Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Θρήνος για τους Άρχοντες: Η Μακροθυμία του Θεού
Άνοιγμα
Ο προφήτης λαμβάνει εντολή να υψώσει ένα πένθιμο άσμα πάνω από τους άρχοντες του Ιούδα ενώ ακόμα ζουν, γιατί η πτώση τους είναι ήδη γραμμένη. Ο Μακάριος Θεοδώρητος Κύρου ακούει στο δέκατο ένατο κεφάλαιο το πικρό τέλος του οίκου του Δαβίδ: η Ιερουσαλήμ η λέαινα της οποίας τα μικρά — οι τελευταίοι βασιλείς — σύρονται ένα προς ένα με αλυσίδες στην Αίγυπτο και τη Βαβυλώνα, και η βασιλική άμπελος, που φυτεύτηκε δίπλα στο νερό και άνθιζε, σπάστηκε με οργή και μαράθηκε από τον καυτό άνεμο. Τότε στο εικοστό κεφάλαιο έρχεται μια αντιπροσωπεία πρεσβυτέρων για να «ερωτήσουν τον Κύριο», και ο Θεός αρνείται να τους απαντήσει — όχι από σκληρότητα αλλά επειδή έρχονται να δοκιμάσουν τους χρησμούς Του ενάντια στα δικά τους σχέδια, όχι για να υπακούσουν. Έτσι προστάζει τον προφήτη να αφηγηθεί ολόκληρη την μακρά ιστορία των επαναστάσεων του έθνους: την ειδωλολατρία που έμαθαν στην Αίγυπτο, τα διατάγματα που δόθηκαν και περιφρονήθηκαν στην έρημο, τους υψηλούς τόπους που χτίστηκαν στη γη της επαγγελίας. Μέσα από όλα αυτά διατρέχει το νήμα που ο Θεοδώρητος αγαπά να ιχνηλατεί — η εκπληκτική μακροθυμία του Θεού, που φείδεται ενός άπιστου λαού για χάρη του ονόματός Του, και συγκεντρώνει στο τέλος μια αποστολική χορωδία που τηρεί την διαθήκη Του. Το κεφάλαιο είναι ένα πορτρέτο υπομονής που η χριστιανική συνείδηση γνωρίζει καλά, γιατί ο Θεός είναι εξίσου υπομονετικός μαζί μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε Ιεζεκιήλ 19–20 — τον θρήνο, «Γιατί η μητέρα σου έγινε λέαινα;»· το μικρό που πάρθηκε «με φίμωτρο στη γη της Αιγύπτου»· το δεύτερο μικρό που οδηγήθηκε «στον βασιλιά της Βαβυλώνας»· την άμπελο «φυτευμένη δίπλα στο νερό» που «σπάστηκε με οργή, ρίχτηκε στη γη», και «φωτιά την κατέφαγε». Έπειτα το εικοστό κεφάλαιο: οι πρεσβύτεροι που έρχονται να ερωτήσουν και ο λόγος του Κυρίου, «Ζω εγώ… δεν θα σας απαντήσω»· η αφήγηση ελέους και επανάστασης από την Αίγυπτο και μετά — «Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας… απορρίψτε ο καθένας τα βδελύγματα των οφθαλμών σας», και «αποστάτησαν από εμένα και δεν ήθελαν να με ακούσουν»· τα διατάγματα «τα οποία αν κάνει άνθρωπος, θα ζήσει σε αυτά»· η μακροθυμία «ώστε το όνομά μου να μην βεβηλωθεί καθόλου ενώπιον των εθνών»· και στο τέλος, «θα σας κάνω να περάσετε κάτω από τη ράβδο, και θα σας φέρω στον αριθμό της διαθήκης».
Μελετήστε
Μελέτη
Γιατί ο Θεός απαντά στην επανάσταση όχι αμέσως με το ξίφος αλλά με τόσο μακρά υπομονή; Ο Θεοδώρητος το σημειώνει ως την ίδια την υπογραφή του θείου χαρακτήρα, καταγεγραμμένη στην ίδια την αφήγηση:
Τότε διδάσκει τη φιλανθρωπία και τη μακροθυμία με τις οποίες, ασκώντας τις, ρυθμίζει τη φύση των ανθρώπων.Ακόμα και όταν ο Ισραήλ τον παρόργισε στην Αίγυπτο, συγκράτησε το άμεσο πλήγμα για χάρη του ονόματός Του ανάμεσα στα έθνη:
αλλά επειδή ονομάζονταν λαός μου, δεν επέβαλα τιμωρία σε αυτούς ενώπιον των εχθρών τους. Και οι νόμοι που έδωσε δεν ήταν ποτέ βάρη για χάρη τους αλλά δώρα ζωής — ο Θεοδώρητος επιμένει σε αυτό:
οι νόμοι ήταν χορηγοί ζωής. Ο Θεός που αρνείται να απαντήσει στους ανειλικρινείς πρεσβυτέρους είναι ο ίδιος Θεός που έχει ξοδέψει γενιές σχεδιάζοντας ζωή για έναν λαό που δεν θέλει να την έχει· η άρνηση στο εικοστό κεφάλαιο δεν είναι η αποτυχία της υπομονής Του αλλά η νηφάλια ειλικρίνειά της.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Παρά το σκότος του θρήνου, η μακρά αφήγηση δεν τελειώνει σε απόγνωση. Όταν ο Θεός υπόσχεται να φέρει τον λαό Του «στον αριθμό της διαθήκης» και να εξαλείψει τους επαναστάτες, ο Θεοδώρητος βλέπει πέρα από την επιστροφή από τη Βαβυλώνα σε μια μεγαλύτερη συγκέντρωση — την Εκκλησία που συγκεντρώνεται από όλα τα έθνη:
Με αυτά σήμαινε τόσο τη χορωδία των αποστόλων όσο και εκείνους που μέσω αυτών πίστεψαν στο θείο κήρυγμα.Και δείχνει πώς η ίδια η παιδεία προορίζεται να εργαστεί μετάνοια, όχι μόνο τιμωρία. Όταν ο Θεός προλέγει ότι ο παιδευμένος λαός θα «τρωθεί στις όψεις τους» τελικά για τους πονηρούς τρόπους τους, ο Θεοδώρητος το διαβάζει ως την αυγή της αληθινής συντριβής, τη στιγμή που η συνείδηση ξυπνά:
Διότι η γνώση της αμαρτίας είναι η αρχή της ντροπής· γι’ αυτό, όταν η συνείδηση τρώει, συνηθίζουμε να κτυπούμε το μέτωπο.Εδώ είναι πάλι ο Αντιοχειανός ιατρός των ψυχών: η ντροπή δεν είναι το τέλος του πράγματος αλλά η αρχή της θεραπείας, γιατί μια ψυχή δεν μπορεί να πενθήσει μια αμαρτία που δεν έχει πρώτα δει. Ολόκληρο το σκοτεινό κεφάλαιο κάμπτεται, στο τέλος, προς έναν λαό που έρχεται στον εαυτό του και μια διαθήκη που τον συγκεντρώνει στο σπίτι.
Απαντήστε
Απόκριση
Μετρήστε τη δική σας ζωή απέναντι σε αυτή τη μακρά αφήγηση υπομονής. Πόσες φορές έχει υπομείνει ο Θεός μαζί σας — τις αμαρτίες της Αιγύπτου σας, τις επαναστάσεις της ερήμου σας, τους υψηλούς τόπους που χτίσατε ακόμα και αφού το έλεός Του σας έφερε στη γη; Η μακροθυμία Του δεν είναι αδυναμία ή αδιαφορία· είναι η φιλανθρωπία με την οποία ρυθμίζει τη φύση των ανθρώπων, φειδόμενος εσάς και περιμένοντας την επιστροφή σας. Μην την καταχραστείτε, όπως έκαναν οι πρεσβύτεροι, ερχόμενοι να ερωτήσουν τον Θεό μόνο για να μετρήσουν τον λόγο Του απέναντι στα δικά σας σχέδια· ελάτε μάλλον για να υπακούσετε. Και μάθετε το μάθημα του τέλους του κεφαλαίου: η γνώση της αμαρτίας είναι η αρχή της ντροπής, και η ντροπή, δεόντως δεκτή, είναι η αρχή της θεραπείας. Μην φύγετε από τη συνείδηση που σας τρώει και σας προστάζει να κτυπήσετε το μέτωπό σας — αυτό το τσίμπημα είναι χάρη που εργάζεται, ξυπνώντας σας σε μια αμαρτία που πρέπει να δείτε πριν μπορέσετε να θεραπευθείτε. Τότε αφήστε τον εαυτό σας να συγκεντρωθεί στον αριθμό της διαθήκης, ανάμεσα στη χορωδία των αποστόλων που τηρούν τον λόγο Του.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Θεέ της αμέτρητης μακροθυμίας, που ρυθμίζεις τη φύση των ανθρώπων με υπομονή και φιλανθρωπία, και υπέμεινες μαζί μου μέσα από την Αίγυπτό μου και την έρημό μου και όλους τους υψηλούς τόπους που ύψωσα εναντίον Σου: ομολογώ ότι πολύ συχνά ήρθα σε Σένα όπως ήρθαν οι πρεσβύτεροι, για να ερωτήσω χωρίς πρόθεση να υπακούσω. Συγχώρησέ με, και ας μη καταχραστώ την υπομονή Σου. Δώσε μου τη γνώση της αμαρτίας μου που είναι η αρχή της ντροπής, και ας γίνει αυτή η ιερή ντροπή η αρχή της θεραπείας μου· όταν η συνείδησή μου με τρώει, ας μη φύγω αλλά ας κτυπήσω το μέτωπό μου και ας επιστρέψω. Πέρασέ με κάτω από τη ράβδο Σου αν πρέπει να παιδευθώ, αλλά φέρε με στον αριθμό της διαθήκης Σου, ανάμεσα στη χορωδία των αποστόλων και σε όλους όσοι μέσω του κηρύγματός τους πίστεψαν· γιατί οι νόμοι Σου είναι χορηγοί ζωής, και δεν επιθυμείς τον θάνατό μου. Σε Σένα, Χριστέ ο Θεός μας, με τον Πατέρα και το πανάγιο Πνεύμα, δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →