αρκετά κακό, αλλά ήταν ακόρεστοι στις επιθυμίες τους για ψευδείς λατρείες: Εσύ πορνεύτηκες με πολλούς εραστές, εδ. 1. Είχε γίνει κοινή πόρνη στα είδωλα· δεν υπήρχε ανόητη θεότητα που να στήθηκε σε όλη τη γειτονιά χωρίς οι Ιουδαίοι να την υιοθετήσουν αμέσως. Πού υπήρχε υψηλός τόπος στη χώρα χωρίς να έχουν τοποθετήσει είδωλο; εδ. 2. Σημείωσε, στη μετάνοια είναι καλό να κάνουμε θλιβερές αναδρομές στις συγκεκριμένες πράξεις αμαρτίας που διαπράξαμε και στους τόπους και τις παρέες όπου έγιναν, ώστε να δώσουμε δόξα στον Θεό και να πάρουμε ντροπή στον εαυτό μας με συγκεκριμένη ομολογία. 2. Είχαν αναζητήσει ευκαιρία για τις ειδωλολατρίες τους και είχαν στείλει να ζητήσουν νέους θεούς: Στους δρόμους κάθισες για αυτούς, όπως η Θάμαρ όταν φόρεσε τη μεταμφίεση πόρνης (Γεν. λη΄ 14), και όπως η ανόητη γυναίκα που κάθεται για να καλέσει τους διαβάτες που προχωρούν ευθεία στον δρόμο τους, Παρ. θ΄ 14, 15. Όπως ο Άραβας στην έρημο—ο Άραβας έμπορος (κατά μερικούς), που προσελκύει πελάτες, ή περιμένει τους εμπόρους για να κερδίσει καλή συμφωνία και να προλάβει την αγορά—ή ο Άραβας ληστής (κατά άλλους), που παραμονεύει για τη λεία του· έτσι είχαν περιμένει είτε για να προσκαλέσουν νέους θεούς να έρθουν ανάμεσά τους (όσο νεότερος τόσο καλύτερος, και τόσο πιο αγαπητοί τους) είτε για να προσκαλέσουν άλλους να ενωθούν μαζί τους στις ειδωλολατρίες τους. Δεν ήταν μόνο αμαρτωλοί, αλλά Σατανάδες, όχι μόνο προδότες οι ίδιοι, αλλά και πειραστές για τους άλλους. 3. Είχαν γίνει πολύ αναιδείς στην αμαρτία. Όχι μόνο μόλυναν τον εαυτό τους, αλλά και τη γη τους, με τις πορνείες τους και με την κακία τους (εδ. 2)· γιατί ήταν καθολική και ατιμώρητη, και έτσι έγινε εθνική αμαρτία. Και όμως (εδ. 3), «Είχες μέτωπο πόρνης, χάλκινο πρόσωπο δικό σου. Αρνήθηκες να ντραπείς· έκανες αρκετά για να ντραπείς για πάντα, και όμως δεν ήθελες να πάρεις ντροπή στον εαυτό σου.» Το κοκκίνισμα είναι το χρώμα της αρετής, ή τουλάχιστον ένα λείψανο της· αλλά αυτοί που έχουν περάσει την ντροπή (λέμε) έχουν περάσει την ελπίδα. Αυτοί που έχουν καρδιά μοιχού, αν την επιτρέψουν, θα φτάσουν τελικά να έχουν μέτωπο πόρνης, χωρίς ντροπή και σεμνότητα. 4. Αφθονούσαν σε κάθε είδος αμαρτίας. Μόλυναν τη γη όχι μόνο με τις πορνείες τους (δηλαδή τις ειδωλολατρίες τους), αλλά με την κακία τους, ή την κακεντρέχεια (εδ. 2), αμαρτίες κατά του δεύτερου πίνακα· γιατί πώς μπορούμε να σκεφτούμε ότι αυτοί θα είναι αληθινοί στον πλησίον τους που είναι ψεύτικοι στον Θεό τους; «Μάλιστα (εδ. 5), μίλησες και έκανες κακά πράγματα όσο μπορούσες, και θα είχες μιλήσει και κάνει χειρότερα αν ήξερες πώς· η θέλησή σου ήταν να το κάνεις, αλλά σου έλειπε η ευκαιρία.» Σημείωσε, εκείνοι είναι πραγματικά πονηροί που αμαρτάνουν στο έπακρο της δύναμής τους, που ποτέ δεν αρνούνται να συμμορφωθούν με πειρασμό επειδή δεν πρέπει, αλλά επειδή δεν μπορούν. Ο Χένρι στη συνέχεια εξηγεί πόσο δίκαια ο Θεός θα μπορούσε να τους είχε εγκαταλείψει εντελώς. ΙΙΙ. Πόσο δίκαια ο Θεός θα μπορούσε να τους είχε εγκαταλείψει εντελώς, και να αρνηθεί να τους δεχθεί ποτέ ξανά, ακόμα κι αν επέστρεφαν· αυτό θα ήταν σύμφωνα με τον γνωστό κανόνα των διαζυγίων, εδ. 1. Λένε (είναι μια κρίσιμη περίπτωση, μάλιστα είναι περίπτωση στην οποία ο νόμος είναι πολύ σαφής, και είναι κάτι που όλοι γνωρίζουν και μιλούν, Δευτ. κδ΄ 4), ότι αν μια γυναίκα αποβληθεί μία φορά για πορνεία, και ενωθεί με άλλον άνδρα, ο πρώτος της σύζυγος δεν θα την πάρει ποτέ, με οποιαδήποτε πρόφαση, πίσω ως σύζυγό του· τέτοιο παιχνίδι με τον δεσμό του γάμου θα ήταν φρικτή βεβήλωση αυτής της διατάξεως και θα μόλυνε πολύ τη γη. Παρατήρησε, τι λέει ο νόμος σε αυτή την περίπτωση—Λένε, δηλαδή όλοι θα πουν, και θα συμφωνήσουν με την δικαιοσύνη του νόμου σε αυτό· γιατί κάθε άνθρωπος βρίσκει κάτι μέσα του που του απαγορεύει να δεχθεί κάποιον που ανήκει σε άλλον. Και με τον ίδιο τρόπο είχαν λόγο να περιμένουν ότι ο Θεός θα αρνιόταν να τους πάρει ποτέ πίσω ως λαό του, που όχι μόνο είχαν ενωθεί με έναν ξένο θεό, αλλά είχαν πορνευτεί με πολλούς εραστές. Αν είχαμε να κάνουμε με άνθρωπο σαν εμάς, μετά από τέτοιες προκλήσεις που έχουμε διαπράξει, θα ήταν αμείλικτος, και θα μπορούσαμε να απελπιστούμε για τη συμφιλίωσή του μαζί μας. Ο Χένρι προχωρά στην ελεήμονα πρόσκληση και τις υποσχέσεις που δίνονται στους αποστάτες. Ι. Εδώ δίνεται πρόσκληση στον αποστάτη Ισραήλ, και σε αυτούς στους αποστάτες εθνικούς, να επιστρέψουν στον Θεό, τον Θεό από τον οποίο είχαν αποστατήσει (εδ. 12): Επιστρέψου, αποστάτη Ισραήλ. Και πάλι (εδ. 14): «Επιστρέψτε, αποστάτες τέκνα! μετανοήστε για τις αποστασίες σας, επιστρέψτε στην πίστη σας, γυρίστε πίσω σε εκείνον τον καλό δρόμο που χάσατε και από τον οποίο παρεκκλίνατε.» Σύμφωνα με αυτή την πρόσκληση, 1. Ενθαρρύνονται να επιστρέψουν. «Μετανοήστε, και μεταστραφείτε, και οι αμαρτίες σας θα εξαλειφθούν, Πράξ. γ΄ 19. Έχετε προκαλέσει την δυσαρέσκεια του Θεού, αλλά επιστρέψτε σε εμένα, και δεν θα αφήσω την οργή μου να πέσει επάνω σας.» Η οργή του Θεού είναι έτοιμη να πέσει στους αμαρτωλούς, όπως λιοντάρι πέφτει στη λεία του, και δεν υπάρχει κανείς να σώσει, όπως βουνό μολύβδου που πέφτει επάνω τους, για να τους βυθίσει ανεπανόρθωτα στον κατώτατο άδη. Αλλά αν μετανοήσουν θα απομακρυνθεί, Ησ. ιβ΄ 1. Δεν θα κρατήσω την οργή μου για πάντα, αλλά θα συμφιλιωθώ, γιατί είμαι ελεήμων. Εμείς που είμαστε αμαρτωλοί θα ήμασταν για πάντα χαμένοι αν ο Θεός δεν ήταν ελεήμων· αλλά η καλοσύνη της φύσεώς του μας ενθαρρύνει να ελπίζουμε ότι, αν εμείς με τη μετάνοια αναιρέσουμε ό,τι κάναμε εναντίον του, αυτός με συγχώρηση θα αναιρέσει ό,τι είπε εναντίον μας. 2. Καθοδηγούνται πώς να επιστρέψουν (εδ. 13): «Μόνο ομολόγησε την ανομία σου, αναγνώρισε τον εαυτό σου σε σφάλμα και έτσι πάρε ντροπή στον εαυτό σου και δόξα στον Θεό.» Δεν θα κρατήσω την οργή μου για πάντα (αυτό είναι προηγούμενη υπόσχεση)· θα ελευθερωθείς από εκείνη την οργή του Θεού που είναι αιώνια, από την οργή που έρχεται· αλλά με ποιους όρους; Πολύ εύκολους και λογικούς. Μόνο ομολόγησε τις αμαρτίες σου. Αν ομολογούμε τις αμαρτίες μας, είναι πιστός και δίκαιος να τις συγχωρήσει. Αυτό θα επιδεινώσει την καταδίκη των αμαρτωλών, ότι οι όροι της συγχώρησης και της ειρήνης ήταν τόσο χαμηλοί, και όμως δεν ήθελαν να τους δεχθούν. Αν ο προφήτης σου είχε πει να κάνεις κάτι μεγάλο, δεν θα το έκανες; Πόσο περισσότερο όταν λέει, Μόνο ομολόγησε την ανομία σου; Β΄ Βασ. ε΄ 13. Στην ομολογία αμαρτίας, (1.) Πρέπει να αναγνωρίσουμε τη διαφθορά της φύσεώς μας: Ομολόγησε την ανομία σου, την πονηρία και την ανωμαλία της φύσεώς σου. (2.) Πρέπει να ομολογήσουμε τις πραγματικές μας αμαρτίες: «Ότι παρέβης εναντίον του Κυρίου του Θεού σου, τον προσέβαλες και τον πρόσβαλες.» (3.) Πρέπει να ομολογήσουμε το πλήθος των παραβάσεών μας: «Ότι σκόρπισες τους δρόμους σου στους ξένους, έτρεξες εδώ κι εκεί στην επιδίωξη των ειδώλων σου, κάτω από κάθε πράσινο δέντρο. Όπου περιπλανήθηκες άφησες πίσω σου τα σημάδια της ανοησίας σου.» (4.) Πρέπει να επιδεινώσουμε την αμαρτία μας από την ανυπακοή που υπάρχει σε αυτήν προς τον θείο νόμο. Η αμαρτωλότητα της αμαρτίας είναι το χειρότερο πράγμα σε αυτήν: «Δεν υπακούσατε στη φωνή μου· ομολογήστε αυτό, και αφήστε αυτό να σας ταπεινώσει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.»
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Στοχαζόμενος τη σύγκριση μεταξύ των βασιλείων, ο Χένρι καταλήγει με τη μεγαλύτερη προδοσία του Ιούδα. ΙΙΙ. Η περίπτωση αυτών των αδελφών βασιλείων συγκρίνεται, και δίνεται κρίση επί της συγκρίσεως, ότι από τα δύο ο Ιούδας ήταν ο χειρότερος (εδ. 11): Ο Ισραήλ δικαιώθηκε περισσότερο από τον Ιούδα, δηλαδή δεν είναι τόσο κακός όσο ο Ιούδας. Αυτή η συγκριτική δικαίωση θα ωφελήσει λίγο τον Ισραήλ· τι θα ωφελήσει εμάς να πούμε, Δεν είμαστε τόσο κακοί όσο οι άλλοι, όταν όμως δεν είμαστε πραγματικά καλοί οι ίδιοι; Αλλά θα χρησιμεύσει ως επιδείνωση της αμαρτίας του Ιούδα, που ήταν σε δύο απόψεις χειρότερη από εκείνη του Ισραήλ:—1. Περισσότερα αναμένονταν από τον Ιούδα παρά από τον Ισραήλ· έτσι ώστε ο Ιούδας ενήργησε προδοτικά, υποτίμησε μια πιο ιερή ομολογία, και αθέτησε μια πιο επίσημη υπόσχεση, από ό,τι ο Ισραήλ. 2. Ο Ιούδας θα μπορούσε να είχε πάρει προειδοποίηση από την καταστροφή του Ισραήλ για την ειδωλολατρία του, και δεν ήθελε. Οι κρίσεις του Θεού επάνω σε άλλους, αν δεν είναι μέσα για τη μεταρρύθμισή μας, θα βοηθήσουν να επιδεινώσουν την καταστροφή μας. Ο προφήτης Ιεζεκιήλ (κεφ. κγ΄ 11) κάνει την ίδια σύγκριση μεταξύ Ιερουσαλήμ και Σαμάρειας που κάνει εδώ αυτός ο προφήτης μεταξύ Ιούδα και Ισραήλ, μάλιστα, και (Ιεζ. ιστ΄ 48) μεταξύ Ιερουσαλήμ και Σοδόμων, και η Ιερουσαλήμ γίνεται η χειρότερη από τις τρεις.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού έχω πολλαπλασιάσει είδωλα ή διαιρέσει πιστότητες στη δική μου ζωή; Πώς επηρεάζει η βεβαιότητα του ελέους του Θεού την προθυμία μου να ομολογήσω την αμαρτία ειλικρινά; Με ποιους τρόπους καλούμαι σήμερα να επιστρέψω στον Κύριο χωρίς φόβο μόνιμης απόρριψης;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμον Πάτερ, σε ευχαριστούμε για το υπομονετικό έλεος που εκτείνεις ακόμα και μετά από επαναλαμβανόμενες περιπλανήσεις. Δώσε μας το θάρρος να ομολογήσουμε τους σκορπισμένους δρόμους μας και την πίστη να πιστέψουμε ότι δεν θα κρατήσεις οργή για πάντα. Ελκύσε μας πίσω στον εαυτό σου ως αληθινό Πατέρα και οδηγό, ώστε να περπατήσουμε με ολόψυχη υπακοή. Ένωσε τις καρδιές μας με τον λαό σου σε κάθε γενιά που άκουσε και απάντησε στην πρόσκλησή σου για επιστροφή. Ας βρουν οι υποσχέσεις που ειπώθηκαν μέσω του Ιερεμία φρέσκια εκπλήρωση στις ζωές μας καθώς αναπαυόμαστε στην αγάπη της διαθήκης σου. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →