Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Μακκαβαίων
Ο Καθαρισμός και η Επανακαθιέρωση του Ναού: Ιούδας Μακκαβαίος και ο Οίκος που Έγινε Νέος
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Όταν το αγιαστήριο του Θεού ερημώνεται, οι πιστοί δεν το εγκαταλείπουν· το καθαρίζουν. Οι πατέρες Μακκαβαίοι, τους οποίους η Εκκλησία μνημονεύει μεταξύ των αγίων μαρτύρων της την πρώτη Αυγούστου, στάθηκαν υπέρ του αγίου λαού και του αγίου τόπου όταν και οι δύο καταπατήθηκαν. Στο τρίτο κεφάλαιο του Πρώτου Μακκαβαίων, ο Ιούδας Μακκαβαίος αναδύεται ως απελευθερωτής, εξερχόμενος εναντίον στρατών πολύ μεγαλύτερων από τη μικρή του ομάδα, εμπιστευόμενος όχι στους αριθμούς αλλά στον ζωντανό Θεό. Στο τέταρτο κεφάλαιο, αφού νίκησε στο πεδίο, στρέφεται στη βαθύτερη νίκη: ανεβαίνει στον βεβηλωμένο ναό, βλέπει το θυσιαστήριο μιασμένο και τις πύλες καμένες, και καθιστά τον άγιο τόπο άγιο πάλι — επιλέγοντας ιερείς αμόλυντους, υψώνοντας νέο θυσιαστήριο και τηρώντας οκταήμερη Εορτή των Εγκαινίων, την Εορτή των Φώτων την οποία ο ίδιος ο Κύριος θα τιμούσε αργότερα περπατώντας στον ναό τον χειμώνα (Ιωάννης 10). Ο άγιος Ραβανός Μαύρος, αναγινώσκων με τους Πατέρες Ανατολής και Δύσεως, ακούει σε αυτό τον Λυτρωτή που καθαρίζει τον ναό, την Εκκλησία καθαρισμένη από πλάνη και την ψυχή που γίνεται πάλι κατάλληλη κατοικία για τον Θεό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώσατε το Πρώτο Μακκαβαίων κεφάλαιο 3, την ανάδυση του Ιούδα Μακκαβαίου: πώς ζωσθεί ως γίγαντας, εξέρχεται εναντίον του Απολλωνίου και του Σηρών με ολίγους άνδρες, και ο φόβος αυτού πίπτει επί πάντα τα έθνη τα πέριξ. Ακούσατε την εμπιστοσύνη του ότι η νίκη δεν έγκειται στο πλήθος του στρατού αλλά στη δύναμη που έρχεται εκ του ουρανού. Έπειτα μεταφέρετε την ανάγνωση στο κεφάλαιο 4 — τον καθαρισμό και την επανακαθιέρωση των αγίων τόπων — διότι αυτό είναι η καρδιά προς την οποία όλες οι μάχες του κλίνουν. Οι πόλεμοι του κεφαλαίου 3 καθαρίζουν τον τόπο· τα εγκαίνια του κεφαλαίου 4 υψώνουν τον οίκο. Αναγνώσατε αργά, ερωτώντες κάθε γραμμή όχι μόνον τι έπραξε ο Ιούδας, αλλά τι ποιεί ο Κύριος δι’ αυτού υπέρ του αγίου λαού Του και του αγιαστηρίου Του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ραβανός δεν αναγινώσκει αυτές τις μάχες ως απλή αιματοχυσία. Αναγινώσκει τους ολίγους άνδρες του Ιούδα ως την ομάδα των αγίων, οι οποίοι συναντούν τους αντιπάλους τους με πνεύμα εντελώς διαφορετικό από του κόσμου. Επί του εδαφίου όπου ο Ιούδας εξέρχεται να συναντήσει τον στρατό με ολίγους άνδρες, γράφει ότι
ο χορός των αγίων απαντά στους εχθρούς του όχι με οργή αλλά με υπομονή και ταπείνωση. Η δύναμη των πιστών δεν είναι η δύναμη της οργής. Και όπου μερικοί από τους άνδρες του Ιούδα τρέμουν ενώπιον του μεγέθους του αντιπάλου στρατού, ο Ραβανός βλέπει το έργο καλών ποιμένων που στηρίζουν τους αδυνάτους:
η φρόνηση των διδασκάλων τους, συγκρατούσα τον φόβο εκείνον με ευσεβείς παραινέσεις, παρέχει σε αυτούς την ασφαλή ελπίδα της μελλοντικής βοηθείας του Θεού. Έπειτα, καθώς ο φόβος του Ιούδα διαδίδεται διά των εθνών, υψώνει όλη τη σκηνή προς τον Χριστό, τον αληθινό Λυτρωτή του οποίου η νίκη κηρύσσεται έως των περάτων της γης:
Ο φόβος του Ιούδα και των αδελφών αυτού έπεσεν επί πάντα τα έθνη όταν η δύναμη του Χριστού έλαμψεν διά των αρετών και των θαυμάτων εν τοις μέλεσιν αυτού.Οι πόλεμοι που καθαρίζουν τον τόπο είναι ήδη, κατά την πατερική όραση, το έργο του Λυτρωτού που ετοιμάζει τον άγιο τόπο Του.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Τώρα φθάνουμε στην καρδιά του βιβλίου: ο άγιος τόπος ανακτάται και καθίσταται άγιος πάλι. Όταν ο Ιούδας διορίζει άνδρες να πολεμήσουν τους εν τη ακροπόλει έως ότου καθαρισθούν οι άγιοι τόποι, ο Ραβανός ακούει τον Κύριο να διατάσσει το έργο του καθαρισμού διά των λειτουργών Του — ότι
ούτος ο Λυτρωτής ημών διατάσσει διά των κηρύκων αυτού, ίνα οι στρατιώται αυτού πολεμώσιν αμέσως κατά των κατοικούντων εν τη ακροπόλει της υπερηφανίας, ο αγών συνεχιζόμενος
έως ότου καθάρουν τας καρδίας των εκλεκτών από παντός μιάσματος ανομίας. Έπειτα έρχεται η εκλογή των ιερέων αμώμων, των οποίων το θέλημα ήτο εν τω νόμω του Θεού — και τούτο, κατά τον Ραβανόν, είναι η αγιότης την οποία απαιτεί το αγιαστήριον: οι λειτουργοί αυτού οφείλουν να είναι καθαροί. Οι πιστοί, γράφει,
εξελέξαντο ως διοικητάς του λόγου άνδρας προθύμους και δεδοκιμασμένων ηθών εν τη πίστει, ίνα ποιήση τας συνάξεις της αγίας Εκκλησίας αλλοτρίας από πάσης μολύνσεως πλάνης. Και όταν οικοδομούν τους αγίους τόπους και τα εντός του οίκου, βλέπει την ανακαίνιση πάσης ψυχής εισαγομένης εν τω ναώ της Εκκλησίας:
Οι άγιοι κήρυκες οικοδομούν τους αγίους τόπους εντός του οίκου, και αυτόν τον οίκον, όταν κοσμώσι τον υπήκοον λαόν και εσωτερικώς διά της γνώσεως της αγίας πίστεως, και εξωτερικώς διά της εντίμου πολιτείας. Ούτω η οκταήμερος καθιέρωσις, η Εορτή των Φώτων, δεν είναι απλή ανάμνησις λίθων και λύχνων. Είναι η χαρά της μετανοίας αυτής:
Μυστικώς δε η ανακαίνισις του ναού είναι η επιστροφή των ανθρώπων εις μετάνοιαν διά τας αμαρτίας αυτών, οίτινες εμολύνθησαν υπό τινων πλανών και πονηρών έργων.Ο ναός καθαρισθείς είναι η Εκκλησία καθαρισθείσα· και η Εκκλησία καθαρισθείσα είναι εκάστη καρδία, σαρωθείσα και ετοιμασθείσα, όπου ο Θεός ενθρονίζεται πάλιν.
Απαντήστε
Απόκριση
Ό,τι ο Ιούδας εποίησε εις τον ναόν του λίθου, ο Κύριος ζητεί από τον ναόν τον οποίον ημείς είμεθα. Ο Ραβανός στρέφει όλην την ιστορίαν προς τα έσω: οτιδήποτε εν τω ιδίω ημών όρει — τη καρδία ημών, την οποίαν ονομάζει Σιών, τον καθρέπτην των καθαρών οίτινες θέλουσιν ιδεί τον Θεόν — εμολύνθη υπό του εχθρού, οφείλομεν να
καθάρωμεν αυτό διά ιερού και αμέσου βλέμματος, έως ότου ανακαινισθή εις ολοκληρίαν. Τα μέσα δεν είναι η βία αλλά η μετάνοια:
πάνυ αναγκαίον εστίν ίνα πάντα ταύτα καθαρισθώσιν αμέσως διά μετανοίας αμαρτιών, διορθώσεως ηθών και ευσεβών προσευχών προς τον Κύριον. Αύτη είναι η εργασία εις την οποίαν πάντοτε καλούμεθα — να κατεδαφίσωμεν ό,τι η αμέλεια ωκοδόμησε, να εκλέξωμεν πάλιν τον νόμον του Θεού διά το θέλημα ημών, να αφήσωμεν το νέον θυσιαστήριον της καθαράς συνειδήσεως να υψωθή όπου εστάθη το βεβηλωμένον. Η Εορτή των Φώτων τηρείται αληθώς όταν το φως επιστρέφει εις ψυχήν γενομένην σκοτεινήν. Πού είναι το αγιαστήριόν σας έρημον σήμερον; Καθαρίσατε αυτό, και τηρήσατε την εορτήν.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Χριστέ ο Θεός ημών, ο καθαρίσας τον ναόν και περιπατήσας εν τη στοά αυτού κατά την Εορτήν των Εγκαινίων, Συ είσαι ο Λυτρωτής μέγας υπέρ τον Ιούδαν και ο Αρχιερεύς άμωμος. Διά των πρεσβειών των αγίων μαρτύρων Μακκαβαίων, ανάλαβε τους ερημωμένους τόπους των καρδιών ημών· έκβαλε πάσαν μόλυνσιν πλάνης και παν μίσσμα ανομίας· ύψωσον εν ημίν το νέον θυσιαστήριον της καθαράς συνειδήσεως, και άναψον πάλιν τους λύχνους τους οποίους αφήκαμεν σκοτεινούς. Ποίησον ημάς, οίτινες ήμεθα ο οίκος Σου ερειπωμένος, κατοικίαν ευπρεπή διά Σε πάλιν, ίνα τηρώμεν την εορτήν του ανακαινίζοντος φωτός Σου μετά ευχαριστίας. Διότι Συ είσαι ο αγιασμός των ψυχών ημών, και Σοι δίδομεν δόξαν, συν τω Πατρί Σου τω εξ αιωνίου, και τω παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ Πνεύματί Σου, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →