← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 13-14 — με τον Σιμεών

Ψαλμοί 13-14Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στις σελίδες των Ωρών Ομιλητικών του Καρόλου Σιμεών ο διδαχθείς υπό του Πνεύματος ιεροκήρυκας ανοίγει τις Γραφές με μετρημένη ευλάβεια και διερευνητική σαφήνεια. Σήμερα καθόμαστε μαζί του ενώπιον των Ψαλμών 13 και 14, επιτρέποντας στις ερμηνείες του να αποκαλύψουν τον κρυμμένο αθεϊσμό της καρδιάς, να δικαιώσουν τη βουλή του πτωχού που καθιστά τον Κύριο καταφύγιό του και να αφυπνίσουν τον πόθο για τη σωτηρία που έρχεται εκ της Σιών.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας αναγνώσουμε τώρα τους Ψαλμούς 13 και 14 αργά και προσευχητικά, προσέχοντας τον θρήνο της δικαίας ψυχής και τη διερευνητική διάγνωση της καθολικής διαφθοράς που ο Σιμεών θα αναπτύξει αμέσως.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σιμεών ανοίγει ερμηνεύοντας το κείμενο του Ψαλμού 14:1. Στίχος 1. ΟΜΙΛΙΑ: 508 Η ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΦΡΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΑΘΕΪΣΜΟΥ Ψαλμοί 14:1 . Ο άφρων είπεν εν τη καρδία αυτού, Ουκ έστι Θεός. Οι άνθρωποι, οι οποίοι κρίνουν μόνον εκ της εξωτερικής εμφανίσεως, είναι επιρρεπείς να έχουν καλή γνώμη περί εαυτών· αλλά ο Θεός, ο οποίος βλέπει την καρδία, περιγράφει ολόκληρο το γένος των ανθρώπων ως βυθισμένο εις αβυσσαλέαν άβυσσον πονηρίας [Σημείωσις: Ιερεμίας 17:9 .]. Προς επιβεβαίωσιν αυτής της μελαγχολικής αληθείας δεν χρειάζεται να αποβλέψωμεν περαιτέρω από την δήλωσιν του κειμένου. Δύναται μεν να νομισθή ότι το κείμενον αναφέρεται μόνον εις ολίγους ομολογουμένους απίστους· αλλά τα αμέσως επόμενα λόγια δείχνουν ότι αναφέρεται εις πολλούς, ναι εις πάντας τους ανθρώπους· «πάντες εξέκλιναν, ουκ έστιν ο ποιών αγαθόν, ουδέ εις». Προ πάντων, ο Απόστολος Παύλος, ομιλών ρητώς περί του θέματος της ανθρωπίνης διαφθοράς, επικαλείται αυτό ακριβώς το χωρίον ως αποφασιστικώς θεμελιούν την διδασκαλίαν ταύτην. [Σημείωσις: Ρωμαίους 3:10-12 .] Εν τη εξετάσει των λόγων τούτων θα δείξωμεν, Ι. Έπειτα στρέφεται προς την πείραν του πιστού ο οποίος χλευάζεται διότι καθιστά τον Κύριον καταφύγιόν του. Στίχος 6. ΟΜΙΛΙΑ: 509 ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ Ψαλμοί 14:6 . Ησχύνατε την βουλήν του πτωχού, διότι ο Κύριος είναι καταφύγιον αυτού. Θα ενόμιζε τις ότι η θρησκεία, όταν ασκήται ζωηρώς και συνηθισμένως, θα συνιστά εαυτήν εις πάντας· είναι τόσον εύλογος υπηρεσία, ώστε θα υπέθετε τις ότι ουδείς δύναται να την μέμψηται. Και όμως, ουδέποτε ετηρήθη υπό ουδενός από της πρώτης εισόδου της αμαρτίας εις τον κόσμον, χωρίς να προκαλέση εχθρότητα εκ μέρους εκείνων οι οποίοι δεν ήσαν υπό την κυριαρχίαν αυτής. Ως προς τον Δαβίδ, υπέφερε δι' αυτήν καθ' όλην την βασιλείαν του Σαούλ και καθ' ένα μεγάλο μέρος επίσης της ιδίας αυτού βασιλείας· διότι, αν και βασιλεύς, ήτο αντικείμενον χλευασμού εις όλους τους σκώπτας της χώρας. Περί τούτου παραπονείται εις τον ψαλμόν ενώπιον ημών· διότι, αν και είναι πιθανόν ότι ο Αβεσσαλώμ ήτο ο μέγας υποκινητής των παρόντων κακών, ο λαός επίσης συνετάχθη ευχερώς μετ' αυτού και ηγάλλετο εις την σκέψιν ότι ο περιφρονηθείς ούτος βασιλεύς θα κατεστρέφετο τώρα. Προχωρεί να εξετάση τη σωτηρία την οποίαν ο Ψαλμωδός ποθεί να ιδή εξερχομένην εκ της Σιών. Στίχος 7. ΟΜΙΛΙΑ: 510 ΑΙ ΕΥΛΟΓΙΑΙ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ Ψαλμοί 14:7 . Ω να ήρχετο η σωτηρία του Ισραήλ εκ της Σιών! Όταν ο Κύριος επαναφέρη την αιχμαλωσίαν του λαού αυτού, ο Ιακώβ θα αγάλληται και ο Ισραήλ θα ευφραίνηται. Περί της περιστάσεως καθ' ην εγράφη ο ψαλμός ούτος, δεν γνωρίζομεν· αλλά υπάρχουν δύο πράγματα τα οποία καθιστούν αυτόν προεχόντως άξιον της προσοχής ημών· το εν είναι ότι, με πολύ μικράν αλλοίωσιν, επαναλαμβάνεται εις άλλον ψαλμόν [Σημείωσις: Ψαλμοί 53:0 .]· και το άλλο είναι ότι πολύ σημαντικόν μέρος αυτού παρατίθεται υπό του Αποστόλου Παύλου, ουχί προς τον σκοπόν απλώς να διευκρινίση τι, αλλά προς θεμελίωσιν εκείνης της διδασκαλίας η οποία κείται εις αυτό το θεμέλιον του Χριστιανισμού, της καθολικής και ολοτελούς διαφθοράς της ανθρωπίνης φύσεως [Σημείωσις: Συγκρίνετε στ. 1–3. μετά Ρωμαίους 3:10-12 · Ρωμαίους 3:19 .].
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Σιμεών κλείει την πρώτην ομιλίαν ιχνηλατών την ένδοξον αλλαγήν η οποία συντελείται εν τη μεταστροφή. [Η χάρις, μόλις εισέλθη εις την καρδίαν, φονεύει την έχθραν ταύτην και συμφιλιώνει τον αμαρτωλόν μετά του Θεού. Εκ τούτου και εξής γίνεται η μία αυτού επιθυμία να περιπατή μετά του Θεού, να απολαμβάνη την παρουσίαν αυτού, να εκπληροί το θέλημα αυτού και να ζη εν τη εγγύς προσδοκία της μετοχής της δόξης αυτού — — — Πόσον αξιοζήλευτος είναι η τοιαύτη κατάστασις! Συγκρίνετε την σοφίαν της τοιαύτης καταστάσεως μετά της αφροσύνης την οποίαν εξεθέσαμεν — — — Και ας αρχίσωμεν αμέσως να ζώμεν, ως θα ηθέλαμεν να εζήσαμεν, όταν έλθωμεν να αποθάνωμεν. Κλείει την τελευταίαν ομιλίαν δεικνύων πώς ο θάνατος αυτός καθίσταται αγαπητός εις εκείνους οι οποίοι αναμένουν την πλήρη απελευθέρωσιν. Τι πρέπει να καθιστά αγαπητάς εις ημάς τας σκέψεις του θανάτου— [Ο θάνατος θα διαρρήξη όλας τας αλύσεις ημών και θα θέση ημάς εις τελείαν ελευθερίαν. Ενώ ενταύθα, ακόμη παραπονούμεθα ότι «είμεθα δεδεμένοι και δεσμευμένοι υπό της αλύσεως των αμαρτιών ημών». Αλλά ουδεμία παραπόνησις θα ακουσθή ποτέ εν τω ουρανώ. Εκεί θα είμεθα «καθαροί, καθώς ο Χριστός είναι καθαρός»· και «τέλειοι, καθώς ο Πατήρ ημών ο εν τοις ουρανοίς είναι τέλειος». Ας μάθωμεν, λοιπόν, να βλέπωμεν τον θάνατον ως φίλον και να τον αριθμώμεν μεταξύ των πλουσιωτέρων θησαυρών ημών [Σημείωσις: Α' Κορινθίους 3:22 .]. Το ότι είναι αφοπλισμένος του κέντρου αυτού, δεν είναι μικρόν μέρος της παρούσης χαρής ημών· και το ότι θα μας μεταφέρει εις την αμέσου παρουσίαν του Θεού ημών, είναι αρκετόν να μας κάμη να ποθώμεν την άφιξιν αυτού, «επιθυμούντες να αναχωρήσωμεν και να ήμεθα μετά του Χριστού, πολύ μάλλον κρείττονα» ή την ευτυχεστέραν μοίραν η οποία δύναται να απολαυθή επί της γης [Σημείωσις: Φιλιππησίους 1:23 .].
Απαντήστε

Απόκριση

Πού ανιχνεύω εν εαυτώ την μυστικήν επιθυμίαν να μη προσέξη ο Θεός τας οδούς μου; Εις ποίαν συντροφίαν ή συνομιλίαν εδέχθην τον πειρασμόν να αισχύνω την βουλήν εκείνων οι οποίοι φοβούνται τον Κύριον; Πόσον θερμώς επιθυμώ την πλήρη σωτηρίαν του Ισραήλ να γίνη γνωστή και δεκτή επί της γης;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ὁ ἐρευνῶν τὰς καρδίας τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων, καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κρυφίας ἀπιστίας καὶ δίδαξον ἡμᾶς νὰ σὲ κάμνωμεν τὸ μόνον καταφύγιον καὶ τὴν δύναμίν μας. Ἔξαγε ἐκ Σιὼν τὴν σωτηρίαν τὴν ὁποίαν ὁ λαός σου ποθεῖ, διὰ νὰ εὐφρανθῶσιν οἱ ἐκλεκτοί σου καὶ νὰ ἀγαλλιάσωσιν ἐν τῷ ἐλέει σου. Κράτησον ἡμᾶς σταθεροὺς ὑπὸ πᾶσαν ὀνειδισμόν, καὶ κάμε τὴν ἐλπίδα τῆς τελείας ἐλευθερίας ἐν τῇ παρουσίᾳ σου τὴν καθημερινήν μας παρηγορίαν, ἕως ὅτου σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →