← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 3-4 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιώβ 3-4Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το κλασικό υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι ανοίγει ένα παράθυρο στην ταραγμένη ψυχή του Ιώβ καθώς εξερευνούμε μαζί τα κεφάλαια 3 και 4. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι αποκαλύπτει τόσο το βάθος της ανθρώπινης οδύνης όσο και την απροσδόκητη ανθεκτικότητα της πίστης υπό πίεση. Οι σκέψεις του μας προσκαλούν να καθίσουμε ειλικρινά με τον θρήνο του Ιώβ ενώ διακρίνουμε τις ήπιες προειδοποιήσεις κατά της απελπισίας. Μέσα από τα μάτια του Χένρι βλέπουμε πώς ακόμη και οι υποδειγματικοί πιστοί παλεύουν με την ανυπομονησία, όμως παραμένουν στηριγμένοι από τη χάρη. Αυτό το μάθημα προετοιμάζει τις καρδιές μας να δεχτούν την ειλικρινή απεικόνιση του πόνου από την Αγία Γραφή και την σταθερή ελπίδα που μας στηρίζει. Ας καθοδηγήσουν τα λόγια του τον στοχασμό μας σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 3 και 4 του Ιώβ αργά και προσευχητικά. Αφήστε την ωμή ειλικρίνεια του αρχικού θρήνου του Ιώβ και τα πρώτα λόγια του φίλου του Ελιφάζ να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας. Προσέξτε την ένταση ανάμεσα στην απελπισία και την αναζήτηση νοήματος. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από το Πνεύμα να σας προετοιμάσει για τις γνώσεις που θα φέρει ο Ματθαίος Χένρι σε αυτά τα δύσκολα χωρία.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά αναγνωρίζοντας την περίφημη υπομονή του Ιώβ μαζί με την ανυπομονησία του. 'Έχετε ακούσει για την υπομονή του Ιώβ', λέει ο απόστολος, Ιακ. ε΄ 11. Έτσι έχουμε, και για την ανυπομονησία του επίσης. Απορήσαμε που ένας άνθρωπος ήταν τόσο υπομονετικός όσο ήταν (κεφ. α΄ και β΄), αλλά απορούμε επίσης που ένας καλός άνθρωπος είναι τόσο ανυπόμονος όσο είναι σε αυτό το κεφάλαιο, όπου τον βρίσκουμε να καταριέται την ημέρα του, και με πάθος, Ι. Παραπονούμενος ότι γεννήθηκε, εδ. 1-10. ΙΙ. Παραπονούμενος ότι δεν πέθανε μόλις γεννήθηκε, εδ. 11-19. ΙΙΙ. Παραπονούμενος ότι η ζωή του συνεχιζόταν τώρα που βρισκόταν σε δυστυχία, εδ. 20-26. Σε αυτό πρέπει να αναγνωριστεί ότι ο Ιώβ αμάρτησε με τα χείλη του, και γράφεται, όχι για μίμησή μας, αλλά για νουθεσία μας, ώστε αυτός που νομίζει ότι στέκεται να προσέχει μήπως πέσει. Ο Χένρι στη συνέχεια αξιολογεί τη σοβαρότητα της έκρηξης του Ιώβ. Ι. Αυτό ήταν αρκετά κακό. Η ακρότητα του προβλήματός του και η αναστάτωση των πνευμάτων του μπορεί να το δικαιολογήσουν εν μέρει, αλλά δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να δικαιολογηθεί γι' αυτό. Τώρα έχει ξεχάσει το καλό για το οποίο γεννήθηκε, οι αδύνατες αγελάδες έχουν φάει τις παχιές, και είναι γεμάτος μόνο με σκέψεις για το κακό, και εύχεται να μην είχε γεννηθεί ποτέ. Ο ίδιος ο προφήτης Ιερεμίας εξέφρασε την οδυνηρή αίσθηση των συμφορών του με γλώσσα όχι πολύ διαφορετική από αυτή: Αλίμονο σε μένα, μητέρα μου, που με γέννησες! Ιερ. ιε΄ 10. Καταραμένη η ημέρα που γεννήθηκα, Ιερ. κ΄ 14, κ.λπ. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο Ιώβ στην ευημερία του είχε ευλογήσει πολλές φορές τον Θεό για την ημέρα της γέννησής του, και την θεωρούσε ευτυχισμένη ημέρα· όμως τώρα την στιγματίζει με όλα τα δυνατά σημάδια ατιμίας. Όταν σκεφτόμαστε την ανομία με την οποία συλλήφθηκαμε και γεννηθήκαμε, έχουμε αρκετό λόγο να αναλογιστούμε με λύπη και ντροπή την ημέρα της γέννησής μας, και να πούμε ότι η ημέρα του θανάτου μας, με την οποία απελευθερωνόμαστε από την αμαρτία (Ρωμ. στ΄ 7), είναι πολύ καλύτερη. Εκκλ. ζ΄ 1. Αλλά το να καταριόμαστε την ημέρα της γέννησής μας επειδή τότε εισήλθαμε στη δυστυχή σκηνή της ζωής είναι να διαφωνούμε με τον Θεό της φύσης, να περιφρονούμε την αξιοπρέπεια της ύπαρξής μας, και να επιτρέπουμε ένα πάθος που οι ήρεμες και νηφάλιες σκέψεις μας θα μας κάνουν να ντρεπόμαστε γι' αυτό. Σίγουρα δεν υπάρχει καμία κατάσταση ζωής στην οποία μπορεί να βρίσκεται ένας άνθρωπος σε αυτόν τον κόσμο, αλλά μπορεί σε αυτήν (αν δεν είναι δικό του σφάλμα) να τιμήσει τον Θεό, και να εργαστεί για τη δική του σωτηρία, και να εξασφαλίσει ευτυχία για τον εαυτό του σε έναν καλύτερο κόσμο, ώστε να μην έχει κανέναν λόγο να εύχεται να μην είχε γεννηθεί ποτέ, αλλά πολύ λόγο να πει ότι είχε την ύπαρξή του για καλό σκοπό. Ωστόσο πρέπει να αναγνωριστεί, αν δεν υπήρχε άλλη ζωή μετά από αυτή, και θείες παρηγοριές για να μας στηρίξουν στην προοπτική της, τόσες είναι οι λύπες και οι ταραχές αυτής που μερικές φορές μπορεί να δελεαστούμε να πούμε ότι γίναμε μάταια (Ψαλμ. πθ΄ 47), και να εύχουμε να μην είχαμε υπάρξει ποτέ. Υπάρχουν εκείνοι στην κόλαση που με καλό λόγο εύχονται να μην είχαν γεννηθεί ποτέ, όπως ο Ιούδας, Ματθ. κστ΄ 24. Αλλά, σε αυτή την πλευρά της κόλασης, δεν μπορεί να υπάρχει λόγος για τόσο μάταιη και αχάριστη ευχή. Ήταν ανοησία και αδυναμία του Ιώβ να καταριέται την ημέρα του. Πρέπει να πούμε γι' αυτό, Αυτή ήταν η αδυναμία του· αλλά οι καλοί άνθρωποι έχουν μερικές φορές αποτύχει στην άσκηση εκείνων των αρετών για τις οποίες ήταν πιο διακεκριμένοι, ώστε να καταλάβουμε ότι όταν λέγεται ότι είναι τέλειοι εννοείται ότι ήταν ευθείς, όχι ότι ήταν αναμάρτητοι. Τέλος, ας το παρατηρήσουμε, προς τιμήν της πνευματικής ζωής πάνω από τη φυσική, ότι αν και πολλοί έχουν καταραστεί την ημέρα της πρώτης γέννησής τους, ποτέ κανείς δεν καταράστηκε την ημέρα της νέας γέννησής του, ούτε εύχθηκε να μην είχε λάβει ποτέ τη χάρη, και το Πνεύμα της χάριτος, που του δόθηκε. Αυτά είναι τα πιο εξαίρετα δώρα, πάνω από τη ζωή και την ύπαρξη αυτή καθ' εαυτή, και που δεν θα γίνουν ποτέ βάρος. Ο Χένρι στη συνέχεια δείχνει ότι τα λόγια του Ιώβ έμειναν κάτω από τις προσδοκίες του Σατανά. ΙΙ. Ωστόσο δεν ήταν τόσο κακό όσο ο Σατανάς υποσχέθηκε στον εαυτό του. Ο Ιώβ καταράστηκε την ημέρα του, αλλά δεν καταράστηκε τον Θεό του—ήταν κουρασμένος από τη ζωή του, και θα ήθελε ευχαρίστως να αποχωριστεί αυτή, αλλά όχι κουρασμένος από τη θρησκεία του· προσκολλάται σθεναρά σε αυτή, και δεν θα την αφήσει ποτέ. Η διαμάχη μεταξύ Θεού και Σατανά σχετικά με τον Ιώβ δεν ήταν αν ο Ιώβ είχε τις αδυναμίες του, και αν ήταν υποκείμενος σε παρόμοια πάθη όπως εμείς (αυτό ήταν δεδομένο), αλλά αν ήταν υποκριτής, που μυστικά μισούσε τον Θεό, και αν προκαλούνταν, θα έδειχνε το μίσος του· και, κατά τη δοκιμασία, αποδείχθηκε ότι δεν ήταν τέτοιος άνθρωπος. Μάλιστα, όλα αυτά μπορεί να συνυπάρχουν με το ότι είναι υπόδειγμα υπομονής· γιατί, αν και μίλησε έτσι απερίσκεπτα με τα χείλη του, όμως τόσο πριν όσο και μετά εξέφρασε μεγάλη υποταγή και παραίτηση στο άγιο θέλημα του Θεού και μετανόησε για την ανυπομονησία του· καταδίκασε τον εαυτό του γι' αυτό, και επομένως ο Θεός δεν τον καταδίκασε, ούτε πρέπει εμείς, αλλά να προσέχουμε πιο προσεκτικά τον εαυτό μας, μήπως αμαρτήσουμε μετά την ομοιότητα αυτής της παράβασης.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι καταλήγει αντιπαραβάλλοντας την επιθυμία για θάνατο με την αληθινή ελπίδα. Ι. Θεωρεί δύσκολο, γενικά, ότι οι δυστυχισμένες ζωές πρέπει να παρατείνονται (εδ. 20-22): Γιατί δίνεται φως στη ζωή σε εκείνους που είναι πικροί στην ψυχή; Η πικρία της ψυχής, μέσω πνευματικών θλίψεων, κάνει και την ίδια τη ζωή πικρή. Γιατί δίνει φως; (έτσι είναι στο πρωτότυπο): εννοεί τον Θεό, όμως δεν τον ονομάζει, αν και ο διάβολος είχε πει, 'Θα σε καταραστεί κατά πρόσωπο'· αλλά σιωπηρά αντανακλά στη θεία Πρόνοια ως άδικη και άκαρδη συνεχίζοντας τη ζωή όταν οι παρηγορίες της ζωής έχουν αφαιρεθεί. Η ζωή ονομάζεται φως, επειδή είναι ευχάριστη και χρήσιμη για βάδισμα και εργασία. Είναι φως κεριού· όσο περισσότερο καίει τόσο πιο σύντομο είναι, και τόσο πιο κοντά στο κηροπήγιο. Αυτό το φως λέγεται ότι μας δίνεται· γιατί, αν δεν ανανεωνόταν καθημερινά σε εμάς με ένα νέο δώρο, θα χανόταν. Αλλά ο Ιώβ υπολογίζει ότι σε εκείνους που βρίσκονται σε δυστυχία είναι δώρον άδωρον—δώρο και όχι δώρο, ένα δώρο που καλύτερα να ήταν χωρίς αυτό, ενώ το φως μόνο τους χρησιμεύει για να δουν τη δυστυχία τους. Τέτοια είναι η ματαιότητα της ανθρώπινης ζωής που μερικές φορές γίνεται ταραχή πνεύματος· και τόσο μεταβλητή είναι η ιδιότητα του θανάτου που, αν και τρομερός στη φύση, μπορεί να γίνει επιθυμητός ακόμη και από την ίδια τη φύση. Μιλά εδώ για εκείνους, 1. Που ποθούν τον θάνατο, όταν έχουν ξεπεράσει τις παρηγορίες και τη χρησιμότητά τους, είναι φορτωμένοι με ηλικία και αδυναμίες, με πόνο ή ασθένεια, φτώχεια ή ατίμωση, και όμως δεν έρχεται· ενώ, ταυτόχρονα, έρχεται σε πολλούς που τον φοβούνται και θα τον απομάκρυναν μακριά τους. Η συνέχεια και η περίοδος της ζωής πρέπει να είναι σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, όχι σύμφωνα με το δικό μας. Δεν είναι σωστό να συμβουλευόμαστε εμείς πόσο καιρό θα θέλαμε να ζούμε και πότε θα θέλαμε να πεθάνουμε· οι καιροί μας είναι σε καλύτερο χέρι από το δικό μας. 2. Που σκάβουν γι' αυτόν όπως για κρυμμένους θησαυρούς, δηλαδή θα έδιναν οτιδήποτε για μια δίκαιη απόλυση από αυτόν τον κόσμο, που υποθέτει ότι τότε η σκέψη των ανθρώπων να είναι οι ίδιοι εκτελεστές τους δεν ήταν ούτε καν διασκεδασμένη ή υποβληθείσα, αλλιώς εκείνοι που ποθούσαν αυτόν δεν χρειαζόταν να πάρουν πολλούς κόπους γι' αυτόν, θα μπορούσαν σύντομα να τον φτάσουν (όπως τους λέει ο Σενέκας) αν τους αρέσει. 3. Που τον καλωσορίζουν, και χαίρονται όταν μπορούν να βρουν τον τάφο και να δουν τον εαυτό τους να μπαίνει σε αυτόν. Αν οι δυστυχίες αυτής της ζωής μπορούν να επικρατήσουν, αντίθετα προς τη φύση, να κάνουν τον ίδιο τον θάνατο επιθυμητό, δεν θα κάνουν πολύ περισσότερο οι ελπίδες και οι προοπτικές μιας καλύτερης ζωής, στην οποία ο θάνατος είναι το πέρασμά μας, να τον κάνουν έτσι, και να μας θέσουν εντελώς πάνω από τον φόβο του; Μπορεί να είναι αμαρτία να ποθεί κανείς τον θάνατο, αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν είναι αμαρτία να ποθεί κανείς τον ουρανό.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού παρατηρώ ανυπομονησία να αναδύεται στην καρδιά μου κατά τη διάρκεια παρατεταμένης δυσκολίας; 2. Πώς η διάκριση του Χένρι μεταξύ των λόγων του Ιώβ και της βαθύτερης πίστης του με προκαλεί; 3. Με ποιους τρόπους μπορώ να καλλιεργήσω ελπίδα που φτάνει πέρα από την παρούσα οδύνη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ουράνιε Πατέρα, στις θλίψεις που βαραίνουν τις καρδιές μας, όπως συνέβη και στον Ιώβ, δώρησέ μας χάρη να φέρουμε τις ειλικρινείς μας θρηνωδίες ενώπιόν Σου χωρίς απελπισία ή πικρία. Με το Πνεύμα Σου ενδυνάμωσέ μας να υπομείνουμε κάθε δοκιμασία με υπομονετική εμπιστοσύνη, θυμούμενοι ότι η ζωή είναι δώρο Σου και οι καιροί μας παραμένουν στα κυρίαρχα χέρια Σου. Καλλιέργησε μέσα μας μια ζωντανή ελπίδα που αναπαύεται στο έλεός Σου και μας δείχνει τη λύτρωση που επιτελέστηκε εν Χριστώ. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →