← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 103-104 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 103-104Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Ματθαίος Χένρι μας καθοδηγεί μέσα από δύο μεγαλειώδεις ψαλμούς αίνου που υψώνουν την ψυχή από τις προσωπικές ευσπλαχνίες στο μεγαλείο της ίδιας της δημιουργίας. Οι στοχασμοί του μας προσκαλούν να παραμείνουμε σε κάθε γραμμή με ανανεωμένη ευγνωμοσύνη και δέος. Μαζί θα ανιχνεύσουμε πώς ο σχολιαστής διεγείρει την ευλάβεια, ερευνά την παγκόσμια καλοσύνη του Θεού και στεφανώνει και τους δύο ψαλμούς με προσκλησεις για αδιάκοπη λατρεία.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τις Γραφές και διαβάστε τους Ψαλμούς 103 και 104 αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να εγκατασταθεί στην καρδιά. Προσέξτε πώς ο πρώτος ψαλμός μεγαλύνει το έλεος της διαθήκης ενώ ο δεύτερος εορτάζει την κυρίαρχη φροντίδα του Δημιουργού για όλα τα πράγματα. Αφήστε το επαναλαμβανόμενο εμβόλιμο «Ευλόγει τον Κύριο, ψυχή μου» να γίνει η δική σας ήσυχη απόκριση.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει δείχνοντας πώς ο ψαλμωδός διεγείρει την ίδια του την ψυχή στο έργο του αίνου. Ι. Πώς διεγείρει τον εαυτό του στο καθήκον του αίνου, εδ. 1, 2. 1. Είναι ο Κύριος που πρέπει να ευλογηθεί και να λεχθεί καλά γι' Αυτόν· διότι Αυτός είναι η πηγή κάθε αγαθού, όποια και αν είναι τα κανάλια ή οι δεξαμενές· είναι στο όνομά Του, το άγιο όνομά Του, που πρέπει να αφιερώσουμε τον αίνο μας, ευχαριστώντας στη μνήμη της αγιότητάς Του. 2. Είναι η ψυχή που πρέπει να απασχοληθεί στην ευλογία του Θεού, και όλα όσα είναι μέσα μας. Δεν κάνουμε τίποτα από τις θρησκευτικές μας επιδόσεις αν δεν τις κάνουμε έργο καρδιάς, αν αυτό που είναι μέσα μας, ναι, αν όλα όσα είναι μέσα μας, δεν εμπλακούν σε αυτές. Το έργο απαιτεί τον εσωτερικό άνθρωπο, τον ολόκληρο άνθρωπο, και όλα λίγα είναι αρκετά. 3. Για να επιστρέψουμε αίνους στον Θεό, πρέπει να υπάρχει ευγνώμων ανάμνηση των ελεών που λάβαμε από Αυτόν: Μη λησμονείς όλες τις ευεργεσίες Του. Αν δεν ευχαριστούμε γι' αυτές, τις λησμονούμε· και αυτό είναι άδικο όσο και άστοργο, αφού σε όλες τις χάρες του Θεού υπάρχει τόσο πολύ που είναι αξιομνημόνευτο. «Ω ψυχή μου! προς ντροπή σου ας λεχθεί, λησμόνησες πολλές από τις ευεργεσίες Του· αλλά σίγουρα δεν θα τις λησμονήσεις όλες, διότι δεν έπρεπε να λησμονήσεις καμία.» Ο Χένρι διευρύνει έπειτα την όψη από την προσωπική εμπειρία στην καλοσύνη του Θεού που δείχνεται σε όλους τους ανθρώπους. Μέχρι τώρα ο ψαλμωδός είχε κοιτάξει μόνο πίσω στις δικές του εμπειρίες και από εκεί άντλησε ύλη για αίνο· εδώ κοιτάζει έξω και παρατηρεί την εύνοιά Του και προς άλλους· διότι σε αυτούς πρέπει να χαρούμε και να ευχαριστήσουμε γι' αυτούς, όλοι οι άγιοι τρεφόμενοι σε κοινή τράπεζα και συμμετέχοντες στις ίδιες ευλογίες. Ο Χένρι εκθέτει έπειτα το δόγμα της παγκόσμιας πρόνοιας του Θεού. Εδώ είναι, Ι. Το δόγμα της παγκόσμιας πρόνοιας που τίθεται, εδ. 19. Έχει εξασφαλίσει την ευτυχία του ιδιαίτερου λαού Του με υπόσχεση και διαθήκη, αλλά την τάξη της ανθρωπότητας, και του κόσμου γενικά, την εξασφαλίζει με κοινή πρόνοια. Ο Κύριος έχει θρόνο δικό Του, θρόνο δόξας, θρόνο διακυβέρνησης. Αυτός που έκανε τα πάντα κυβερνά τα πάντα, και τα δύο με λόγο δυνάμεως: Έχει ετοιμάσει τον θρόνο Του, τον έχει στερεώσει και εγκαταστήσει ώστε να μην μπορεί να σαλευθεί· έχει προκαθορίσει όλα τα μέτρα της διακυβέρνησής Του και κάνει όλα σύμφωνα με τη βουλή του ιδίου θελήματός Του. Τον έχει ετοιμάσει στους ουρανούς, πάνω από εμάς, και εκτός όψεως· διότι κρατά πίσω το πρόσωπο του θρόνου Του, και απλώνει νέφος επάνω του (Ιώβ κστ΄. 9)· όμως μπορεί ο Ίδιος να κρίνει μέσα από το σκοτεινό νέφος, Ιώβ κγ΄. 13. Εξ αυτού οι ουρανοί λέγονται ότι κυβερνούν (Δαν. δ΄. 26), και οδηγούμαστε να το σκεφθούμε αυτό από την επιρροή που έχουν ακόμη και οι ορατοί ουρανοί επάνω σε αυτή τη γη, την κυριαρχία τους, Ιώβ λη΄. 33· Γεν. α΄. 16. Αλλά μολονότι ο θρόνος του Θεού είναι στον ουρανό, και εκεί κρατά την αυλή Του, και εκεί πρέπει να απευθυνόμαστε σε Αυτόν (Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς), όμως η βασιλεία Του κυβερνά επί πάντων. Λαμβάνει γνώση όλων των κατοίκων, και όλων των υποθέσεων, αυτού του κατώτερου κόσμου, και διαθέτει όλα τα πρόσωπα και τα πράγματα σύμφωνα με τη βουλή του θελήματός Του, προς δόξαν Του (Δαν. δ΄. 35): Η βασιλεία Του κυβερνά επί πάντων των βασιλέων και όλων των βασιλειών, και από αυτή δεν υπάρχει απαλλαγμένη δικαιοδοσία.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι κλείνει την πραγματεία του Ψαλμού 103 επιστρέφοντας στο δια βίου καθήκον της ψυχής για αίνο. 2. Ας αινέσουν Αυτόν όλα τα έργα Του (εδ. 22), όλα σε όλους τους τόπους της κυριαρχίας Του· διότι, επειδή είναι έργα Του, βρίσκονται υπό την κυριαρχία Του, και έγιναν και κυβερνώνται ώστε να είναι σε Αυτόν για όνομα και αίνο. Όλα τα έργα Του, δηλαδή όλα τα τέκνα των ανθρώπων, σε όλα τα μέρη του κόσμου, ας αινέσουν όλοι τον Θεό· ναι, και τα κατώτερα πλάσματα επίσης, που είναι επίσης έργα του Θεού· ας Τον αινέσουν αντικειμενικά, μολονότι δεν μπορούν να Τον αινέσουν πραγματικά, Ψαλμ. ρμε΄. 10. Όμως όλα αυτά δεν θα απαλλάξουν τον Δαβίδ από το να αινεί τον Θεό, αλλά μάλλον θα τον διεγείρουν να το κάνει πιο πρόθυμα, ώστε να λάβει μέρος σε αυτή τη συναυλία· διότι καταλήγει, Ευλόγει τον Κύριο, ψυχή μου! όπως άρχισε, εδ. 1. Η ευλογία του Θεού και η δόξα σε Αυτόν πρέπει να είναι το άλφα και το ωμέγα όλων των υπηρεσιών μας. Άρχισε με Ευλόγει τον Κύριο, ψυχή μου! και, όταν συνέταξε και έψαλε αυτόν τον εξαίρετο ύμνο προς τιμήν Του, δεν λέει, Τώρα, ω ψυχή μου! ευλόγησες τον Κύριο, κάθισε και αναπαύσου, αλλά, Ευλόγει τον Κύριο, ψυχή μου! ακόμη περισσότερο. Όταν έχουμε κάνει όσο μπορούμε στην υπηρεσία του Θεού, όμως ακόμη πρέπει να διεγείρουμε τον εαυτό μας να κάνουμε περισσότερο. Ο αίνος του Θεού είναι θέμα που δεν θα εξαντληθεί ποτέ, και επομένως δεν πρέπει ποτέ να θεωρούμε αυτό το έργο τελειωμένο μέχρι να έρθουμε στον ουρανό, όπου θα είναι για πάντα εν εξελίξει. Ο Χένρι εισάγει τον Ψαλμό 104 σημειώνοντας τη στενή σύνδεσή του με τον προηγούμενο ψαλμό. Είναι πολύ πιθανό ότι αυτός ο ψαλμός συντάχθηκε από το ίδιο χέρι, και την ίδια εποχή, με τον προηγούμενο· διότι όπως εκείνος τελείωσε αυτός αρχίζει, με «Ευλόγει τον Κύριο, ψυχή μου!» και καταλήγει με αυτό επίσης. Το ύφος πράγματι είναι κάπως διαφορετικό, επειδή η ύλη είναι τέτοια: ο σκοπός του προηγούμενου ψαλμού ήταν να εορτάσει την καλοσύνη του Θεού και το τρυφερό έλεος και τη συμπόνια Του, στα οποία ένα απαλό και γλυκό ύφος ήταν πιο αρμόζον· ο σκοπός αυτού είναι να εορτάσει το μεγαλείο Του, και τη μεγαλοπρέπεια, και την κυρίαρχη κυριαρχία, που πρέπει να γίνεται με τους πιο επιβλητικούς υψηλούς τόνους της ποίησης. Ο Δαβίδ, στον προηγούμενο ψαλμό, έδωσε στον Θεό τη δόξα του ελέους και της αγάπης της διαθήκης Του προς τον ίδιο του τον λαό· σε αυτόν Του δίνει τη δόξα των έργων της δημιουργίας και της πρόνοιας, της κυριαρχίας Του επάνω, και της γενναιοδωρίας Του προς, όλα τα πλάσματα. Ο Θεός εκεί αινείται ως ο Θεός της χάριτος, εδώ ως ο Θεός της φύσεως. Και αυτός ο ψαλμός είναι ολόκληρος αφιερωμένος σε αυτό το θέμα· όχι όπως ο Ψαλμ. ιθ΄., που αρχίζει με αυτό, αλλά περνά από αυτό στη σκέψη του θείου νόμου· ούτε όπως ο Ψαλμ. η΄., που μιλά για αυτό αλλά προφητικά, και με βλέμμα προς τον Χριστό. Αυτό το ευγενές ποίημα θεωρείται από πολύ αρμόδιους κριτές ότι υπερέχει πολύ, όχι μόνο για ευσέβεια και ευλάβεια (αυτό είναι πέρα από αμφισβήτηση), αλλά για πτήση φαντασίας, λαμπρότητα ιδεών, εκπληκτικές στροφές, και όλες τις ομορφιές και τα στολίδια της έκφρασης, τους Έλληνες και Λατίνους ποιητές σε οποιοδήποτε θέμα αυτής της φύσεως. Πολλά μεγάλα πράγματα ο ψαλμωδός εδώ δίνει στον Θεό τη δόξα. Ι. Τη λαμπρότητα της μεγαλοπρέπειάς Του στον ανώτερο κόσμο, εδ. 1-4. ΙΙ. Τη δημιουργία της θάλασσας και της ξηράς, εδ. 5-9. ΙΙΙ. Την πρόνοια που κάνει για τη συντήρηση όλων των πλασμάτων σύμφωνα με τη φύση τους, εδ. 10-18, 27, 28. IV. Την τακτική πορεία του ηλίου και της σελήνης, εδ. 19-24. V. Τον εξοπλισμό της θάλασσας, εδ. 25, 26. VI. Τη κυρίαρχη δύναμη του Θεού επάνω σε όλα τα πλάσματα, εδ. 29-32. Και, τέλος, καταλήγει με μια ευχάριστη και σταθερή απόφαση να συνεχίσει τον αίνο του Θεού (εδ. 33-35), με την οποία πρέπει να ενωθούμε ολόψυχα ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην ίδια σας την ιστορία χρειάζεστε περισσότερο να διεγείρετε την ψυχή σας εκ νέου για να ευλογήσετε τον Κύριο; Πώς η ανάμνηση του ελέους του Θεού προς όλη τη δημιουργία διευρύνει την ευγνωμοσύνη σας σήμερα; Ποια μία πρακτική θα σας βοηθήσει να τελειώνετε τόσο το έργο όσο και τη λατρεία με το ίδιο εμβόλιμο που αρχίζει αυτούς τους ψαλμούς;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, κίνησον τὰς ψυχὰς ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ἵνα εὐλογῶμεν τὸ ἅγιόν σου ὄνομα καὶ μὴ ἐπιλαθώμεθα πασῶν τῶν εὐεργεσιῶν σου—τοῦ ἀφιέντος τὰς ἀνομίας ἡμῶν, τοῦ ἰωμένου τὰς νόσους ἡμῶν, καὶ τοῦ στεφανοῦντος ἡμᾶς ἐν ἐλέει καὶ οἰκτιρμοῖς. Καθὼς οἱ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ διακηρύττουσι τὴν δόξαν σου, δίδαξον ἡμᾶς νὰ συνταχθῶμεν μετὰ πάσης τῆς κτίσεως ἐν χαρμόσυνῳ αἴνῳ, πιστεύοντες ὅτι τὸ ἔλεός σου διαμένει εἰς τὸν αἰῶνα. Διατήρησον ταῦτα τὰ ἀρχαῖα ᾄσματα ζῶντα ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, ἕως ὅτου σε ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →