Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους
Φιλιππησίους 1 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από την Ειδική Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής όλου του Ιωάννη Γκιλ. Στο πρώτο κεφάλαιο των Φιλιππησίων ο Γκιλ αποκαλύπτει προσεκτικά τον χαιρετισμό του αποστόλου, την ταυτότητα των αγίων και την βέβαιη ελπίδα που ανήκει σε κάθε πιστό. Η έκθεσή του τονίζει την αρμονία δόγματος και στοργής που χαρακτήριζε την πρώτη εκκλησία των Φιλίππων. Καθώς προχωρούμε μέσα από τους έξι παλμούς θα ακούσουμε τα ίδια τα λόγια του Γκιλ για τον χαιρετισμό, τους αξιωματούχους της εκκλησίας και την επιμονή της χάριτος. Ας μας οδηγήσουν οι γνώσεις του βαθύτερα στο κείμενο και στην κοινωνία με τον Χριστό. Αυτή η μελέτη προσκαλεί σε ήσυχη περισυλλογή και ανανεωμένη εμπιστοσύνη στον Θεό που ολοκληρώνει ό,τι αρχίζει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο των Φιλιππησίων. Προσέξτε τη θέρμη του χαιρετισμού του Παύλου, την αναφορά στους ηγέτες της εκκλησίας και την βέβαιη ευχαριστία που διατρέχει τους εισαγωγικούς στίχους. Αφήστε τα λόγια να ηρεμήσουν πριν στραφούμε στην έκθεση του Γκιλ. Διαβάστε αργά, ίσως δυνατά, και ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ αρχίζει προσδιορίζοντας τους συγγραφείς της επιστολής.
Στίχος 1. Ο Παῦλος και ο Τιμόθεος, οι δοῦλοι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ,.... Ο απόστολος θέτει το δικό του όνομα πρώτο, επειδή δεν είναι μόνο ανώτερος του Τιμοθέου σε ηλικία, σε αξίωμα και σε χαρακτήρα, αλλά και ο μοναδικός συγγραφέας αυτής της επιστολής. Οι λόγοι που τον ενώνουν με τον Τιμόθεο είναι, επειδή ήταν μαζί του όταν κήρυξε πρώτη φορά στους Φιλίππους, και έτσι ήταν γνωστός στους Φιλιππησίους και σεβαστός από αυτούς· και επειδή επρόκειτο να τον στείλει πάλι σε αυτούς, του οποίου τους επαίνους επεκτείνει στην ίδια την επιστολή· και για να τους δείξει ότι υπήρχε συνεχής συμφωνία μεταξύ τους σε στοργή και δόγμα.Ο Γκιλ περιγράφει στη συνέχεια τον χαρακτήρα που ανέλαβαν ο Παῦλος και ο Τιμόθεος.
Επιλέγει έναν χαρακτήρα που ταίριαζε και στους δύο· δεν λέει αποστόλους, γιατί ο Τιμόθεος δεν ήταν απόστολος, αν και ο ίδιος ήταν, αλλά «δοῦλοι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ»· όχι ανθρώπων· ούτε ζητούσαν να ευαρεστήσουν ανθρώπους κηρύττοντας τα δόγματα και τις εντολές ανθρώπων, που ταιριάζουν στους σαρκικούς συλλογισμούς, τις επιθυμίες και τις ηδονές των ανθρώπων· γιατί τότε ο χαρακτήρας που αναλαμβάνεται εδώ δεν θα τους ανήκε· αλλά δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ· και αυτό όχι μόνο με την έννοια που όλη η ανθρωπότητα είναι, ή οφείλει να είναι, αφού όλοι είναι δημιουργήματά του, και επομένως οφείλουν να τον υπηρετούν· ούτε απλώς όπως όλοι οι άγιοι κοινώς είναι, αφού αγοράστηκαν με το τίμημα του αίματος του Χριστοῦ, και αφού κλήθηκαν αποτελεσματικά από τη χάρη του, και έτσι έγιναν πρόθυμοι να τον υπηρετούν από αρχή αγάπης, χωρίς δουλικό φόβο, και με σκοπό τη δόξα του· αλλά ως διάκονοι του λόγου, και κήρυκες του Ευαγγελίου· ήταν οι δοῦλοι του στο Ευαγγέλιο, υπηρετούσαν αυτόν υπό τον διακονικό χαρακτήρα, και ως τέτοιοι ήταν οι δοῦλοι του υψίστου Θεοῦ, του Βασιλέα των βασιλέων και Κυρίου των κυρίων· έτσι ώστε αυτός ο τίτλος είναι μακριά από το να είναι ταπεινός και περιφρονητικός, είναι υψηλός, έντιμος και ένδοξος.Ο Γκιλ προχωρεί στο να απευθυνθεί στους παραλήπτες ως αγίους εν Χριστῷ Ἰησοῦ.
Τα μέλη εννοούνται με το «πάντας τοὺς ἁγίους ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ»· ήταν άγιοι ή ιερά πρόσωπα, όχι από τον Μωυσή και τον νόμο του· ούτε από τελετουργικές πλύσεις και θυσίες, που μόνο αγίαζαν προς τον καθαρισμό της σάρκας, αλλά δεν μπορούσαν να αφαιρέσουν την αμαρτία, ούτε να καθαρίσουν από αυτήν· ούτε από τον εαυτό τους και τη δική τους ηθική δικαιοσύνη· γιατί αν και έτσι οι άνθρωποι, ναι, φαίνονται εξωτερικά άγιοι και δίκαιοι, όμως παραμένουν εσωτερικά ανίεροι και ακάθαρτοι· ούτε από το βάπτισμα, που δεν έχει ούτε αναγεννητική ούτε αγιαστική αρετή μέσα του· αν τα πρόσωπα δεν είναι άγιοι πριν από αυτό, δεν γίνονται ποτέ από αυτό· τους αφήνει όπως τους βρίσκει, και ούτε αφαιρεί την αρχική ούτε την πραγματική αμαρτία· αλλά αυτοί ήταν άγιοι εν και διά του Χριστοῦ· έγιναν άγιοι ως συνέπεια του ότι ήταν εν Χριστῷ· οι άνθρωποι είναι πρώτα εν Χριστῷ, και μετά άγιοι εν αυτῷ· είναι εκλεγμένοι «εν αυτῷ» πριν από την αρχή του κόσμου για να είναι άγιοι, και στον καιρό γίνονται νέοι άνθρωποι, νέα πλάσματα, δημιουργούνται εν αυτῷ προς καλά έργα δυνάμει του ότι είναι εν αυτῷ· γι’ αυτό αγιάζει την εκκλησία και τον λαό του με το αίμα του, επειδή είναι τόσο στενά συνδεδεμένοι με αυτόν, και ενδιαφέρονται εν αυτῷ, και αυτός εν αυτοίς· γι’ αυτό, όντας πρώτα του Θεοῦ εν Χριστῷ, αυτός γίνεται αγιασμός σε αυτούς· και γι’ αυτό η εσωτερική αγιότητα ενεργείται εν αυτοίς από τον Χριστό, διά του Πνεύματός του· η οποία, αφού αρχίσει, συνεχίζεται, και θα ολοκληρωθεί μέχρι την ημέρα του Χριστοῦ· και αυτό ήταν η ευτυχής περίπτωση αυτών των Φιλιππησίων, όπως ο απόστολος ήταν βέβαιος.Ο Γκιλ σημειώνει στη συνέχεια τους αξιωματούχους της εκκλησίας.
Οι αξιωματούχοι αυτής της εκκλησίας ήταν «οι επίσκοποι και οι διάκονοι». Οι «επίσκοποι» ήταν οι ποιμένες, οι πρεσβύτεροι και οι επιστάτες της εκκλησίας, γιατί επίσκοπος και πρεσβύτερος είναι ένα και το αυτό· βλέπε Πράξεις 20:17· όπου οι πρεσβύτεροι της εκκλησίας στην Έφεσο καλούνται «επιστάτες» ή «επίσκοποι»· γιατί η ίδια λέξη χρησιμοποιείται εκεί όπως εδώ· και η συριακή μετάφραση εδώ αποδίδει τη λέξη με קשישא, «πρεσβύτεροι»· και εννοούν τίποτε άλλο παρά κοινούς και συνήθεις ποιμένες· που έχουν το όνομα πρεσβύτεροι από την ηλικία, τη σοβαρότητα και την αρχαιότητά τους· και αυτό των επισκόπων και επιστατών από τη φύση του αξιώματός τους, που είναι να τρέφουν, να αγρυπνούν, να επιθεωρούν και να αναλαμβάνουν την επιστασία του ποιμνίου, να υπηρετούν σε αυτούς υγιή διδασκαλία, και να τους διαφυλάσσουν από πλάνη και αιρέσεις.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ καταλήγει με βεβαιότητα σχετικά με το καλό έργο που άρχισε.
Στίχος 6. Έχοντας βεβαιότητα για αυτό το ίδιο πράγμα ,.... Ο λόγος της ευχαριστίας του, και της συνεχούς ικεσίας του με χαρά εκ μέρους αυτής της εκκλησίας, ήταν η βεβαιότητα και η πλήρης πεποίθηση που είχε για αυτό το ίδιο πράγμα, για το οποίο μπορούσε να είναι τόσο βέβαιος όσο για οτιδήποτε στον κόσμο· ότι αυτός που άρχισε ένα καλό έργο σε εσάς, θα το ολοκληρώσει μέχρι την ημέρα του Ἰησοῦ Χριστοῦ· με αυτό το καλό έργο δεν εννοείται το κήρυγμα του Ευαγγελίου μεταξύ τους, ούτε μια κατάσταση ευαγγελικής εκκλησίας που ιδρύθηκε ανάμεσά τους· γιατί αν και το κήρυγμα του Ευαγγελίου ήταν καλό έργο, και κατέληξε καλά στη μεταστροφή πολλών, στην οικοδομή και την παρηγοριά τους, και το οποίο συνεχιζόταν ακόμη· και αν και μια κατάσταση ευαγγελικής εκκλησίας ιδρύθηκε ανάμεσά τους, και ήταν τώρα ακμάζουσα, όμως ο απόστολος δεν μπορούσε να βεβαιωθεί για τη συνέχεια ούτε του ενός ούτε του άλλου, ιδιαίτερα μέχρι την ημέρα του Χριστοῦ· και και τα δύο έχουν αφαιρεθεί από εκεί πριν από πολλές εκατοντάδες χρόνια· ούτε εννοείται η γενναιόδωρη επικοινωνία τους για την υποστήριξη του Ευαγγελίου· γιατί αν και αυτό ήταν καλό έργο, όμως αυτό δεν ενεργήθηκε από τον Θεό, αλλά από τους ίδιους, και δεν ενεργήθηκε εν αυτοίς, αλλά έγινε από αυτούς· ούτε οι καλές ζωές και συναναστροφές τους.Ο Γκιλ στοχάζεται περαιτέρω για την ολοκλήρωση αυτού του έργου.
Επιπλέον, αυτό μπορεί να συναχθεί από την ενοίκηση του Πνεύματος, ως πνεύματος αγιασμού, ως αρραβώνα και σφραγίδα της κληρονομιάς, και αυτό για πάντα· και από τη μεσιτεία και την πληρότητα της χάριτος εν Χριστῷ, και την ένωση των αγίων με αυτόν, και τη στάση τους εν αυτῷ· καθώς και από την αδυναμία οποιουδήποτε να εμποδίσει την ολοκλήρωση αυτού του έργου, όπως η αμαρτία, ο Σατανάς, ή ο κόσμος· σε αυτό μπορεί να προστεθεί η δόξα και των τριών Προσώπων που εμπλέκονται εδώ· γιατί αν αυτό το έργο δεν ολοκληρωθεί, η δόξα του Θεοῦ του Πατρός στην εκλογή, στη διαθήκη της χάριτος, στην επινόηση της σωτηρίας, στην αποστολή του Υιού του, η δόξα του Χριστοῦ στη λύτρωση, και του Πνεύματος στον αγιασμό, θα χαθεί εντελώς· γι’ αυτό μπορεί να βασιστεί κανείς, αυτό το έργο θα ολοκληρωθεί όπου αρχίσει, και αυτό «μέχρι την ημέρα του Ἰησοῦ Χριστοῦ»· εννοώντας είτε την ημέρα του θανάτου, όταν ο Χριστός παίρνει τις ψυχές των πιστών στον εαυτό του, και αυτοί θα είναι για πάντα μαζί του, όταν αυτό το έργο της χάριτος στην ψυχή θα ολοκληρωθεί· γιατί ο Θεός, που είναι ο οδηγός του λαού του, θα είναι ο Θεός και οδηγός τους ακόμη και μέχρι θανάτου· ή αλλιώς την τελευταία ημέρα, την ημέρα της κρίσεως, την ημέρα της αναστάσεως, όταν ο Χριστός θα εμφανιστεί και θα αναστήσει τους νεκρούς, και θα ελευθερώσει τα σώματα των αγίων από όλη τη δουλεία, τη φθορά, την ταπεινότητα και την αδυναμία τους, που θα είναι η τοποθέτηση του τελευταίου και ολοκληρωτικού χεριού σε αυτό το καλό έργο· ούτε ακόμη τα σώματα των αγίων θα εγκαταλειφθούν από το Πνεύμα του Θεοῦ μέχρι να γίνει αυτό.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η έμφαση του Γκιλ στη κοινή δουλεία διαμορφώνει τον τρόπο που βλέπετε τη δική σας θέση στο σώμα του Χριστοῦ; Με ποιους τρόπους η βεβαιότητα που εκφράζει ο Γκιλ για το συνεχές έργο του Θεοῦ σας ενθαρρύνει σήμερα; Πού μπορεί ο Κύριος να σας προσκαλεί να εμπιστευθείτε περισσότερο σε αυτόν με το καλό έργο που έχει αρχίσει σε εσάς ή σε άλλους;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλεύσπλαχνε, σε υμνούμε για το ευαγγέλιο της χάριτός σου που άρχισε ένα καλό έργο σε μας και σίγουρα θα το φέρει σε πέρας την ημέρα του Ιησού Χριστού. Κάνε την αγάπη μας να περισσεύει όλο και περισσότερο σε γνώση και σε κάθε διάκριση, ώστε να ζούμε άξια του ευαγγελίου, να στεκόμαστε σταθεροί μαζί, και να βρίσκουμε τη χαρά και την πεποίθησή μας μόνο στον Χριστό. Κράτησέ μας σταθερούς στην προσευχή μέχρι εκείνη την ημέρα. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →