Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 18 — με τον Ουέσλεϊ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ανοίγουμε τις Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Ιωάννη Ουέσλεϊ στο κεφάλαιο 18 του Λουκά, τα σύντομα σχόλια κατά στίχο που ετοίμασε ο ιδρυτής της Μεθοδιστικής Εκκλησίας για να καθοδηγήσει απλούς αναγνώστες μέσα από την Αγία Γραφή. Αυτές οι σύντομες, εύστοχες παρατηρήσεις αναδεικνύουν την καρδιά της διδασκαλίας του Ιησού για την προσευχή, την ταπείνωση και την εμπιστοσύνη. Καθώς προχωρούμε στο κεφάλαιο θα αφήσουμε τα ίδια τα λόγια του Ουέσλεϊ να φωτίσουν τις παραβολές και τις συναντήσεις που κατέγραψε ο Λουκάς, επιτρέποντας στις δικές του γνώσεις του δεκάτου ογδόου αιώνα να οξύνουν την ακρόασή μας του κειμένου στον εικοστό πρώτο αιώνα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Βρείτε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε ολόκληρο το Λουκά 18. Αφουγκραστείτε την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση για επίμονη προσευχή, την αντίθεση ανάμεσα στην αυτοπεποίθηση και την ταπεινή εξάρτηση, και την έκπληκτη υποδοχή που ο Ιησούς προσφέρει στα παιδιά και στους απελπισμένους. Αφήστε την κίνηση του κεφαλαίου από παραβολή σε συνάντηση να διαμορφώσει την προσοχή σας πριν στραφούμε στις σημειώσεις του Ουέσλεϊ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ουέσλεϊ ξεκινά διευκρινίζοντας τον σκοπό της πρώτης παραβολής.
Στίχος 1. Είπε δε και παραβολήν προς αυτούς - Αυτή και η επόμενη παραβολή μας προειδοποιούν εναντίον δύο θανατηφόρων άκρων σχετικά με την προσευχή: η πρώτη εναντίον της αδυναμίας και της κούρασης, η δεύτερη εναντίον της αυτοπεποίθησης. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδαςΣτη συνέχεια ο Ουέσλεϊ παρουσιάζει τη δεύτερη παραβολή και το ακροατήριό της.
Στίχος 9. Είπε δε και προς τινάς τους πεποιθότας εφ' εαυτοίς ότι εισί δίκαιοι, και εξουθενώντας τους λοιπούς: Είπε αυτή την παραβολή — Όχι προς υποκριτές· ο Φαρισαίος που αναφέρεται εδώ δεν ήταν υποκριτής, ούτε περισσότερο από έναν εξωτερικό μοιχό: αλλά ειλικρινά εμπιστευόταν στον εαυτό του ότι ήταν δίκαιος, και κατά συνέπεια το έλεγε στον Θεό, στην προσευχή που μόνο ο Θεός άκουσε. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδαςΓια την προσευχή του τελώνη ο Ουέσλεϊ περιγράφει τη στάση και τα λόγια του.
Στίχος 13. Και ο τελώνης, μακρόθεν εστώς, ουκ ήθελεν ουδέ τους οφθαλμούς εις τον ουρανόν επάρα, αλλ' έτυπτεν εις το στήθος αυτού λέγων, Ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ. Ο τελώνης στεκόμενος μακρόθεν — Από τα άγια των αγίων, δεν ήθελε ούτε να υψώσει τα μάτια του στον ουρανό - Αγγιγμένος από ντροπή, η οποία είναι πιο ειλικρινής από τον φόβο. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Ουέσλεϊ κλείνει την ενότητα δηλώνοντας την έκβαση για τον καθένα.
Στίχος 14. Λέγω υμίν, κατέβη ούτος δεδικαιωμένος εις τον οίκον αυτού ή εκείνος· ότι πας ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται, ο δε ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται. Κατέβη ούτος — Από τον λόφο στον οποίο βρισκόταν ο ναός, δεδικαιωμένος μάλλον παρά ο άλλος - Τούτο σημαίνει, και όχι ο άλλος. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική σας ζωή προσευχής αισθάνεστε ότι εισχωρεί αδυναμία ή αυτοπεποίθηση; Πώς θα μπορούσε η απλή ικεσία του τελώνη να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζετε τον Θεό σήμερα; Ποιο ένα συγκεκριμένο βήμα ταπείνωσης θα μπορούσατε να κάνετε πριν από την επόμενη φορά που θα προσευχηθείτε;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, δίδαξέ μας να προσευχόμαστε χωρίς να χάνουμε το θάρρος και χωρίς να στηριζόμαστε στη δική μας καλοσύνη. Διαμόρφωσε μέσα μας την ειλικρινή στάση εκείνου που γνωρίζει την ανάγκη του και κραυγάζει μόνο για έλεος. Φύλαξέ μας από την ήσυχη υπερηφάνεια που μετριέται με τους άλλους, και φύτεψε αντ' αυτής μια σταθερή εμπιστοσύνη που κοιτάζει μόνο σε Σένα. Ας βυθιστούν βαθιά τα λόγια που διαβάσαμε και οι σημειώσεις που μελετήσαμε, διαμορφώνοντας καρδιές πρόθυμες για μετάνοια και αργές να υψωθούν. Εν ονόματι του Ιησού το ζητούμε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →