Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εσθήρ
Εσθήρ 3-4 — με τον Brown
Άνοιγμα
Αυτό το μάθημα αντλεί από το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown στο σύνολο της Βίβλου για να εντοπίσει την αυξανόμενη απειλή κατά των Εβραίων στα κεφάλαια 3 και 4 της Εσθήρ. Η ανάλυσή τους στίχο προς στίχο αναδεικνύει τη σύγκρουση της ανθρώπινης υπερηφάνειας με την ήσυχη πίστη και το κρυφό χέρι της πρόνοιας. Καθώς ακούμε τη μετρημένη τους έκθεση, καλούμαστε να δούμε πώς οι αρχαίες αυλικές ίντριγκες εξακολουθούν να μιλούν στην κλήση του πιστού για θάρρος και μεσιτεία σήμερα.
Διαβάστε
Διάβασε
Στρέψου τώρα στα κεφάλαια 3 και 4 της Εσθήρ. Διάβασε τα δύο κεφάλαια αργά, σημειώνοντας την ξαφνική ανύψωση του Αμάν, την ήσυχη αντίσταση του Μαρδοχαίου, το τρομερό διάταγμα και τα πρώτα σημάδια της αποφασιστικότητας της Εσθήρ. Άφησε την αφήγηση να κατακαθίσει πριν στραφούμε στην καθοδήγηση του σχολιασμού.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown εξετάζουν στη συνέχεια τα αυλικά έθιμα γύρω από την απαίτηση του Αμάν για σεβασμό.
Στίχος 2. 2. όλοι οι υπηρέτες του βασιλιά, που ήταν στην πύλη του βασιλιά, έσκυψαν και σεβάστηκαν τον Αμάν —Οι μεγάλες επαύλεις στην Ανατολή εισέρχονται από ένα ευρύχωρο προθάλαμο, ή πύλη, κατά μήκος των πλευρών του οποίου κάθονται οι επισκέπτες και τους υποδέχεται ο κύριος του σπιτιού· γιατί κανείς, εκτός από τους πιο στενούς συγγενείς ή ειδικούς φίλους, δεν επιτρέπεται να εισέλθει πιο πέρα. Εκεί οι αξιωματούχοι του αρχαίου βασιλιά της Περσίας περίμεναν μέχρι να κληθούν, και έκαναν υποκλίσεις στον παντοδύναμο υπουργό της ημέρας. Αλλά ο Μαρδοχαίος δεν έσκυψε, ούτε τον σεβάστηκε —Η δουλοπρεπής υποταγή της προσκύνησης, όχι εντελώς ξένη στα ήθη της Ανατολής, δεν είχε απαιτηθεί από προηγούμενους βεζίρηδες· αλλά αυτός ο ευνοούμενος απαιτούσε όλοι οι κατώτεροι αξιωματούχοι της αυλής να υποκλίνονται μπροστά του με τα πρόσωπά τους στη γη. Αλλά στον Μαρδοχαίο, φαινόταν ότι μια τέτοια στάση βαθύ σεβασμού οφειλόταν μόνο στον Θεό. Το ότι ο Αμάν ήταν Αμαληκίτης, ένας από μια καταδικασμένη και καταραμένη φυλή, ήταν, αναμφίβολα, ένα άλλο στοιχείο στην άρνηση· και μαθαίνοντας ότι ο αρνητής ήταν Εβραίος, του οποίου η μη συμμόρφωση βασιζόταν σε θρησκευτικές ενστάσεις, το μέγεθος της προσβολής φάνηκε πολύ μεγαλύτερο, καθώς το παράδειγμα του Μαρδοχαίου θα μιμούνταν όλοι οι συμπατριώτες του. Αν ο σεβασμός ήταν ένα απλό σημάδι πολιτικού σεβασμού, ο Μαρδοχαίος δεν θα τον είχε αρνηθεί· αλλά οι Πέρσες βασιλείς απαιτούσαν ένα είδος λατρείας, το οποίο, όπως είναι γνωστό, ακόμη και οι Έλληνες το θεωρούσαν υποβάθμιση να το εκφράσουν. Καθώς ο Ξέρξης, στο ύψος της εύνοιάς του, είχε διατάξει να δοθούν οι ίδιες τιμές στον υπουργό όπως και στον ίδιο, αυτός ήταν ο λόγος της άρνησης του Μαρδοχαίου.Στη συνέχεια εντοπίζουν τα βήματα με τα οποία το μοιραίο διάταγμα προετοιμάζεται και εκδίδεται.
Στίχος 12. 12-15. Τότε εκλήθησαν οι γραμματείς του βασιλιά . . . και γράφτηκε —Οι κυβερνητικοί γραμματείς χρησιμοποιήθηκαν για την έκδοση της διακήρυξης που εξουσιοδοτούσε μια καθολική σφαγή των Εβραίων σε μία ημέρα. Μεταφράστηκε στις διαλέκτους όλων των λαών σε όλη την απέραντη αυτοκρατορία, και γρήγοροι αγγελιοφόροι στάλθηκαν για να τη μεταφέρουν σε όλες τις επαρχίες. Την ορισμένη ημέρα, όλοι οι Εβραίοι επρόκειτο να θανατωθούν και η περιουσία τους να κατασχεθεί· αναμφίβολα, τα μέσα με τα οποία ο Αμάν ήλπιζε να πληρώσει τον συμφωνημένο φόρο του στο βασιλικό θησαυροφυλάκιο. Σε εμάς φαίνεται ανεξήγητο πώς οποιοσδήποτε λογικός μονάρχης θα μπορούσε να είχε δώσει τη συγκατάθεσή του για την εξόντωση μιας πολυάριθμης τάξης των υπηκόων του. Αλλά τέτοιες πράξεις φρενιασμένης βαρβαρότητας, αλίμονο! δεν έχουν σπάνια εξουσιοδοτηθεί από απρόσεκτους και ηδονιστές δεσπότες, οι οποίοι επέτρεψαν στα αυτιά τους να απορροφηθούν και την πολιτική τους να κατευθύνεται από αλαζονικούς και εγωιστές ευνοούμενους, οι οποίοι είχαν τα δικά τους πάθη να ικανοποιήσουν, τους δικούς τους σκοπούς να εξυπηρετήσουν.Ο σχολιασμός μεταφέρεται στο δημόσιο πένθος του Μαρδοχαίου και στα πρώτα νέα που φτάνουν στην Εσθήρ.
Στίχος 1. 1, 2. Όταν ο Μαρδοχαίος αντιλήφθηκε όλα όσα είχαν γίνει —Βασιζόμενος στην αμετάκλητη φύση του διατάγματος ενός Πέρση μονάρχη (Δανιήλ 6:15), ο Αμάν το έκανε γνωστό μόλις είχε λάβει τη βασιλική έγκριση· και ο Μαρδοχαίος ήταν, αναμφίβολα, μεταξύ των πρώτων που το άκουσαν. Για τον ίδιο, καθώς και για τους συμπατριώτες του, αυτό το εκπληκτικό διάταγμα πρέπει να ήταν απερίγραπτα οδυνηρό. Οι πράξεις που περιγράφονται σε αυτό το απόσπασμα είναι, σύμφωνα με την ανατολίτικη μόδα, εκφραστικές της πιο οξείας θλίψης· και η προσέγγισή του στην πύλη του παλατιού, υπό την ώθηση ανεξέλεγκτων συναισθημάτων, ήταν να κάνει μια ειλικρινή, αν και μάταιη, έκκληση στη βασιλική ευσπλαχνία. Η πρόσβαση, ωστόσο, στην παρουσία του βασιλιά ήταν, για ένα άτομο στην παραμορφωμένη του κατάσταση, αδύνατη: 'γιατί κανείς δεν μπορούσε να εισέλθει στην πύλη του βασιλιά ντυμένος με σάκο'. Αλλά βρήκε τρόπο να μεταφέρει πληροφορίες για την τρομερή συνωμοσία στη βασίλισσα Εσθήρ.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Σχετικά με την αντίθεση μεταξύ του παλατιού και της πόλης, πιέζουν την τελική παρατήρηση.
Στίχος 15. 15. ο βασιλιάς και ο Αμάν κάθισαν να πιουν· αλλά η πόλη Σούσα ήταν σε σύγχυση —Η πληρότητα της περιγραφής σε αυτόν τον στίχο είναι εξαιρετική. Ο ιστορικός, με ένα απλό χτύπημα, έχει ζωγραφίσει μια γραφική εικόνα ενός ανατολίτη δεσπότη, που κυλιέται με τον αγαπημένο του σε αισθησιακές απολαύσεις, ενώ οι τυραννικές του ωμότητες ράγιζαν τις καρδιές και τα σπίτια χιλιάδων υπηκόων του.Κλείνουν την ενότητα υπογραμμίζοντας την εντολή του Μαρδοχαίου στην Εσθήρ.
Στίχος 13. 13, 14. Τότε ο Μαρδοχαίος διέταξε να απαντήσει στην Εσθήρ —Η απάντησή του ήταν αυτή, ότι η Εσθήρ δεν χρειαζόταν να τρέφει τη μάταιη ελπίδα ότι, λόγω της βασιλικής της σχέσης, θα απέφευγε τη γενική μοίρα της φυλής της—ότι αυτός (ο Μαρδοχαίος) πίστευε με βεβαιότητα ότι ο Θεός θα επενέβαινε, και, αν όχι μέσω αυτής, μέσω κάποιου άλλου σωτήρα, θα έσωζε τον λαό Του· αλλά ότι το καθήκον προφανώς της αναλογούσε, καθώς υπήρχε μεγάλος λόγος να πιστεύει κανείς ότι αυτός ήταν ο σκοπός της Πρόνοιας στην ανύψωσή της στην αξιοπρέπεια της βασίλισσας, και επομένως ότι έπρεπε να πάει με γενναία καρδιά, χωρίς να αμφιβάλλει για την επιτυχία.
Απαντήστε
Απάντησε
Πού στο δικό σου περιβάλλον θα μπορούσε η ήσυχη πίστη να φανεί ως πρόκληση σε αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία; Πώς η εικόνα ενός αφηρημένου ηγεμόνα που παρουσιάζει ο σχολιασμός αμφισβητεί τον τρόπο που βλέπεις την κοσμική εξουσία; Με ποιον τρόπο η έκκληση του Μαρδοχαίου σε πιέζει να εξετάσεις τη δική σου σφαίρα επιρροής για χάρη των άλλων;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐνώπιον τῶν συνωμοσιῶν κατὰ τοῦ λαοῦ σου, δώρησαι ἡμῖν τὴν ἀκλόνητον ἄρνησιν τοῦ Μαρδοχαίου νὰ συμβιβάσῃ τὴν τιμήν σου καὶ τὴν ἑτοιμότητα τῆς Ἐσθὴρ νὰ πλησιάσῃ τὸν βασιλέα μὲ κίνδυνον τῆς ζωῆς της. Ἐργάσου τὴν κυρίαρχον πρόνοιά σου ἀκόμη καὶ μὲ κρυφούς τρόπους, καὶ πλήρωσον ἡμᾶς μὲ τὸ Πνεῦμά σου, ὥστε νὰ σοῦ ἐμπιστευώμεθα νὰ μᾶς ἐλευθερώσῃς καὶ νὰ ἀκούσῃς τὰς κραυγὰς ἡμῶν. Ἐνίσχυσον τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ ζῶμεν μὲ εὐαγγελικὸν θάρρος χάριν τοῦ ὀνόματός σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →