Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 8 — με τον Χοτζ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με το πνεύμα της Μεταρρυθμισμένης παραδόσεως, στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Καρόλου Χοτζ επί των Προς Ρωμαίους, Α' Κορινθίους και Προς Εφεσίους. Η προσεκτική εξήγηση του Χοτζ επί του Α' Κορινθίους 8 καθοδηγεί την εκκλησία στο να διακρίνει την ορθή χρήση της χριστιανικής ελευθερίας, πάντοτε μετρούμενης από την αγάπη προς τους αδελφούς και την πιστότητα στον ένα αληθινό Θεό. Η πραγματεία του μας υπενθυμίζει ότι η δογματική σαφήνεια πρέπει να συνδέεται με την αγάπη, μήπως η γνώση γίνει πρόσκομμα αντί μέσον οικοδομής. Προσεγγίζουμε αυτό το τμήμα της Γραφής με ευλάβεια, ζητώντας από το Πνεύμα να εφαρμόσει τις γνώσεις του Χοτζ στις δικές μας συνειδήσεις και συμπεριφορά.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα ευλαβική προσοχή στο όγδοο κεφάλαιο της πρώτης επιστολής του Παύλου προς τους Κορινθίους. Σε αυτούς τους στίχους ο απόστολος πραγματεύεται ερωτήματα σχετικά με κρέατα προσφερθέντα σε είδωλα, διακρίνοντας μεταξύ αυτού που είναι νόμιμο καθ' εαυτό και αυτού που είναι αγαπητικό προς τους ασθενέστερους αδελφούς. Προετοιμάστε την καρδιά σας να δεχθεί τόσο τις δογματικές αρχές όσο και τις πρακτικές προτροπές που περιέχονται σε αυτό το τμήμα του Λόγου του Θεού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χοτζ ανοίγει τη συζήτηση τοποθετώντας το κορινθιακό ζήτημα στο ιστορικό και εκκλησιαστικό του πλαίσιο.
Στίχος 1. Κεφάλαιο Η' Η βρώση θυσιών προσφερθεισών σε είδωλα δεν είναι καθ' εαυτήν εσφαλμένη, Α' Κορινθίους 8:1-7. Αλλά πρέπει να αποφεύγεται αν προκαλεί σκάνδαλο, Α' Κορινθίους 8:8-13. Περί Βρώσεως Θυσιών — Α' Κορινθίους 8:1-13 Το δεύτερο θέμα για το οποίο οι Κορίνθιοι είχαν ζητήσει τη συμβουλή του αποστόλου ήταν η νομιμότητα της βρώσεως των θυσιών που προσφέρονταν σε είδωλα. Στη συζήτηση αυτού του ερωτήματος στις διάφορες όψεις του είναι κυρίως αφιερωμένα τα όγδοο, ένατο και δέκατο κεφάλαια αυτής της επιστολής. Στη σύνοδο των Ιεροσολύμων αποφασίστηκε από τους αποστόλους, πρεσβυτέρους και αδελφούς, ότι οι εξ εθνών προσήλυτοι έπρεπε να απέχουν «από κρέατος προσφερθέντος σε είδωλα, από αίματος, και από πνικτών, και από πορνείας», Πράξεις 15:29· και αυτό το διάταγμα αποδόθηκε στο Άγιο Πνεύμα ως συγγραφέα του, Πράξεις 15:28. Εν τούτοις ο Παύλος, αν και παρών στη σύνοδο εκείνη, όχι μόνο δεν αναφέρεται σε αυτό, αλλά προχωρεί απευθείας εναντίον του.Ο Χοτζ διακρίνει στη συνέχεια τις δύο όψεις υπό τις οποίες ο απόστολος θεωρεί τη βρώση θυσιών ειδώλων.
Οι αποφάσεις εκείνης της συνόδου, επομένως, δεν αποτελούσαν εμπόδιο για τον Παύλο να συζητήσει το ζήτημα επί της ουσίας του. Σε αυτό το κεφάλαιο το θέμα θεωρείται υπό δύο όψεις· πρώτον, θεωρούμενο καθ' εαυτό· και δεύτερον, στη σχέση του προς την ασθενέστερη ή λιγότερο φωτισμένη τάξη χριστιανών. Τα περισσότερα από τα ζητήματα που ταράσσουν την πρώιμη εκκλησία είχαν την προέλευσή τους στις συγκρουόμενες προκαταλήψεις και προλήψεις των Ιουδαίων και των εξ εθνών προσήλυτων· ή τουλάχιστον, των περισσότερο και λιγότερο φωτισμένων χριστιανών προσήλυτων. Διότι είναι πιθανόν ότι πολλοί από εκείνους που είχαν ανατραφεί ως εθνικοί ανήκαν στην τάξη των ασθενέστερων αδελφών. Ως σώμα, όμως, οι εθνικοί ήταν διατεθειμένοι προς τον λατιτουδιναρισμό· και οι Ιουδαίοι προς τη δεισιδαιμονική σχολαστικότητα. Όσον αφορά τις γενικές αρχές, ο Παύλος τάχθηκε με το μέρος των εθνικών.Ο Χοτζ δείχνει στη συνέχεια πώς ο Παύλος προσδιορίζει τον ισχυρισμό των Κορινθίων περί γνώσεως.
Οι απόψεις τους περί βρωμάτων και ποτών, και αγίων ημερών, και τελετουργιών προήλθαν από τον ίδιο τον απόστολο, και επομένως εγκρίθηκαν από αυτόν. Αλλά το πνεύμα και την πρακτική αυτής της ομάδας τις καταδικάζει αυστηρά. Έτσι, στην παρούσα περίπτωση, παραδέχεται ότι ένα είδωλο είναι τίποτε· ότι μια θυσία είναι τίποτε· ότι όλοι οι φωτισμένοι χριστιανοί το γνωρίζουν αυτό· ότι, συνεπώς, η βρώση των εθνικών θυσιών ήταν ζήτημα αδιαφορίας, δεν έκανε τον άνθρωπο ούτε καλύτερο ούτε χειρότερο· και όμως η βρώση τους μπορούσε να είναι, και στην περίπτωσή τους ήταν, αμαρτωλή· διότι βλαπτική προς τους ασθενέστερους αδελφούς τους. Αρχίζει λοιπόν το κεφάλαιο με την παραδοχή ότι όλοι οι φωτισμένοι χριστιανοί έχουν γνώση. Τους υπενθυμίζει, όμως, ότι υπάρχει κάτι ανώτερο από τη γνώση· ότι η γνώση χωρίς αγάπη είναι, τελικά, μόνο μια άλλη μορφή άγνοιας. Το κύριο πράγμα που πρέπει να γνωρίζεται δεν γίνεται αντιληπτό, Α' Κορινθίους 10:1-3.Ο Χοτζ προχωρεί στην έκθεση της διακρίσεως μεταξύ θεωρητικής και πρακτικής γνώσεως.
Στο Α' Κορινθίους 8:1 μπορεί να εννοεί τον εαυτό του και τους οπαδούς του. Όλοι εμείς, δηλαδή, όλοι οι ισχυρότεροι ή περισσότερο φωτισμένοι πιστοί. Ενώ, στο Α' Κορινθίους 8:7, μπορεί να αναφέρεται στους χριστιανούς γενικά, συμπεριλαμβανομένων των ισχυρών και των ασθενών. «Αυτή η γνώση δεν υπάρχει σε όλους, διότι οι ασθενείς δεν την έχουν.» Ή η διάκριση μπορεί να είναι μεταξύ θεωρητικής και πρακτικής γνώσεως. Όλοι οι χριστιανοί παραδέχονται, ως ζήτημα θεωρίας, ότι ένα είδωλο είναι τίποτε, αλλά αυτή η γνώση δεν είναι σε όλους τους πιστούς πρακτική και ελέγχουσα. Αυτό είναι επίσης φυσικό και ικανοποιητικό. Είναι ανάλογο προς τις δηλώσεις του ιδίου αυτού αποστόλου αναφορικά με τους εθνικούς. Στο Προς Ρωμαίους 1:23 λέει, «Γνωρίζουν τον Θεό», αλλά στο Α' Κορινθίους 1:21 λέει, «δεν γνωρίζουν τον Θεό». Αυτές οι δηλώσεις είναι απολύτως συνεπείς, διότι η λέξη γνωρίζω έχει διαφορετικές έννοιες.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χοτζ τονίζει την αδιαχώριστη σχέση μεταξύ αγάπης και αληθινής γνώσεως του Θεού.
Στίχος 3. Α' Κορινθίους 8:3 Αλλά αν κάποιος αγαπά τον Θεό, αυτός είναι γνωστός από Αυτόν. Το να αγαπάς σημαίνει να γνωρίζεις και να γίνεσαι γνωστός. Συγκρίνετε Α' Ιωάννου 4:7, Α' Ιωάννου 4:8 «Πας ο αγαπών είναι γεγεννημένος εκ του Θεού, και γνωρίζει τον Θεό· ο μη αγαπών δεν εγνώρισε τον Θεό, διότι ο Θεός είναι αγάπη.» Αυτό είναι το ακριβές νόημα του κειμένου. Η αγάπη είναι ουσιώδης για τη γνώση. Εκείνος που αγαπά τον Θεό, γνωρίζει τον Θεό. Ο απόστολος σε αυτή τη σύνδεση εναλλάσσει την αγάπη προς τους αδελφούς και την αγάπη προς τον Θεό, διότι η αγάπη προς τους αδελφούς είναι μόνο μία από τις μορφές στις οποίες η αγάπη του Θεού εκδηλώνεται. Όταν είπε, «Η αγάπη οικοδομεί», εννοούσε την αγάπη προς τους αδελφούς, και χωρίς εκείνη την αγάπη, λέει, δεν μπορεί να υπάρχει αληθινή γνώση· αλλά αν κάποιος αγαπά τον Θεό, (που περιλαμβάνει την αγάπη προς τους αδελφούς,) αυτός είναι γνωστός από Αυτόν. Τι εννοείται με αυτή την τελευταία έκφραση, δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί. Το να είναι γνωστός από τον Θεό μπορεί, σύμφωνα με τη γραφική χρήση, να σημαίνει, 1.Ο Χοτζ ολοκληρώνει το τμήμα επιβεβαιώνοντας τον ένα Θεό και έναν Κύριο που αποκαλύπτεται στη Γραφή.
Στίχος 6. Α' Κορινθίους 8:6 Αλλά σε εμάς (υπάρχει μόνο) ένας Θεός, ο Πατήρ, εξ ου (είναι) τα πάντα, και ημείς εις Αυτόν· και ένας Κύριος Ιησούς Χριστός, δι' ου (είναι) τα πάντα, και ημείς δι' Αυτού. Αν και υπάρχουν πολλά πλάσματα που ονομάζονται θεοί, υπάρχει μόνο ένας αληθινός Θεός, ο δημιουργός των πάντων. Σε εμάς, δηλαδή στους χριστιανούς. Υπάρχει ένας Θεός, δηλαδή μόνο ένα ον που είναι αιώνιο, αυτοϋπάρχον και παντοδύναμο. Αυτός ο ένας Θεός είναι, πρώτον, ο Πατήρ· όχι το πρώτο πρόσωπο της Τριάδος, αλλά ο πατέρας μας. Η λέξη δεν εκφράζει εδώ τη σχέση του πρώτου προς το δεύτερο πρόσωπο στη Θεότητα, αλλά τη σχέση του Θεού ως τέτοιου προς εμάς ως παιδιά Του. Όταν λέμε, «Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς», η λέξη Πατήρ προσδιορίζει το Υπέρτατο Ον, τον Τριαδικό Ιεχωβά. Δεύτερον, για αυτόν τον ένα Θεό λέγεται, εξ Αυτού είναι τα πάντα. Αυτός, ο ένας Θεός, είναι η πηγή του σύμπαντος όλου, και όλων όσα περιέχει. Δημιούργησε τα πάντα με τον λόγο της δυνάμεώς Του.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η προτεραιότητα της αγάπης έναντι της απλής γνώσεως διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο ασκείτε τη χριστιανική ελευθερία στην καθημερινή σας ζωή; Σε ποιους τομείς μπορεί οι δικές σας πεποιθήσεις να χρειάζονται εξέταση μήπως γίνουν πρόσκομμα για τους ασθενέστερους αδελφούς; Ποια βήματα μπορείτε να κάνετε αυτή την εβδομάδα για να εξασφαλίσετε ότι η γνώση σας συνδέεται με γνήσια αγάπη τόσο προς τον Θεό όσο και προς τον πλησίον;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Πάτερ, ὁ ὢν εἷς Θεός, καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς εἷς Κύριος, δι’ οὗ θανάτου οἱ ἀσθενεῖς ἐλυτρώθησαν, δώρησαι ἡμῖν τὸ Πνεῦμά σου ἵνα ἡ γνῶσις κυβερνᾶται ὑπὸ τῆς ἀγάπης, μήποτε τρώσωμεν τὰς συνειδήσεις ἐκείνων ὑπὲρ ὧν ὁ Υἱός σου ἀπέθανεν. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς περιπατεῖν ἐν τῇ χάριτι τῆς διαθήκης σου, ἀρνούμενοι ἑαυτοὺς ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν, ἵνα πάντα ἀποβῇ εἰς δόξαν τοῦ κυριαρχικοῦ σου ὀνόματος. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →