Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Η Αγία Προσφορά: Η Δικαιοσύνη, η Τάξη και η Μία Προσφορά
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Μετά την επιστροφή της δόξας και τη σφράγιση της πύλης, το όραμα στρέφεται στην οργάνωση της λατρείας — η αγία προσφορά της γης που έχει αφιερωθεί, τα δίκαια βάρη και μέτρα, οι προσφορές των εορτών, ο άρχοντας που οδηγεί τον λαό στη λατρεία τους, και η προσεκτική χορογραφία της εισόδου και εξόδου από το ιερό. Μπορεί να διαβάζεται σαν εγχειρίδιο διοικητή· αλλά ο Μακάριος Θεοδώρητος Κύρου δείχνει ότι κάθε διάταγμα εδώ στοχεύει σε δύο πράγματα που η Εκκλησία ακόμα θησαυρίζει: τη δικαιοσύνη μεταξύ των ανθρώπων, και την ευλάβεια ενώπιον του Θεού. Η γη δίνεται στους ιερείς ώστε, έχοντας αρκετά, να μην επιθυμούν ή καταπιέζουν τον λαό. Τα βάρη και τα μέτρα πρέπει να είναι τίμια, ένα μέτρο για αγορά και πώληση εξίσου. Και η λατρεία πρέπει να διεξάγεται με τέτοια τάξη — εισερχόμενοι από μία πύλη, εξερχόμενοι από άλλη, ο άρχοντας στεκόμενος στο κατώφλι — ώστε καμία ταραχή να μην διαταράσσει το δέος του αγίου τόπου. Το νήμα που διατρέχει όλα αυτά, στην ανάγνωση του Θεοδωρήτου, είναι η σωστή οργάνωση της λατρείας της Εκκλησίας και η εξιλέωση που προσφέρεται στον Θεό για τον λαό: μια σκιά, στις προσεκτικές εποχές και θυσίες της, της μίας αληθινής Προσφοράς του Χριστού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε Ιεζεκιήλ 45–46 — το άγιο μερίδιο της γης που έχει αφιερωθεί, ένα προάστιο για τους ιερείς· η εντολή προς τους άρχοντες, «Ας σας αρκεί, ω άρχοντες του Ισραήλ: απορρίψτε την αδικία και τη δυστυχία, και κάνετε κρίση και δικαιοσύνη, και αφαιρέστε την καταπίεση από τον λαό»· τα δίκαια ζύγια, βάρη και μέτρα, «ένα μέτρο για είσοδο και έξοδο», το κορ και το χομέρ και το εφά και το σίκλο υπολογισμένα ακριβώς· οι προσφορές που δίνει ο λαός στον άρχοντα «για την ανάγκη των θυσιών», στις εορτές και τις νεομηνίες και τα Σάββατα. Έπειτα το κεφάλαιο σαράντα έξι: η ανατολική πύλη κλειστή έξι ημέρες και ανοιχτή το Σάββατο· ο άρχοντας λατρεύων στο κατώφλι· οι ολοκαυτώσεις των Σαββάτων και των νεομηνιών· η τάξη εισόδου και εξόδου — «αν εισέρχονται από την πύλη προς τον βορρά, να εξέρχονται από αυτήν που βλέπει νότο» — και ο τόπος που έχει αφιερωθεί για το βράσιμο των προσφορών, «διότι δεν είναι νόμιμο να κάνουμε κοινά τα πράγματα που κάποτε αφιερώθηκαν και αγιάστηκαν».
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Θεοδώρητος ακούει στο δώρο της γης στους ιερείς ένα φάρμακο κατά της απληστίας. Τους δίνονται τα δέκατα και τα πρωτογεννήματα και ένα μερίδιο της γης ακριβώς ώστε, μη στερούμενοι τίποτε, να μην λεηλατούν τον λαό:
να αγαπούν το δίκαιο, να μην επιθυμούν περισσότερα, ούτε να αδικούν τον λαό, απολαμβάνοντας αυτάρκεια.Το ίδιο πάθος για τη δικαιοσύνη διέπει τα βάρη και τα μέτρα, τα οποία πρέπει να είναι τίμια σε κάθε συναλλαγή. Και όλη η συσκευή των εορτών και των θυσιών είναι ταγμένη σε έναν σκοπό — ώστε ο άρχοντας, εκ μέρους του λαού, να σταθεί ανάμεσά τους και στον Θεό:
ώστε στις εορτές και τις νεομηνίες και τα σάββατα οι ιερές τελετές να εκπληρώνονται από αυτόν, και αυτός να εξιλεώνει τον Θεό για τον λαό.Εδώ η παλαιά λατρεία δείχνει το αληθινό της σχήμα και το όριό της. Δείχνει πέρα από τον εαυτό της: οι καθημερινές και ετήσιες εξιλεώσεις ταύρου και τράγου, επαναλαμβανόμενες εποχή μετά εποχή, είναι μια μακρά σκιά που ρίχνεται από τη μία Προσφορά που πρόκειται να έλθει, στον οποίο μόνο ο λαός συμφιλιώνεται αληθινά με τον Θεό. Η Εκκλησία διαβάζει αυτές τις διατάξεις όχι ως κανόνες προς ανάκτηση αλλά ως τύπο που εκπληρώθηκε — η σωστή οργάνωση της λατρείας που βρίσκει την ουσία της στο χριστιανικό θυσιαστήριο.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Το κεφάλαιο σαράντα έξι είναι, πάνω απ’ όλα, ένα μάθημα ευλαβικής τάξης. Οι προσκυνητές δεν πρέπει να περιφέρονται άσκοπα· εισέρχονται από μία πύλη και εξέρχονται από την αντίθετη, κινούμενοι μέσα στο ιερό σε ένα ενιαίο πειθαρχημένο ρεύμα. Ο Θεοδώρητος δηλώνει τον σκοπό καθαρά:
ώστε εισερχόμενοι και εξερχόμενοι με τάξη χωρίς καμία ταραχή να προσφέρουν λατρεία στον Θεό.Και ο αρχιερέας διατάσσεται να είναι παρών σε αυτές τις πανηγύρεις για έναν λόγο που η Εκκλησία κατανοεί αμέσως:
ώστε η λατρεία να γίνεται με μεγαλύτερη ευλάβεια.Η λατρεία έχει μορφή, και η μορφή υπηρετεί το δέος. Ο Θεοδώρητος σημειώνει επίσης την φύλαξη των αγίων πραγμάτων: ό,τι έχει κάποτε αφιερωθεί και αγιασθεί δεν πρέπει να βγαίνει έξω και να γίνεται κοινό, αλλά να φυλάσσεται και να καταναλώνεται στον ορισμένο τόπο. Τίποτε από αυτά δεν είναι σχολαστικότητα για χάρη της ίδιας. Είναι το ίδιο ένστικτο που έχτισε τους πλευρικούς τοίχους του ναού ώστε κανείς να μην τον αγγίζει απερίσκεπτα — η πεποίθηση ότι ο άγιος Θεός προσεγγίζεται με τάξη, με ευλάβεια, και με σαφή γραμμή ανάμεσα στο ιερό και το κοινό. Η άτακτη λατρεία μιας πρόχειρης καρδιάς δεν είναι αυτό που δείχνει αυτό το όραμα.
Απαντήστε
Απόκριση
Λάβετε από αυτά τα κεφάλαια δύο χάρες που η Εκκλησία ακόμα χρειάζεται: δικαιοσύνη και ευλάβεια. Οι ιερείς δόθηκαν αρκετά ώστε να μην επιθυμούν ή καταπιέζουν· ρωτήστε αν η δική σας δυσαρέσκεια γεννά αδικία — αν η επιθυμία για περισσότερα σας κάνει να αρπάζετε, ή να κόβετε γωνίες, ή να αδικείτε κάποιον πιο αδύναμο. «Απορρίψτε την αδικία… και αφαιρέστε την καταπίεση από τον λαό.» Ας σας αρκεί. Και ζυγίστε τις συναλλαγές σας με τίμια μέτρα: ένα μέτρο για αγορά και πώληση, ένα πρότυπο για τον εαυτό σας και για τους άλλους, κανένα διπλό βάρος στον σάκο της συνειδήσεώς σας. Έπειτα φέρτε ευλάβεια στη λατρεία του Θεού. Μας πειράζει να μεταχειριζόμαστε το άγιο ως πρόχειρο, να ερχόμαστε και να φεύγουμε από την προσευχή σαν από οποιαδήποτε δουλειά. Αλλά αυτό το όραμα δείχνει λατρεία με μορφή — μια τάξη που υπηρετεί το δέος, μια σαφή γραμμή ανάμεσα στο αγιασμένο και το κοινό. Τιμήστε αυτή τη γραμμή. Προσεγγίστε τα Μυστήρια με προετοιμασία και ευλάβεια, «ώστε η λατρεία να γίνεται με μεγαλύτερη ευλάβεια», και μην κάνετε κοινά τα πράγματα που ο Θεός έχει αφιερώσει. Η μία Προσφορά του Χριστού έχει έλθει· προσεγγίστε την με δέος, και με δίκαιη και αδιαίρετη καρδιά.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Θεέ της δικαιοσύνης και της αγίας τάξης: Συ έδωσες στους ιερείς Σου αρκετά ώστε να αγαπούν το δίκαιο και να μην αδικούν τον λαό· ας μου αρκεί και εμένα, και ξερίζωσε από την καρδιά μου την απληστία που γεννά αδικία, ώστε να απορρίψω την καταπίεση και να ζυγίζω όλες τις συναλλαγές μου με τίμιο μέτρο. Συ έχεις ταγμένη τη λατρεία Σου ώστε ο λαός Σου, εισερχόμενος και εξερχόμενος χωρίς ταραχή, να Σου προσφέρει ευλάβεια· δίδαξέ με να Σε προσεγγίζω όχι πρόχειρα αλλά με δέος, φυλάγοντας τη γραμμή ανάμεσα στο άγιο και το κοινό, ποτέ μη κάνοντας κοινό ό,τι Συ έχεις αγιάσει. Οι πολλές προσφορές της παλαιάς λατρείας ήταν σκιά· Συ μας έδωσες την μία αληθινή Προσφορά, στον οποίο μόνο συμφιλιωνόμαστε. Δώσε μου να πλησιάσω σε αυτήν με δίκαιη και αδιαίρετη καρδιά, ώστε όλη μου η ζωή να είναι λατρεία προσφερόμενη με καλή τάξη και με ευλάβεια. Διότι Συ είσαι άγιος, και κατοικείς ανάμεσα στον λαό Σου, ω Χριστέ ο Θεός ημών, προς τον οποίο με τον Πατέρα και το πανάγιο Πνεύμα ανήκει δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →