Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Τίτος
Η χάρις του Θεού εφάνη, διδάσκουσα ημάς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Τίτος 2 είναι πορτρέτο ολοκλήρου οίκου λυτρωμένου: γέροντες άνδρες νηφάλιοι και υπομονητικοί, γηραιές γυναίκες ευλαβείς, νέες γυναίκες αγαπώσες τους άνδρες και τα τέκνα τους, νέοι άνδρες σώφρονες, δούλοι πιστοί και υπήκοοι — έκαστος τακτοποιημένος υπό της υγιούς διδασκαλίας εις βίον ο οποίος 'κοσμεί την διδασκαλίαν του Θεού του Σωτήρος ημών εν πάσιν'. Και έπειτα ο Παῦλος ανασηκώνει το παραπέτασμα διατί τοιούτος βίος είναι δυνατός: 'η χάρις του Θεού η σωτήριος εφάνη πάσιν ανθρώποις, παιδεύουσα ημάς ίνα αρνησάμενοι την ασεβείαν και τας κοσμικάς επιθυμίας σωφρόνως και δικαίως και ευσεβώς ζήσωμεν εν τω νυν αιώνι'. Η χάρις δεν είναι μόνον συγχώρησις του παρελθόντος· είναι Διδάσκαλος, ασκών τους συγχωρηθέντας να ζώσι νέους βίους ενώ προσδοκώσι 'την μακαρίαν ελπίδα' — την ένδοξον επιφάνειαν του μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών. Ο Χρυσόστομος ενασχολείται και με τα δύο μέρη: τας καθημερινάς, αδόξους αρετάς των κοινών ανθρώπων, και την χάριν η οποία ενδυναμοί αυτούς και την ελπίδα η οποία στεφανώνει αυτούς.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωσον Τίτον 2 — λάλει α πρέπει τη υγιαινούση διδασκαλία· γέροντες άνδρες νηφάλιοι, σεμνοί, σώφρονες, υγιαίνοντες τη πίστει, τη αγάπη, τη υπομονή· γηραιαί γυναίκες εν καταστήματι ιεροπρεπείς, διδάσκαλοι καλών, ίνα σωφρονίζωσι τας νέας γυναίκας φιλάνδρους είναι, φιλοτέκνους, σώφρονας, αγνάς, οικουρούς· νέοι άνδρες σώφρονες· αυτός ο Τίτος τύπος καλών έργων, εν τη διδασκαλία αφθορίαν, σεμνότητα· δούλοι υπήκοοι και πιστοί, 'ίνα κοσμώσι την διδασκαλίαν του Θεού του Σωτήρος ημών εν πάσιν'· 'η γαρ χάρις του Θεού η σωτήριος εφάνη πάσιν ανθρώποις, παιδεύουσα ημάς ίνα αρνησάμενοι την ασεβείαν και τας κοσμικάς επιθυμίας σωφρόνως και δικαίως και ευσεβώς ζήσωμεν εν τω νυν αιώνι'· 'προσδεχόμενοι την μακαρίαν ελπίδα και επιφάνειαν της δόξης του μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ος έδωκεν εαυτόν υπέρ ημών ίνα λυτρώσηται ημάς από πάσης ανομίας και καθαρίση εαυτώ λαόν περιούσιον, ζηλωτήν καλών έργων'.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Παῦλος λέγει ότι η χάρις εφάνη 'παιδεύουσα ημάς… αρνησάμενοι την ασεβείαν και τας κοσμικάς επιθυμίας' — και ο Χρυσόστομος αρπάζει το ρήμα. Το αρνείσθαι είναι πολύ ισχυρότερον του αποφεύγειν· είναι το αποστρέφεσθαι την αμαρτίαν μετά πάσης της δυνάμεως της ψυχής.
Ουκ είπεν αποφεύγοντας, αλλά αρνουμένους. Το αρνείσθαι πολλήν την απόστασιν, πολλήν την μίσιν και αποστροφήν δηλοί.Αλλά ενταύθα κρύπτεται κίνδυνος ο οποίος ναυάγησε πολλούς: να ακούση τις 'χάρις' και να συμπεράνη ότι ο Θεός απλώς απέβαλε το μέλλον καθώς συνεχώρησε το παρελθόν. Ο Χρυσόστομος δεν το επιτρέπει. Η αυτή χάρις η οποία συγχωρεί και οχυρώνει· δεν αδειοδοτεί την αμαρτίαν, την αφοπλίζει.
Μη νομίσητε ότι η χάρις μέχρι της συγχωρήσεως των προτέρων αμαρτιών ίσταται — ασφαλίζει ημάς και κατά των μελλόντων, και τούτο χάριτός εστι.Ούτω η χάρις δικαίως καλείται Διδάσκαλος: δεν αφήνει τους συγχωρηθέντας όπου ευρή αυτούς, αλλά ασκεί αυτούς να αρνηθώσι την ασέβειαν και να ζώσι σωφρόνως, δικαίως και ευσεβώς — εν τω νυν αιώνι, ου μόνον τω μέλλοντι.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η υγιής διδασκαλία εν Τίτω 2 ουδέποτε είναι αφηρημένη· φορείται, ζήται και οράται. Ο Παῦλος λέγει και εις τους δούλους να είναι πιστοί και μη αντιλέγειν, 'ίνα κοσμώσι την διδασκαλίαν του Θεού του Σωτήρος ημών εν πάσιν' — διότι ο κόσμος αναγινώσκει το Ευαγγέλιον εκ των βίων των κρατούντων αυτό. Ο Χρυσόστομος στρέφεται προς το ταπεινότερον μέλος του οίκου και δίδει εις αυτό το υψηλότερον κίνητρον:
Μη προς τούτο βλέπε, αγαπητέ, ότι ανθρώπω δουλεύεις, αλλά ότι τω Θεώ η διακονία σου εστίν, ότι το Ευαγγέλιον κοσμείς.Η ταπεινοτέρα υπακοή, προσφερομένη τω Χριστώ, κηρύττει. Και πάσα αύτη η κοινή πιστότης ανυψούται υπό εξαιρετικής προσδοκίας: 'προσδεχόμενοι την μακαρίαν ελπίδα και επιφάνειαν της δόξης του μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού'. Ο Χρυσόστομος μόλις ευρίσκει λόγους δι' αυτό:
Ουδέν γαρ μακαριώτερον και ποθεινότερον της επιφανείας εκείνης.Δύο επιφάνειαι πλαισιώνουν τον χριστιανικόν βίον — η πρώτη της χάριτος, η οποία ήλθεν να διδάξη ημάς· η δευτέρα της δόξης, δι' ην προσδοκώμεν. Μεταξύ αυτών, πάσα υπομονή γέροντος και πάσα επιμέλεια δούλου γίνεται κόσμημα της διδασκαλίας του Θεού.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού εφάνη η χάρις του Θεού εν τη ζωή σου — και τι σε διδάσκει; Δέξου αυτήν ουχί ως άπαξ συγχώρησιν αλλά ως παρούσαν Διδάσκαλον, 'αρνουμένην την ασεβείαν και τας κοσμικάς επιθυμίας', αποστρεφομένην την αμαρτίαν ουχί μετά διστακτικής αποφυγής αλλά μετά βαθείας αποστροφής της ψυχής. Και μη μετατρέψης την χάριν εις πρόφασιν: συγχωρεί το παρελθόν ίνα ασφαλίση το μέλλον, ασκούσα σε να ζης 'σωφρόνως, δικαίως και ευσεβώς εν τω νυν αιώνι'. Έπειτα ανάλαβε την κοινήν σου θέσιν — το έργον σου, τον οίκον σου, τας καθημερινάς σου υποχρεώσεις — και ενθυμού ποίας διδασκαλίας κοσμείς διά του τρόπου καθ' ον φυλάττεις αυτάς. Ο δούλος ο διακονών 'ως τω Θεώ' κηρύττει το Ευαγγέλιον ευγλωττότερον πολλών κηρυγμάτων. Ζήσον ούτω ως προσδοκών άνω: ο αυτός Κύριος ου η χάρις εφάνη να σε διδάξη θα εμφανισθή πάλιν εν δόξη, και 'ουδέν μακαριώτερον και ποθεινότερον της επιφανείας εκείνης'.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω μέγα Θεέ και Σωτήρ, ου η χάρις η σωτήριος εφάνη πάσιν ανθρώποις, παιδεύουσα ημάς αρνήσασθαι την ασεβείαν και τας κοσμικάς επιθυμίας και ζήσαι σωφρόνως, δικαίως και ευσεβώς εν τω νυν αιώνι: γίνου μοι ου μόνον συγχώρησις του παρελθόντος αλλά Διδάσκαλος του παρόντος. Ας ασφαλίση η χάρις Σου εμέ κατά των αμαρτιών ας συνεχώρησε, και ας ασκήση με εις πάσαν ήσυχον αρετήν, ίνα διά της κοινής μου πιστότητος κοσμώ την διδασκαλίαν του Θεού του Σωτήρος μου εν πάσιν. Συ έδωκας Σεαυτόν υπέρ εμού, ίνα λυτρώση με από πάσης ανομίας και ποιήσης με ιδικόν Σου, ζηλωτήν καλών έργων· φύλαττέ με προσδεχόμενον την μακαρίαν ελπίδα και την ένδοξον επιφάνειάν Σου. Σοι, τω μεγάλω Θεώ και Σωτήρι ημών Ιησού Χριστώ, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →