Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Τιμόθεο
Α' Τιμ 3 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι για την Α' Τιμοθέου 3 μας καλεί να παραμείνουμε στο σχέδιο που δόθηκε από το Πνεύμα για την οργανωμένη ζωή της Εκκλησίας. Σε αυτούς τους στίχους ο απόστολος σκιαγραφεί τον χαρακτήρα που απαιτείται από εκείνους που ηγούνται και υπηρετούν, ενώ υψώνει τα μάτια μας στον ζωντανό Θεό του οποίου ο οίκος είμαστε. Οι σκέψεις του Χένρι μας βοηθούν να δούμε ότι κάθε προσόν είναι τελικά μια πρόσκληση να αντανακλάσουμε τη χάρη και την αλήθεια του Χριστού. Καθώς ανοίγουμε μαζί το κεφάλαιο, είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον Παύλο να διεγείρει νέα επιθυμία μέσα μας να τιμήσουμε τον Κύριο σε κάθε αξίωμα και σε κάθε συνηθισμένο καθήκον.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Κάντε μια αργή, προσευχητική ανάγνωση της Α' Τιμοθέου 3. Προσέξτε πώς ο Παύλος μεταβαίνει από το ήσυχο βάρος των προσόντων της ηγεσίας στο λαμπρό μυστήριο της ευσεβείας. Αφήστε τα λόγια να καθίσουν· ζητήστε από το Πνεύμα να σας δείξει πού η δική σας ζωή και η τοπική σας Εκκλησία χρειάζονται νέα ευθυγράμμιση με αυτό το αποστολικό πρότυπο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά θέτοντας το ιστορικό πλαίσιο για την εντολή του Τιμοθέου στην Έφεσο.
Οι δύο επιστολές προς τον Τιμόθεο και εκείνη προς τον Τίτο περιέχουν ένα σχέδιο της Γραφής για την εκκλησιαστική διακυβέρνηση ή μια κατεύθυνση προς τους διακόνους. Ο Τιμόθεος, υποθέτουμε, ήταν ευαγγελιστής που αφέθηκε στην Έφεσο για να φροντίσει εκείνους που το Άγιο Πνεύμα είχε καταστήσει επισκόπους εκεί, δηλαδή τους πρεσβυτέρους, όπως φαίνεται από τις Πράξεις κ' 28, όπου η φροντίδα της Εκκλησίας ανατέθηκε στους πρεσβυτέρους και ονομάστηκαν επίσκοποι. Φαίνεται ότι δυσκολεύονταν πολύ να αποχωριστούν τον Παύλο, ιδιαίτερα επειδή τους είπε ότι δεν θα έβλεπαν πλέον το πρόσωπό του (Πράξεις κ' 38)· διότι η Εκκλησία τους ήταν μόλις φυτευμένη, φοβούνταν να αναλάβουν τη φροντίδα της, και γι' αυτό ο Παύλος άφησε τον Τιμόθεο μαζί τους για να τους τακτοποιήσει. Και εδώ έχουμε τον χαρακτήρα ενός ευαγγελικού διακόνου, του οποίου το έργο είναι, ως επίσκοπος, να προεδρεύει σε μια συγκεκριμένη σύναξη Χριστιανών: Εάν τις επιθυμεί το έργο επισκόπου, καλόν έργον επιθυμεί, εδ. 1. Παρατηρήστε,Ο Χένρι στη συνέχεια αναπτύσσει τα προσόντα που απαιτούνται από εκείνους που θα υπηρετούσαν ως επισκόπους.
ΙΙ. Προκειμένου να εκτελεστεί αυτό το έργο, ο εργάτης πρέπει να είναι κατάλληλος. 1. Ο διάκονος πρέπει να είναι άμεμπτος, να μην βρίσκεται υπό κανένα σκάνδαλο· πρέπει να δίνει όσο το δυνατόν λιγότερη αφορμή για κατηγορία, διότι αυτό θα ήταν πρόκριμα για τη διακονία του και θα αντανακλούσε όνειδος στο αξίωμά του. 2. Πρέπει να είναι σύζυγος μιας γυναίκας· να μην έχει δώσει διαζύγιο σε μία και να έχει πάρει άλλη, ή να μην έχει πολλές γυναίκες ταυτόχρονα, όπως ήταν πολύ συνηθισμένο τότε τόσο μεταξύ Ιουδαίων όσο και Εθνικών, ιδιαίτερα μεταξύ των Εθνικών. 3. Πρέπει να είναι άγρυπνος και επάγρυπνος κατά του Σατανά, αυτού του πονηρού εχθρού· πρέπει να αγρυπνεί για τον εαυτό του και για τις ψυχές εκείνων που του έχουν εμπιστευθεί, από τους οποίους έχοντας αναλάβει την επιστασία, πρέπει να αξιοποιεί κάθε ευκαιρία για να τους κάνει καλό. Ένας διάκονος οφείλει να είναι άγρυπνος, διότι ο αντίδικος ημών ο διάβολος περιπατεί ως λέων ωρυόμενος, ζητών να καταπιεί, Α' Πέτρου ε' 8. 4. Πρέπει να είναι νηφάλιος, εγκρατής, μέτριος σε όλες τις πράξεις του και στη χρήση όλων των κτισμάτων. Η νηφαλιότητα και η αγρυπνία συχνά στη Γραφή τίθενται μαζί, διότι αλληλοβοηθούνται: Νήφετε, γρηγορείτε. 5. Πρέπει να έχει καλή συμπεριφορά, συνετός και σταθερός, και όχι ελαφρύς, μάταιος και αφρός. 6. Πρέπει να είναι φιλόξενος, ανοιχτός προς τους ξένους και έτοιμος να τους φιλοξενήσει κατά την ικανότητά του, ως ένας που δεν θέτει την καρδιά του στον πλούτο του κόσμου και που είναι αληθινός φιλόστοργος των αδελφών του. 7. Ικανός να διδάσκει. Επομένως αυτός είναι ένας κηρυκτικός επίσκοπος τον οποίο περιγράφει ο Παύλος, ένας που είναι ικανός και πρόθυμος να μεταδώσει σε άλλους τη γνώση που του έδωσε ο Θεός, ένας που είναι κατάλληλος να διδάσκει και έτοιμος να αξιοποιήσει κάθε ευκαιρία για να δώσει οδηγίες, που είναι ο ίδιος καλά διδαγμένος στα πράγματα της βασιλείας των ουρανών και μεταδοτικός όσων γνωρίζει σε άλλους. 8. Όχι μέθυσος: Μη δοσμένος στον οίνο. Οι ιερείς δεν έπρεπε να πίνουν οίνο όταν εισέρχονταν για να λειτουργήσουν (Λευιτικόν ι' 8, 9), μήπως πιουν και διαστρέψουν τον νόμο. 9. Όχι πλήκτης· ένας που δεν είναι φιλόνεικος ούτε πρόθυμος να χρησιμοποιήσει βία σε κανέναν, αλλά κάνει τα πάντα με πραότητα, αγάπη και ευγένεια. Ο δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να φιλονικεί, αλλά να είναι ήπιος προς όλους, κ.λπ., Β' Τιμοθέου β' 24. 10. Ένας που δεν είναι φιλάργυρος, που δεν κάνει τη διακονία του να υποκύπτει σε κανένα κοσμικό σχέδιο ή συμφέρον, που δεν χρησιμοποιεί ταπεινούς, βάναυσους, αισχρούς τρόπους για να αποκτήσει χρήματα, που είναι νεκρός στον πλούτο αυτού του κόσμου, ζει υπεράνω αυτού και δείχνει ότι είναι έτσι. 11. Πρέπει να είναι υπομονετικός και όχι φιλόνεικος, με ήπια διάθεση. Ο Χριστός, ο μέγας Ποιμένας και Επίσκοπος των ψυχών, είναι έτσι. Όχι εύκολος στον θυμό ή στη φιλονικία· όπως δεν είναι πλήκτης με τα χέρια, έτσι ούτε φιλόνεικος με τη γλώσσα· διότι πώς θα διδάξουν οι άνθρωποι άλλους να κυβερνούν τις γλώσσες τους αν δεν κάνουν συνείδηση να τις κρατούν υπό καλή διακυβέρνηση οι ίδιοι; 12. Όχι φιλάργυρος. Η φιλαργυρία είναι κακή σε οποιονδήποτε, αλλά είναι χειρότερη σε έναν διάκονο, του οποίου η κλήση τον οδηγεί να συναναστρέφεται τόσο πολύ με έναν άλλο κόσμο. 13. Πρέπει να είναι ένας που κρατά τον οίκο του σε καλή τάξη: Όστις καλώς προΐσταται του ιδίου οίκου, ώστε να δώσει καλό παράδειγμα σε άλλους οικοδεσπότες να κάνουν το ίδιο, και ώστε να δώσει έτσι απόδειξη της ικανότητάς του να φροντίζει την Εκκλησία του Θεού: Διότι, εάν τις δεν οίδε του ιδίου οίκου προστήναι, πώς Εκκλησίας Θεού επιμελήσεται; Παρατηρήστε, Οι οικογένειες των διακόνων οφείλουν να είναι παραδείγματα καλού για όλες τις άλλες οικογένειες. Οι διάκονοι πρέπει να έχουν τα τέκνα τους εν υποταγή· τότε είναι καθήκον των τέκνων των διακόνων να υποτάσσονται στις οδηγίες που τους δίνονται.—Με πάσα σεμνότητα. Ο καλύτερος τρόπος να κρατάς τους κατώτερους σε υποταγή είναι να είσαι σεμνός μαζί τους. Να μην έχει τα τέκνα του εν υποταγή με πάσα αυστηρότητα, αλλά με πάσα σεμνότητα. 14. Δεν πρέπει να είναι νεοφώτιστος, όχι ένας που πρόσφατα προσήλθε στη χριστιανική θρησκεία, ή όχι ένας που είναι ελάχιστα διδαγμένος σε αυτήν, που δεν γνωρίζει περισσότερα για τη θρησκεία από την επιφάνειά της, διότι ένας τέτοιος είναι εύκολο να υψωθεί με υπερηφάνεια: όσο πιο αμαθείς είναι οι άνθρωποι τόσο πιο υπερήφανοι είναι: Μήπως υψωθείς με υπερηφάνεια, πέσῃ εις την κρίσιν του διαβόλου. Οι διάβολοι έπεσαν δια της υπερηφανείας, που είναι καλός λόγος για να προσέχουμε την υπερηφάνεια, διότι είναι αμαρτία που μετέτρεψε αγγέλους σε διαβόλους. 15. Πρέπει να έχει καλή φήμη μεταξύ των γειτόνων του και να μην έχει όνειδος από προηγούμενη συναναστροφή· διότι ο διάβολος θα το χρησιμοποιήσει για να παγιδεύσει άλλους και να εργαστεί μέσα τους αποστροφή προς τη διδασκαλία του Χριστού που κηρύττεται από εκείνους που δεν είχαν καλή μαρτυρία.Ο Χένρι στη συνέχεια στρέφεται στον χαρακτήρα που αναμένεται από τους διακόνους και τα νοικοκυριά τους.
Έχουμε εδώ τον χαρακτήρα των διακόνων: αυτοί είχαν τη φροντίδα των προσωρινών υποθέσεων της Εκκλησίας, δηλαδή τη συντήρηση των διακόνων και την πρόνοια για τους πτωχούς: υπηρετούσαν τραπέζια, ενώ οι διάκονοι ή επίσκοποι αφοσιώνονταν μόνο στη διακονία του λόγου και της προσευχής, Πράξεις στ' 2, 4. Για την καθιέρωση αυτού του αξιώματος, με αυτό που έδωσε αφορμή σε αυτό, έχετε μια αφήγηση στις Πράξεις στ' 1-7. Τώρα ήταν απαραίτητο οι διάκονοι να έχουν καλό χαρακτήρα, διότι ήταν βοηθοί των διακόνων, εμφανίζονταν και ενεργούσαν δημοσίως και τους είχε εμπιστευθεί μεγάλη εμπιστοσύνη. Πρέπει να είναι σεμνοί. Η σεμνότητα αρμόζει σε όλους τους Χριστιανούς, αλλά ιδιαίτερα σε εκείνους που είναι στο αξίωμα στην Εκκλησία. Όχι δίγλωσσοι· που θα πουν ένα πράγμα σε έναν και άλλο πράγμα σε άλλον, ανάλογα με το πού οδηγεί το συμφέρον τους: μια διπλή γλώσσα προέρχεται από διπλή καρδιά· οι κόλακες και οι συκοφάντες είναι δίγλωσσοι. Όχι δοσμένοι σε πολύ οίνο· διότι αυτό είναι μεγάλη ατίμωση για οποιονδήποτε άνθρωπο, ιδιαίτερα για έναν Χριστιανό και έναν εν αξιώματι, ακατάλληλους για εργασία, ανοίγει την πόρτα σε πολλούς πειρασμούς. Όχι φιλάργυροι· αυτό θα ήταν ιδιαίτερα κακό στους διακόνους, που είχαν εμπιστευθεί τα χρήματα της Εκκλησίας, και αν ήταν φιλάργυροι και άπληστοι για αισχρό κέρδος, θα πειραζόνταν να τα υπεξαιρέσουν και να μετατρέψουν σε δική τους χρήση αυτό που προοριζόταν για τη δημόσια υπηρεσία. Κρατώντας το μυστήριο της πίστεως εν καθαρά συνειδήσει, εδ. 9. Σημειώστε, Το μυστήριο της πίστεως κρατιέται καλύτερα εν καθαρά συνειδήσει. Η πρακτική αγάπη της αλήθειας είναι το πιο ισχυρό φυλακτήριο από πλάνη και απάτη. Αν κρατάμε καθαρή συνείδηση (προσέχουμε κάθε τι που διαφθείρει τη συνείδηση και μας απομακρύνει από τον Θεό), αυτό θα διατηρήσει στις ψυχές μας το μυστήριο της πίστεως. Ας δοκιμαστούν πρώτα και αυτοί, εδ. 10. Δεν είναι κατάλληλο οι δημόσιες εμπιστοσύνες να τίθενται στα χέρια οποιουδήποτε, μέχρι να δοκιμαστούν πρώτα και να βρεθούν κατάλληλοι για την εργασία που πρόκειται να τους εμπιστευθεί· η ορθότητα των κρίσεών τους, ο ζήλος τους για τον Χριστό και η αμεμψία της συναναστροφής τους πρέπει να αποδειχθούν. Οι γυναίκες τους επίσης πρέπει να έχουν καλό χαρακτήρα (εδ. 11)· πρέπει να έχουν σεμνή συμπεριφορά, όχι συκοφάντριες, κουβαντζούδες, που μεταφέρουν ιστορίες για να κάνουν κακό και να σπείρουν διχόνοια· πρέπει να είναι νηφάλιες και πιστές σε όλα τα πράγματα, όχι δοσμένες σε υπερβολή, αλλά έμπιστες σε όλα όσα τους εμπιστεύονται. Όλοι όσοι σχετίζονται με διακόνους πρέπει να διπλασιάσουν την προσοχή τους να περπατούν όπως αρμόζει στο ευαγγέλιο του Χριστού, μήπως, αν περπατούν άτακτα σε κάτι, η διακονία κατηγορηθεί. Όπως είπε προηγουμένως για τους επισκόπους ή διακόνους, έτσι και εδώ για τους διακόνους, πρέπει να είναι σύζυγοι μιας γυναίκας, τέτοιοι που δεν είχαν αποπέμψει τις γυναίκες τους, από δυσαρέσκεια, και παντρευτεί άλλες· πρέπει να κυβερνούν τα τέκνα τους και τους οίκους τους καλώς· οι οικογένειες των διακόνων πρέπει να είναι παραδείγματα για άλλες οικογένειες. Και ο λόγος για τον οποίο οι διάκονοι πρέπει να είναι έτσι κατάλληλοι είναι (εδ. 13) διότι, αν και το αξίωμα του διακόνου είναι κατώτερου βαθμού, εντούτοις είναι ένα βήμα προς τον υψηλότερο βαθμό· και εκείνοι που είχαν υπηρετήσει καλώς τραπέζια η Εκκλησία μπορεί να δει αιτία αργότερα να τους απαλλάξει από αυτή την υπηρεσία και να τους προτιμήσει να υπηρετήσουν στο κήρυγμα του λόγου και στην προσευχή. Ή μπορεί να εννοείται η καλή φήμη που θα αποκτούσε ένας άνθρωπος από την πιστότητά του σε αυτό το αξίωμα: θα αποκτήσουν για τον εαυτό τους μεγάλη παρρησία εν τη πίστει τη εν Χριστώ Ιησού. Παρατηρήστε, 1. Στην αρχέγονη Εκκλησία υπήρχαν μόνο δύο τάξεις διακόνων ή αξιωματούχων, επίσκοποι και διάκονοι, Φιλιππησίους α' 1. Οι μεταγενέστερες εποχές επινόησαν τα υπόλοιπα. Το αξίωμα του επισκόπου, πρεσβυτέρου, ποιμένα ή διακόνου περιοριζόταν στην προσευχή και στη διακονία του λόγου· και το αξίωμα του διακόνου περιοριζόταν σε, ή τουλάχιστον ασχολούνταν κυρίως με, την υπηρεσία τραπεζιών. Ο Κλήμης Ρωμαίος, στην επιστολή του προς τους Χριστιανούς (κεφ. 42, 44), μιλά πολύ πλήρως και σαφώς για αυτό το αποτέλεσμα, ότι οι απόστολοι, προγνωρίζοντας, δια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ότι θα προέκυπτε στη χριστιανική Εκκλησία μια διαμάχη για το όνομα της επισκοπής, διόρισαν τις προαναφερθείσες τάξεις, επισκόπους και διακόνους. 2. Ο διάκονος της Γραφής είχε κύρια απασχόληση να υπηρετεί τραπέζια, και όχι να κηρύττει ή να βαπτίζει. Είναι αλήθεια, πράγματι, ότι ο Φίλιππος κήρυξε και βάπτισε στη Σαμάρεια (Πράξεις η'), αλλά διαβάζετε ότι ήταν ευαγγελιστής (Πράξεις κα' 8), και μπορούσε να κηρύττει και να βαπτίζει και να εκτελεί οποιοδήποτε άλλο μέρος του διακονικού έργου, υπό αυτόν τον χαρακτήρα· αλλά ακόμη ο σκοπός του αξιώματος του διακόνου ήταν να φροντίζει τις προσωρινές υποθέσεις της Εκκλησίας, όπως τους μισθούς των διακόνων και την πρόνοια για τους πτωχούς. 3. Αρκετά προσόντα ήταν πολύ απαραίτητα, ακόμη και για αυτούς τους κατώτερους αξιωματούχους: Οι διάκονοι πρέπει να είναι σεμνοί, κ.λπ. 4. Κάποια δοκιμασία πρέπει να γίνεται των προσόντων των προσώπων πριν γίνουν δεκτοί σε αξίωμα στην Εκκλησία ή τους εμπιστευθεί οποιαδήποτε εμπιστοσύνη: Ας δοκιμαστούν πρώτα και αυτοί. 5. Η ακεραιότητα και η ευθύτητα σε κατώτερο αξίωμα είναι ο δρόμος για να προτιμηθεί σε υψηλότερη θέση στην Εκκλησία: Αποκτούν για τον εαυτό τους καλόν βαθμόν. 6. Αυτό θα δώσει επίσης σε έναν άνθρωπο μεγάλη παρρησία στην πίστη, ενώ η έλλειψη ακεραιότητας και ευθύτητας θα κάνει έναν άνθρωπο δειλό και έτοιμο να τρέμει στη σκιά του. Ο ασεβής φεύγει όταν ουδείς διώκει, αλλά ο δίκαιος είναι θαρραλέος ως λέων, Παροιμίαι κη' 1.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι αντλεί αρκετά νηφάλια συμπεράσματα από τα πρότυπα που έχει περιγράψει.
ΙΙΙ. Συνολικά, έχοντας περάσει σύντομα από τα προσόντα ενός επισκόπου του ευαγγελίου, μπορούμε να συμπεράνουμε, 1. Τι μεγάλο λόγο έχουμε να κραυγάσουμε, όπως κάνει ο Παύλος, Ποιος είναι ικανός για αυτά τα πράγματα; Β' Κορ. β'. 16. Αυτός ο κόπος, αυτό το έργο—Αυτό είναι πράγματι έργο. Τι ευσέβεια, τι φρόνηση, τι ζήλος, τι θάρρος, τι πιστότητα, τι επαγρύπνηση πάνω στον εαυτό μας, στις επιθυμίες μας, στις ορέξεις και στα πάθη μας, και πάνω σε αυτούς υπό την φροντίδα μας; Λέω, τι ιερή επαγρύπνηση είναι απαραίτητη σε αυτό το έργο! 2. Δεν έχουν οι καλύτερα προσοντούχοι και οι πιο πιστοί και συνειδητοί λειτουργοί δίκαιο λόγο να παραπονιούνται εναντίον του εαυτού τους, ότι τόσα πολλά απαιτούνται ως προσόντα, και τόση δουλειά είναι απαραίτητο να γίνει; Και, αλίμονο! πόσο μακριά υπολείπονται οι καλύτεροι από αυτό που θα έπρεπε να είναι και τι θα έπρεπε να κάνουν! 3. Ας ευλογούν όμως τον Θεό, και ας είναι ευγνώμονες, αυτούς που ο Κύριος έχει καταστήσει ικανούς, και τους έχει θεωρήσει πιστούς, βάζοντάς τους στη διακονία: αν ο Θεός ευαρεστείται να κάνει κάποιους σε κάποιο βαθμό ικανούς και πιστούς, ας έχει αυτός τον έπαινο και τη δόξα γι' αυτό. 4. Για την ενθάρρυνση όλων των πιστών λειτουργών, έχουμε τον ελεήμονα λόγο της υπόσχεσης του Χριστού, Ιδού, εγώ είμαι μαζί σας πάντοτε, έως το τέλος του κόσμου, Ματθ. κη'. 20. Και, αν είναι μαζί μας, θα μας προετοιμάσει για το έργο μας σε κάποιο μέτρο, θα μας οδηγήσει μέσα από τις δυσκολίες του με παρηγοριά, θα συγχωρήσει ελεήμονα τις ατέλειές μας, και θα ανταμείψει την πιστότητά μας με ένα στέμμα δόξας που δεν μαραίνεται, Α' Πέτ. ε'. 4.Ο Χένρι κλείνει με το να στοχάζεται το μυστήριο της ευσέβειας που επιδεικνύεται εν Χριστώ.
(2.) Τι είναι το μυστήριο της ευσέβειας; Είναι ο Χριστός· και εδώ είναι έξι πράγματα σχετικά με τον Χριστό, τα οποία αποτελούν το μυστήριο της ευσέβειας. [1.] Ότι είναι Θεός φανερωμένος εν σαρκί: Ο Θεός φανερώθηκε εν σαρκί. Αυτό αποδεικνύει ότι είναι Θεός, ο αιώνιος Λόγος, ο οποίος έγινε σάρκα και φανερώθηκε εν σαρκί. Όταν ο Θεός επρόκειτο να φανερωθεί στον άνθρωπο ευαρεστήθηκε να φανερώσει τον εαυτό του στην ενσάρκωση του ιδίου Υιού του: Ο Λόγος έγινε σάρκα, Ιωάν. α'. 14. [2.] Δικαιώνεται εν τω Πνεύματι. Ενώ κατηγορήθηκε ως αμαρτωλός, και θανατώθηκε ως κακούργος, αναστήθηκε εκ νέου υπό του Πνεύματος, και έτσι δικαιώθηκε από όλες τις συκοφαντίες με τις οποίες φορτώθηκε. Έγινε αμαρτία υπέρ ημών, και παραδόθηκε για τα παραπτώματά μας· αλλά, αναστάς εκ νέου, δικαιώθηκε εν τω Πνεύματι· δηλαδή, έγινε φανερό ότι η θυσία του έγινε δεκτή, και έτσι αναστήθηκε για τη δικαίωσή μας, όπως παραδόθηκε για τα παραπτώματά μας, Ρωμ. δ'. 25. Θανατώθηκε εν σαρκί, αλλά ζωοποιήθηκε υπό του Πνεύματος, Α' Πέτ. γ'. 18. [3.] Εθεάθη υπό αγγέλων. Τον προσκύνησαν (Εβρ. α'. 6)· παρευρέθηκαν στην ενσάρκωσή του, στον πειρασμό του, στην αγωνία του, στον θάνατό του, στην ανάστασή του, στην ανάληψή του· αυτό είναι πολύ προς την τιμήν του, και δείχνει τι ισχυρό ενδιαφέρον είχε στον άνω κόσμο, ότι άγγελοι τον υπηρέτησαν, διότι είναι ο Κύριος των αγγέλων. [4.] Κηρύττεται προς τα έθνη. Αυτό είναι μεγάλο μέρος του μυστηρίου της ευσέβειας, ότι ο Χριστός προσφέρθηκε προς τα έθνη ως Λυτρωτής και Σωτήρας· ότι ενώ, προηγουμένως, η σωτηρία ήταν των Ιουδαίων, το μεσότοιχο κατεδαφίστηκε τώρα, και τα έθνη εισήχθησαν. Σε έθεσα να είσαι φως των εθνών, Πράξ. ιγ'. 47. [5.] Ότι πιστεύθηκε εν τω κόσμω, ώστε δεν κηρύχθηκε ματαίως. Πολλοί από τα έθνη υποδέχθηκαν το ευαγγέλιο το οποίο οι Ιουδαίοι απέρριψαν. Ποιος θα είχε σκεφθεί ότι ο κόσμος, ο οποίος κείται εν πονηρία, θα πίστευε στον Υιό του Θεού, θα τον δεχόταν ως Σωτήρα τους ο οποίος ο ίδιος σταυρώθηκε στα Ιεροσόλυμα; Αλλά, παρά τις προκαταλήψεις υπό τις οποίες μόχθησαν, πιστεύθηκε κ.λπ. [6.] Ανελήφθη εν δόξη, κατά την ανάληψή του. Αυτό πράγματι ήταν πριν πιστευθεί εν τω κόσμω· αλλά τίθεται τελευταίο, διότι ήταν το στέμμα της εξύψωσής του, και διότι δεν εννοείται μόνο η ανάληψή του, αλλά η καθέδρα του εκ δεξιών του Θεού, όπου ζει πάντοτε, κάνοντας μεσιτεία, και έχει κάθε εξουσία, τόσο εν ουρανώ όσο και επί γης, και διότι, στην αποστασία περί της οποίας πραγματεύεται στο επόμενο κεφάλαιο, η παραμονή του εν ουρανώ θα αρνείτο από εκείνους οι οποίοι προσποιούνται ότι τον κατεβάζουν στους βωμούς τους εντός των καθαγιασμένων άρτων. Παρατήρησε, Πρώτον, Εκείνος ο οποίος φανερώθηκε εν σαρκί ήταν Θεός, πραγματικά και αληθινά Θεός, Θεός κατά φύσιν, και όχι μόνο κατά αξίωμα, διότι αυτό το καθιστά μυστήριο. Δεύτερον, Ο Θεός φανερώθηκε εν σαρκί, πραγματική σάρκα. Καθότι τα παιδιά μετέχουν σαρκός και αίματος, και αυτός ο ίδιος ομοίως μετέσχε των αυτών, Εβρ. β'. 14. Και, τι πιο εκπληκτικό, φανερώθηκε εν σαρκί αφού όλη η σάρκα διέφθειρε την οδό του, μολονότι ο ίδιος ήταν άγιος εκ της κοιλίας. Τρίτον, Η ευσέβεια είναι μυστήριο σε όλα τα μέρη και τους κλάδους της, από την αρχή έως το τέλος, από την ενσάρκωση του Χριστού έως την ανάληψή του. Τέταρτον, Όντας μεγάλο μυστήριο, πρέπει μάλλον να το προσκυνήσουμε ταπεινά, και να το πιστέψουμε ευσεβώς, παρά να το ερευνήσουμε περιέργως, ή να είμαστε υπερβολικά θετικοί στις εξηγήσεις μας περί αυτού και στους προσδιορισμούς μας γι' αυτό, πέρα από ό,τι οι άγιες γραφές το έχουν αποκαλύψει σε εμάς.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού μπορεί ο Κύριος να προσκαλεί μεγαλύτερη ακεραιότητα στην ιδιωτική μου ζωή ώστε η δημόσια υπηρεσία να παραμείνει άμεμπτη; Πώς υποστηρίζω ενεργά εκείνους που ηγούνται και υπηρετούν στην τοπική μου Εκκλησία; Με ποιους τρόπους το μυστήριο της ενσαρκώσεως και της υψώσεως του Χριστού διαμορφώνει ακόμη την καθημερινή μου λατρεία και μαρτυρία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, ευχαριστούμε σε για το σαφές πρότυπο που έδωσες για τον οίκο σου. Μόρφωσε μέσα μας την ταπείνωση, την αγρυπνία και την αγάπη που χαρακτηρίζουν εκείνους που σε υπηρετούν. Ενίσχυσε κάθε πρεσβύτερο, διάκονο και υπηρέτη ανάμεσά μας να περπατήσουν άξια της κλήσεώς τους. Φύλαξέ μας από υπερηφάνεια και από κάθε παγίδα του εχθρού. Πάνω απ' όλα, στήριξε τα μάτια μας στον Ιησού, εκείνον στον οποίο η ευσέβεια φανερώνεται πλήρως, ώστε να ζούμε ως ζώντες λίθοι στην αληθινή σου Εκκλησία. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →